Վերադարձ ներդաշնակության և ռիթմի

Արմոդոքսիան այսօր. Ռիթմեր

This week of Advent begins with a scriptural reading from Hebrews chapter 1. It reads like an essay, explaining that God speaks to us through His Son, Jesus Christ.  The scripture reads, “Long ago God spoke to our ancestors in many and various ways by the prophets, but in these last days he has spoken to us by a Son, whom he appointed heir of all things, through whom he also created the worlds. He is the reflection of God’s glory and the exact imprint of God’s very being, and he sustains all things by his powerful word. When he had made purification for sins, he sat down at the right hand of the Majesty on high, having become as much superior to angels as the name he has inherited is more excellent than theirs.”

Եբրայեցիներին ուղղված թղթի այս ներածությունը, որին մենք անդրադառնում ենք այսօր, տիեզերական շունչ ունի։ Հետաքրքիր է, որ մենք այն կարդում ենք եկեղեցում ձմեռային արևադարձի շաբաթվա ընթացքում։

The author of Hebrews continues his writing setting apart the Son of God from the angels, “For to which of the angels did God ever say, ‘You are my Son; today I have begotten you’? Or again, ‘I will be his Father, and he will be my Son’? And again, when he brings the firstborn into the world, he says, ‘Let all God’s angels worship him.’” For the author of this scriptural treasure, it is important to set Jesus apart from all of creation.

Երբ խոսում ենք Առաքելական եկեղեցու մասին, նկատի ունենք Առաքյալների ժամանակների եկեղեցին։ Այն ժամանակ Աստվածաշունչ գոյություն չուներ։ Կար միայն հավատացյալների համայնքը, որը հավաքվում էր Սուրբ Հոգով լցվելու և միմյանց քաջալերելու համար։ Առաքելական եկեղեցին, իսկ ավելի ուշ՝ վաղ եկեղեցին, եկեղեցին և քրիստոնեական կյանքը հասկանում էին որպես տիեզերքի այն ռիթմի մի մասը, որը սկսվել էր Արարչագործությամբ, ապա անկում ապրել՝ տիեզերքի ռիթմի և ներդաշնակության դեմ մեր գործողությունների պատճառով։

Քրիստոսը առանձնացված է։ Քրիստոսը գալիս է մեզ վերադարձնելու ներդաշնակության և տիեզերքի՝ այսինքն՝ ամբողջ արարչագործության ռիթմի մեջ։

Մենք ճանապարհորդում ենք Պահքի շրջանով՝ պատրաստվելով դիմավորելու մեր կյանքում Աստծո Ծնունդն ու Հայտնությունը։ Այսօր մենք կանգ ենք առնում և լսում ներդաշնակության ու ռիթմի պատգամը։ Մեզ մեկ օր է բաժանում ձմեռային արևադարձից։ Մենք նայում ենք մեր կյանքի ներսը և բնության օրինաչափությունների դրսի կողմը։ Սուրբ Ծնունդը մոտ է։

Let us pray a prayer that comes to us from Holy Scripture for the Book of Sirac, (43)  The beauty of the celestial height and the pure firmament, heaven itself manifests its glory. The sun at its rising shines at its fullest, a wonderful instrument, the work of the Most High! Let us praise Him the more, since we cannot fathom him, for greater is He than all his works; Awesome indeed is the LORD, and wonderful His power. Lift up your voices to glorify the LORD as much as you can, for there is still more. For who has seen him and can describe him? Who can praise him as he is? Beyond these, many things lie hidden; only a few of his works have I seen. It is the LORD who has made all things; to those who fear him he gives wisdom.