Երկրորդ գալստյան նախերգանք, Սեր

Արմոդոքսիան այսօր. Նախերգանք Երկրորդ գալստյանը, Սեր

Մեծ պահքի այս վերջին շաբաթը նվիրված է Քրիստոսի Երկրորդ գալստյանը։ Ինչպես կիսվել եմ վերջին մի քանի օրերի ընթացքում, Եկեղեցին խոսում է Երկրորդ գալստյանը պատրաստ լինելու մասին՝ Քրիստոսի առաջին գալստյան վրա հիմնված կյանքով ապրելու տեսանկյունից, այն է՝ Աստծո և Ձեր մերձավորի հետ ներդաշնակ ապրելը։ Մենք կարդում ենք, որ կրոնական համայնքի առաջնորդները փորձեցին խաբել Հիսուսին՝ հարցնելով, թե որն է մեծագույն պատվիրանը՝ մտածելով, որ Նա կարող է ընտրել «Մի՛ սպանիր»-ը կամ, գուցե, «Սուտ երդում մի՛ արա»-ն, և դրա դիմաց նրանք կվիճարկեին մեկ այլ պատվիրանի արժանիքները։ Բայց Հիսուսը նրանց տալիս է մի պատասխան, որը չի կարող վիճարկվել. սիրե՛ք Աստծուն և սիրե՛ք մերձավորին, և Նա կնքում է այս պատվիրանը՝ ասելով. «Այս երկու պատվիրաններից են կախված ամբողջ օրենքը և մարգարեները»։

Այսօր մենք խորհում ենք Աստծուն և մեր մերձավորին սիրելու Քրիստոսի կոչի պարզության մասին։ Եթե սիրում եք Աստծուն, չեք կարող սպանել, չեք կարող ստել, պատվում եք Ձեր ծնողներին, չեք կարող անտարբեր լինել կյանքի հանդեպ։ Յուրաքանչյուր պատվիրան հիմնված է այս երկու էական սկզբունքների վրա։

Մենք ամեն օր պատերազմի մասին հաղորդագրություններ ենք լսում։ Գոյություն ունի պատերազմի բառապաշար՝ այնպիսի արտահայտություններով, ինչպիսիք են՝ անմեղ մարդկանց թիրախավորում, «ընկերական կրակ» և ռազմական հանցագործություններ. այլ կերպ ասած, պատերազմական բախումների մեջ կան որոշակի հանցագործություններ, որոնք հանցավոր են, կարծես թե պատերազմն ինքնին հանցագործություն չէ՞։ Մի պահ մտածե՛ք. եթե սիրում եք Աստծուն, ինչպե՞ս կարող եք ռումբ նետել մեկ այլ մարդու վրա։ Անկախ նրանից՝ զինվորական է, թե քաղաքացիական թիրախ, չէ՞ որ նրանք բոլորն էլ անմեղ են։ Չէ՞ որ նրանք բոլորն էլ Աստծո զավակներ են։

17-րդ դարի ֆրանսիացի արքեպիսկոպոս Ֆրանսուա Ֆենելոնը դա պերճախոս կերպով է արտահայտել. «Բոլոր պատերազմները քաղաքացիական պատերազմներ են, քանի որ բոլոր մարդիկ եղբայրներ են... Յուրաքանչյուրը անհամեմատ ավելի շատ բան է պարտք մարդկությանը, քան այն կոնկրետ երկրին, որտեղ ծնվել է»։

Քրիստոսի ուղին ավելի վեհ ճանապարհ է։ Երկրորդ գալստյան համատեքստում, եթե վերջին դատաստանի վախը մարդկանց հետ է պահում միմյանց վնասելուց և սպանելուց, ապա եկե՛ք խթանենք այդ օրը։ Բայց եկե՛ք խթանենք այն այն պայմաններով, որոնցով Հիսուսն է խթանել. սիրե՛ք Աստծուն և սիրե՛ք Ձեր մերձավորին։ Ամեն ինչ կառուցված է այս երկու պատվիրանների վրա։ Սերը գործողություն է, որը պետք է դրսևորվի ոչ թե խոսքերով, այլ գործերով։

Այսօր Ձեզ եմ թողնում խորհելու մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի կողմից մեզ տրված այս պարզ առակի շուրջ։

«Մի մարդ ուներ երկու որդի. մոտեցավ առաջինին ու ասաց. “Որդյա՛կ, այսօր գնա՛, իմ այգում աշխատի՛ր”։ Նա պատասխանեց ու ասաց. “Չեմ ուզում”. բայց յետոյ զղջաց ու գնաց։ Մոտեցավ երկրորդին ու նույնը ասաց. նա պատասխանեց ու ասաց. “Գնում եմ, տե՛ր”, բայց չգնաց։ Նրանցից ո՞րը կատարեց հոր կամքը»։ Նրանք ասացին. «Առաջինը»։ Հիսուս նրանց ասաց. «Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, որ մաքսավորներն ու պոռնիկները ձեզանից առաջ են մտնում Աստծու արքայությունը, որովհետև Յովհաննէսը եկավ ձեզ մոտ արդարության ճանապարհով, և դուք չհավատացիք նրան, իսկ մաքսավորներն ու պոռնիկները հավատացին նրան. և դուք, թեպետ տեսաք, յետոյ չզղջացիք, որ հավատայիք նրան»։ (Մատթեոս 21)