Մեղադրանքների խաղ. վտարում

Արմոդոքսիան այսօր. Մեղադրանքների խաղը

Իր 1970-ականների հեռուստատեսային շոուում կատակերգու Ֆլիպ Ուիլսոնը ստեղծել էր Ջերալդին Ջոնս անունով մի կերպար՝ հարավցի համարձակ ու ազատամիտ մի կին, որը, երբ բռնվում էր ինչ-որ անպատշաճ բան անելիս, պատասխանում էր. «Սատանան ստիպեց ինձ դա անել»։ Այն ժամանակվա չափանիշներով նույնիսկ մեղմ թվացող այս արտահայտությունը նրա համար արդարացում էր ծառայում և բուռն ծիծաղ էր առաջացնում հանդիսատեսի շրջանում, իսկ երեխաների հետ շաբաթական ընտանեկան հաղորդումը դիտող ծնողների դեմքերին՝ կարմրություն։

Ավելի վաղ ժամանակներում Աստվածաշունչը հիշատակում է, թե ինչպես Աստված բռնացրեց Ադամին և Եվային Իր պատվիրանը խախտելիս։ Նրանց համար «անպատշաճ» պահը (Ծննդոց 1-3 գլուխներ) այն էր, երբ նրանք գիտակցեցին, որ մերկ են Եդեմի պարտեզում, քանի որ իրենց անհնազանդությունը բացեց նրանց աչքերը։ Ծննդոցի 3-րդ գլխում Ադամը զրուցում է Աստծո հետ. «Վախեցա, որովհետև մերկ էի, և թաքնվեցի»։ Աստված ասաց. «Ո՞վ ասաց քեզ, որ մերկ ես։ Մի՞թե կերար այն ծառից, որից պատվիրել էի չուտել»։ Տղամարդն ասաց. «Այն կինը, որին Դու տվեցիր ինձ, նա տվեց ինձ ծառի պտղից, և ես կերա»։ Այնուհետև Տեր Աստված ասաց կնոջը. «Ի՞նչ ես արել»։ Կինը պատասխանեց. «Օձը խաբեց ինձ, և ես կերա»։

Եվ մնացածը պատմություն է։ Դրան հաջորդում է այն, ինչ կոչվում է «Անկում»։ Աստված հաջորդող համարներում նկարագրում է մարդու և կնոջ վտարումը դրախտից։

«Սատանան ստիպեց ինձ դա անել»։ Սա հարմարավետ փախուստի ուղի էր առաջին մարդու և կնոջ համար, ինչպես և կատակերգուի համար՝ իր շոուում։ Եվ այն կարող է նույնպիսի ծիծաղ առաջացնել։

Հավատքը մեզ զվարճացնելու համար չէ։ Այն հորինվածք չէ։ Մեղադրանքների խաղ խաղալը պատասխանատվությունից խուսափելու անհաս միջոց է։ Մի պահ մտածեք. եթե սատանան է ստիպում Ձեզ ինչ-որ բան անել, ապա Դուք պատասխանատու չեք Ձեր արարքների համար։ Սատանան ստիպեց ինձ դա անել։ Մեղադրեք սատանային։ Մեղադրեք կնոջը։ Մեղադրեք տղամարդուն։

Մեծ պահքի ընթացքում մենք ձգտում ենք հասունանալ հավատքի մեջ, կամ, ինչպես Սուրբ Պողոսն է ասում. «Երբ մանուկ էի, մանկան պես էի խոսում, մանկան պես էի մտածում, մանկան պես էի դատում. բայց երբ այր դարձա, թողեցի մանկական բաները» (Ա Կորնթացիս 13)։

Վտարման կիրակին կոչ է մեզ՝ պատասխանատվություն ստանձնելու մեր գործողությունների և արարքների համար։ Այլ կերպ ասած՝ ոչ ոք Ձեզ չի ստիպում դա անել։ Դուք դա անում եք, որովհետև ցանկանում եք։ Վաղը մենք ավելի խորությամբ կանդրադառնանք Վտարմանը։