Սանդուխտ, առաջին հայ քրիստոնյա նահատակը

Ուղղափառությունը՝ այսօր. մեկ րոպե ամառային ժամանակի համար

Սանդուխտ, առաջին հայ քրիստոնյա նահատակը

Գործք Առաքելոցում մենք կարդում ենք Ստեփանոսի՝ քրիստոնեական եկեղեցու առաջին սարկավագի և առաջին նահատակի մասին։ Առաքելական եկեղեցին պատվեր ստացավ տարածվելու նոր տարածքներում՝ Հիսուս Քրիստոսի միջոցով սեր, ճշմարտություն և հույս քարոզելով հոգևոր քաղց զգացող աշխարհին։ Քրիստոնեական եկեղեցու աճին զուգընթաց՝ աճում էր նաև հալածանքը նրա հետևորդների նկատմամբ։ Թադեոսը Հայաստան ժամանեց մոտավորապես մ.թ. 40 թվականին՝ քարոզելով Ավետարանը, մկրտելով և քրիստոնեության դարձնելով ժողովրդին։ Այդ վաղ շրջանի նորադարձների թվում էր Սանատրուկ թագավորի դուստրը՝ Սանդուխտը։

Սկզբում թագավորն արգելեց դստերը հետևել Հիսուսին, սակայն Սանդուխտը հաստատակամ էր, քանի որ օրեցօր ավելի էր գիտակցում Քրիստոսի զորությունը սեփական կյանքում։ Բազմաթիվ սպառնալիքներից հետո թագավորը վերջնագիր ներկայացրեց. կամ սուրը, կամ թագը։ Եթե Սանդուխտը ցանկանում էր մնալ թագավորական ընտանիքում, պետք է հրաժարվեր Քրիստոսին հետևելուց, հակառակ դեպքում՝ նրան սպասում էր սրով մահապատիժ։

Սանդուխտը դարձավ հայոց առաջին նահատակը՝ ընտրելով Քրիստոսին հետևելու ուղին։ Այս շաբաթ Հայոց եկեղեցին նրան մեծարում է Հայաստանի առաքյալ Սուրբ Թադեոսի հետ միասին։

Թեև այսօր մեզ ոչ ոք չի սպառնում «սրով կամ թագով», սակայն մենք հստակ գիտակցում ենք, թե ինչպես կարող է նյութական հարստության «թագը» մեզ հեռացնել Աստծուց։ Սուրբ Սանդուխտի օրինակը մեզ հնարավորություն է տալիս խորհելու մեր առաջնահերթությունների և այն մասին, թե դրանք ուր կարող են մեզ առաջնորդել։

Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։