Հորիզոնից այն կողմ ուսումնասիրելով

Մեկ րոպեանոց հայագիտություն ամառվա համար. Հետազոտություն

Արևմուտքի հետազոտող Քրիստափոր Կոլումբոսը խորհուրդ է տալիս. «Դուք երբեք չեք կարող հատել օվկիանոսը, եթե քաջություն չունենաք ափը տեսադաշտից կորցնելու»։

Օվկիանոսը հսկայական է, խորհրդավոր և անվերջ թվացող։ Ափը պինդ է, ծանոթ՝ առանց ալիքների, որոնք կհրեն կամ կքաշեն Ձեզ։ Այլ կերպ ասած՝ դա անվտանգ վայր է։ Անկեղծ ասած՝ այն վատ վայր չէ, եթե միայն չեք ցանկանում ուսումնասիրել և դուրս գալ ծանոթի սահմաններից։

Հնարավորությունն օգտագործելու համար ափից հեռանալը ոչ միայն անհրաժեշտություն է, այլև օրենքի պահանջ։ Երբ հայերը վտարվեցին իրենց տներից՝ լինի դա 1915-ին, թե 2023-ին, նրանք խաչակնքվեցին, կորցրեցին ափը, պայքարեցին ալիքների դեմ և հասան իրենց նպատակակետին։

Բարի նավարկություն։ Ահա Ձեր այսօրվա մեկ րոպեն ամառային ժամանակի համար։

Եպիսկոպոս Նիկոլայ Վելիմիրովիչի աղոթքը առ Աստվածածին

Կրքերի ալիքները խռովում են ոգիս, մեծ տխրությունն ու տագնապը պատել են հոգիս։ Օծե՛ք հոգիս Ձեր Որդու խաղաղությամբ, ո՛վ Ամենասուրբ, և Իր շնորհով վանե՛ք ամեն կասկած ու հուսահատություն։ Հանդարտեցրե՛ք մեղքերիս փոթորիկը, որ կրակե որդի պես այրում է ինձ, և հանգցրե՛ք դրա բոցը։ Լցրե՛ք սիրտս ուրախությամբ, ո՛վ Ամենամաքուր, և ցրե՛ք մեղքերիս մառախուղը իմ առջևից։ Ամեն։