Երախտագիտություն. ոչ թե պարզապես վերաբերմունք

Արմոդոքսին այսօր

Երախտագիտություն. ավելին, քան վերաբերմունք

Մենք հաճախ ենք լսել իմաստուն խորհուրդն այն մասին, որ վերաբերմունքը առողջ կյանքի հիմնական բաղադրիչն է։ Գոյություն ունեն նույնիսկ տարածված վիճակագրական տվյալներ, որոնք պնդում են, թե կյանքում հաջողությունը հիմնականում կախված է վերաբերմունքից, այլ ոչ թե հանգամանքներից։ Անկասկած, այս պարզ ասացվածքները հեշտ է հասկանալ, սակայն դժվար է կիրառել, հատկապես այն պատճառով, որ մենք փնտրում ենք որոշակի հիմնավորում և ապացույցներ։

Հայոց հավատքի պատմությունը հրաշքի ապացույցն է։ Հայ ժողովուրդը բախվել է ահաբեկչության, կոտորածների և վայրագ հանցագործությունների պատմությանը, ինչը հանգեցրել է նրան, որ երկիրն ու ժողովուրդը դարեր շարունակ զրկված են եղել խաղաղությունից։ Այնուամենայնիվ, հայ հոգևոր աղոթքների և շարականների էությունը գոհաբանությունն է։ Հայ եկեղեցու աղոթագիրքը՝ Ժամագիրքը, գովաբանության և երկրպագության ժողովածու է։ Սարսափի դեմ հանդիման՝ հայերը հորինել են շարականներ և արտասանել աղոթքներ, որոնք արտացոլում են գոհունակություն և երախտագիտություն։

Եթե որևէ մեկը իրավունք ունի Աստծուն բողոքելու իր ժողովրդի և հողի նկատմամբ գործադրված սարսափների համար, ապա դա հայերն են։ Սակայն բողոքի փոխարեն նրանց աղոթքները հասնում են ամենաբարձր երկինքներ՝ գովաբանությամբ և երկրպագությամբ։ Հենց այստեղ է, որ հայերը գոյատևել և կյանք են կերտել մահվան դեմ հանդիման՝ լինելով խաչելության դիմաց հարության կենդանի վկաները։

Հայոց հավատքը վկայությունն է այն բանի, որ երախտագիտությունն ավելին է, քան պարզապես վերաբերմունք։

Մենք հիշում ենք մեր Տեր Հիսուսի խոսքերը. «…Այս բաները խոսեցի ձեզ, որպեսզի Ինձնով խաղաղություն ունենաք։ Աշխարհում նեղություն պիտի ունենաք, բայց քաջալերվե՛ք, որովհետև Ես հաղթեցի աշխարհին» (Հովհաննես 16)։