Պայծառակերպված արձագանք

Արմոդոքսիան այսօր. Փոխակերպված արձագանք

Պայծառակերպության պատմության 2-րդ մասը

Հիսուս Քրիստոսի Պայծառակերպությունը, ինչպես գրված է ավետարաններում (Մատթեոս 17։1–8, Մարկոս 9։2–8 և Ղուկաս 9։28–36), պատմում է, թե ինչպես երեք աշակերտ՝ Պետրոսը, Հովհաննեսը և Հակոբոսը, ականատես եղան Աստվածային Լույսի շողին։ Հիսուսը պայծառակերպվեց. «...Նրա դեմքը փոխվեց, և Նրա հանդերձները դարձան կայծակի պես պայծառ» (Ղուկաս 9։29)։ Երկու պատմական դեմքեր՝ Մովսեսն ու Եղիան, որոնք օրենքի և մարգարեների խորհրդանիշներն են, հայտնվում են «փառահեղ տեսքով և խոսում Հիսուսի հետ»։ Վերևից մի ձայն է լսվում. «Սա է իմ սիրելի Որդին, Նրան լսեցե՛ք»։

Պետրոսը դիմում է Հիսուսին և իր աշակերտ-եղբայրների անունից ասում. «Տե՛ր, լավ է, որ մենք այստեղ ենք. եթե կամենաս, երեք տաղավար շինենք այստեղ. մեկը՝ քեզ, մեկը՝ Մովսեսին և մեկը՝ Եղիային»։

Իհարկե, ցանկացած այլ հանգամանքներում մենք կգովաբանեինք Պետրոսի նախաձեռնությունն ու հոգատարությունը՝ հյուրերի հարմարավետության մասին մտածելու համար։ Բայց այսօր։ Հիսուսը ճառագում է Աստվածային Լույսը։ Նա փայլում է։ Այս եզակի պահին մեզ՝ մարդկանց, տրվում է հայացք նետել Հավերժական Ներկայությանը, այն Լույսին, որը փայլում է խավարի մեջ, Փոխակերպված Քրիստոսի մեջ։ Իսկ ո՞րն է Պետրոսի արձագանքը. «Եկեք երեք տաղավար պատրաստենք Ձեզ համար»։ Ուղերձ էր փոխանցվում, սակայն այն անտեսվեց. դիտավորյալ, թե ոչ՝ երկրորդական է այն փաստի համեմատ, որ նա կլանված էր աշխարհիկ հոգսերով՝ այս ամենանշանակալից իրադարձության առջև։

Այս իրադարձությանը Պետրոսի արձագանքը շատ չէր տարբերվում այսօր Աստծո ներկայությանը մեր արձագանքից։ Ուղերձներն ամեն օր ուղարկվում են մեզ՝ օրվա ընթացքում մի քանի անգամ, սակայն, դիտավորյալ թե ոչ, մենք կորցնում ենք գեղեցկության զգացումը։ Քանի՞ ծաղիկ և ծառ եք անցել այսօր ձեր զբոսանքի կամ մեքենա վարելու ժամանակ։ Ես կարծում եմ, որ դուք անցել եք այնքան շատերի կողքով, որ սովորությունը դարձել է անտարբերություն, և դուք անցել եք առանց հիանալու, որ դրանցից յուրաքանչյուրը սերմերի, հողի և արևի հրաշք է։ Որքա՞ն հաճախ ենք մենք անտեսել երեխայի ուշադրության խնդրանքը՝ միայն աննշան հարցերի հետևից վազելու համար։ Մի՞թե այդ երեխայի աղաղակը Աստծո ձայնը չէ։ Ե՞րբ ենք մենք իսկապես հիացել կյանքի հրաշքով, մի սրտի բաբախյունով, որը զարկում է 20, 40, 80 կամ 100 տարի։ Եվ մտածեք, ամեն գիշեր աստղերը, գալակտիկաները, տիեզերքը հայտնվում են մեր աչքի առաջ, իսկ մենք քայլում ենք այլ ուղղություններով, մինչև առավոտյան լույսը դրանք բոլորը ցրում է։

Հիսուս Քրիստոսի Պայծառակերպությունը Աստծո ահեղ փառքի հիշեցումն է, որը փայլում և ճառագում է մեր շուրջը։ Քրիստոսի լույսն այնտեղ է՝ սպասելով մեր արձագանքին։ Մենք կարող ենք հիացմունքով նայել մայրամուտին, կամ արևային ակնոցներ կրել, կամ հովանոց բացել, կամ ներս մտնել և միացնել լույսը։ Քրիստոսը փոխակերպվեց։ Օրենքն ու մարգարեները հավաքվել էին Նրա շուրջը։ Հոր ձայնը լսելի դարձավ։ Պետրոսն ու աշակերտներն ընտրություն ունեին, թե ինչպես արձագանքել, ինչպես որ մենք ունենք ամեն օր։

Աղոթենք. Տե՛ր Հիսուս Քրիստոս, երբ Դուք պայծառակերպվեցիք և ճառագեցիք այն Լույսը, որը մեզ հասավ ժամանակների սկզբից, Դուք մեզ ևս մեկ հնարավորություն տվեցիք կապվելու հավերժության հետ։ Առաջնորդե՛ք ինձ՝ գտնելու Լույսի շողերը այն խավարի մեջ, որը կարծես կլանում է իմ մտքերն ու իմ ուղիները։ Թող Ձեր ներկայությունն առաջնորդի իմ կյանքը, որպեսզի ես կարողանամ փառաբանել գեղեցկության և ուրախության այն շողերը, որոնք միշտ ներկա են իմ կյանքում։ Ամեն։