Տարածության և ժամանակի մեջ

Արմոդոքսիան այսօր. Տարածության և ժամանակի մեջ

Ամեն ինչ կախված է իր շրջապատից։ Քիչ բաներ են գոյություն ունենում վակուումում, իսկ նրանք, որոնք գոյություն ունեն, օրգանական չեն, և, բնականաբար, մահանում են շնչահեղձությունից։ Նույնիսկ կրոնն իր շրջապատի արդյունքն է։ Այսպիսով, սկսվում է այսօրվա քննարկումը՝ նվիրված Քրիստոսի Երկրորդ գալստյան շաբաթվա մեր ուսումնասիրության հերթական ասպեկտին։

Հայտնության գիրքը, կարծես, սիրված է նրանց շրջանում, ովքեր ցանկանում են վերծանել Երկրորդ գալստյան ժամկետները, չնայած այն հանգամանքին, որ Հիսուսն ասում է, թե մեզ տրված չէ իմանալ ժամանակները, և պատվիրում է ապրել տվյալ օրով։ Մենք անցած օրերին քննարկեցինք սա՝ բացատրելով, որ կյանքը Աստծո կողմից մեզ տրված պարգև է, որը պետք է ապրել և չվատնել վաղվա օրվա մասին անհանգստությամբ։ Եվ Երկրորդ գալստյանը պատրաստ լինելու լավագույն միջոցը Առաջին գալստյան ուսմունքներն ընդունելն է։

Ավելին, Հայտնության գիրքը նախազգուշացում է պարունակում. «Ամեն ոք, ով լսում է այս գրքի մարգարեության խոսքերը. եթե մեկը դրանց ավելացնի, Աստված նրան կավելացնի այս գրքում նկարագրված պատուհասները, և եթե մեկը պակասեցնի այս մարգարեության գրքի խոսքերից, Աստված նրանից կվերցնի իր բաժինը կյանքի ծառից և սուրբ քաղաքից, որոնք նկարագրված են այս գրքում»։ Սա կգտնեք գրքի վերջում՝ 22-րդ գլխի 18-19 համարներում։ Մարգարեության գիրքը պահանջում է մեկնաբանություն, իսկ նրանք, ովքեր մեկնաբանում են՝ նախազգուշացման խոսքերով ասած, ավելացնում կամ պակասեցնում են մարգարեությունից։

Հայտնության գիրքը գրվել է Սուրբ Հովհաննեսի կողմից, նույն ինքը, ով գրել է չորրորդ Ավետարանը, Պատմոս կղզուց՝ առաջին դարի վերջին։ Նա այդ ժամանակվա քրիստոնեական համայնքի հետ խոսում էր մի կոդով, որը միայն նրանք կհասկանային։ Առաջին դարի քրիստոնյաները ենթարկվում էին սարսափելի հալածանքների, և գրքի հիմնական իմաստն այն է, որ նրանց հասկացնեն՝ ի վերջո, Աստված հաղթելու է։

Հայտնությունը Աստվածաշնչյան կանոնի մեջ Եկեղեցու կողմից ընդունված վերջին գիրքն էր՝ հինգերորդ դարում։ Այն գրվել է մեզանից հեռու ժամանակներում և վայրում։ Հայտնությունը, ինչպես և ամեն ինչ, պետք է հասկանալ տարածության և ժամանակի համատեքստում։

Եթե ես այսօր իմ օրագրում գրեի, որ բախվել եմ որոշ դժվարությունների և որոշել եմ «կծել փամփուշտը» (bite the bullet), մենք բոլորս կհասկանայինք, որ քաջությամբ և վճռականությամբ արել եմ մի բան, որը դժվար էր և տհաճ։ Սակայն, 2000 տարի անց, եթե ինչ-որ մեկը գտնի իմ օրագիրը, նա անշուշտ կխղճա ինձ՝ մտածելով, որ իմ դժվարությունների դեմ պայքարելիս ես սկսել եմ ծամել կենդանի զինամթերք։

Արմոդոքսիայում մենք թույլ ենք տալիս Աստծուն լինել Աստված, և մենք ապրում ենք օրը հնարավորինս լավ՝ հետևելով Հիսուս Քրիստոսի կողմից մեզ տրված պատվիրաններին։

Այսօր մենք աղոթում ենք Հայ Եկեղեցու Ժամագրքից. «Տէր Աստուած մեր, գոհութիւն մատուցանեմք քեզ, որ արժանացուցեր զմեզ անցուցանել զօրս զայս խաղաղութեամբ։ Շնորհեա՛ մեզ, Տէր, զերեկոյս և զգիշերս առաջիկայս անմեղ և անգայթակղ անցուցանել, և հաստատուն կալ և անսասան մնալ ի հաւատս, յոյս և ի սէր, և ի պահպանութիւն պատուիրանաց քոց։ Խաղաղութիւն տո՛ւր աշխարհի և հաստատութիւն սուրբ եկեղեցւոյ քում և փրկութիւն հոգւոց մերոց։ Զի քեզ վայելէ փառք, իշխանութիւն և պատիւ, այժմ և յաւիտեանս յաւիտենից։ Ամէն»։