144-ամյա վկան հրաշքի

144-ամյա վկան հրաշքի

SՄտքեր, որոնք կիսվել են համայնքի հետ 2024 թվականի հունվարի 5-ին

Սուրբ Ծննդյան նախօրեին էր՝ Նոր տարուց հինգ օր անց, երբ մենք ժամանեցինք Վաշինգտոն նահանգի Սիեթլ քաղաք։ Ցուրտ էր ու խոնավ՝ եղանակ, որը սպասելի է տարվա այս ժամանակահատվածում հյուսիսարևելյան շրջաններում։ Ես պատրաստվում էի Սիեթլի Սուրբ Հարություն հայկական եկեղեցում մատուցել Սուրբ Ծննդյան և Աստվածահայտնության Սուրբ Պատարագն ու ջրօրհնեքի կարգը՝ փոխարինելով թեմակալ առաջնորդի հանձնարարությամբ բացակայող ծխական քահանային։

Սուրբ Հարություն հայկական եկեղեցին հենց այնպիսի դիրքում է գտնվում, որ Քրիստոսի պատկերով մեծ վիտրաժային պատուհանը լուսավորում է մութ գիշերը։ Այն հյուրընկալ էր։ Ինձ դիմավորեց եկեղեցու սարկավագը և ուղեկցեց ավանդատուն՝ պատարագի պատրաստվելու համար։

Խորանի մոտ ես բացեցի «Խորհրդատետրը», որը պարունակում է քահանայի համար նախատեսված թե՛ բարձրաձայն և թե՛ գաղտնի աղոթքները։ Սարկավագը մատնանշեց առաջին էջին տպագրված հրատարակության տարեթիվը՝ 1880 թվական։ Հաջորդ էջում կար Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գևորգ Դ-ի (1866-1882 թթ.) հաստատման խոսքը։

Եկեղեցին լցվեց հավատացյալներով, և մենք այդ երեկո մատուցեցինք Սուրբ Պատարագ։ Հավաքվել էին թե՛ երիտասարդ, թե՛ տարեց ընտանիքներ։ Փոքրիկ երեխաները լուսավորում էին եկեղեցու ներսը այնպես, ինչպես վիտրաժային պատուհանն էր լուսավորում դրսի խավարը։ Եկեղեցու մեծ «ընտանիքը» ներկա էր։

Մեզանից յուրաքանչյուրը պատրաստվում էր մասնակցել մի հրաշքի, մի հրաշքի, որը կարող էր աննկատ մնալ, թեև բոլորն էլ դրա մասն էին կազմում։ Այս հրաշքը ազդարարող որոտներ կամ կայծակներ չկային։ Իրականում, այս հրաշքն իր արմատներն ուներ դեռ այն ժամանակներից, երբ էլեկտրականությունը դեռ չէր հասել մեր տներ։ Սուրբ Խորանի առջև դրված էր «Խորհրդատետրը», որը տպագրվել էր 144 տարի առաջ (1880 թ.), նախքան ավտոմեքենաների կամ ինքնաթիռների գյուտը և շատ ավելի վաղ, քան մեր ժողովրդի համար ողբերգական նշաձող հանդիսացող Ցեղասպանությունը։ Այս գիրքը վերապրել է Ցեղասպանությունը, կոմունիզմի տարիները և այժմ հայտնվել է իր սկզբնավորման վայրից աշխարհի մյուս ծայրում՝ առաջնորդելով հայերի աղոթքը։ Այն փաստը, որ մենք չպետք է ողջ լինեինք, բայց այժմ ոչ միայն ողջ ենք, այլև երկրպագում ենք Քրիստոսին՝ Քրիստոս ծնավ և հայտնեցավ, աշխարհի բոլոր ծայրերում՝ հակառակ բոլոր դժվարությունների, ամենամեծ հրաշքի վկայությունն է։

Սուրբ Պատարագը, որը ներկայացված է այս հնամյա գրքով, հրաշքի մշտական վկան է։

Սուրբ Ծննդյան այս նախօրեին, երբ մենք հիշում ենք մսուրի մեջ պառկած Մանուկին և երկնային զորքերի ձայները, որոնք հռչակում էին՝ «Խաղաղություն երկրի վրա և հաճություն մարդկանց մեջ», եկեք գիտակցենք այս հրաշքը և ընդունենք, որ մենք կարող ենք լինել խաղաղության և բարի կամքի դեսպաններն այս աշխարհում։ Քրիստոս ծնավ և հայտնեցավ։

Տեր Վազգեն Մովսեսյան