Բեյսբոլի խաղում խաղացողը կարող է դուրս մնալ կամ գնդակին չդիպչելով, կամ էլ լավ նետված գնդակին չարձագանքելով: Պատիժը՝ «ստրայքը», կիրառվում է թե՛ գործողության, թե՛ անգործության համար, եթե հարվածելու հնարավորություն եղել է: Այո՛, ստրայքը գրանցվում է ինչպես նպատակին չհասնող գործողության, այնպես էլ բաց թողնված հնարավորության համար:
Քրիստոսը մեզ հրավիրում է գործելու: Հիսուսը պատվիրում է մեզ «խնդրել, փնտրել և թակել» (Մատթեոս 7:7), ինչպես նաև «կերակրել քաղցածներին, հագցնել մերկերին, մխիթարել տառապյալներին» (Մատթեոս 25): Մեր կյանքում հարվածելու հնարավորությունները բազմաթիվ են, երբ ամեն օր մեզ են նետվում հուսահատությունն ու հիվանդությունը:
Քրիստոնյան կոչված է գործելու՝ հարվածելու՝ օգտագործելով իր տաղանդները՝ այն օրհնությունները, որոնք յուրահատուկ են միայն իրեն:
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/swinging-the-bat-no-strike-754-e1754330717696.jpg7601125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-25 00:10:022026-08-23 17:34:03Երկու հարված՝ դուրս
Արմոդոքսի՝ այսօրվա համար, մեկ րոպե ամառային ժամանակաշրջանի համար
Լռություն՝ գործողություններին հետևելու համար։
Քրիստոնեությունը գործողության կրոն է։ Հիսուսի պատգամները վերաբերում են սիրո պարգևն ապրելուն, կիսելուն և դրսևորելուն։ Ինչպես նշել ենք, Հիսուսի մեզ ուղղված պատգամներն ընդգծում են բայը. Խնդրե՛ք, և կտրվի ձեզ, փնտրե՛ք, և կգտնեք, թակե՛ք, և կբացվի ձեզ (Մատթեոս 7)։
Աստված առաջնային շարժիչն է։ Ամեն շարժում, այսինքն՝ գործողություն, սկիզբ է առնում Աստվածայինից։ Սաղմոսերգուն հիշեցնում է մեզ. «Հանդարտեցե՛ք և իմացե՛ք, որ Ես եմ Աստված» (46։10)։ Կարևոր է նկատել Աստծո գործերը, «հանդարտվել» և հիանալ, երբ Դուք վայելում եք Ձեր շրջապատի գեղեցկությունը՝ բնության, մարդկանց և տիեզերքի մեջ։
Քանի որ լույսը ձայնից արագ է տարածվում, մարդիկ կարող են պայծառ թվալ, մինչև որ լսեք նրանց խոսքը։
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/08/Copilot_20260811_090332.png10241536Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-11 09:07:332026-08-11 09:08:06Լռություն՝ գործողությունը դիտարկելու համար
Հայկական ուղղափառությունն այսօր, մեկ րոպե ամառվա համար. Սիրո գործեր
Քրիստոնեությունը գործի կրոն է։ Քրիստոսը բազմիցս ուսուցանում է, որ մենք պետք է օգտագործենք Աստծուց մեզ տրված տաղանդները՝ բարություն բերելու համար թե՛ մեր, թե՛ ուրիշների կյանքին։ Հենց գործելու մեջ է, որ մենք բացահայտում ենք պատասխանատվությունը։ Հետևաբար, կյանքն ունի արժեք և իմաստ, երբ մենք գործում ենք, երբ կիսում ենք այն պարգևները, որոնցով Աստված օրհնում է մեզ՝ ուրիշների հետ։
Հիսուսի միակ պատվիրանը սիրելն էր։ Եվ որպեսզի թյուրիմացություններ չլինեն, Հիսուսը Իր կյանքով ցույց է տալիս սիրո գործողությունը։ «Սիրեցե՛ք միմյանց, ինչպես Ես սիրեցի ձեզ», - ասում է Նա (Հովհաննես 13:34)։ Հիսուսի սերը զոհաբերական սեր է։ Մենք կոչված ենք նույն չափանիշին՝ սիրել՝ տալով մեզանից։
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/bike-by-bus-stop-752.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-07 00:10:272026-08-06 22:17:21Սերը գործողություն է
Արմոդոքսի՝ այսօրվա համար, մեկ րոպե ամառային ժամանակաշրջանի համար. Մի՛ արգելեք, այլ գործե՛ք
Օրերս եկեղեցուց մի բարի նպատակով պատրաստված տեղեկատվական տեսանյութ ստացա, որում պատմողը բացատրում էր, թե ինչպես պետք է պահել եկեղեցական էթիկետը, մինչդեռ մոդելը տեսողականորեն ցույց էր տալիս, թե ինչ կարելի է և ինչ չի կարելի անել եկեղեցում։ Սա եկեղեցական վարքագծի կանոնների ցանկի հերթական դրսևորումն էր, որը շրջանառվում է այնքան ժամանակ, ինչքան հիշում եմ. ոտքը ոտքին մի՛ գցեք, մաստակ մի՛ ծամեք, անթև շապիկներ կամ բլուզներ մի՛ կրեք, և ևս մոտ 20 այլ կանոններ։ Ցավալի է, որ ցուցակում միայն մեկ «արեք» կետ կար, և ավելի ցավալին այն է, որ այն վերաբերում էր կանանց՝ գլխաշոր կրելու պարտադրանքին։
Սրբավայրի տարածքը սուրբ պահելու բարի մտադրությամբ՝ այս ցուցակները հաճախ թեքվում են դեպի «մի՛ արեք»-ը՝ տպավորություն ստեղծելով, թե քրիստոնեությունը գործողությունների սահմանափակման և արգելքների մասին է։ Աստվածաշնչի արագ հայացքը բացահայտում է, որ Հին Կտակարանը պարունակում է 613 օրենք և կանոնակարգ։ Մովսեսը դրանք հասցրեց կառավարելի չափի՝ 10 պատվիրանների միջոցով։ Հիսուսը ամփոփեց դրանք «Սեր» բառով։ Ոչ թե արգելք, այլ ուղղակի հրամայական՝ «գործել», այսինքն՝ սիրել։
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/07/Copilot_20250730_170616.png10241024Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-06 00:10:442026-08-06 03:25:42Քրիստոնեության գործը
Խաչաձևությունը (chiasmus) գրական ձև է, որը հին է, որքան գրավոր քաղաքակրթությունը։ Այն սահմանվում է որպես երկու զուգահեռ արտահայտությունների մեջ բառերի հերթականության շրջում։ Օրինակ՝ այնպիսի ասացվածքներ, ինչպիսիք են՝ «Ասա այն, ինչ նկատի ունես, և նկատի ունեցիր այն, ինչ ասում ես» կամ ավելի թեթև տարբերակով՝ «Երբեք թույլ մի տվեք, որ հիմարը համբուրի ձեզ, կամ համբույրը հիմարացնի ձեզ»։
Սուրբ Օգոստինոսը դիմեց խաչաձևության ձևին, երբ ասաց. «Սիրո չափը առանց չափի սիրելն է»։
Առանց չափի սիրելը քրիստոնեության հիմնական հատկանիշներից մեկն է։ Անսահման սերը թույլ է տալիս մեզ հասկանալ Հիսուսի մյուս բոլոր ուսմունքները, ինչպիսիք են ողորմածությունը, ներողամտությունը կամ խոնարհությունը՝ որպես Քրիստոսին նմանվելու մարտահրավեր։
Սիրո չափանիշն այն է, որ սիրեք առանց չափի։ Այսօրվա մեկ րոպեն ամառվա համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/06/watermellon-723-e1750218587501.jpg1125754Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-06-22 00:08:062026-06-22 00:05:06Քիազմատիկ կառուցվածքը քրիստոնեության մեջ
Արմոդոքսին այսօր. Բանականությունից վեր, Ապրիլի 24, կամ դիտարկման մեկ այլ եղանակ
Ծանոթացեք Տեր Խորեն Համբարձումյանի հետ։ Նա մի հոգևորական էր, որը ծառայում էր Արևմտյան Հայաստանի Սեբաստիա քաղաքի հայոց եկեղեցում։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ թուրքերը ծաղրում և նվաստացնում էին նրան իր քրիստոնեական հավատքի համար։ Նրան քարշ տվեցին եկեղեցու բակ, որտեղ նրա գրկին շուն դրեցին և հրամայեցին «մկրտել» այն՝ ի ցույց դնելով իրենց արհամարհանքը Քրիստոսի և Տեր Խորենի քարոզած քրիստոնեական հավատքի հանդեպ։ Երբ բարեպաշտ հոգևորականը հրաժարվեց կատարել այդ հրամանը, նրանք հրապարակային մահապատժի ենթարկեցին նրան՝ մորթազերծ անելով՝ այսինքն՝ մաշկը քերթելով ոսկորներից։
Տեր Խորենը Հայոց ցեղասպանության մեկուկես միլիոն նահատակներից մեկն է, որոնց Հայոց եկեղեցին դասել է սրբերի շարքին։ Ապրիլի 24-ին մենք հիշում ենք սրբերին և մեր աղոթքներում հայցում նրանց բարեխոսությունը։ Սուրբ Խորենը ավելի քան 1200 սրբերից մեկն է, որոնց նահատակությունը Թեոդիկ անունով մի գրչի կողմից արձանագրվել է 1922 թվականին հրատարակված «Գողգոթա հայ հոգևորականության» գրքում։ Այս բարբարոսական պատմությունները պարզապես սպանություններ չեն, դրանք ատելության և անհանդուրժողականության բարձրագույն դրսևորումներ են, որոնք մարմնավորվում են Ցեղասպանություն կոչվող երևույթի մեջ։
2006 թվականին ես այցելեցի Ռուանդայում այրիների և որբերի համար ստեղծված մի ճամբար։ Հանդիպեցի 200 այրիների, որոնք մեկ տասնամյակ առաջ վերապրել էին Ռուանդայի ցեղասպանությունը։ Երբ հարցրեցի, թե ինչպես են նրանք ողջ մնացել, ինձ ասացին, որ իրենց թույլ են տվել ապրել, քանի որ վարակված են եղել ՄԻԱՎ-ՁԻԱՀ-ով, և որպես այդպիսին՝ նրանք կենսական նշանակություն են ունեցել ոչնչացման գործում՝ վարակելով ուրիշներին։ Ես հասկացա, և վստահ եմ՝ հիմա դուք էլ եք հասկանում, թե ինչու են ցեղասպանությունը անվանում մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություն։ Սա պարզապես ատելություն չէ, սա երևակայությունից վեր ուժգնացած չարիք է։
Այսօր Արցախում, որը հայտնի է նաև Լեռնային Ղարաբաղ անունով՝ Հայաստանի մի փոքր հատվածում, որը բռնի ուժով գրավվել է Ադրբեջանի կողմից, եկեղեցիներն ու տաճարները՝ սրբազան վայրերը, որտեղ Քրիստոսի թանկագին մարմինն ու արյունը բաշխվում են փրկության համար, ավերվում, պայթեցվում և քանդվում են։
Այս օրինակները՝ լինի Տեր Խորենը, ռուանդացի այրիները, թե Արցախի եկեղեցիները, ես կիսեցի Ձեզ հետ՝ ընդգծելու ատելության և անհանդուրժողականության ծայրահեղ աստիճանը։ Այս օրինակները անհավատալի են։ Դրանք մաքուր չարիքի դրսևորումներ են՝ ատելության, անհանդուրժողականության, արհամարհանքի և թշնամանքի ծայրահեղ օրինակներ, որոնք ուժգնացել և բազմապատկվել են մարդկային բանականության սահմաններից դուրս։
Այս հանցագործությունների պատասխանը նույնպես պետք է լինի մարդկային բանականությունից վեր։ Այդ պատասխանը պետք է հակասի մարդկային տրամաբանությանը։ Հենց սա է «Արմոդոքսի»-ի էությունը, և հենց սա ենք մենք ուսուցանում։ Հետևեք Հիսուս Քրիստոսի ուսուցանած Սիրո և Ներողամտության ծայրահեղ օրինակին։
«Լսել եք, որ ասվել է՝ սիրի՛ր ընկերոջդ և ատի՛ր թշնամուդ։ Իսկ Ես ասում եմ ձեզ՝ սիրե՛ք ձեր թշնամիներին և աղոթե՛ք ձեզ հալածողների համար, որպեսզի լինեք որդիները ձեր Հոր, որ երկնքում է, որովհետև Նա իր արեգակը ծագեցնում է չարերի ու բարիների վրա և անձրև է տեղում արդարների ու անիրավների վրա»։
Ճիշտ է։ Սա տրամաբանությունից վեր է, բայց քաղաքակրթության համար սա մեր միակ հույսն է։ Ոչ թե զենքերը, քաղաքական գործիչները կամ բանակցողները, այլ այն գիտակցումը, որ մենք բոլորս Մեկ Աստծո զավակներն ենք, և որ Աստված սահմանվում է Սիրով։
Մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսից,
3 «Երանի՜ հոգով աղքատներին, որովհետև նրանցն է երկնքի արքայությունը։
4 «Երանի՜ սգավորներին, որովհետև նրանք մխիթարվելու են։
5 «Երանի՜ հեզերին, որովհետև նրանք երկիրը ժառանգելու են։
6 «Երանի՜ նրանց, որ քաղցն ու ծարավն ունեն արդարության, որովհետև նրանք հագենալու են։
7 «Երանի՜ ողորմածներին, որովհետև նրանք ողորմություն են գտնելու։
8 «Երանի՜ սրտով մաքուրներին, որովհետև նրանք Աստծուն են տեսնելու։
9 «Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետև նրանք Աստծո որդիներ են կոչվելու։
10 «Երանի՜ նրանց, որ հալածվում են արդարության համար, որովհետև նրանցն է երկնքի արքայությունը։
11 «Երանի՜ ձեզ, երբ ձեզ նախատեն, հալածեն և իմ պատճառով ձեր դեմ ամեն տեսակ չար խոսք ասեն ստելով։ 12 Ցնծացե՛ք և ուրախացե՛ք, որովհետև երկնքում ձեր վարձը շատ է. չէ՞ որ այսպես հալածեցին ձեզնից առաջ ապրած մարգարեներին»։ (Մատթեոս 5)
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/04/Beyond-Reason-and-Beyond-Belief-April-24.jpg540375Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-04-24 00:09:142026-04-23 22:46:04Հավատից անդին. Ապրիլի 24
Արմոդոքսիան այսօր. Նախերգանք Երկրորդ գալստյանը, Սեր
Մեծ պահքի այս վերջին շաբաթը նվիրված է Քրիստոսի Երկրորդ գալստյանը։ Ինչպես կիսվել եմ վերջին մի քանի օրերի ընթացքում, Եկեղեցին խոսում է Երկրորդ գալստյանը պատրաստ լինելու մասին՝ Քրիստոսի առաջին գալստյան վրա հիմնված կյանքով ապրելու տեսանկյունից, այն է՝ Աստծո և Ձեր մերձավորի հետ ներդաշնակ ապրելը։ Մենք կարդում ենք, որ կրոնական համայնքի առաջնորդները փորձեցին խաբել Հիսուսին՝ հարցնելով, թե որն է մեծագույն պատվիրանը՝ մտածելով, որ Նա կարող է ընտրել «Մի՛ սպանիր»-ը կամ, գուցե, «Սուտ երդում մի՛ արա»-ն, և դրա դիմաց նրանք կվիճարկեին մեկ այլ պատվիրանի արժանիքները։ Բայց Հիսուսը նրանց տալիս է մի պատասխան, որը չի կարող վիճարկվել. սիրե՛ք Աստծուն և սիրե՛ք մերձավորին, և Նա կնքում է այս պատվիրանը՝ ասելով. «Այս երկու պատվիրաններից են կախված ամբողջ օրենքը և մարգարեները»։
Այսօր մենք խորհում ենք Աստծուն և մեր մերձավորին սիրելու Քրիստոսի կոչի պարզության մասին։ Եթե սիրում եք Աստծուն, չեք կարող սպանել, չեք կարող ստել, պատվում եք Ձեր ծնողներին, չեք կարող անտարբեր լինել կյանքի հանդեպ։ Յուրաքանչյուր պատվիրան հիմնված է այս երկու էական սկզբունքների վրա։
Մենք ամեն օր պատերազմի մասին հաղորդագրություններ ենք լսում։ Գոյություն ունի պատերազմի բառապաշար՝ այնպիսի արտահայտություններով, ինչպիսիք են՝ անմեղ մարդկանց թիրախավորում, «ընկերական կրակ» և ռազմական հանցագործություններ. այլ կերպ ասած, պատերազմական բախումների մեջ կան որոշակի հանցագործություններ, որոնք հանցավոր են, կարծես թե պատերազմն ինքնին հանցագործություն չէ՞։ Մի պահ մտածե՛ք. եթե սիրում եք Աստծուն, ինչպե՞ս կարող եք ռումբ նետել մեկ այլ մարդու վրա։ Անկախ նրանից՝ զինվորական է, թե քաղաքացիական թիրախ, չէ՞ որ նրանք բոլորն էլ անմեղ են։ Չէ՞ որ նրանք բոլորն էլ Աստծո զավակներ են։
17-րդ դարի ֆրանսիացի արքեպիսկոպոս Ֆրանսուա Ֆենելոնը դա պերճախոս կերպով է արտահայտել. «Բոլոր պատերազմները քաղաքացիական պատերազմներ են, քանի որ բոլոր մարդիկ եղբայրներ են... Յուրաքանչյուրը անհամեմատ ավելի շատ բան է պարտք մարդկությանը, քան այն կոնկրետ երկրին, որտեղ ծնվել է»։
Քրիստոսի ուղին ավելի վեհ ճանապարհ է։ Երկրորդ գալստյան համատեքստում, եթե վերջին դատաստանի վախը մարդկանց հետ է պահում միմյանց վնասելուց և սպանելուց, ապա եկե՛ք խթանենք այդ օրը։ Բայց եկե՛ք խթանենք այն այն պայմաններով, որոնցով Հիսուսն է խթանել. սիրե՛ք Աստծուն և սիրե՛ք Ձեր մերձավորին։ Ամեն ինչ կառուցված է այս երկու պատվիրանների վրա։ Սերը գործողություն է, որը պետք է դրսևորվի ոչ թե խոսքերով, այլ գործերով։
Այսօր Ձեզ եմ թողնում խորհելու մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի կողմից մեզ տրված այս պարզ առակի շուրջ։
«Մի մարդ ուներ երկու որդի. մոտեցավ առաջինին ու ասաց. “Որդյա՛կ, այսօր գնա՛, իմ այգում աշխատի՛ր”։ Նա պատասխանեց ու ասաց. “Չեմ ուզում”. բայց յետոյ զղջաց ու գնաց։ Մոտեցավ երկրորդին ու նույնը ասաց. նա պատասխանեց ու ասաց. “Գնում եմ, տե՛ր”, բայց չգնաց։ Նրանցից ո՞րը կատարեց հոր կամքը»։ Նրանք ասացին. «Առաջինը»։ Հիսուս նրանց ասաց. «Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, որ մաքսավորներն ու պոռնիկները ձեզանից առաջ են մտնում Աստծու արքայությունը, որովհետև Յովհաննէսը եկավ ձեզ մոտ արդարության ճանապարհով, և դուք չհավատացիք նրան, իսկ մաքսավորներն ու պոռնիկները հավատացին նրան. և դուք, թեպետ տեսաք, յետոյ չզղջացիք, որ հավատայիք նրան»։ (Մատթեոս 21)
Այս շաբաթ ամփոփելով հավատքի հասունության թեման՝ մենք այն ամբողջացնում ենք ամենակարևոր բաղադրիչով՝ Պատգամով։ Այս շաբաթվա մեր բոլոր ուղերձներում Հիսուսը կենտրոնում է։ Հաճախ, Նրա հանդեպ մեր սերն ու նվիրումը արտահայտելու եռանդում, մենք մոռանում ենք այն պատգամը, որը Նա քարոզեց, և այդ պատգամի կոչը, որը պետք է մեզ մղի գործողության։
325 թվականին Եկեղեցու կողմից ընդունված և աշխարհի բոլոր եկեղեցիներում ամեն կիրակի արտասանվող Նիկիական հանգանակում մենք հռչակում ենք մեր հավատքը Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու, ինչպես նաև Սուրբ Եկեղեցու բացառիկության հանդեպ։ Հանգանակի ամենամեծ մասը նվիրված է Աստծո Որդուն՝ Հիսուսին։ Մենք ունենք հավատո հանգանակի ավելի կարճ ձևեր, որոնցից մեկը Հայ Եկեղեցում մկրտության ժամանակ կնքահոր կողմից դավանվում է։ Արևմտյան եկեղեցիներում, ինչպիսիք են Հռոմեական կաթոլիկ և անգլիկան եկեղեցիները, արտասանվում է Առաքելական հանգանակը։ Սուրբ Ներսես Շնորհալու 4-րդ ժամի աղոթքում մենք կարդում ենք Աստծո Որդու՝ Հիսուսի մասին ավելի հակիրճ ձևակերպում. «Որ իջար ի ծոցոյ Հօր, և մարմնացար ի Սրբոյ Կուսէն Մարիամայ վասն մերոյ փրկութեան, խաչեցար և թաղեցար, և յարեար ի մեռելոց և համբարձար առ Հայր»։
Բոլոր հանգանակներում և հավատո դավանանքներում սահմանվում է Աստծո Որդու՝ Հիսուսի անձը։ Բացակայում է Նրա պատգամի մասին հռչակագիրը կամ, ավելի պարզ ասած, Նրա պատգամի հիշատակումը կամ հղումը։ Ես օգտագործում եմ «բացակայում է» բառը, այլ ոչ թե «անտեսված է» կամ «մոռացված է», քանի որ հավատում եմ, որ այդ հանգանակների մշակումը ժամանակի և հասարակական կարիքների արդյունք էր։ Հայ Եկեղեցու պարագայում վաղ դարերում նրա հոտը համասեռ էր։ Մարդիկ հաճախում էին եկեղեցի և կիսում ընդհանուր արժեքներ, ուստի անհրաժեշտություն չկար հանգանակում հղում կատարել պատգամին։
Արմոդոքսիան նպատակ ունի այդ հնագույն հավատքը տեղափոխել այսօրվա աշխարհ և հասարակություն։ Գլոբալացված հասարակության մեջ, որտեղ բազմաթիվ տարբեր պատգամներ են պայքարում Ձեր ուշադրության համար, Հիսուսի պատգամը կարող է հեշտությամբ մերժվել, անտեսվել կամ նույնիսկ մոռացվել՝ Հիսուսին այլ ընտրություններից գերադասելու եռանդուն ջանքերի պատճառով։ Հասուն հավատքը հասկանում է, որ հենց Հիսուսի պատգամն է եզակի և գերազանցում է ամեն ինչին։ Նրա պատգամի մեջ մենք հասկանում ենք «Աստված սեր է» հայտարարության լրիվությունը։ Հիսուսի պատգամն է, որ մեզ կապում է ժամանակի սկզբին, և դրա մեջ մենք գտնում ենք Հիսուսի՝ որպես Աստծո Որդու աստվածությունը։ «Ես իմ անձով չեմ եկել, այլ ճշմարիտ է նա, ով ինձ ուղարկեց» (Հովհաննես 7:28)։
Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու 4-րդ ժամի աղոթքը՝ հավելումով. «Որդի Աստծո, ճշմարիտ Աստված, Որ իջար Հոր ծոցից և մարմնացար Սուրբ Կույս Մարիամից մեր փրկության համար, Որ Քո խոսքերով և կյանքով ուսուցանեցիր ճշմարիտ սիրո և կարեկցանքի պատգամը, Որ խաչվեցիր, թաղվեցիր, հարություն առար մեռելներից և համբարձվեցիր առ Հայր, մեղանչեցի երկնքի և Քո առաջ, հիշի՛ր ինձ ավազակի պես, երբ գաս Քո արքայության մեջ։ Ամեն»։
Արմոդոքսիան այսօր. Խաղաղություն առանց չարիքի ավելացման
Հիսուսի պատվիրանների հետ մեր հանդիպման ժամանակ մեկը հատկապես առանձնանում է մյուսներից՝ չարին չհակառակվելու պատվիրանը։ Մենք պետք է հասկանանք, որ չարի դեմ պայքարը չի կարող իրականանալ չարիք ավելացնելու միջոցով։ Չարիքը գումարած չարիք երբեք չի հանգեցնի չարիքի բացակայության։ Մենք չենք կարող կրակը հանգցնել կրակով, երբ միայն խելամիտ (և նախընտրելի) է այն հանգցնել ջրով։
«Ով ապտակի քո աջ այտին,- հրահանգում է Հիսուսը,- դարձրո՛ւ նրան նաև մյուսը: Եվ եթե մեկը ուզենա դատի տալ քեզ ու քո վերնազգեստը վերցնել, թո՛ղ նրան նաև քո պատմուճանը: Եվ ով ստիպի քեզ մեկ մղոն գնալ, գնա՛ նրա հետ երկուսը: Տո՛ւր նրան, ով խնդրում է քեզնից, և նրան, ով ուզում է փոխ առնել քեզնից, երես մի՛ դարձրու» (Մատթեոս 5:39-41):
Չարի բացակայությունը սերն է, ուստի «սիրեցե՛ք ձեր թշնամիներին» պատվիրանը բնական հաջորդ քայլն է և խաղաղության ճանապարհին անհրաժեշտ մի քայլ:
Հայ եկեղեցում «Խաղաղություն ամենեցուն» արտահայտությունը հաճախ է կրկնվում ժամերգությունների ընթացքում, և հատկապես՝ Սուրբ Պատարագի ժամանակ: Պատկերացրեք՝ մի ժողովուրդ, որը չի ճանաչել խաղաղություն, միաժամանակ չի ունեցել ռազմական հզորություն կամ բարդ ռազմական ռազմավարություն, և այնուամենայնիվ, հռչակում և առաջարկում է խաղաղություն:
Մենք այսօր կանգ ենք առնում հրավերով և Գալստյան մարտահրավերով. Սուրբ Ծննդյանը նախապատրաստվելիս կարո՞ղ եք պատկերացնել չարին հակադրվող այլընտրանք՝ չարը լուծելու համար: Հիսուսի «Կատարյալ եղեք, ինչպես որ ձեր երկնավոր Հայրն է կատարյալ» (Մատթեոս 5:48) կոչը ենթադրում է, որ կան միջոցներ, որոնք պահանջում են օգտագործել Աստծո կողմից մեզ տրված տաղանդները՝ հաղթահարելու այն ողբերգությունները, որոնք մենք չար ենք անվանում:
Գալստյան ուղևորությունը նպատակ ունի պատրաստելու մեզ մեծ Աստվածահայտնությանը՝ Աստծո Հայտնությանը: Այդ պատրաստությունը տեղի է ունենում հասկանալու պայքարի միջոցով՝ «պատկերացնելով», եթե կուզեք, մեր գոյությունը որպես Աստծո զավակներ: Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետև նրանք Աստծո որդիներ պիտի կոչվեն:
Մենք աղոթում ենք Խաղաղության Նոբելյան մրցանակակիր, վերապատվելի Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի աղոթքով. «Ո՛վ Աստված, Արարիչ և Պահապան ամենայն մարդկության, ում մեջ բնակվելը նշանակում է գտնել խաղաղություն և ապահովություն, ում դիմելը նշանակում է գտնել կյանք և հավերժական կյանք, մենք խոնարհաբար աղաչում ենք Քեզ բոլոր տեսակի և վիճակի մարդկանց համար. թող Քեզ հաճելի լինի Քո ճանապարհները հայտնի դարձնել նրանց, Քո փրկարար առողջությունը՝ բոլոր ազգերին: Մենք աղոթում ենք նաև Քո սուրբ տիեզերական Եկեղեցու համար, որպեսզի այն առաջնորդվի և կառավարվի Քո Հոգով, որպեսզի բոլոր նրանք, ովքեր դավանում և իրենց քրիստոնյա են անվանում, առաջնորդվեն դեպի ճշմարտության ուղին և պահեն հավատքը հոգու միասնությամբ, խաղաղության կապով և կյանքի արդարությամբ: Վերջապես, Քո հայրական բարությանն ենք հանձնում բոլոր նրանց, ովքեր որևէ կերպ տառապում են կամ վշտացած են մտքով կամ մարմնով: Տո՛ւր նրանց համբերություն տառապանքի մեջ և տոկունության ուժ: Այս խնդրում ենք Հիսուսի անունով: Ամեն»:
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/12/Pastoral-Peace-855-e1766036886758.jpg765768Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-12-18 00:01:042025-12-18 03:24:05Խաղաղություն առանց չարիքի
Եթե մանրածախ առևտրականները կարող են «Սև ուրբաթը» երկարաձգել մինչև նոյեմբեր ամսվա վերջ, ապա Դուք, անշուշտ, կարող եք Գոհաբանության տոնը մեկօրյա ավանդական նշումից վերածել այս թեմայի շուրջ խորհրդածությունների շարքի։
Գոհաբանությունը աղոթք չէ։ Գոհաբանությունը Ձեզանից վեր կանգնած ինչ-որ բանի գիտակցումն է։ Որպես այդպիսին, այն դասվում է երկրպագության շարքին։ Հայ եկեղեցում երկրպագությունը կատարվում է օրական յոթ անգամ։ Վաղ առավոտյան ժամերից մինչև հանգիստ քուն մտնելու պահերը, կան երկրպագության յոթ ժամեր։ Մի ժողովրդի համար, որը շատ քիչ խաղաղություն և բարգավաճում է տեսել, որը ենթարկվել է հարձակումների, բռնությունների և սպանությունների, չափազանց անսովոր է, որ այս մարդիկ այդքան շատ գոհաբանություն են մատուցում։ Սա անսովոր է, եթե չդիտարկվի Արմոդոքսիայի ոսպնյակի միջոցով։ Գոհաբանությունը, և հետևաբար երկրպագությունը, Աստծո ինքնասիրությունը շոյելու մասին չէ։ Ավետարանիչ Հովհաննեսը մեզ ասում է, որ Աստված սեր է։ Համապատասխանաբար, սերը ինքնասիրության խնդիր չունի։ Սերը տալ և զոհաբերել է։ Երբ մենք երկրպագում և շնորհակալություն ենք հայտնում, մենք գիտակցում ենք սիրո ուժը։ Առաքյալի խոսքերը (Ա Կորնթացիս 13) կենդանանում են. «Սերը համբերող է, քաղցր է սերը», և Դուք ստիպված եք հաշտվել սիրո ուժի հետ, ինչպես գրում է Սուրբ Պողոսը. «Սերը չի նախանձում, չի պարծենում, չի գոռոզանում, անվայել վարմունք չունի, իրենը չի փնտրում, բարկությամբ չի գրգռվում, չար բան չի խորհում, անիրավության վրա չի ուրախանում, այլ ուրախանում է ճշմարտությամբ. ամեն ինչ ծածկում է, ամեն ինչ հավատում է, ամեն ինչ հուսում է, ամեն ինչ համբերում է։ Սերը երբեք չի վերջանում»։
Սերը Աստված է, Աստված՝ սեր։ Գոհաբանությունն, ըստ էության, Աստծուն ճանաչելն է, և հետևաբար՝ սիրո զորությունը գիտակցելը։
Աղոթենք. Օրհնե՛ք մեզ սիրով, ո՛վ Ողորմած Աստված, որպեսզի մենք սիրենք այնպես, ինչպես Դուք եք սիրում։ Որպեսզի ցուցաբերենք համբերություն, հանդուրժողականություն, բարություն, հոգատարություն և սեր տարածենք բոլորի հանդեպ։ Ամեն։