Այժմ տարվա արևադարձն է

Արմոդոքսի՝ այսօրվա համար. Գալստյան շարքը՝ Ձմեռային արևադարձ

Գալստյան շրջանում Հյուսիսային կիսագնդում տեղի է ունենում կարևոր աստղագիտական երևույթ, որի նշանակությունը կապված է մեր հոգևոր ուղու և Սուրբ Ծննդյան հետ։ Այդ երևույթը ձմեռային արևադարձն է, որը սովորաբար տեղի է ունենում դեկտեմբերի 21-ին կամ 22-ին։ Երկիր մոլորակի Հյուսիսային կիսագնդում դա տարվա ամենակարճ օրն է։ Արդեն մի քանի տարի է, ինչ այս օրը նվիրված է անօթևանության հետևանքով կյանքից հեռացածների հիշատակին։ Այն նաև կոչված է ուշադրություն հրավիրել անօթևանների խնդիրներին, քանի որ տարվա ամենաերկար գիշերն է և ազդարարում է ձմռան սկիզբը։

Ձմեռային արևադարձից հետո օրերը սկսում են երկարել։ Բազմաթիվ մշակույթներում արևադարձը նշվում է, քանի որ ավելի երկար օրերը նշանակում են ավելի շատ լույս ու ջերմություն։ Այն հայտնի է որպես Արևի տոնակատարություն։ Ձմեռային արևադարձին հաջորդող օրերին մեր Արևը սկսում է երևալ ավելի ու ավելի երկար ժամանակով։ Կարող եք պատկերացնել, թե էլեկտրականությունից առաջ որքան կարևոր և կենսական նշանակություն ունեին երկար օրերը գոյատևման համար։ Գոյություն ունեին փառատոներ, որոնք նշում էին Արևի ծնունդը։

Հետաքրքիր է, որ Արեգակի ծննդյան տոնակատարությունը բախվում էր Որդու ծննդյան տոնակատարության հետ, սակայն դրանք չէին հակասում միմյանց մինչև 4-րդ դարը, երբ Սուրբ Ծննդյան օրը հունվարի 6-ից տեղափոխվեց դեկտեմբերի 25-ը։ Այս մասին ավելի մանրամասն՝ հետո։ Իսկ այսօր մենք աղոթում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու «Առավոտ լուսո» շարականի մի քանի տողերով։

Առավոտ լուսո, արեգակն արդար, ի լույս քո ի մեզ ծագեա։ Հոգիդ Հոր ի հոգիս մեր, ի բանս քո ի մեզ հոսեա։ Գանձդ ողորմության, ի գանձուց քոց ծածկելոց, զմեզ արա գտողս։ Դուռն ողորմության, բաց մեզ, Տեր, և ընդ հրեշտակս քո դասեա։ Ամեն։