Արտաքին սեր

Արմոդոքսին այսօր

Արտաքին սեր

Երեկ մենք համարձակ հայտարարություն արեցինք՝ ասելով, որ կա մի բան, որն ավելին է, քան Աստված, և Հիսուսը մատնանշեց դա, երբ պատվիրեց մարդկանց մոտենալ Աստծուն միայն իրենց եղբայրների և քույրերի հետ հաշտվելուց հետո։ Սուրբ Հովհաննես Ավետարանիչն իր թղթում կենտրոնանում է այս հայտարարության հիմքում ընկած պատճառաբանության վրա։

«Աստծուն ոչ ոք երբեք չի տեսել», – ասում է Սուրբ Հովհաննեսը և շարունակում. «Եթե սիրենք միմյանց, Աստված մեր մեջ կբնակվի, և Նրա սերը կատարելագործված կլինի մեր մեջ։ ... Մենք ճանաչեցինք և հավատացինք այն սիրուն, որ Աստված ունի մեր հանդեպ։ Աստված սեր է, և ով բնակվում է սիրո մեջ, բնակվում է Աստծո մեջ, և Աստված՝ նրա մեջ։ ... Եթե մեկն ասի՝ «Ես սիրում եմ Աստծուն», բայց ատի իր եղբորը, նա ստախոս է. որովհետև ով չի սիրում իր եղբորը, որին տեսել է, ինչպե՞ս կարող է սիրել Աստծուն, որին չի տեսել։ Եվ այս պատվիրանը մենք ունենք Նրանից. որ ով սիրում է Աստծուն, պետք է սիրի նաև իր եղբորը»։ (Ա Հովհաննես 4)

Քրիստոնյայի համար սերը ոչ թե հայեցակարգային գաղափար է, ոչ էլ վերացական մտորում։ Սերն արտահայտվում և հասկացվում է միմյանց հետ մեր հարաբերություններում։ Սիրելը հոգ տանելն է։ Սիրելը գրկելն է։ Սերը իրական է։ Այն Աստծուց է տրված և պահանջվում է ի պատասխան՝ սիրելով և հոգ տանելով ուրիշների մասին այս կյանքում։

Աղոթենք Հայ Եկեղեցու Ժամագրքից մի աղոթք. «Տէր Աստուած մեր, գոհութիւն մատուցանեմք Քեզ, որ շնորհեցիր մեզ խաղաղութեամբ անցուցանել զօրս։ Շնորհեա՛ մեզ, Տէր, զերեկոյս եւ զգիշերս անմեղ եւ անգայթակղ անցուցանել, եւ հաստատուն կալ եւ անսասան մնալ ի հաւատս, յոյս եւ ի սէր, եւ ի պահպանութիւն պատուիրանաց Քոց։ Խաղաղութիւն տո՛ւր ամենայն աշխարհի, հաստատութիւն սուրբ Եկեղեցւոյ Քոյ եւ փրկութիւն հոգւոց մերոց։ Զի Քեզ վայել է փառք, իշխանութիւն եւ պատիւ, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. Ամէն»։