Ավելի լավ եղանակ այլ տե՞ղ

Հայկական ուղղափառությունն այսօր. Մթնոլորտ

Եթե երբևէ նայել եք լուսավորված լուսնին կամ ուսումնասիրել եք դրա մակերեսի մանրամասն լուսանկարները, ապա անհնար է չնկատել դրա խառնարաններով պատված տեսքը։ Մեծ ու փոքր խառնարանները վկայում են երկնաքարերի, մոլորակների բեկորների, տիեզերական աղբի, քարերի և սառույցի՝ դարեր շարունակ մակերեսին հարվածելու մասին։ Լուսնի մակերեսի յուրաքանչյուր հատվածում խառնարաններ կան։ Այնտեղ հնարավոր չէ խուսափել տիեզերական մարմինների կործանարար ազդեցությունից։

Լուսինը մեր ամենամոտ աստղագիտական հարևանն է։ Այն պատկանում է Երկիր մոլորակին՝ պտտվելով մեր շուրջը որպես Երկրի ամենամեծ բնական արբանյակ։ Այնուամենայնիվ, Երկրի և Լուսնի մակերեսները բոլորովին նման չեն միմյանց։

Երկիր մոլորակը շարժվում է Արեգակի շուրջն իր ուղեծրով՝ այլ մոլորակների, բեկորների, քարերի, սառույցի և տիեզերական այլ նյութերի հետ միասին։ Երբ այս փոքր մարմինները մտնում են Երկրի մթնոլորտ, դրանք լուսավորվում են, և մենք դրանք պայմանականորեն անվանում ենք ասուպներ։ Դրանք շողշողում են երկնքում, և մենք դրանց անվանում ենք ընկնող աստղեր։ Իրականում դրանք պարզապես նյութեր են, որոնք շփման արդյունքում շիկանում են։ Մեր մթնոլորտի շնորհիվ այս օբյեկտների մեծ մասն այրվում է կամ այնքան դանդաղում, որ դրանց հասցրած վնասը նվազագույն է լինում։ Մթնոլորտի շնորհիվ Երկրի մակերևույթը զգալիորեն տարբերվում է Լուսնի մակերևույթից։ Մենք ոչ միայն խառնարաններ չունենք, այլև ունենք փարթամ անտառներ, բուսականություն, օվկիանոսներ, ջուր, և հետևաբար՝ կյանք։ Իհարկե, մթնոլորտը պատասխանատու է նաև մեր եղանակային պայմանների համար, որոնք ներառում են ինչպես գեղեցիկ, չափավոր ու բարենպաստ եղանակ, այնպես էլ փոթորիկներ ու տորնադոներ։ Փոթորիկներն ու մուսոնները հեղեղումներ են առաջացնում, և երբեմն դաժան պայմանների պատճառով մարդկային կյանքեր են կորչում։ Մթնոլորտը պատասխանատու է թե՛ կյանքի, թե՛ կյանքի կորստի համար։

Բնական աղետները կյանքի նախագծի անբաժանելի մասն են։ Երկրաշարժը տեղի է ունենում, քանի որ Երկրի մակերեսի խորքում գտնվող տեկտոնական սալերը, որոնց վրա մենք կառուցում ենք մեր քաղաքակրթությունները, նստում և տեղաշարժվում են։ Ինչպես մթնոլորտը, որը մեզ փրկում է երկնաքարերից, այնպես էլ մեր ոտքերի տակ գտնվող երկիրը մեզ միջավայր է տալիս կյանք կառուցելու և ստեղծագործելու համար։

Այսօր մենք եզրափակում ենք Ղուկասի Ավետարանի 13-րդ գլխից մի կարճ ընթերցանությամբ, որտեղ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսը բացատրում է, որ բնական աղետները պայմանավորված չեն մեր մեղքով, մեր կամ մեր հայրերի գործած մեղքերով։

«Կարծո՞ւմ եք, որ այդ գալիլեացիները բոլոր մյուս գալիլեացիներից ավելի մեծ մեղավորներ էին, որովհետև նրանք նման չարչարանքներ կրեցին։ Ասում եմ ձեզ՝ ոչ, այլ եթե չապաշխարեք, բոլորդ էլ նույնպես կկորչեք։ Կամ այն տասնութ հոգին, որոնց վրա Սիլովամի աշտարակը փլվեց և սպանեց նրանց, կարծո՞ւմ եք, որ նրանք Երուսաղեմում բնակվող բոլոր մյուս մարդկանցից ավելի մեծ մեղավորներ էին։ Ասում եմ ձեզ՝ ոչ, այլ եթե չապաշխարեք, բոլորդ էլ նույնպես կկորչեք»։

7B23