Մեծ պահքի ուղին. Օր 17 – Վերադարձ

Պահքի բաղադրատոմս

Մեծ պահքի ուղին. Օր 17 – Վերադարձ

Մեծ պահքի մեր ուղու ընթացքում մեզ ուղեկցում են բազմաթիվ հույզեր և զգացմունքներ։ Քանի որ յուրաքանչյուրս եզակի արարած ենք, յուրաքանչյուրս մեր հոգևոր կյանքին մոտենում ենք տարբեր ձևերով։ Ոմանք կարող են հանգստություն զգալ։ Ոմանք կարող են ներքին խաղաղություն զգալ։ Մյուսները կարող են անհանգստություն զգալ՝ անհայտի հանդեպ վախ, այն ամենի հանդեպ, ինչ առջևում է։ Իսկ ոմանք էլ գուցե չկարողանան ընկալել այն ֆիզիկական փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունենում սննդակարգի սահմանափակումների պատճառով։ Անկախ նրանից, թե որտեղ եք Դուք Ձեր հոգևոր որոնումներում, կարևոր է հիշել, որ մենք այս ճանապարհորդությունը սկսել ենք նպատակով՝ մաքրվելու, նվազեցնելու, իմաստ և նպատակ գտնելու ոչ միայն Մեծ պահքի ընթացքում, այլև մեր ողջ կյանքի համար։ Մենք պետք է հասկանանք, որ այս 40 օրը մեզ պատրաստում է մեր առջև սպասվող մյուս 325 օրերի համար։

Մտածեք այն մասին, որ մենք սկսել ենք մի կետից և ուղղվում ենք դեպի մեկ այլ կետ։ Զարմանալին այն է, որ երբեմն այդ վերջնակետը կարող է լինել հենց սկզբնակետը. այսինքն՝ ճանապարհորդության ավարտը կարող է լինել հենց այնտեղ, որտեղից մենք սկսել ենք։

Չեմ ցանկանում շփոթեցնել Ձեզ, բայց մտածեք Ձեր կյանքի փորձառությունների մասին։ Երբ բախվում եք խնդիրների կամ դժվարությունների, գուցե խորհում և պատասխաններ եք փնտրում, մինչդեռ այդ պատասխանները վաղուց Ձեր մեջ են։ Մենք այդ պատասխաններն ունեցել ենք հենց սկզբից, ինչպես Դորոթին Օզի աշխարհում իր ճանապարհորդության ավարտին հասկացավ, որ պատասխաններն ամբողջ ընթացքում իր ոտքերի տակ էին։ Նա մեծ հայտնություն ստացավ, որ տան նման տեղ չկա, ոչ թե դրսից, այլ այն փաստով, որ հասավ այդ գիտակցմանը։ Այս շաբաթ մենք նույն հայտնությունը գտանք Անառակ որդու առակում։ Որդին տուն վերադարձավ, որովհետև պատասխաններն այնտեղ էին։

Իրականում մենք տեսնում ենք, որ Աստված մեզ տվել է այն բոլոր պարգևները, որոնք անհրաժեշտ են մեր կյանքում։ Նա դրանք դրել է մեր սրտերում, բայց մենք շեղվել ենք մեր ուղուց։ Մենք հեռացել ենք Աստծուց։ Բայց եթե ուշադիր նայենք, կտեսնենք, որ այս հոգևոր ճանապարհորդության մեջ պատասխանները ոչ թե մեր դրսում են, այլ մեր ներսում։ Ինչո՞ւ ոչ։ Եթե Աստված է մեզ ստեղծել և հոգի տվել, ինչո՞ւ պետք է «օգտագործման ձեռնարկը»՝ պատասխանների գիրքը, մեր դրսում լինի։ Պատասխանները հենց այնտեղ են՝ յուրաքանչյուրիս մեջ, որտեղ միշտ էլ եղել են։

Աստված խոսում է մեզ հետ։ Մեր սրտի խորքից մենք լսում ենք Նրա ձայնը։ Նրա խոսքերը պատասխաններն են, որոնք միշտ մեզ հետ են, ուր էլ որ գնանք։ Երբ Հիսուսն ասում է. «Ես եմ ճանապարհը, ճշմարտությունը և կյանքը», դա սիրո խորին արտահայտությունն է։ Կա մեկ ուղղություն։ Կա միայն մեկ ճանապարհ։ Դա սիրո ճանապարհն է։

Սուրբ Ներսես Շնորհալին հիշեցնում է մեզ, որ սիրո անունը Հիսուս է։ Մենք բացահայտեցինք, որ դա «այբբենարանն» է, և այժմ հասկանում ենք Հիսուսի խոսքերը այնպես, որ Սերը Ճանապարհն է, Ճշմարտությունը և Կյանքը։ Մենք բոլորս էլ միշտ գիտեինք դա։ Սա նորություն չէ։ Պարզապես մենք մեր հոգու, մտքի և ոգու այդ հատվածը օտարել ենք կարևորից և մոռացել, որ կա միայն մեկ ճանապարհ և մեկ ճշմարտություն։ Դա Սերն է։ Մենք փնտրել ենք այլուր՝ փոխանակ նայելու մեր ներսը։

Սուրբ Նեկտարիոսը հիշեցնում է մեզ. «Մի՛ փնտրիր արքայությունը քեզնից դուրս, արքայությունը քո ներսում է»։ Հիսուսը հիմնեց իր Եկեղեցին, իր Արքայությունը այստեղ՝ երկրի վրա, և այդ Եկեղեցին իր հիմնական հիմքն ունի մարդկային սրտում։ Այնտեղ է պատկանում օգտագործման ձեռնարկը։

Այս շաբաթ մենք դիտարկեցինք Անառակ որդու պատմության երեք կերպարներին՝ կրտսեր որդուն, ավագ որդուն և հորը։ Այսօր թող հիշենք, որ Մեծ պահքի այս ուղին ոչ միայն ճանապարհորդություն է Ա-ից Բ կետ, այլև կարող է լինել ճանապարհորդություն Ա-ից Ա կետ։ Մենք գտնում ենք մեր հին կյանքը՝ նոր թարմությամբ։ Այն այլևս հին կյանք չէ, այլ նոր կյանք՝ լցված նոր ըմբռնումով, մեր հարաբերությունների և շրջապատի հետ աշխատելու այլ մոտեցմամբ։

Այն, ինչ սկսում ենք տեսնել, ապաշխարության հայեցակարգն է, այսինքն՝ շրջվելը, վերադառնալը. Ա կետից Ա կետ՝ Բ կետի միջոցով։ Քրիստոնյայի ամենահզոր գործիքը ապաշխարությունն է։ Երբ գիտակցում ենք, որ սխալ ենք գործել, մենք ինքներս մեզ բարելավելու կարողություն ունենք։ Մենք կարող ենք հետ շրջվել։ Այդ տուն վերադարձը օգնեց Անառակ որդուն։ Մեր կյանքի յուրաքանչյուր ուղի տարբեր է, բայց դրանք բոլորն էլ տանում են դեպի ճանապարհորդության ավարտը։ Ոմանց համար այս ճանապարհորդությունը կլինի Ա-ից Բ կետ։ Մյուսների համար՝ Ա-ից Բ, գուցե նաև Գ և Դ կետեր՝ մինչև Ե հասնելը։ Իսկ ոմանց համար էլ դա կլինի ամբողջական շրջան՝ վերադարձ տուն՝ Ա կետ։ Օղակից կամ փոքր շրջանցումից պետք չէ վախենալ։ Դա վերագրեք կյանքի փորձին։ Կյանքի սխալներից և ցավերից մենք սովորում ենք։ Բարեբախտաբար, Աստված մեզ շատ հնարավորություններ է տվել հետ շրջվելու համար։

Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով.
Անմահության աղբյուր, թող ապաշխարության արցունքները հոսեն իմ սրտից, ինչպես մեղավոր կնոջ արցունքները, որպեսզի դրանք լվանան իմ հոգու մեղքերը, նախքան այս աշխարհից հեռանալս։ Ողորմիր Քո բոլոր արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ (Հավատով խոստովանում եմ, 18/24)