Համեմատական գնումներ

Արմոդոքսին այսօր

Համեմատական գնումներ

Հիսուսը մեզ հետ կիսվում է այս պատմությամբ. «Երկու մարդ տաճար բարձրացան աղոթելու. մեկը՝ փարիսեցի, մյուսը՝ մաքսավոր։ Փարիսեցին կանգնեց և ինքն իրեն այսպես աղոթեց. «Աստվա՛ծ, շնորհակալ եմ Քեզ, որ ես մյուս մարդկանց նման չեմ՝ հափշտակող, անիրավ, շնացող կամ նույնիսկ այս մաքսավորի պես։ Շաբաթը երկու անգամ ծոմ եմ պահում, տասանորդ եմ տալիս իմ ամբողջ ունեցվածքից»։ Իսկ մաքսավորը, հեռվում կանգնած, չէր համարձակվում նույնիսկ աչքերը երկինք բարձրացնել, այլ ծեծում էր կուրծքը՝ ասելով. «Աստվա՛ծ, ողորմի՛ր ինձ՝ մեղավորիս»։ Հիսուսն ապա ասում է մեզ. «Այս մարդը իջավ իր տուն արդարացած, ոչ թե մյուսը, որովհետև ով բարձրացնում է ինքն իրեն, կխոնարհվի, իսկ ով խոնարհեցնում է ինքն իրեն, կբարձրացվի»։ (Ղուկաս 18:10-14)

Այս առակի դասերը բազմաթիվ են, սակայն Գոհաբանության այս տոնի առթիվ մենք կենտրոնանում ենք առաջին մարդու՝ փարիսեցու աղոթքի վրա, ով, ի դեպ, ուսյալ մարդ էր։ Նա Սուրբ Գրքին տիրապետում էր կատարելապես։ Նկատեք, որ նրա աղոթքը հիմնված է համեմատության վրա. «Շնորհակալ եմ Աստծուց, որ ես նման չեմ մյուս մարդուն...», - ասում է նա։

Եթե Դուք լսում եք այս փոդքաստը, նշանակում է՝ ունեք էլեկտրոնային հասանելիության որոշակի մակարդակ, ինչը նշանակում է, որ Դուք ավելի բարվոք վիճակում եք, քան մոլորակի մարդկանց մեծ մասը։ Հեշտ է ասել՝ շնորհակալ եմ Աստծուն, որ ես ավելի լավ վիճակում եմ, քան մյուսները, ճիշտ այնպես, ինչպես փարիսեցին էր շնորհակալություն հայտնում իր աղոթքում։ Ի տարբերություն համեմատական գնումների՝ երախտագիտությունը չի ենթադրում այն բաների համեմատումը, որոնք մենք ունենք կամ չունենք՝ ուրիշների ունեցածի կամ չունեցածի հետ։ Հեշտ է նայել կույր մարդուն և շնորհակալ լինել մեր տեսողության համար, կամ լսել սովից, պատերազմից տուժած երկրների մասին և շնորհակալ լինել մեր ունեցած սննդի ու խաղաղության համար։ Շնորհակալ ենք Աստծուն, կարող ենք ասել, որ ես նրանց նման չեմ։

Հայ եկեղեցու պատմության մեջ գոհաբանական աղոթքներ մատուցվել են ինչպես առատության, այնպես էլ սակավության ժամանակներում, ինչպես խաղաղության, այնպես էլ պատերազմի ու նույնիսկ ցեղասպանության օրերին։ Երախտագիտությունը սեփական «ես»-ը զսպելու և Ձեզ ավելի մեծ մի բանի մաս զգալու կարողությունն է։ Սա կրոնականության և, ի վերջո, խաղաղության սկիզբն է։

Մենք աղոթում ենք Սաղմոսերգուի հետ (26). Քննի՛ր ինձ, Տե՛ր, և փորձի՛ր ինձ, զննի՛ր իմ միտքն ու սիրտը։ Քո ողորմությունը իմ աչքերի առաջ է, և ես ընթացել եմ Քո ճշմարտության մեջ։ Ես իմ ձեռքերը անմեղությամբ կլվանամ և կշրջեմ Քո սեղանի շուրջ, Տե՛ր, որպեսզի գոհաբանության ձայնով հռչակեմ և պատմեմ Քո բոլոր հրաշալի գործերի մասին։ Ամեն։