Muiron Communications

Արմոդոքսիան այսօր. Muiron Communications

Սուրբ Գրիգոր Նարեկացին իր աղոթքները սկսում է այսպես. «Սրտից խորին հառաչանքներից՝ Աստծո հետ խոսակցություն»։ Ասվում է, որ ճգնավորները, մենակյացներն ու վանականները Աստվածայինի հետ ունեն հատուկ հարաբերություն, որը նպաստում է զրույցների, ավելի ստույգ՝ երկխոսությունների։ Աստծո հետ զրույցը միշտ երկխոսություն է և երբեք՝ մենախոսություն։ Դուք աղոթում եք։ Աստված պատասխանում է։ Դուք պատասխանում եք։ Աստված պատասխանում է։

Սուրբ Մյուռոնը մի միջոց է, որով Աստված հաղորդակցվում է մեզ հետ։ Այստեղ մենք սկսում ենք հասկանալ Մյուռոնը որպես Սուրբ Հոգու խորհրդանիշ։ Աստծո Հոգին միշտ խոսում է մեզ հետ, սակայն հաճախ մեր ընկալիչները բթացած են կամ լարված չեն նույն հաճախականության վրա։ Սուրբ Մյուռոնը մեր ընկալիչները համապատասխանեցնում է Սուրբ Հոգու ուղղությանը։

Եկեղեցու յոթ խորհուրդներից երկրորդը Դրոշմն է։ Այս խորհուրդը հաջորդում է Մկրտությանը, որը անհատի համար Եկեղեցու՝ համայնքի կյանք մուտք գործելու դարպասն է։ Մկրտությամբ մարդը վերստին ծնվում է։ Դրոշմով անհատը օծվում է այն միջոցներով, որոնք թույլ են տալիս պահպանել այդ նորությունը, այդ թարմությունը ողջ կյանքի ընթացքում՝ ընդդեմ մեզ սպառնացող վտանգների, գայթակղությունների և մարտահրավերների։

Կանչելով Սուրբ Հոգուն՝ քահանան երգում է շարական. «Որ ջրերի վրա էիր (ակնարկ՝ Սուրբ Հոգու մասին Արարչագործության ժամանակ, ինչպես նկարագրված է Ծննդոցում), այժմ իջնելով Մկրտության ավազանի ջրերի մեջ, զարդարիր և վերանորոգիր Քո նոր եկեղեցին, որպեսզի նրա զավակները շողան Քո բազմազան պարգևներով»։

Այնուհետև քահանան օծում է անձի ճակատը՝ ասելով. «Անուշահոտ յուղ՝ հանուն Հիսուս Քրիստոսի, թող հեղվի քեզ վրա որպես անապական երկնային պարգևների կնիք»։ Նա շարունակում է օծել մարմնի բոլոր զգայարանները։ Աչքերը՝ լուսավորված մնալու համար։ Ականջները՝ աստվածային պատվիրանները լսելու համար։ Քիթը՝ հավիտենական կյանքի անուշահոտության համար։ Բերանը՝ Աստծո խոսքը խոսելու համար։ Ձեռքերը՝ բարի գործերի և առաքինի արարքների համար։ Սիրտը՝ մաքուր և ուղիղ հոգու համար։ Մեջքը՝ որպես չարի դեմ պաշտպանող վահան։ Եվ ոտքերը՝ կյանքի ուղին ուղղորդելու համար։

Դրոշմը՝ սուրբ Մյուռոնը, մեր կյանքում Սուրբ Հոգու ներկայությունն է, որը միշտ խոսում և ուղղորդում է մեզ։

Մենք աղոթում ենք. «Տե՛ր, Քո Ճշմարտության և Քո Սուրբ Հոգու լույսի մեջ թող ես դառնամ Քո Սիրո և Շնորհի տաճարն ու բնակավայրը, որպեսզի կարողանամ ընթանալ Արդարության ուղիներով։ Ամեն»։