Սեր, ռոմանտիկա և զոհաբերություն

Հայ ուղղափառությունը այսօր. Սիրո սահմանումը

Քրիստոսի կողմից արված հայտարարությունը՝ Հովհաննես 3:16-ը՝ «Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ տվեց Իր միածին Որդուն», անվանվել է «համառոտ Ավետարան»։ Այն այնքան հաճախ է արտասանվում թե՛ երիտասարդների, թե՛ տարեցների կողմից, որ շատերը դժվարությամբ կբացատրեն դրա իմաստը։

Աստծո կողմից Իր Որդուն ուղարկելը այն պատճառն է, որը ներկայացվում է որպես աշխարհի հանդեպ Նրա սիրո դրսևորում։ Այս հայտարարությունը ենթադրում է, որ Դուք գիտեք, թե ինչպես է զարգանալու պատմությունը, այն է՝ Հիսուսը խաչվելու է։ Հենց Խաչելությունն է իմաստ հաղորդում «Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ տվեց Իր միածին Որդուն» արտահայտությանը։ Այն փաստը, որ Աստված զիջում և զոհաբերում է Իր Որդուն, Նրա սիրո չափանիշն է։ Այլ կերպ ասած՝ Դուք հասկանում եք, որ Աստված պետք է այնքան շատ սիրի Ձեզ, որ զոհաբերի Իր ամենաթանկը։ Առանց այս զոհաբերական արարքի՝ այս հայտարարությունը դատարկ է։

Հայ ուղղափառության մեջ սիրո խորհրդանիշը խաչն է։ Այն բոլորովին տարբերվում է արևմտյան կարմիր սրտի խորհրդանիշից, որը հանրահռչակվել է Hallmark-ի և Վալենտինի օրվա առիթով Ձեր գումարների համար մրցող քաղցրավենիք արտադրող ընկերությունների կողմից։ Խաչը ճշմարիտ սիրավեպ է, քանի որ այդ խորհրդանիշի մեջ կա ցավ և տառապանք, որը կամովին տրվում է սիրո համար։

Խորհեք Ձեր սեփական հանգամանքների, Ձեր սեփական կյանքի մասին… Ովքե՞ր են այն մարդիկ, որոնք զոհաբերությունների են գնացել Ձեզ համար։ Եթե կարողանում եք հիշել այդպիսի մեկին, ապա Դուք նաև մտածում եք այն մարդու մասին, ով սիրում է Ձեզ։ Սերը ցավոտ է, որովհետև զոհաբերությունը ցավ է պատճառում։ Սերը գեղեցիկ է, որովհետև զոհաբերելը գեղեցկության վերջնական արտահայտությունն է։ Խաչը առանձնացված է որպես վեհության խորհրդանիշ, քանի որ դրա մեջ Դուք հասկանում եք՝ թեկուզ մասամբ, բայց բավարար չափով, որ Աստծո սերը մեր հանդեպ հոգատարության, կարեկցանքի և սիրո վերջնական արտահայտությունն է, քանի որ Նա տվեց Իր ամենաթանկը։

Հույներն օգտագործում են բազմաթիվ բառեր սերը նկարագրելու համար, սակայն դրանցից երեքը լայն տարածում են գտել քրիստոնեության մեջ՝ էռոս, ֆիլիա և ագապե։ Էռոսը ֆիզիկական կամ սեռական սերն է։ Մտածեք «էրոտիկ» բառի մասին։ Ֆիլիան քույրերի ու եղբայրների, ընկերների միջև եղած սերն է։ Մտածեք Ֆիլադելֆիայի՝ Եղբայրասիրության քաղաքի մասին։ Ագապեն աստվածային սերն է։ Այն անպայմանական է։ Այն զոհաբերական է, և հետևաբար, զոհաբերական սերը, ինչպես «Աստված այնքան սիրեց աշխարհը…» արտահայտության մեջ, անպայմանական է։

Հայ ուղղափառությունը մեկ քայլ առաջ է գնում։ Հայերենում սիրո համար կա միայն մեկ բառ՝ «սէր»։ Այս մեկ բառի մեջ սիրո էրոտիկ, եղբայրական և անպայմանական տարրերը միավորվում են՝ զարմանալիորեն, բայց ոչ անսպասելիորեն։ Միացեք ինձ վաղը, երբ մենք կշարունակենք Հայ ուղղափառությունը այսօր խորագրով։

Աղոթենք Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացի դե Պացցիի աղոթքով. Ամենամեծ ցավերը քաղցրանում են նրա համար, ով նայում է Խաչի վրա գամված Հիսուս Քրիստոսին։ Ամեն։

25i23