A set of conversations between Jesus and his disciples took place before the Transfiguration. This week we are looking at the sayings of Jesus as a preface to the Revealtion of God at this Event.
According to Matthew’s Gospel (16) Jesus asks his disciples, about the buzz on the streets of Jerusalem. “Who do people say that I, The Son of Man, am?”
The disciples gave some interesting answers – “Some say John the Baptist; others say Elijah; and still others, Jeremiah or one of the prophets.”
“But what about you?” Jesus asks. “Who do you say I am?”
This dialogue has been an ongoing one for two thousand years with people describing Jesus as a good man, a holy man, a teacher, a politician, a religious fanatic, or, as Simon Peter answered, “You are the Messiah, the Son of the living God.”
People continue to dissect, analyze and try to understand Jesus. The important question has always been the same: What about you? Who do YOU say that I am?
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/07/Faceless-Jesus-who-do-you-say-that-I-am.jpg900600Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-07-14 00:10:012026-07-14 20:17:20Պայծառակերպության տեքստեր, մաս 2
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացին իր աղոթքները սկսում է այսպես. «Սրտից խորին հառաչանքներից՝ Աստծո հետ խոսակցություն»։ Ասվում է, որ ճգնավորները, մենակյացներն ու վանականները Աստվածայինի հետ ունեն հատուկ հարաբերություն, որը նպաստում է զրույցների, ավելի ստույգ՝ երկխոսությունների։ Աստծո հետ զրույցը միշտ երկխոսություն է և երբեք՝ մենախոսություն։ Դուք աղոթում եք։ Աստված պատասխանում է։ Դուք պատասխանում եք։ Աստված պատասխանում է։
Սուրբ Մյուռոնը մի միջոց է, որով Աստված հաղորդակցվում է մեզ հետ։ Այստեղ մենք սկսում ենք հասկանալ Մյուռոնը որպես Սուրբ Հոգու խորհրդանիշ։ Աստծո Հոգին միշտ խոսում է մեզ հետ, սակայն հաճախ մեր ընկալիչները բթացած են կամ լարված չեն նույն հաճախականության վրա։ Սուրբ Մյուռոնը մեր ընկալիչները համապատասխանեցնում է Սուրբ Հոգու ուղղությանը։
Եկեղեցու յոթ խորհուրդներից երկրորդը Դրոշմն է։ Այս խորհուրդը հաջորդում է Մկրտությանը, որը անհատի համար Եկեղեցու՝ համայնքի կյանք մուտք գործելու դարպասն է։ Մկրտությամբ մարդը վերստին ծնվում է։ Դրոշմով անհատը օծվում է այն միջոցներով, որոնք թույլ են տալիս պահպանել այդ նորությունը, այդ թարմությունը ողջ կյանքի ընթացքում՝ ընդդեմ մեզ սպառնացող վտանգների, գայթակղությունների և մարտահրավերների։
Կանչելով Սուրբ Հոգուն՝ քահանան երգում է շարական. «Որ ջրերի վրա էիր (ակնարկ՝ Սուրբ Հոգու մասին Արարչագործության ժամանակ, ինչպես նկարագրված է Ծննդոցում), այժմ իջնելով Մկրտության ավազանի ջրերի մեջ, զարդարիր և վերանորոգիր Քո նոր եկեղեցին, որպեսզի նրա զավակները շողան Քո բազմազան պարգևներով»։
Այնուհետև քահանան օծում է անձի ճակատը՝ ասելով. «Անուշահոտ յուղ՝ հանուն Հիսուս Քրիստոսի, թող հեղվի քեզ վրա որպես անապական երկնային պարգևների կնիք»։ Նա շարունակում է օծել մարմնի բոլոր զգայարանները։ Աչքերը՝ լուսավորված մնալու համար։ Ականջները՝ աստվածային պատվիրանները լսելու համար։ Քիթը՝ հավիտենական կյանքի անուշահոտության համար։ Բերանը՝ Աստծո խոսքը խոսելու համար։ Ձեռքերը՝ բարի գործերի և առաքինի արարքների համար։ Սիրտը՝ մաքուր և ուղիղ հոգու համար։ Մեջքը՝ որպես չարի դեմ պաշտպանող վահան։ Եվ ոտքերը՝ կյանքի ուղին ուղղորդելու համար։
Դրոշմը՝ սուրբ Մյուռոնը, մեր կյանքում Սուրբ Հոգու ներկայությունն է, որը միշտ խոսում և ուղղորդում է մեզ։
Մենք աղոթում ենք. «Տե՛ր, Քո Ճշմարտության և Քո Սուրբ Հոգու լույսի մեջ թող ես դառնամ Քո Սիրո և Շնորհի տաճարն ու բնակավայրը, որպեսզի կարողանամ ընթանալ Արդարության ուղիներով։ Ամեն»։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2016/01/image-3.jpeg872874Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2016-01-07 18:16:402022-08-30 23:55:06Պատսին՝ մեր հարցերի համար
https://epostle.net/wp-content/uploads/2015/10/image-3-scaled.jpeg19172560Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2015-10-08 21:52:132022-08-31 00:02:53Ձախ և աջ պտավոր գերաններ
