Ամենօրյա գոհաբանություն

Արմոդոքսիան այսօր. Գալուստ – Գոհաբանության օրագիր

Եթե մանրածախ առևտրականները կարող են «Սև ուրբաթը» երկարաձգել մինչև նոյեմբեր ամսվա վերջ, ապա Դուք, անշուշտ, կարող եք Գոհաբանության տոնը մեկօրյա ավանդական նշումից վերածել այս թեմայի շուրջ խորհրդածությունների շարքի։

Գոհաբանությունը աղոթք չէ։ Գոհաբանությունը Ձեզանից վեր կանգնած ինչ-որ բանի գիտակցումն է։ Որպես այդպիսին, այն դասվում է երկրպագության շարքին։ Հայ եկեղեցում երկրպագությունը կատարվում է օրական յոթ անգամ։ Վաղ առավոտյան ժամերից մինչև հանգիստ քուն մտնելու պահերը, կան երկրպագության յոթ ժամեր։ Մի ժողովրդի համար, որը շատ քիչ խաղաղություն և բարգավաճում է տեսել, որը ենթարկվել է հարձակումների, բռնությունների և սպանությունների, չափազանց անսովոր է, որ այս մարդիկ այդքան շատ գոհաբանություն են մատուցում։ Սա անսովոր է, եթե չդիտարկվի Արմոդոքսիայի ոսպնյակի միջոցով։ Գոհաբանությունը, և հետևաբար երկրպագությունը, Աստծո ինքնասիրությունը շոյելու մասին չէ։ Ավետարանիչ Հովհաննեսը մեզ ասում է, որ Աստված սեր է։ Համապատասխանաբար, սերը ինքնասիրության խնդիր չունի։ Սերը տալ և զոհաբերել է։ Երբ մենք երկրպագում և շնորհակալություն ենք հայտնում, մենք գիտակցում ենք սիրո ուժը։ Առաքյալի խոսքերը (Ա Կորնթացիս 13) կենդանանում են. «Սերը համբերող է, քաղցր է սերը», և Դուք ստիպված եք հաշտվել սիրո ուժի հետ, ինչպես գրում է Սուրբ Պողոսը. «Սերը չի նախանձում, չի պարծենում, չի գոռոզանում, անվայել վարմունք չունի, իրենը չի փնտրում, բարկությամբ չի գրգռվում, չար բան չի խորհում, անիրավության վրա չի ուրախանում, այլ ուրախանում է ճշմարտությամբ. ամեն ինչ ծածկում է, ամեն ինչ հավատում է, ամեն ինչ հուսում է, ամեն ինչ համբերում է։ Սերը երբեք չի վերջանում»։

Սերը Աստված է, Աստված՝ սեր։ Գոհաբանությունն, ըստ էության, Աստծուն ճանաչելն է, և հետևաբար՝ սիրո զորությունը գիտակցելը։

Աղոթենք. Օրհնե՛ք մեզ սիրով, ո՛վ Ողորմած Աստված, որպեսզի մենք սիրենք այնպես, ինչպես Դուք եք սիրում։ Որպեսզի ցուցաբերենք համբերություն, հանդուրժողականություն, բարություն, հոգատարություն և սեր տարածենք բոլորի հանդեպ։ Ամեն։