Աստվածահայտնությունից հետո՝ Հովսեփ

Ծննդյան պատմություններում կան երեք անձինք, որոնք էական են սյուժեի համար՝ Սուրբ Մարիամը, իհարկե, Սուրբ Հովսեփը և Նախակարապետը՝ Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Եկեք դիտարկենք նրան, ում մասին ամենաքիչն են խոսում և հաճախ մոռանում են՝ Հովսեփին՝ Հիսուսի Մոր՝ Մարիամի ամուսնուն։ Նա նկարագրվում է որպես այդպիսին, քանի որ, ինչպես արձանագրում են Ավետարանները. «Երբ Մարիամը նշանված էր Հովսեփին, նախքան նրանց միանալը, նա հղիացած գտնվեց Սուրբ Հոգուց։ Այդ ժամանակ նրա ամուսինը՝ Հովսեփը, լինելով արդար մարդ և չցանկանալով նրան հրապարակավ խայտառակել, մտադրվեց գաղտնի արձակել նրան։ Բայց երբ նա մտածում էր այս մասին, ահա Տիրոջ հրեշտակը երազում երևաց նրան և ասաց. «Հովսեփ, Դավթի որդի, մի՛ վախեցիր քեզ մոտ առնելու Մարիամին՝ քո կնոջը, որովհետև նրա մեջ հղիացածը Սուրբ Հոգուց է։ Նա կծնի Որդի, և դու Նրա անունը Հիսուս կդնես, որովհետև Նա կփրկի Իր ժողովրդին իրենց մեղքերից»»։ (Մատթեոս 1)

Ըստ Սուրբ Գրքի և Եկեղեցական ավանդության՝ Հովսեփը մասնագիտությամբ ատաղձագործ էր և ապրում էր Գալիլեայի Նազարեթ քաղաքում։ Նա նկարագրվում է որպես արդար և հավատքով լի մարդ, ինչի վկայությունն է Աստծո պատվիրանին նրա հնազանդությունը։ Սուրբ Մատթեոսը շարունակում է. «Հովսեփը, քնից արթնանալով, արեց այնպես, ինչպես Տիրոջ հրեշտակը պատվիրեց իրեն, և իր կնոջը առավ իր մոտ։ Եվ նրան չճանաչեց, մինչև որ նա ծնեց իր անդրանիկ Որդուն, և նրա անունը Հիսուս դրեց»։

Հովսեփը Հիսուսի որդեգիր հայրն էր, ով Հիսուս մանուկին մեծացրեց որպես սեփական զավակի։ Արևմտյան եկեղեցում նա համարվում է որդեգրողների հովանավոր սուրբը։

Հովսեփը մեզ մեր կյանքում կիրառելու համար շատ հատուկ օրինակ է տալիս։ Երբ աղոթում ենք, մենք արտաբերում ենք. «Եկեսցէ արքայութիւն քո, եղիցին կամք քո որպէս յերկինս եւ յերկրի»։ Մենք խնդրում ենք, որ Աստծո կամքը տեսանելի լինի մեր կյանքում՝ այստեղ՝ երկրի վրա։ Հիսուսը մեզ պատվիրում է աղոթել այս խոսքերով, որովհետև Նրա կամքը այս աշխարհում կարող է դրսևորվել մեր մասնակցության միջոցով։ Մենք աղոթում և արտաբերում ենք այն՝ հիշեցնելու մեզ Արքայությանը մեր մասնակցության մասին։ Հովսեփը հասկանում էր, որ եթե Աստծո Արքայությունը պետք է գար, ապա իր մասնակցությունը էական էր։ Եվ այսպես, հակառակ բոլոր դժվարությունների, հակառակ ժամանակի սովորույթների ու նորմերի, հակառակ կույսից ծննդյան անհնարինության, հակառակ բամբասողների քննադատության և իր համայնքի անդամների կողմից նվաստացման՝ Հովսեփն ասում է. «Թող լինի Քո կամքը» և հնազանդորեն հետևում է Մարիամին իր կինն առնելու պատվերին։

Աշխարհում ամենադժվար լուծումներից մի քանիսը սկսվում են նրանով, որ մենք պարզապես ընդունում ենք Աստծո Արքայությանը մասնակից լինելու պատասխանատվությունը։ Հովսեփը հրաժարվում է իր հարմարավետությունից և երազանքներից՝ ապահովելու համար, որ Արքայությունը հաստատվի «երկրի վրա, ինչպես երկնքում»։

Աղոթենք օրհնյալ ամուսնուն նվիրված ավանդական աղոթքով. «Ո՛վ Սուրբ Հովսեփ, որի պաշտպանությունը Աստծո գահի առջև այնքան մեծ է, այնքան զորեղ և այնքան արագ։ Ես Ձեզ եմ վստահում իմ բոլոր շահերն ու ցանկությունները։ Ո՛վ Սուրբ Հովսեփ, օգնեք ինձ Ձեր հզոր բարեխոսությամբ և Ձեր աստվածային Որդուց ինձ համար ձեռք բերեք բոլոր հոգևոր օրհնությունները՝ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի միջոցով։ Ես երբեք չեմ հոգնում հայացքս Ձեզ և Ձեր գրկում քնած Հիսուսին ուղղելուց. ես չեմ համարձակվում մոտենալ, երբ Նա հանգստանում է Ձեր սրտի մոտ։ Սեղմեք Նրան իմ անունից և համբուրեք Նրա գեղեցիկ գլուխը իմ փոխարեն, և խնդրեք Նրան, որ վերադարձնի համբույրը, երբ ես արտաշնչեմ իմ վերջին շունչը»։