Համբարձում. հեռանալու ժամանակը

Արմոդոքսիան այսօր. հեռանալու ժամանակը

Այսօր Հարության տոնից կամ Զատիկից հետո 40-րդ օրն է։ Ըստ Սուրբ Գրքի (Գործք Առաքելոց)՝ Հիսուսը հենց այս օրը համբարձվեց երկինք։

Երեք տարի առաջ Հիսուսը, քայլելով Գալիլեայի ծովի ափով, հանդիպեց երկու եղբայրների։ Սուրբ Մատթեոսն այսպես է նկարագրում այդ իրադարձությունը.

Հիսուսը քայլում էր Գալիլեայի ծովի եզերքով։ Նա տեսավ երկու եղբայրների՝ Սիմոնին (որի մյուս անունը Պետրոս էր) և նրա եղբորը՝ Անդրեասին։ Նրանք ծովի մեջ ուռկան էին գցում, որովհետև ձկնորսներ էին։ Հիսուսը նրանց ասաց. «Իմ հետևի՛ց եկեք, և ես ձեզ մարդկանց որսորդներ կդարձնեմ»։ Նրանք իսկույն թողեցին ուռկանները և հետևեցին Նրան։ Այնտեղից առաջ գնալով՝ Հիսուսը տեսավ երկու այլ եղբայրների՝ Հակոբոսին և Հովհաննեսին՝ Զեբեդեոսի որդիներին։ Նրանք իրենց հոր հետ նավակի մեջ նստած՝ կարկատում էին իրենց ուռկանները։ Հիսուսը կանչեց նրանց։ Նրանք իսկույն թողեցին նավակն ու իրենց հորը և հետևեցին Հիսուսին։ (Մատթեոս 4:18 և հաջորդը)

Նույն կերպ Հիսուսը հրավիրեց մյուս աշակերտներին՝ ևս ութ հոգու, հետևել Իրեն և սովորել՝ դառնալու «մարդկանց որսորդներ»։

Համբարձման օրը ավարտի օր է։ Աշակերտները, սովորելով և վերապատրաստում անցնելով, այս օրը իրենց ուսուցչի՝ Հիսուսի կողմից ստանում են իրենց պատվիրանը հետևյալ խոսքերով. «Ինձ տրվեց ամեն իշխանություն երկնքում և երկրի վրա։ Գնացե՛ք ուրեմն, աշակերտե՛ք բոլոր հեթանոսներին, նրանց մկրտե՛ք Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու անունով, սովորեցրե՛ք նրանց պահել այն ամենը, ինչ պատվիրեցի ձեզ. և ահա ես ձեզ հետ եմ բոլոր օրերում՝ մինչև աշխարհի վախճանը»։ (Մատթեոս 28:16-20) Նկատի ունեցեք, որ պատվիրանը ստանում է աշակերտների խումբը, ոչ թե բոլորը, նույնիսկ ոչ թե Երուսաղեմում ապրող բոլոր մարդիկ, այլ տասներկու աշակերտները՝ առանց Հուդայի։

Ուսումնառության գործընթացը պսակվում է ավարտով։ Իհարկե, սովորելը երբեք չի ավարտվում, սակայն պաշտոնական դասախոսությունների՝ առակների և քարոզների փուլն ավարտված է։ Ավարտի օրը՝ Համբարձման օրը, աշակերտները ստացան իրենց պատվիրանը և դարձան առաքյալներ՝ իրենց գիտելիքները աշխարհում կիրառելու համար։

Անշուշտ, ստատուս քվոն պահպանելու մեջ որոշակի հարմարավետություն կա։ Լսարանը անվտանգ վայր է, որտեղ գաղափարները կարող են վիճարկվել, քննարկվել և բանավիճվել, սակայն այդ գաղափարները մնում են լոկ գաղափարներ, քանի դեռ չեն կիրառվում գործնականում։

Այսօր մենք աղոթում ենք՝ գիտակցելով, որ այսօր աշակերտները շարժվեցին առաջ՝ յուրաքանչյուրն իր ուղով։ Լինի դա Հռոմ, Անտիոք, Հնդկաստան թե Հայաստան, նրանք յուրաքանչյուրը ստացան նույն առաքելությունը՝ քարոզել Ավետարանը, և նրանք հեռացան նույն վստահությամբ, որ Քրիստոս նրանց հետ է մինչև աշխարհի վախճանը։ Տե՛ր, խնդրում ենք Քեզ, որ մենք մեր կյանքի համար ոգեշնչում գտնենք՝ սիրո և ներդաշնակության դասերը կիրառելու մեր հարաբերություններում, որպեսզի Քրիստոս երբեք չմնա որպես գրքի մի կերպար, նույնիսկ եթե այդ գիրքը Աստվածաշունչն է, այլ լինի հավատքի կենդանի արտահայտություն իմ կյանքում և այն կյանքերում, որոնց հպվում եմ։ Ամեն։