Շարունակելով Գալուստը չարիքի հետ

Աստվածարդարացում

Գալստյան ճամփորդության այս շաբաթը նվիրված է այն թեմային, որը աստվածաբաններն անվանում են «չարի խնդիր»։ Պարզ ասած՝ դա բարի և ամենակարող Աստծո հանդեպ հավատի և աշխարհում գոյություն ունեցող չարիքի իրականության միջև առկա անհամապատասխանությունն է։ Այլ կերպ ասած, քանի որ չարիքն իրական է՝ քաղցկեղի, պատերազմների, բռնությունների, երկրաշարժերի և սովի տեսքով, ապա կամ Աստված բարի չէ, կամ էլ՝ ամենակարող։ Ինչո՞ւ պետք է բարի և ամենակարող Աստված թույլ տա, որ չարիքը գոյություն ունենա։

Evil is a problem which has perplexed people since the first-time villagers had to pick up after a devastating earthquake, or a lightning bolt created a forest fire that wreaked havoc for people and all the members of the animal kingdom. In this day and age, when we understand that earthquakes are caused by the shifting of tectonic plates, and lightning bolts are the result of charged clouds grounding, God doesn’t need to enter the equation. However, for theologians and clergy who make a case for a good and omnipotent God, forming an answer is called a theodicy. It follows that if God allows this evil, then is it possible that evil is a punishment from God? People of good faith can easily reach this conclusion, and figure illness or death are paybacks from God for wrongs you have committed. And so, the question was brought to Jesus.

On this Sunday of Advent the Church offers the Gospel reading from Luke chapter 13:1-9. Here, there were two incidents that people perceived to be delivered as punishments from God. The stories – one of Galileans whose blood Pilate had mixed with their sacrifices and the other was of a tower which fell in Siloam causing the death of 18 people – were the focus of this inquiry of Jesus. On today’s scale, it would be like us asking Jesus if the Indonesians who died in last month’s earthquake perished because they were sinners? Or was it because of the sins of the Ukrainians that bombs fell on their cities?

Այս հատվածում Հիսուսը պատասխանում է. «Կարծո՞ւմ եք, որ նրանք ավելի մեծ մեղավորներ էին, քան մյուս բոլորը, որովհետև նրանք այսպես տառապեցին։ Ես ձեզ ասում եմ՝ ոչ։ Բայց եթե չապաշխարեք, դուք էլ բոլորդ նույնպես կկորչեք»։

Հիսուսը հստակ և աներկբա պատասխանում է, որ չարիքը Աստծո կողմից մեզ ուղարկված պատիժ չէ։ Այն գաղափարը, թե Աստված երկնքում նստած սպասում է, որ մենք սխալ քայլ անենք, որպեսզի կարողանա մեզ կայծակով հարվածել, այնքան անհեթեթ է, որքան հնչում է։ Եվ Հիսուսը վճռականորեն մեզ ասում է՝ Ո՛Չ։

Ուրեմն ինչո՞ւ կա չարիք։ Աստված չի՞ կարող վերացնել ամբողջ չարիքը, թե՞ պարզապես չի ցանկանում։ Մենք կշարունակենք այս հարցերի քննարկումը վաղը՝ Գալստյան մեր ճամփորդության ընթացքում։

We pray Shnorhali’s 15^th hour: Christ, guardian of all, let your right hand protect and shelter me by day and by night, while at home and while away, while asleep and while away that I may never fall into sin. Amen.