God’s invitation to participate in the fullness is life is often questioned in the face of evil. The “Problem of Evil” is the question of “Why evil?” especially with the tradition of a good and omnipotent God? While religion has presented an assortment of solutions to the Problem of Evil – known as theodicies – sadly, it has also fired up people to point accusing fingers to others as the authors of evil.
A quick glance at the moon on any clear night might help in providing an answer. The moon’s pocked-marked surface is credited to its lack of an atmosphere. Space objects have hit its surface, and the result is evident. As for the Earth, we have an atmosphere protecting us from rocks and boulders that disintegrate on their way down. The price of this protection, we have to deal with atmospheric catastrophes such storms, hurricanes, tornadoes and the like. It’s all part of the deal.
Armodoxy for Today: Beyond Belief, April 24, or another way of looking
Meet Father Khoren Hampartzoumian. He was a priest who served the Armenian Church in Sepastia, Western Armenia. During the Armenian Genocide he was mocked and ridiculed for his Christian beliefs by the Turks. He was dragged out onto the church’s courtyard where they placed a dog in his lap and order him to “baptize” the dog as a show of their distain for Christ and the Christian faith that Fr. Khoren proclaimed. When the good priest refused to do so, they killed him in a public execution by flaying him, that is, taking his skin off of his bones.
Fr. Khoren, is one of one-and-a-half martyrs of the Armenian Genocide who the Armenian Church canonized as saints of the Church. On April 24, we remember the saints and ask for their intercession in our prayers. Saint Khoren is one of over 1,200 saints whose martyrdom is recorde by a scribe named Teotig in a book published in 1922 called “Golgatha of the Armenian Clergy.” These barbaric stories are not merely murder, they are expressions of hatred and intolerance to the nth degree, manifesting in the phenomenon called Genocide.
In 2006, I visited a camp in Rwanda set up for widows and orphans. I met with 200 widows who had survived the Rwandan Genocide a decade earlier. When I inquired how they survived I was told they were allowed to live because they were infected with HIV-AIDS, and as such they were vital to the cause of extermination, by infecting others. I understood – and I’m sure now you understand – why Genocide is called a crime against humanity. This is not mere hatred, it’s amplified beyond imagination.
Today, in Artsakh, also referred to as Nagorna Kharabagh – a small areas of Armenia that was taken by force by Azerbaijan, churches and cathedrals – sacred spaces where Christ’s precious body and blood is distributed for redemption – are being destroyed, imploded, torn apart.
These examples, whether Fr. Khoren, the Rwandan widows or the churches in Artsakh I shared with you to accent the extreme extent of hatred and intolerance. These examples are beyond belief. They are manifestations of pure evil – extreme examples of hatred, intolerance, contempt, hostility – amplified and multiplied beyond human reasoning.
The answer to these crimes must equally be beyond human reasoning. The answer has to defy human logic. That’s what Armodoxy is all about, and what we teach. Follow the extreme example of Love and Forgiveness as taught by Jesus Christ.
You have heard that it was said, ‘You shall love your neighbor and hate your enemy.’ But I say to you, Love your enemies and pray for those who persecute you, so that you may be sons of your Father who is in heaven; for he makes his sun rise on the evil and on the good, and sends rain on the just and on the unjust.”
That’s right. It’s beyond logic, but it’s our only hope as civilization. Not guns, not politicians or negotiators, but an understanding that we are all children of One God and that God is defined by Love.
From our Lord Jesus Christ,
3 “Blessed are the poor in spirit, for theirs is the kingdom of heaven.
4 “Blessed are those who mourn, for they shall be comforted.
5 “Blessed are the meek, for they shall inherit the earth.
6 “Blessed are those who hunger and thirst for righteousness, for they shall be satisfied.
7 “Blessed are the merciful, for they shall obtain mercy.
8 “Blessed are the pure in heart, for they shall see God.
9 “Blessed are the peacemakers, for they shall be called sons of God.
10 “Blessed are those who are persecuted for righteousness’ sake, for theirs is the kingdom of heaven.
11 “Blessed are you when men revile you and persecute you and utter all kinds of evil against you falsely on my account. 12 Rejoice and be glad, for your reward is great in heaven, for so men persecuted the prophets who were before you. (Matthew 5)
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/04/Beyond-Reason-and-Beyond-Belief-April-24.jpg540375Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-04-24 00:09:142026-04-23 22:46:04Հավատից անդին. Ապրիլի 24
Եթե երբևէ նայել եք լուսավորված լուսնին կամ ուսումնասիրել եք դրա մակերեսի մանրամասն լուսանկարները, ապա անհնար է չնկատել դրա խառնարաններով պատված տեսքը։ Մեծ ու փոքր խառնարանները վկայում են երկնաքարերի, մոլորակների բեկորների, տիեզերական աղբի, քարերի և սառույցի՝ դարեր շարունակ մակերեսին հարվածելու մասին։ Լուսնի մակերեսի յուրաքանչյուր հատվածում խառնարաններ կան։ Այնտեղ հնարավոր չէ խուսափել տիեզերական մարմինների կործանարար ազդեցությունից։
Լուսինը մեր ամենամոտ աստղագիտական հարևանն է։ Այն պատկանում է Երկիր մոլորակին՝ պտտվելով մեր շուրջը որպես Երկրի ամենամեծ բնական արբանյակ։ Այնուամենայնիվ, Երկրի և Լուսնի մակերեսները բոլորովին նման չեն միմյանց։
Երկիրը պտտվում է Արեգակի շուրջ՝ իր ուղեծրով, այլ մոլորակների և բազմաթիվ բեկորների, քարերի, սառույցի ու տիեզերական այլ մարմինների հետ միասին։ Երբ նյութի այս փոքր մասնիկները մտնում են Երկրի մթնոլորտ, դրանք լուսարձակում են, և մենք դրանք պայմանականորեն անվանում ենք երկնաքարեր։ Դրանք սլանում են երկնքով, և մենք դրանց «ընկնող աստղեր» ենք կոչում։ Իրականում դրանք պարզապես նյութեր են, որոնք շփման արդյունքում շիկանում են։ Շնորհիվ մեր մթնոլորտի՝ այս մարմինների մեծ մասը այրվում է կամ այնքան է դանդաղում, որ դրանց կործանարար ազդեցությունը նվազագույն է լինում։ Մեր մթնոլորտի շնորհիվ Երկրի մակերեսը կտրուկ տարբերվում է Լուսնի մակերեսից։ Մենք ոչ միայն խառնարաններ չունենք, այլև ունենք փարթամ անտառներ, բուսականություն, օվկիանոսներ, ջուր, և հետևաբար՝ ունենք կյանք։ Իհարկե, մթնոլորտը պատասխանատու է նաև մեր եղանակային պայմանների համար, որոնք ներառում են ինչպես հաճելի, մեղմ եղանակ, այնպես էլ փոթորիկներ ու տորնադոներ։ Փոթորիկներն ու մուսսոնները հեղեղումներ են առաջացնում, և երբեմն դաժան պայմանների պատճառով մարդկային կյանքեր են կորչում։ Մթնոլորտը պատասխանատու է թե՛ կյանքի, թե՛ կյանքի կորստի համար։
Բնական աղետները կյանքի նախագծի անբաժանելի մասն են։ Երկրաշարժը տեղի է ունենում, քանի որ Երկրի մակերեսի խորքում գտնվող տեկտոնական սալերը, որոնց վրա մենք կառուցում ենք մեր քաղաքակրթությունները, նստում և տեղաշարժվում են։ Ինչպես մթնոլորտը, որը մեզ փրկում է երկնաքարերից, այնպես էլ մեր ոտքերի տակ գտնվող երկիրը մեզ միջավայր է տալիս կյանք կառուցելու և ստեղծագործելու համար։
We end today, with a short reading from the Gospel of St. Luke (chapter 13) where our Lord Jesus Christ explains that natural disasters are not based on our guilt, our sins nor the sins of our fathers.
“Do you suppose that these Galileans were worse sinners than all other Galileans, because they suffered such things? I tell you, no; but unless you repent you will all likewise perish. Or those eighteen on whom the tower in Siloam fell and killed them, do you think that they were worse sinners than all other men who dwelt in Jerusalem? I tell you, no; but unless you repent you will all likewise perish.”
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/12/meteor-on-moon.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-02-05 00:01:402026-02-04 15:29:48Մթնոլորտը, որ փրկում է մեզ
In our encounter with Jesus’ commandments, one in particular stands out from the rest, the commandment to not resist evil. We are to understand that opposition to evil cannot come by adding evil to the equation. Evil + evil will never equal an absence of evil. We can’t fight fire with fire when it’s only reasonable (and preferrable) to fight it with water.
«Ով ապտակի քո աջ այտին,- հրահանգում է Հիսուսը,- դարձրո՛ւ նրան նաև մյուսը: Եվ եթե մեկը ուզենա դատի տալ քեզ ու քո վերնազգեստը վերցնել, թո՛ղ նրան նաև քո պատմուճանը: Եվ ով ստիպի քեզ մեկ մղոն գնալ, գնա՛ նրա հետ երկուսը: Տո՛ւր նրան, ով խնդրում է քեզնից, և նրան, ով ուզում է փոխ առնել քեզնից, երես մի՛ դարձրու» (Մատթեոս 5:39-41):
Չարի բացակայությունը սերն է, ուստի «սիրեցե՛ք ձեր թշնամիներին» պատվիրանը բնական հաջորդ քայլն է և խաղաղության ճանապարհին անհրաժեշտ մի քայլ:
Հայ եկեղեցում «Խաղաղություն ամենեցուն» արտահայտությունը հաճախ է կրկնվում ժամերգությունների ընթացքում, և հատկապես՝ Սուրբ Պատարագի ժամանակ: Պատկերացրեք՝ մի ժողովուրդ, որը չի ճանաչել խաղաղություն, միաժամանակ չի ունեցել ռազմական հզորություն կամ բարդ ռազմական ռազմավարություն, և այնուամենայնիվ, հռչակում և առաջարկում է խաղաղություն:
Մենք այսօր կանգ ենք առնում հրավերով և Գալստյան մարտահրավերով. Սուրբ Ծննդյանը նախապատրաստվելիս կարո՞ղ եք պատկերացնել չարին հակադրվող այլընտրանք՝ չարը լուծելու համար: Հիսուսի «Կատարյալ եղեք, ինչպես որ ձեր երկնավոր Հայրն է կատարյալ» (Մատթեոս 5:48) կոչը ենթադրում է, որ կան միջոցներ, որոնք պահանջում են օգտագործել Աստծո կողմից մեզ տրված տաղանդները՝ հաղթահարելու այն ողբերգությունները, որոնք մենք չար ենք անվանում:
Գալստյան ուղևորությունը նպատակ ունի պատրաստելու մեզ մեծ Աստվածահայտնությանը՝ Աստծո Հայտնությանը: Այդ պատրաստությունը տեղի է ունենում հասկանալու պայքարի միջոցով՝ «պատկերացնելով», եթե կուզեք, մեր գոյությունը որպես Աստծո զավակներ: Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետև նրանք Աստծո որդիներ պիտի կոչվեն:
Մենք աղոթում ենք Խաղաղության Նոբելյան մրցանակակիր, վերապատվելի Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի աղոթքով. «Ո՛վ Աստված, Արարիչ և Պահապան ամենայն մարդկության, ում մեջ բնակվելը նշանակում է գտնել խաղաղություն և ապահովություն, ում դիմելը նշանակում է գտնել կյանք և հավերժական կյանք, մենք խոնարհաբար աղաչում ենք Քեզ բոլոր տեսակի և վիճակի մարդկանց համար. թող Քեզ հաճելի լինի Քո ճանապարհները հայտնի դարձնել նրանց, Քո փրկարար առողջությունը՝ բոլոր ազգերին: Մենք աղոթում ենք նաև Քո սուրբ տիեզերական Եկեղեցու համար, որպեսզի այն առաջնորդվի և կառավարվի Քո Հոգով, որպեսզի բոլոր նրանք, ովքեր դավանում և իրենց քրիստոնյա են անվանում, առաջնորդվեն դեպի ճշմարտության ուղին և պահեն հավատքը հոգու միասնությամբ, խաղաղության կապով և կյանքի արդարությամբ: Վերջապես, Քո հայրական բարությանն ենք հանձնում բոլոր նրանց, ովքեր որևէ կերպ տառապում են կամ վշտացած են մտքով կամ մարմնով: Տո՛ւր նրանց համբերություն տառապանքի մեջ և տոկունության ուժ: Այս խնդրում ենք Հիսուսի անունով: Ամեն»:
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/12/Pastoral-Peace-855-e1766036886758.jpg765768Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-12-18 00:01:042025-12-18 03:24:05Խաղաղություն առանց չարիքի
On December 7, the earth shook in the town of Spitak, Armenia, sending ripples a half world away. We felt the shockwaves in our souls and psyches as the stats began to come in.
The year was 1988, the Soviet Union was still intact. It’s president, Michael Gorbachev was visiting the United States, engaging in high level talks with then President Ronald Reagan promoting Glasnost and Perestroika. Gorbachev cut his trip short on the news, and returned home and to Armenia to assess the damages. Anywhere from 25,000 – 50,000 people were presumed dead and thousand more injured. Although this number is great by any standard, it is particularly significant for a small country with a small population. Two percent of the population in Armenia and one third of their land mass was leveled that day. By comparison, if an earthquake in the United States killed 2% of the population, we would lose about 7,000,000 people and one third of the United States leveled, would be from the Rocky Mountains to the Western coast!
When facing such devastation, it is only natural to ask why? Even more, why did not God spare the good Armenian people? Why did He not intervene? Why the Armenian people? The same ones who were the first to accept Christianity, the ones who have so piously observed the faith for centuries, the ones who defended the faith to death, why them? When the history of a people, such as the Armenian’s, is plagued by devastation and tragedy, the questioning goes deeper: Why believe in a God who cannot save us from these dangers?
Through my years in the ministry, I have heard many different answers – theodicies – from people trying to make sense of it all. Some feel God has abandoned the Armenians for some divine purpose and plan. Some doomsday forecasters claim the earthquake was part of the “signs of the times.” Still others believe it to be “God’s will,” as a punishment or for some other divine plan.
As for me… I do not shy away from the science of earthquakes. Why did the earthquake happen? Because the earth shifts. Why did people die? Because people were trapped under the rubble of buildings which were constructed poorly. Why didn’t God step in and save the Armenian people? I don’t know, but I venture to say that things just don’t work that way.
So, the more important question becomes, why believe in a god that cannot save you from the perils and dangers of this world? And for our Advent Journey, the question is why celebrate the revelation and birth of a god who is powerless against nature?
We look at that answer tomorrow, and the answer may surprise you to find that without God, we may not have survived.
We pray Psalm 27, The Lord is my light and my salvation, whom shall I fear? The Lord is the stronghold of my life; of whom shall I be afraid? One thing have I asked of the Lord, that will I seek after, that I may dwell in the house of the Lord all the days of my life, to behold the beauty of the Lord, and to inquire in His temple. Amen.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/12/Spitak-Directions-to-Theodicy-844.jpg1140765Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-12-03 00:01:212025-12-02 22:43:52Երկրաշարժը ցնցում է թեոդիցեան
On our journey through Advent, we are dealing with the “Problem of Evil,” dictated by the Sunday Gospel reading this week from Luke chapter 13. A theodicy is an answer to the problem, defined by the incongruity between the statements that God is good, God is all powerful and yet, evil exists. In the Gospel message, Jesus clearly states that evil is not a punishment from God for our sins and mistakes.
Still, we are people and raise questions when we notice incongruities in life order and so we question: if God is all powerful, why doesn’t He merely do away with evil once and for all? And, if God is all good, why would He not want to do away with evil?
Our query begins today with an understanding of what we believe. What are the definitions of our Faith? Much of our understanding of God comes from images and concepts that are brought to us courtesy of Hollywood. And most of those ideas are formulated on misreading and misinterpretation of Old Testament stories. Jesus came with a simple message to tell us we are all children of God and there are no favorites for God. In Armenian folklore, a mother is asked by her children which one she loves more than the others, to which she replies, “Which one of my fingers, if I were to cut, would not bleed?” They all bleed equally and so is a mother’s love for her children: equal for all. Even more, our Heavenly Father, Jesus tells us, “Makes His sun rise on the evil and on the good, and sends rain on the just and on the unjust.” Thus, we must be careful in defining someone as evil, or even as good, because we do not have the vantage point of God.
We often confuse God with a character who appears this time of year, someone who rewards good and punishes evil. We’ve created a folklore around him and even written songs about how he makes a list and checks it twice and “Knows if you’ve been naughty or nice.” Gifts to good boys and girls and a lump of coal to the bad ones. That’s Santa Claus! While Santa Claus may help us with our sense of dealing out justice, God’s justice is His own.
Օրերս մի հայտնի մարդ, որի անցյալը կարող է անհարմար զգացողություններ առաջացնել, նվիրատվություն կատարեց բարեգործական հիմնադրամին։ Ինչ-որ մեկը մեկնաբանեց. «Մեզ պետք չէ քո կեղտոտ փողը»։ Որքա՜ն ամբարտավանություն։ Նախ՝ որ Դուք իրավունք ունեք մերժելու ուրիշի բարությունը, և երկրորդ՝ որ գոյություն ունի «ոչ կեղտոտ» փող։ Հիսուսը հստակորեն սահմանում է քրիստոնեական դիրքորոշումը, երբ ասում է. «Մի՛ դատեք, որպեսզի չդատվեք, որովհետև ինչ դատաստանով որ դատում եք, նրանով պիտի դատվեք, և ինչ չափով որ չափում եք, նրանով պիտի չափվի ձեզ»։
Աստծո դատաստանն ունի իր ժամանակը և իրականացման իր մեթոդը։ Ինչո՞ւ Աստված չի ոչնչացնում չար մարդկանց և վերջնականապես չի վերացնում չարիքը. սա այն քայլն է, որը մենք կատարում ենք վաղը՝ մեր Գալստյան ճանապարհորդության ընթացքում։
We pray, Heavenly Father, You know our needs better than we can ever know or understand. Calm my heart and my spirit so that I may find comfort in Your care and help me to not go beyond the limits of what is my responsibility in this world. Amen.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/12/Five-Fingers-Bleed-Equality-843.jpg1140765Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-12-02 00:01:502025-12-01 21:42:18Բոլոր մատները արյունոտ են
Գալստյան ճամփորդության այս շաբաթը նվիրված է այն թեմային, որը աստվածաբաններն անվանում են «չարի խնդիր»։ Պարզ ասած՝ դա բարի և ամենակարող Աստծո հանդեպ հավատի և աշխարհում գոյություն ունեցող չարիքի իրականության միջև առկա անհամապատասխանությունն է։ Այլ կերպ ասած, քանի որ չարիքն իրական է՝ քաղցկեղի, պատերազմների, բռնությունների, երկրաշարժերի և սովի տեսքով, ապա կամ Աստված բարի չէ, կամ էլ՝ ամենակարող։ Ինչո՞ւ պետք է բարի և ամենակարող Աստված թույլ տա, որ չարիքը գոյություն ունենա։
Evil is a problem which has perplexed people since the first-time villagers had to pick up after a devastating earthquake, or a lightning bolt created a forest fire that wreaked havoc for people and all the members of the animal kingdom. In this day and age, when we understand that earthquakes are caused by the shifting of tectonic plates, and lightning bolts are the result of charged clouds grounding, God doesn’t need to enter the equation. However, for theologians and clergy who make a case for a good and omnipotent God, forming an answer is called a theodicy. It follows that if God allows this evil, then is it possible that evil is a punishment from God? People of good faith can easily reach this conclusion, and figure illness or death are paybacks from God for wrongs you have committed. And so, the question was brought to Jesus.
On this Sunday of Advent the Church offers the Gospel reading from Luke chapter 13:1-9. Here, there were two incidents that people perceived to be delivered as punishments from God. The stories – one of Galileans whose blood Pilate had mixed with their sacrifices and the other was of a tower which fell in Siloam causing the death of 18 people – were the focus of this inquiry of Jesus. On today’s scale, it would be like us asking Jesus if the Indonesians who died in last month’s earthquake perished because they were sinners? Or was it because of the sins of the Ukrainians that bombs fell on their cities?
Այս հատվածում Հիսուսը պատասխանում է. «Կարծո՞ւմ եք, որ նրանք ավելի մեծ մեղավորներ էին, քան մյուս բոլորը, որովհետև նրանք այսպես տառապեցին։ Ես ձեզ ասում եմ՝ ոչ։ Բայց եթե չապաշխարեք, դուք էլ բոլորդ նույնպես կկորչեք»։
Հիսուսը հստակ և աներկբա պատասխանում է, որ չարիքը Աստծո կողմից մեզ ուղարկված պատիժ չէ։ Այն գաղափարը, թե Աստված երկնքում նստած սպասում է, որ մենք սխալ քայլ անենք, որպեսզի կարողանա մեզ կայծակով հարվածել, այնքան անհեթեթ է, որքան հնչում է։ Եվ Հիսուսը վճռականորեն մեզ ասում է՝ Ո՛Չ։
Ուրեմն ինչո՞ւ կա չարիք։ Աստված չի՞ կարող վերացնել ամբողջ չարիքը, թե՞ պարզապես չի ցանկանում։ Մենք կշարունակենք այս հարցերի քննարկումը վաղը՝ Գալստյան մեր ճամփորդության ընթացքում։
We pray Shnorhali’s 15th hour: Christ, guardian of all, let your right hand protect and shelter me by day and by night, while at home and while away, while asleep and while away that I may never fall into sin. Amen.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/11/Hurricane-from-space-Theodicy-842-e1764568736625.jpg765773Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-12-01 07:00:032025-12-01 08:45:23Շարունակելով Գալուստը չարիքի հետ
Ի՞նչ է խավարը։ Շատ պարզ՝ այն լույսի բացակայությունն է։ Խավարը հնարավոր է սահմանել միայն լույսի առկայության դեպքում։
Ի՞նչ է չարիքը։ Շատ պարզ՝ այն բարու բացակայությունն է։ Չարիքը սահմանվում է բարու հետ հարաբերակցությամբ։
Ոմանք այս միտքն ավելի հեռուն են տանում՝ դժոխքը սահմանելով որպես Աստծո բացակայության վայր։ Այս պարզ սահմանմամբ հնարավոր է դժոխքը գտնել հենց այստեղ՝ Երկրի վրա, և ոչ թե ապագայում։ Այնուամենայնիվ, ուրիշները պնդում են, որ ըստ սահմանման՝ չի կարող լինել մի վայր, որտեղ Աստված գոյություն չունի։
Նման հարցերն ու խորհրդածությունները ավելին են, քան պարզապես մտավոր վարժանքներ. դրանք առաջնային են դառնում մեր մտքերում, երբ լույսը վտանգված է։ Դա մեր բնական պաշտպանական համակարգի մի մասն է, քանի որ մենք վախենում ենք խավարից։ Որպես մարդիկ՝ մենք ձգտում ենք մնալ լույսի մեջ, սակայն երբեմն խավարն այնքան ճնշող է լինում, որ մենք տրվում ենք դրա զորությանը։
Արեգակի զորությունն այնքան մեծ է, որ դրա լույսը լուսավորում և տաքացնում է մեր ամբողջ մոլորակը։ Նույն կերպ, Հիսուսի՝ որպես Աշխարհի Լույսի զորությունը այնքան մեծ է, որ Նրա Լույսը հաղթահարում է խավարը։
Հիսուսն իր քարոզչությունը սկսում է՝ հղում անելով մարգարեի խոսքերին. «…Խավարի մեջ նստող ժողովուրդը տեսավ մեծ լույս, և նրանց համար, ովքեր նստած էին մահվան ստվերի երկրում, լույս ծագեց»։
Ավետարանիչ Սուրբ Մատթեոսը շարունակում է պատմությունը (գլուխ 4). «Այդ ժամանակից Հիսուսը սկսեց քարոզել և ասել. «Ապաշխարե՛ք, որովհետև երկնքի արքայությունը մոտեցել է»։
Մենք աղոթում ենք. Քրիստոս, ճշմարիտ Լույս, արժանացրո՛ւ հոգիս ուրախությամբ հանդիպելու Քո աստվածային փառքի լույսին այն օրը, երբ Դու կկանչես ինձ, և հանգչելու բարի հույսով՝ արդարների օթևաններում, մինչև Քո գալստյան մեծ օրը։ Ողորմի՛ր Քո արարածներին և ինձ՝ մեղավորիս։ Ամեն։ (Սուրբ Ներսես Շնորհալի, «Հավատով խոստովանիմ»)
God’s invitation to participate in the fullness is life is often questioned in the face of evil. The “Problem of Evil” is the question of “Why evil?” especially with the tradition of a good and omnipotent God? While religion has presented an assortment of solutions to the Problem of Evil – known as theodicies – sadly, it has also fired up people to point accusing fingers to others as the authors of evil.
A quick glance at the moon on any clear night might help in providing an answer. The moon’s pocked-marked surface is credited to its lack of an atmosphere. Space objects have hit its surface, and the result is evident. As for the Earth, we have an atmosphere protecting us from rocks and boulders that disintegrate on their way down. The price of this protection, we have to deal with atmospheric catastrophes such storms, hurricanes, tornadoes and the like. It’s all part of the deal.
Today’s one minute for Summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Earth-and-Moon.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-08-28 00:01:302026-08-30 17:56:15Չարիքը լուսնային փոխաբերության միջոցով
Armodoxy for Today: 10x One Minutes on the Lord’s Prayer, Part 10 -Deliverance from Evil
God provides the tools – patience, strength, willpower – to protect us from temptation and therefore the natural the follow up is a request to be delivered from Evil. Ancient authorities read, “the Evil One” but either way, it is clear that ours is to avoid evil or simply, that which is not good.
Over the last 10 days we studied the prayer offered to us by our Lord Jesus in parts. In conclusion, as a whole, we may say that it is an affirmation of our Faith in God, a commitment to the celebration of the life and world in which we live, and an acceptance of our responsibility to others, our world and to life itself. To which we may appropriately add, “Amen.”
Today’s one minute on the Lord’s Prayer, for Summertime.
