Քրիստոսի ներկայությունը. Ավագ չորեքշաբթի (Հարց 5-ը 9-ից)
Այս չորեքշաբթի՝ դեպի Հարություն տանող ճանապարհի հինգերորդ օրը, մենք հիշում ենք մեր նպատակը՝ Քրիստոսի ներկայությունը։ Հայ եկեղեցու ավանդույթում Քրիստոսի ներկայությունը հասանելի է բոլորին։ «Թո՛ւյլ տվեք երեխաներին գալ ինձ մոտ,- ասում է Հիսուսը,- և մի՛ արգելեք նրանց, որովհետև երկնքի արքայությունը նրանց նմաններինն է» (Մատթեոս 19:14)։ Երեխաները, լինելով սրտով մաքուր, ունեն այդ հասանելիությունը, հետևաբար՝ յուրաքանչյուրի համար այն ունենալու հնարավորությունը տրված է։
Մինչ մատնվելը, մինչ դատավարությունն ու խաչելությունը, Հիսուսը վերջին ընթրիքը կիսեց Իր սիրելիների հետ։ Հայտնի որպես «Վերջին ընթրիք»՝ սա այն պահն է, երբ Հիսուսը պատվիրաններ տվեց Իր աշակերտներին։ Դիմելով նրանց նույն նկարագրական արտահայտությամբ՝ «Որդյակներս», Հիսուսն ասում է. «Նոր պատվիրան եմ տալիս ձեզ, որ սիրեք միմյանց. ինչպես Ես սիրեցի ձեզ, այնպես էլ դուք սիրեք միմյանց։ Այս բանով բոլորը պիտի իմանան, որ Իմ աշակերտներն եք, եթե սեր ունենաք միմյանց հանդեպ» (Հովհաննես 13)։ Նա սերը դրեց որպես Քրիստոսի հետևորդ լինելու ամենաբարձր չափանիշ։
Մինչ նրանք ուտում էին, Հիսուս հաց վերցրեց, օրհնեց, կտրեց, տվեց աշակերտներին և ասաց. «Առե՛ք, կերե՛ք, սա՛ է Իմ մարմինը»։ Ապա վերցրեց բաժակը, գոհություն հայտնեց և տվեց նրանց՝ ասելով. «Խմե՛ք դրանից բոլորդ, որովհետև սա՛ է Իմ արյունը նոր ուխտի, որ թափվում է շատերի համար՝ մեղքերի թողության համար»։ (Մատթեոս 26)։ Հաստատման այս խոսքերը հիմնեցին Հաղորդության խորհուրդը։ Սա սուրբ և աստվածային արարողություն է, որի միջոցով մենք բառացիորեն և ամբողջությամբ ընդունում ենք Քրիստոսին՝ որպես այն էներգիայի աղբյուր, որով մենք ապրում ենք սիրո արտահայտությունը։ Քրիստոսի ներկայությունը Ձեզանից դուրս չէ, այլ, Հիսուսի խոսքերով՝ «Աստծո արքայությունը Ձեր ներսում է» (Ղուկաս 17)։
Այսօրվա հարցը՝ Որտե՞ղ է Քրիստոսի ներկայությունը Ձեր կյանքում։
Վաղը՝ Սիրո արտահայտությունը
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/9-Questions-Cover-5.jpg9451275Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-27 00:01:532026-03-29 06:20:41Քրիստոսի ներկայությունը. Ավագ չորեքշաբթի (Հարց 5/9)
Ավագ շաբաթվա յուրաքանչյուր օր՝ դեպի Հարություն տանող ճանապարհին, Ձեզ է ներկայացվում մի հարց, որին միայն Դուք և ոչ ոք ուրիշը չի կարող պատասխանել։
Ավագ շաբաթվա երեքշաբթի օրը Հայ եկեղեցին հիշատակում է Հիսուսի պատմած առակը, որը հայտնի է որպես «Տասը կույսերի առակ» (Մատթեոս 25)։ Հարսանեկան խնջույքի հյուրերը սպասում են փեսայի գալստյանը։ Արևամուտին հյուրերը մնում են մթության մեջ։ Նրանց կեսը պատրաստված է եկել յուղով լցված լապտերներով, մինչդեռ մյուսները սպառել են իրենց պաշարները։ Հիսուսն այս հյուրերին անվանում է «հիմար»՝ պատրաստվածության պակասի համար։ Հիսուսն ասում է. «Հիմարները իմաստուններին ասացին. “Մեզ տվե՛ք ձեր յուղից, որովհետև մեր լապտերները հանգչում են”»։ Հիմար հյուրերը ստիպված եղան հեռանալ հավաքույթից՝ ավելի շատ յուղ գնելու համար։ Մինչ նրանք բացակայում էին, փեսան եկավ։ Իմաստուն հյուրերը ներս մտան, իսկ հիմարները, իրենց անպատրաստության հետևանքով, մնացին հարսանեկան խնջույքից դուրս։
Փեսան ակնարկում է Քրիստոսին, իսկ տոնակատարությունը Քրիստոսի ներկայության մեջ լինելն է։ Այս «խնջույքին» պատրաստվելը նշանակում է լինել իմաստուն, այսինքն՝ միշտ պատրաստ լինել։ Հիսուսը առակը եզրափակում է հետևյալ խոսքերով. «որովհետև չգիտեք ո՛չ օրը և ո՛չ էլ ժամը»։
Մինչ երեկվա հարցը մարտահրավեր էր նետում մեզ՝ նայելու ներս և բացահայտելու այն փոփոխությունը, որը մենք փնտրում ենք, դեպի Հարություն տանող ճանապարհի այս չորրորդ օրը մեզ հարց է ուղղվում. Պատրա՞ստ եք արդյոք այն փոփոխությանը, որը գալիս է Քրիստոսի ներկայության հետ։
Վաղը. Քրիստոսի ներկայությունը
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/9-Questions-Cover-3-1.jpg6411148Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-26 00:01:322024-03-25 22:39:42Պատրաստվածություն. Ավագ երեքշաբթի (հարց 4-ը 9-ից)
Ի՞նչն է, որ Դուք վախենում եք,որ կստիպի Ձեզ լռեցնել գովաբանության ձայները. սա Ավագ շաբաթվա երկրորդ հարցն էր։ Ավագ շաբաթվա յուրաքանչյուր օրը՝ ընդհուպ մինչև Հարություն, մեզ առաջադրում է մի հարց, որին միայն Դուք և միայն Դուք կարող եք պատասխանել։
Ավագ երկուշաբթի օրը մենք մեր եկեղեցու սեղանը լվանում ենք գինով և ջրով։ Ավագ կիրակի օրը Սուրբ քաղաք գալուց հետո Հիսուսը մտավ տաճարի գավիթներն ու սկսեց դուրս վռնդել վաճառականներին ու լումայափոխներին, որոնք առևտուր էին անում այդ սրբազան վայրում։ «Գրված է,- ասաց Նա նրանց,- իմ տունը աղոթքի տուն պիտի լինի, իսկ դուք այն ավազակների որջ եք դարձրել» (Ղուկաս 19)։
Հիսուսը փոփոխության հեղինակն է։ Երբ Նա մուտք է գործում Ձեր կյանք, Ձեր սրբազան տարածք, Նա դուրս է վռնդում այն ամենը, ինչն այնտեղ տեղ չունի, և մաքրագործում է այն, ինչ մնում է։
Ի՞նչն է, որ տեղ չունի Ձեր կյանքում։ Սա, ուրեմն, դեպի Հարություն տանող ճանապարհի երրորդ հարցն է։ Մի հարցի հետ, որը հավասարապես կարևոր է. Պատրա՞ստ եք Դուք այս մաքրագործմանը։
Վաղը. Պատրաստվածություն
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/9-Questions-Cover-3-e1711342234605.jpg8661036Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-25 00:01:092024-03-24 21:51:20Մաքրում. Ավագ երկուշաբթի (Հարց 3)
Քարեր. Ծաղկազարդ (9 հարց դեպի Հարություն հարցաշարի 2-րդ հարցը՝ Ավագ շաբաթվա միջոցով անցնող հայկական ուղղափառ ուղևորություն)
«Հավատո՞ւմ եք սրան»՝ սա այն պարզ հարցն է, որ Հիսուսն ուղղեց մեզ՝ Ավագ շաբաթվա սկզբին։ Ավագ շաբաթվա յուրաքանչյուր օրը, որ տանում է դեպի Հարություն, մեզ մի հարց է առաջադրում, որին միայն Դուք և միայն Դուք կարող եք պատասխանել։
Սուրբ Գիրքը պատմում է, որ Զատկին նախորդող կիրակի օրը Հիսուսը խոնարհաբար մուտք գործեց Երուսաղեմ, սակայն ժողովուրդը նրան արագորեն օծեց որպես թագավոր՝ մի փրկիչ, որը եկել էր ազատագրելու իրենց այն քաղաքական կապանքներից, որոնք ստրկացրել էին իրենց։
Հովհաննեսի Ավետարանում (12) կարդում ենք. «...Երբ լսեցին, որ Հիսուսը գալիս է Երուսաղեմ, արմավենու ճյուղեր վերցրին, դուրս ելան նրան ընդառաջ և աղաղակեցին. «Ովսաննա՛, օրհնյա՛լ է նա, ով գալիս է Տիրոջ անունով»»։
Կրոնական հաստատությունը, վախենալով կրոնական ապստամբության հնարավորությունից, Հիսուսին խնդրեց լռեցնել բազմությանը՝ սաստել նրանց, ինչին Հիսուսը պատասխանեց. «Ասում եմ ձեզ, որ եթե նրանք լռեն, ապա քարերը կաղաղակեն» (Ղուկաս 19)։
Ի՞նչն է այն, որ վախեցնում է Ձեզև ստիպում լռեցնել գովաբանության ձայները. սա Ավագ շաբաթվա երկրորդ հարցն է։
Վաղը՝ Մաքրագործում
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/9-Questions-Cover.jpg7381018Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-24 00:01:022024-03-23 21:30:05Քարեր. Ծաղկազարդ (9 հարց դեպի Հարություն)
Մեծ պահքն ավարտվել է, և այժմ Հայ եկեղեցում սկսվում է Ավագ շաբաթը՝ Ղազարոսի հիշատակությամբ, ով Հիսուսի մտերիմ ընկերն էր և մահացավ հիվանդությունից։ Նրա վշտահար քույրերը Հիսուսին ասում են, որ եթե Նա այնտեղ լիներ, Ղազարոսը չէր մահանա։ Հիսուսը հռչակում է. «Ես եմ հարությունը և կյանքը. ով հավատում է Ինձ, թեպետ և մեռնի, կապրի։ Եվ ով ապրում է ու հավատում է Ինձ, հավիտյան չի մեռնի»։ Նա հարցնում է քույրերին. «Հավատո՞ւմ եք այս բանին»։ Այս հարցով, որ ամենևին էլ պարզ չէ, սկսվում է ճանապարհորդությունը Ավագ շաբաթվա ընթացքում՝ քրիստոնեական տարվա ամենասուրբ և հոգեպես ոգեշնչող ժամանակահատվածում։ Հիսուսի՝ Երուսաղեմ մուտքից մինչև Վերջին ընթրիք, Նրա չարչարանքները, խաչելությունը, թաղումը և Հարության հաղթանակը, մենք միասին կանցնենք այս ճանապարհը՝ օր առ օր։ Եվ ամեն ինչ սկսվում է մի հարցից, որը պահանջում է Ձեր պատասխանը. «Հավատո՞ւմ եք այս բանին»։
Ինչ հրաշալի օր է այսօր։ 40-րդ օրն է. քառասուն օր առաջ Դուք սկսեցիք այս Մեծ պահքի ճանապարհորդությունը։ Դուք ձեռքբերման զգացում ունեք։ Սա լավ զգացողություն է։ Սա եղել է ծոմապահության 40 օր՝ որոշակի կերակուրներից հրաժարվելով։ Սա եղել է աղոթքի կյանքի ինտենսիվացման 40 օր։ Սա եղել է բարեգործության 40 օր, ոչ միայն չեկեր գրելով, այլ մեր էության մի մասը նվիրելով։ Մենք հաշվել ենք մեր օրհնություններն ու տաղանդները՝ խորհրդածելով կյանքում և մեր աշխարհում մեր նպատակի ու գործառույթի մասին։ Սա խորհրդածության ժամանակ էր։
Մեզ համար միանգամայն բնական է այսօր հետ հայացք նետելը, գուցե նույնիսկ վերանայելը այն թեմաները, որոնք մենք ուսումնասիրել ենք այս շրջանում։ Սակայն այդ հետադարձ հայացքը կարող է, իրականում, հակասել այն ամենին, ինչ մենք սովորել ենք Մեծ պահքի այս ճանապարհորդության ընթացքում։
Այսօր, երբ մենք հավաքվում ենք Մեծ պահքի 40-րդ օրը, մենք գալիս ենք որպես նոր արարածներ։ Մենք վերափոխվել ենք։ Մենք փոխվել ենք, գուցե ոչ հենց այն կետում, որտեղ կցանկանայինք լինել, բայց փոփոխությունը նկատելի է։ Մենք նոր հայացք ունենք։ Մենք մեզ այլ կերպ ենք տեսնում՝ որպես անհատներ և մեր ընտանիքների, մեր համայնքների ու աշխարհի կառուցվածքի մեջ։
Միակ թեման, որը բնականաբար հաջորդում է, «Երկրպագությունն» է։ Սա այն ոլորտն է, որը մենք դեռ չենք ուսումնասիրել։ Այն ամենաարտասովորն ու բնականն է։ Սա վերջին քայլն է, որը մենք պետք է կատարենք Մեծ պահքի այս շրջանում։
Երկրպագության մեջ Դուք Ձեզ հասկանում եք Աստծո հետ հարաբերության մեջ՝ բավականին յուրահատուկ կերպով։ Երկրպագությունը աղոթք չէ, այլ գովաբանություն։ Երկրպագությունը խնդրելը չէ, այլ տալը։ Դա Ձեզ տալն է և խոնարհվելը այն ամենի առջև, ինչը Ձեզանից մեծ է։ Այսպիսով, երկրպագությունը Մեծ պահքի շրջանի վերջին քայլն է։
Այս տարի հրաշալի ճանապարհորդություն էր, քանի որ մենք աճել ենք՝ թե՛ անհատապես, թե՛ միասին։ Լսելով, խոսելով, կիսվելով, մեզ նվիրաբերելով, այսինքն՝ Սիրելով։ Մի պահ մտածեք այդ մասին։ Սերը, որով մենք կիսվում ենք ուրիշների հետ, սահմանում է, թե ով ենք մենք կյանքի մեջ, կյանքի համար և կյանքի շուրջ։ Եվ մենք ունենք նոր սահմանում։ Մենք այսօր կյանքի նոր հնարավորություն ունենք։ Մենք հնարավորություն ունենք դեմ առ դեմ հանդիպելու այս սուրբ շրջանին, նոր աչքերով նայելու հարությանը։ Մեր հայացքը կենտրոնանում է Խաչելությունից այն կողմ, և մենք տեսնում ենք Դատարկ գերեզմանը։ Մենք վկայում ենք և դառնում ենք Գերեզմանի մի մասը։
Պատկերացրեք դա... նստած լինել Հիսուսի գերեզմանում։ Պատկերացրեք՝ արթնանալ խաչելության տանջանքներից հետո։ Պատկերացրեք՝ արթնանալ թաղումից հետո։ Այժմ Դուք կարող եք պատշաճ կերպով կիսել այն, ինչ ի սկզբանե նախատեսված էր կիսել՝ դառնալ փրկության գործընթացի մասնակից։ Հարցը փրկվելը չէ, այլ մասնակից լինելը։ Եվ հենց այստեղ է, որ երկրպագությունը Ձեզ կատարյալ օրինակ է տալիս։
Հայ եկեղեցում երկրպագությունը մասնակցություն է։ Դա մասնակցության գործողություն է։ Դա միայն վկա լինելը չէ, այլ Ձեր ողջ էությամբ ու զգայարաններով դրա մեջ ընկղմվելը։ Տեսողությամբ ընկալել այն, ինչ Ձեր շուրջն է՝ տեսողական հրճվանքները, գույները, մոմերը, ծաղիկները։ Զգալ խորանի ծաղիկների բույրը, ինչպես նաև խունկը, որը Ձեր աղոթքները երկինք է հասցնում։ Լսել հրեշտակների գեղեցիկ հնչյուններն ու երանգները։ Չասել՝ «ես չեմ հասկանում, ուստի թող հրեշտակները գան ինձ մոտ», այլ հարցնել՝ «ինչպե՞ս կարող եմ ես թռչել հրեշտակների հետ»։ «Ինչպե՞ս կարող եմ մասնակցել»։ Ձեր շոշափելիքի զգացումը նույնպես կարևոր է երկրպագության արարողությունների ժամանակ։ Դուք պետք է հպվեք միմյանց։ Դուք պետք է ֆիզիկապես սիրեք միմյանց։ Դուք պետք է համբուրեք միմյանց՝ ասելով. «Դուք իմ կյանքում նույնքան կարևոր եք, որքան ես կցանկանայի կարևոր լինել Ձեր կյանքում»։ Այդ հպման գործընթացում Դուք սկսում եք հասկանալ, թե ինչ է նշանակում Ձեզ դնել ուրիշների տեղում։ Ձեր եղբայրների ու քույրերի, Ձեր ժողովրդի, դժվարությունների մեջ գտնվող այլ մարդկանց տեղում։ Դուք Ձեզ դնում եք նրանց տեղում և հասկանում նրանց դժվարությունները։ Գուցե աշխատանքի կորո՞ւստը։ Հարազատի կորո՞ւստը։ Գուցե նրանք չե՞ն կարողանում ընկալել հոգևորը, ընկալել այն սերը, որ Աստված դրել է Ձեր սրտում։ Եվ այսպես, Դուք ֆիզիկապես ձեռք եք մեկնում միմյանց։
Վերջապես մենք դիմում ենք մեր ճաշակի զգացողությանը։ Մենք մասնակցում ենք հաղորդակցվելով, Սուրբ Հաղորդության միջոցով՝ Հիսուս Քրիստոսի թանկագին մարմնի և արյան հետ միաբանվելով։
Այսպիսով, մենք տեսնում ենք, որ երկրպագությունը իսկապես Մեծ պահքի ուղևորության վերջին քայլն է։ Սա մի քայլ է, որը թույլ է տալիս մեզ դուրս գալ Մեծ պահքի սահմաններից, որպեսզի վերցնելով այն, ինչ սովորեցինք այս 40 օրվա ընթացքում, կարողանանք կիրառել և իրականություն դարձնել մեր կյանքում՝ ամեն օր և ամեն պահ, միմյանց հետ մեր հարաբերություններում, օգտվել անցյալում սովորածից, բայց չմնալ անցյալում, և ասել, որ իմ առջև բացվող կյանքն այնքան գեղեցիկ է, որ ես պատրաստ եմ քայլել։ Ես պատրաստ եմ դիմակայել մարտահրավերներին։ Ես զորացած եմ Աստծով։ Ինձ տրվել է կյանքի նոր հնարավորություն՝ Հիսուս Քրիստոսի՝ որպես իմ փրկչի հետ։
Հիսուս Քրիստոս։ Մարմնացյալ Սեր։ Դուք Հիսուսի, սիրո միջոցով կյանքի նոր հնարավորություն եք ստացել։
Մենք եզրափակում ենք Հովհաննեսի 15-րդ գլխի՝ Հիսուսի՝ Ճշմարիտ Որթատունկի մասին խորհրդածությամբ։ Հիսուսն ասում է. «Ես եմ որթատունկը, իսկ դուք՝ ճյուղերը։ Ով մնում է ինձանում, և ես՝ նրանում, նա է, որ շատ պտուղ է տալիս, որովհետև առանց ինձ դուք ոչինչ չեք կարող անել։ Եթե մեկը ինձանում չի մնում, նա դուրս է նետվում ճյուղի պես և չորանում, իսկ ճյուղերը հավաքում, կրակի մեջ են գցում և այրում։ Եթե մնաք ինձանում, և իմ խոսքերը մնան ձեզանում, խնդրեք ինչ որ կամենաք, և կկատարվի ձեզ համար։ Դրանով է փառավորվում իմ Հայրը, որ դուք շատ պտուղ տաք և ապացուցեք, որ իմ աշակերտներն եք»։
«Ինչպես Հայրը սիրեց ինձ, այնպես էլ ես սիրեցի ձեզ։ Մնացեք իմ սիրո մեջ։ Եթե պահեք իմ պատվիրանները, կմնաք իմ սիրո մեջ, ինչպես ես պահեցի իմ Հոր պատվիրանները և մնում եմ նրա սիրո մեջ։ Այս բաները խոսեցի ձեզ, որպեսզի իմ ուրախությունը ձեզանում լինի, և ձեր ուրախությունը կատարյալ լինի։
«Սա է իմ պատվիրանը, որ սիրեք միմյանց, ինչպես ես սիրեցի ձեզ։ Ոչ ոք ավելի մեծ սեր չունի, քան այն, որ մեկը իր կյանքը դնի իր բարեկամների համար։ Դուք իմ բարեկամներն եք, եթե անեք այն, ինչ ես պատվիրում եմ ձեզ։
Ամեն։
Շնորհակալություն այս տարվա Մեծ պահքի ճանապարհորդությանը մեզ միանալու համար։ Հրավիրում ենք Ձեզ հետևելու հատուկ շարքին Ավագ շաբաթվա ընթացքում։ Սրանով ավարտվում է Մեծ պահքի ճանապարհորդությունը։
Ամենօրյա ուղերձները վաղը շարունակվում են Ավագ շաբաթվա շարքով՝ Epostle.net կայքում
https://epostle.net/wp-content/uploads/2013/03/DSC04073.jpg12001600Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-22 00:01:562024-03-21 23:04:18Երկրպագություն – Մեծ պահք, օր 40
Հաջորդ քայլը #788 – 21 մարտի, 2024 թ. – Գլենդելի փողոցներում իրականացվող մի փորձարկում մոտենում է իր ավարտին, կամ գոնե կասեցվում է։ 2003 թվականից գործող Երիտասարդաց միության շենքը վաճառվում է։ Պատերազմի և հակամարտությունների քաղաքական լուծումներին այլընտրանք գտնելը։ Տեր Տաթև Թաթուլյանը հանգչում է Հայաստանում։ Վախը Հայաստանում ընդդեմ պատահականության հանդեպ վախի։ Ունկնդրելով եկեղեցու զարկերակը։
Փոփոխություն։ Դուք փոխվել եք Մեծ պահքի ընթացքում։ Իրականում, մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսը փոփոխության հեղինակն է։ Նա քարոզում էր փոփոխության մեր կարիքը։ Նրա հետ Ձեր աճող շփումը Ձեզ դրել է փոփոխության ուղու վրա։ Այդ փոփոխությունը ձևակերպվում է ապաշխարության միջոցով, այսինքն՝ փոխվելու գիտակցված ցանկությամբ։ Իր խոսքերի և կյանքի միջոցով Հիսուսը սովորեցրեց, որ պարզության մեջ մենք կարող ենք գտնել երջանկություն և ներքին խաղաղություն։ Մեծ պահքը այդ պարզության ուղու առաջին քայլերն է առաջարկում։
Քրիստոսն ունի չարը բարու վերածելու կարողությունը։ Անշուշտ, Խաչի վրա Նա Հարության զորությամբ չար Խաչելությունը վերածեց «Ավագ» ուրբաթ օրվա իրադարձության։ Հիսուսը նաև փոխում է բառերի և հասկացությունների իմաստը, որպեսզի մենք հասկանանք բարու զորությունը։ Օրինակ՝ Նա վերցրեց դատապարտման բառերը և դրանք վերածեց փրկության բառերի։ Առաջին մարդը լսեց «Առե՛ք և կերե՛ք, սա Ձեզ Աստծո պես կդարձնի» խոսքերը և դատապարտվեց։ Հիսուսը վերցրեց նույն այդ բառերը և դրանք վերածեց փրկության խոսքերի՝ «Առե՛ք և կերե՛ք», սա Ձեզ Աստծո պես կդարձնի, քանզի սա է իմ մարմինը և սա է իմ արյունը։
Հիսուսն է Նա, ով փոխակերպում է մեզ, և Նրա մեջ մենք տեսնում ենք պայծառակերպություն։ Մեր կյանքի նորոգում։ Լեռան քարոզում Հիսուսը մեզ երջանկության բանաձև է տալիս։ Երանիների մեջ մեզ ասվում է, թե ինչն է իրականում կարևոր կյանքում։ Հույս և վաղվա օրվա հանդեպ հավատ ներշնչելով՝ Նա եզրափակում է Երանիները՝ կրկին փոխելով մեզ և հնարավորություն տալով հաղորդակից լինել Աստվածային բնությանը։ Նույն Ինքը, ով ժամանակին ասել էր. «Ես եմ աշխարհի լույսը», այժմ դառնում է մեզ և ասում. «Դուք եք աշխարհի լույսը», մեզ հնարավորություն տալով, ինչպես պայծառակերպության ականատես աշակերտներին, ովքեր տեսան Նրա փառքը, հնարավորություն տալով տեսնելու Աստծո լրությունը։
Ըստ Հին Կտակարանի՝ առաջին բանը, որ Աստված կամենում է, լույսն է. «Թող լույս լինի»։ Սա անկախ է որևէ երկնային մարմնից։ Սա մաքուր լույս է։ Սա ճառագող լույս է։ Սա բուժիչ լույս է։ Սա այն լույսն է, որ ժամանակի սկզբից է և շարունակվում է հավիտյան։ Այո՛, Հիսուսն այժմ Ձեզ դնում է այդտեղ. «Դուք եք աշխարհի լույսը»։
Հիսուսը Լեռան քարոզում շարունակում է ասելով. «Դուք եք երկրի աղը։ Բայց եթե աղը համը կորցնի, ինչո՞վ այն նորից աղ կդառնա։ Այն այլևս ոչնչի պիտանի չէ, բացի դուրս նետվելուց և մարդկանց կողմից ոտնակոխ լինելուց»։
Օգտագործելով աղի հատիկի պես փոքր և աննշան թվացող մի բան՝ Հիսուսն ընդգծում է, թե որքան կարևոր է Ձեր կյանքը մեծ պատկերի մեջ։ Տերը հռչակում է, որ Դուք կարևոր եք, քանի որ Դուք եք երկրի այդ աղը։ Այդ աղն օգտագործվում է կյանքին համ տալու, կյանքին իր իմաստը և բովանդակությունը հաղորդելու համար, այն է՝ ներքին երջանկություն, ներքին ուժ, ներքին խաղաղություն։ Հայ եկեղեցական ավանդության մեջ քահանան օրհնում է իր ծխականների տները, և այդ ծեսի մի մասը ներառում է ջրի օրհնություն՝ ընտանիքի հոգևոր կարիքների համար, և հացի օրհնություն՝ ընտանիքի ֆիզիկական կարիքների համար։ Ոչ պակաս կարևոր է, որ քահանան օրհնում է աղը, քանի որ կյանքում համն անհրաժեշտ է։ Մենք կոչված ենք կյանքի երջանկությանը, մասնակից լինելու Աստծո սիրուն, Աստծո արքայությանը, այն բարությանը, որ շրջապատում է մեզ։ Պատկերացրեք՝ «Դուք եք երկրի աղը», որովհետև Դուք իմաստ եք հաղորդում այն ամենին, ինչ մենք գիտենք որպես կյանք։ Այս պարգևի հետ գալիս է պատասխանատվություն՝ չկորցնել համը։
Նույն կերպ, այն լույսի վերաբերյալ, որ Դուք եք, Նա ասում է. «Դուք եք աշխարհի լույսը։ Լեռան վրա կառուցված քաղաքը չի կարող թաքնվել։ Մարդիկ ճրագը չեն վառում և դնում թասի տակ, այլ դնում են աշտանակի վրա, և այն լույս է տալիս տան բոլոր մարդկանց։ Նույն կերպ թող Ձեր լույսը փայլի մարդկանց առաջ, որպեսզի նրանք տեսնեն Ձեր բարի գործերը և փառավորեն Ձեր երկնային Հորը»։
Լույս լինելու հետ գալիս է պատասխանատվություն։ Լույսը պետք է փայլի։ Ձերն է աշխարհը լուսավորելը։ Դուք իրավունք չունեք թաքցնելու լույսը։
Այսօր Դուք ավելի շատ հնարավորություններ եք գտնում Աստծո Արարչագործության մեջ Ձեր պատասխանատվությունն արտահայտելու համար։ Դուք կոչված եք աղ լինելու եզակի պատասխանատվությանը՝ կյանքի համը։ Դուք այն լույսն եք, որ լուսավորում է խավարը և լուսավորում է դեպի Ձեր երկնային Հայրը տանող ուղին։ Մինչ Մեծ պահքի գիշերը վրա է հասնում, մեզ տրվում է պատասխանատվություն՝ լույս սփռելու մի աշխարհի վրա, որը լուսավորության կարիք ունի։
Արևը ամեն օր մայր է մտնում մեր կյանքում, բայց շատերի համար նոր արևածագի հույսի շողը գոյություն չունի։ Պատկերացրեք՝ դուրս եք գալիս սենյակից, անջատում լույսերը, և սենյակն այնքան է մթնում, որ այնտեղ գտնվողները չեն տեսնում լույսի անջատիչը։ Նրանք չգիտեն՝ որտեղ փնտրել։ Նրանք չգիտեն՝ ինչպես հասնել լույսը վառելուն։ Դուք աշխարհի լույսն եք։ Փայլեք։ Վառեք լույսը։ Տվեք հույս, հավատ և սեր։ Այսօր Աստված կանչում է Ձեզ՝ դառնալու աշխարհի լույսը, ոչ թե թաքնվելու սեղանի տակ, այլ դնելու Ձեզ լույսի աշտանակի վրա։ Որպես մեկը, ով անցել է այս Մեծ պահքի շրջանը, Դուք այժմ նոր պատասխանատվություն ունեք՝ լուսավորելու խավարը և այդպիսով դառնալու Քրիստոսի գործակիցը, դառնալու հույսի սյուն այնտեղ, որտեղ հույս չկա։ Դուք երկրի աղն եք՝ կյանքին համ տալու համար, Դուք աշխարհի լույսն եք՝ խավարի մեջ լույս բերելու համար։
Այսօրվա աղոթքի համար ես առաջարկում եմ Սուրբ Ներսես Շնորհալու (Նորաստեղծյալ) շարականը՝ Ի սկզբանե Բանն Աստված նորաստեղծեց երկինքն ու երկինքները ոչնչից, և երկնային զորքերին՝ հսկողներին, հրեշտակներին և տարրերին, որոնք հակառակ են միմյանց, սակայն համաձայն են, որոնցով անպատմելի Երրորդությունը միշտ փառավորվում է։
Եռասուրբը, տիրապետությունն ու Աստվածությունը մեկ բնության մեջ, չարարված լույսը, որ արարում է, հրամայեց, որ լինի արարված լույսը, որը Նա ստեղծեց փայլելու առաջին Տերունական օրը՝ կիրակի օրը, որով անպատմելի Երրորդությունը միշտ փառավորվում է։
Ո՛վ Սեր, սիրով Դուք խոնարհվեցիք և մարդկային կերպարանք առաք մեր փրկության համար, նույն մարմնով, որ խաչվեց և դրվեց մահվան գերեզմանում, այսօր Դուք հարություն առաք որպես Աստված, և հրեշտակները հռչակեցին. եկե՛ք դուք, ովքեր փրկված եք, երգեք հրեշտակի հետ գովասանքներ Նրան, ով հարություն է առել։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2013/03/FRICE081.jpg600900Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-21 00:01:212024-03-20 22:25:58Լույս և աղ. Մեծ պահքի 39-րդ օր
Մեծ պահքի ուղին՝ օր 38. Երջանկություն և օրհնություններ
Միացյալ Նահանգների Անկախության հռչակագիրը հռչակում է, որ մարդիկ իրենց Արարչի կողմից օժտված են երջանկության ձգտելու անօտարելի իրավունքով: Շատերի համար երջանկության ձգտումը կարող է թանկ արժենալ: Ոմանք մոռանում և լքում են ամեն ինչ՝ հանուն երջանկության: Հաճախ մենք երջանկությունը դիտարկում ենք որպես ինքնանպատակ՝ մոռանալով, որ այն կարող է ծառայել ավելի մեծ նպատակի, և այդ նպատակը մենք կոչում ենք կյանք:
Լեռան քարոզում մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսը երջանկության մի ծրագիր է առաջարկում, որը հաճախ հակասում է աշխարհի առաջարկած տեսակետին: Փոխանակ հպարտության վրա կենտրոնանալու՝ Հիսուսը խորհուրդ է տալիս լինել խոնարհ: Փոխանակ հաճույքների կամ ունեցվածքի հետևից ընկնելու՝ Քրիստոսն ասում է, որ իսկական ուրախությունը գտնվում է ուրիշներին օգնելու մեջ: Փոխանակ ուրիշներին մեր ճանապարհից հեռացնելու՝ Հիսուսը պատվիրում է ծառայել նրանց: Երջանկության Նրա բաղադրատոմսը կարծես թե հակասում է մնացած աշխարհին:
Այսօր, երբ մենք ավարտին ենք մոտեցնում մեր մեծ պահքի ճանապարհը՝ կատարելով վերջին քայլերը դեպի Ավագ շաբաթ, մենք սկսում ենք միավորել մասնիկները: Դրանք մեր աչքի առաջ կարծես բախվում են միմյանց: Մենք նորովի ենք հասկանում, թե ինչ է իրականում երջանկությունը:
Դուք այս բաղադրատոմսը ստացել եք դեռ վաղ տարիքում, հավանաբար բազմիցս կարդացել և լսել եք այն, բայց երբեք չեք կապել այն բաղադրատոմսի գաղափարի հետ: Սա յուրահատուկ բժշկություն է մեզանից յուրաքանչյուրի համար: Սա հնարավորություն է՝ կապվելու մեզանից ավելի մեծ մի բանի հետ: Սա երջանկության բաղադրատոմս է: Մենք այն կոչում ենք «Երանիներ»:
Լեռան քարոզում (Սուրբ Մատթեոսի Ավետարանի 5-րդ գլուխ) Հիսուսն արտասանում է այս խոսքերը և դիմում տառապող մարդկանց սրտերին: Նա խոսում է այն մարդկանց հոգու հետ, ովքեր բժշկության կարիք ունեն: Այս մարդիկ որևէ կոնկրետ էթնիկ խմբի անդամներ չեն: Իրականում, այդ մարդիկ մենք բոլորս ենք՝ Դուք և ես: Դարերի ընթացքում մենք բացել ենք այս էջերը, ոգեշնչվել և հույս գտել վաղվա օրվա հանդեպ: Մեր երազանքներում, և անշուշտ, այդ երազանքների իրականացման մեջ է այն երջանկությունը, որը Դուք և ես փնտրում ենք:
Այսօր, երբ Դուք և ես ավարտում ենք Մեծ պահքի այս շրջանը, եկեք կարդանք Երանիները՝ երջանկության այս բաղադրատոմսը: Կարդալիս ժամանակ տրամադրեք խորհելու, թե ինչպես են այս խոսքերը խոսում Ձեզ հետ: Խորհեք այսօր այդ բառերի իմաստի շուրջ և այն մասին, թե ինչպես դրանք կարող էին մեկնաբանվել նախքան Մեծ պահքի ճանապարհը սկսելը: Մենք փորձել ենք հեռանալ առօրյա կյանքի տեմպից և գտել ենք մի կյանք, որը լի է և հարուստ: Այն լի է զոհաբերությամբ, ինչպես ասում է մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսը. «Ով ուզում է հետևել ինձ, թող վերցնի իր խաչը և հետևի ինձ»: Ավելին, Նա աճի համար գեղեցիկ այգեգործական փոխաբերություն է օգտագործում՝ ասելով. «Եթե ցորենի հատիկը հողի մեջ չընկնի ու չմեռնի, ապա մնում է միայնակ, իսկ եթե մեռնի, շատ բերք է տալիս»: Խոսելով Իր հարության մասին՝ Հիսուսը մեզ հրավիրում է մասնակցելու տալու և սիրելու կյանքին: Սա կիսվելու կյանք է, որը դարձնում է այն լիարժեք, որտեղ իրական երջանկությունը սերմանվում է մեր սրտում և երբեք չի կարող խլվել:
Երանիները այն հույսն են, որ Հիսուսը տալիս է մեզ:
Դուք, ովքեր Մեծ պահքի 38 օրերն անցկացրել եք ուժեղացված աղոթքով, ծոմապահությամբ և ողորմությամբ, առաջին անգամ այս խոսքերը կլսեք նորովի՝ որպես զոհաբերության, սիրո և երջանկության բաղադրատոմս ու բանաձև: Եկեք աղոթենք Երանիները.
Երանի՜ հոգով աղքատներին, որովհետև նրանցն է երկնքի արքայությունը: Երանի՜ սգավորներին, որովհետև նրանք պիտի մխիթարվեն: Երանի՜ հեզերին, որովհետև նրանք երկիրը պիտի ժառանգեն: Երանի՜ նրանց, որ քաղցն ու ծարավն ունեն արդարության, որովհետև նրանք պիտի հագենան: Երանի՜ ողորմածներին, որովհետև նրանք ողորմություն պիտի գտնեն: Երանի՜ սրտով մաքուրներին, որովհետև նրանք Աստծուն պիտի տեսնեն: Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետև նրանք Աստծու որդիներ պիտի կոչվեն: Երանի՜ նրանց, որ հալածվում են արդարության համար, որովհետև նրանցն է երկնքի արքայությունը: Երանի՜ ձեզ, երբ ինձ համար ձեզ նախատեն, հալածեն և ձեր մասին ամեն տեսակ չար բան ստությամբ ասեն: Ցնծացե՛ք և ուրախացե՛ք, որովհետև երկնքում ձեր վարձը շատ է, քանի որ այսպես հալածեցին ձեզանից առաջ ապրած մարգարեներին: Ամեն:
Աղոթենք Սուրբ Պատարագի ընթացքում (Ողջույնի համբույր)
Քրիստոս ի մեջ մեր յայտնեցաւ, Որն է Աստուած՝ այստեղ նստեցաւ: Խաղաղութեան ձայն հնչեց, Սուրբ ողջոյն հրամայեց: Եկեղեցիս մի անձն եղեալ, Համբոյրն տուաւ ի սէր կապեալ: Թշնամութիւնն ի բաց վերացաւ, Եւ սէրն ի վերայ մեր սփռեցաւ: Արդ պաշտօնեայք բարձրացուցէք, Զձայնս ձեր ի միասին օրհնեցէք: Անձնաւորեալ Աստուածութեանն, Որում Սերովբէքն երգեն փառաբանութիւն: Ամէն
https://epostle.net/wp-content/uploads/2013/03/Nancy.jpg904720Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-20 00:01:062024-03-20 09:26:20Երջանկություն և օրհնություններ. Մեծ պահքի 38-րդ օր
Մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի երեկոներից մեկին Նիկոդեմոս անունով մի մարդ մոտեցավ Նրան՝ կարծես թե գովեստի խոսքեր ասելով։ Ըստ Սուրբ Հովհաննու Ավետարանի՝ Նիկոդեմոսը Հիսուսին ասաց. «Գիտենք, որ Դու Աստծուց եկած մի ուսուցիչ ես, որովհետև ոչ ոք չի կարող կատարել այն նշանները, որ Դու ես անում, եթե Աստված նրա հետ չլինի»։ Հիսուսը Նիկոդեմոսին պատասխանում է բավականին անսովոր և տարօրինակ կերպով։ Սովորաբար նման գովեստին կսպասեիք բարի շնորհակալություն կամ գոնե ընդունում։ Փոխարենը՝ Հիսուսը դառնում է դեպի Նիկոդեմոսը և մի պայման է առաջ քաշում. «Եթե մեկը վերստին չծնվի, չի կարող տեսնել Աստծու արքայությունը»։
«Վերստին ծնվել» արտահայտությունը կարելի է թարգմանել մի քանի ձևով։ Բառացիորեն այն նշանակում է «ծնվել վերևից», բայց նաև ենթադրում է նորոգում։ Հիսուսի խոսքերը նշանակում են ծնվել վերևից, ծնվել նորից, վերածնվել։ Անկախ նրանից, թե ինչպես ենք մենք դա մեկնաբանում կամ արտահայտում, Հիսուսը մեզանից պահանջում է նոր սկիզբ մեր կյանքի համար։
Մեծ պահքի այս ողջ ընթացքում մենք բազմաթիվ փորձությունների ենք ենթարկվել՝ բացահայտելու մեր մասին ճշմարտություններ, որպեսզի 40 օրվա ավարտին մենք իսկապես վերածնված լինենք, այսինքն՝ ծնված լինենք նորից, թարմացած, վերուստ։
Վերածնվելը մեր կյանքի մեկանգամյա իրադարձությամբ չի սահմանափակվում։ Նիկոդեմոսը դառնում է Հիսուսին և ասում. «Ինչպե՞ս կարող է սա լինել։ Ինչպե՞ս կարող է մարդը, երբ արդեն ծեր է, երկրորդ անգամ մտնել իր մոր արգանդը և նորից ծնվել»։
Հիսուսն ասում է. «Եթե մեկը չծնվի ջրից և Հոգուց, չի կարող մտնել Աստծու արքայությունը»։ Ջրից և Հոգուց ծնվել ասելով՝ Հիսուսը նկատի ունի մկրտությունը։ Այս նոր ծնունդը մեր նոր մորից՝ Սուրբ Եկեղեցուց է։ Սուրբ ավազանը այդ մոր՝ Եկեղեցու արգանդն է։
Մկրտության խորհրդից անդին՝ մեր ողջ կյանքի ընթացքում, այն ժամանակահատվածում, որ Աստված շնորհում է մեզ, մենք բազմաթիվ հնարավորություններ ենք ստանում վերագտնելու մեր զգայարաններն ու մեր էությունը։ Անկասկած, Մեծ պահքի այս ճանապարհը հենց այդպիսի փորձառություն է, որտեղ մենք մի կողմ ենք դնում մեր «ես»-ը, հետաձգում ենք մեր բազմաթիվ ցանկությունները, որպեսզի կարողանանք հասկանալ ինքներս մեզ և մեր ներքին հոգևոր էությունը՝ ապրելով նոր ծնունդ։ Քրիստոնյան հնարավորություն ունի ծնվելու կրկին ու կրկին։ Մկրտությունը Քրիստոսով նոր կյանքի մուտքն է, բայց այն չի ավարտվում ջրի չորանալուն պես։ Իրականում՝ այն նոր է սկսվում։ Քրիստոնյան կոչված է գտնելու այդ նորությունը։ Վերստին ծնվելը իսկապես վերևից եկող հայտնություն է։ Սա հնարավորություն է նորովի ծնվելու մի կյանքի, որը լի է սիրով և ըմբռնումով՝ ոչ միայն մեր, այլև մեր շրջապատի մարդկանց, մեր միջավայրի և, անշուշտ, ամբողջ աշխարհի հանդեպ։
Քրիստոնյան հրավիրված է Քրիստոսով նոր կյանքի։ Այդ քրիստոնեական ուղին երկար է ու գեղեցիկ, սակայն հաճախ կյանքի դժվարությունները ստիպում են մեզ շեղվել այդ ճանապարհից։ Մեծ պահքի ընթացքում մենք կանգ ենք առնում, նկատում մեր շեղումը և հնարավորություն ստանում վերադառնալու այդ ուղու վրա։ Մեծ պահքը կորցրածը վերականգնելու մասին է, և այս ճանապարհի ավարտին՝ վերջին օրերին, մենք հասկանում ենք, որ վերածննդի փորձառությունը մի բան է, որը մենք պետք է ողջունենք մեր կյանքում։
Կյանքի մարտահրավերները բթացնում են մեր զգայարանները մեր շուրջը գտնվող գեղեցկության հանդեպ։ Մենք պետք է ողջունենք այս փորձառությունը որպես կյանքի վերաստեղծման գործընթացի էական մաս։ «Վերաստեղծում» բառը սկսվում է Աստծու հետ հաղորդությամբ։ Սուրբ Հաղորդությունը յուրաքանչյուր քրիստոնյայի համար վերածննդի նոր փորձառություն է, քանի որ Սուրբ Հաղորդության մեջ մենք քայլում ենք Քրիստոսի հետ, խոսում Քրիստոսի հետ, ճաշակում ենք Քրիստոսին և վայելում Նրան։ Այսինքն՝ մենք վերստին ծնվում ենք մի նոր կյանքի, որը ծնված է վերևից, և տեսնում ենք, որ անկախ նրանից, թե ինչպես ենք այն արտահայտում, յուրաքանչյուրիս համար կա նոր սերունդ և նոր ծնունդ։
Ահա Մեծ պահքի ավարտին հնարավորություն՝ Քրիստոսի հետ նոր կյանք մտնելու։ Սա մի կյանք է, որը սահմանվել է Աստծու կողմից, որը հաստատվել և սրբագործվել է Աստծու կողմից, մի կյանք, որը պահանջվել է Աստծու կողմից։ Մենք քայլում ենք Քրիստոսի հետ։ Պարզապես՝ մենք քայլում ենք սիրո, ներդաշնակության և խաղաղության ուղիով։
Աղոթենք. Առաջնորդիր մեզ, Տե՛ր մեր Աստված, և սովորեցրու մեզ քայլել Քո արդարության ուղիներով։ Պահպանի՛ր մեր կյանքը խաղաղության մեջ և մեր ընթացքը՝ Քո աչքին հաճելի։ Առաջնորդիր մեզ՝ Քո ծառաներիս, մեր երկրային և երկնային ուղու վրա։ Թող մենք մնանք մաքրության ճանապարհին՝ առաջնորդվելով Քո Միածին Որդու՝ մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի կողմից, ով մեր փրկության հույսն է, ում հետ Դու օրհնյալ ես, ո՛վ Ամենակալ Հայր, միասին կենարար և ազատարար Սուրբ Հոգու հետ, այժմ և միշտ և հավիտյանս հավիտենից։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2013/03/George-Baptism-033a.jpg245272Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-19 00:01:392024-03-18 22:35:30Վերածնունդ – Մեծ պահք, օր 37