Խորհրդանիշներ, որոնք ուղղորդում են

Հայկական ուղղափառությունն այսօր. խորհրդանշաններ, որոնք ուղղորդում են

Մեծ պահքի 4-րդ օր

Արևելյան ավանդության մեջ Մեծ պահքի առաջին չորեքշաբթին հայտնի է որպես Տխուր կամ Սգո չորեքշաբթի։ Արևմտյան ավանդության մեջ այն կոչվում է Մոխրոտ չորեքշաբթի։ Հայ եկեղեցական ավանդության մեջ Մեծ պահքի առաջին չորեքշաբթին հատուկ անվանում չունի։

Հավատացյալների յուրաքանչյուր համայնք ունի ավանդույթների և գործողությունների իր յուրահատուկ շարքը, որոնք օգնում են կենտրոնանալ հավատքի էության վրա։ Հայկական եկեղեցի մտնելիս դժվար է չնկատել հավատացյալների կողմից վառվող մոմերը, որոնք տեղադրված են եկեղեցու տարբեր խորշերում։ Մոմն ինքնին ավելի մեծ բանի ցուցիչ է։ Մենք դրանք անվանում ենք խորհրդանշաններ։ Դրանք մատնանշում են մի բան, որն անբացատրելի է։

Ըստ Ծննդոց գրքի՝ Արարչագործության առաջին օրը Աստված ասաց. «Թող լույս լինի»։ Ինչպե՞ս հասկանալ լույսը, եթե ըստ նույն պատմության՝ Արեգակը և աստղերը ստեղծվեցին մի քանի օր անց։ Հիսուսն ասում է. «Ես եմ աշխարհի լույսը. ով ինձ հետևի, խավարի մեջ չի քայլի, այլ կունենա կյանքի լույսը» (Հովհաննես 8:12)։ Եկեղեցում մոմ վառելով՝ մենք հրավիրվում ենք խորհելու և խորհրդածելու այս գաղափարների շուրջ։ Մոմը հիշեցնում է մեզ, որ քանի դեռ դրա ծայրին լույս կա, խավար չկա։ Այդպես էլ Քրիստոսը Լույս է բերում՝ հավիտենական Լույս՝ կյանքի ամենախավար վայրերին։

Մոխիրը Մեծ պահքի հիմնական թեմաներից մեկի՝ այն մտքի խորհրդանիշն է, որ այս կյանքը շատ ավելին է, քան պարզապես ֆիզիկական գոյությունը։ Ինչպես Աստված ասում է Ադամին. «Հող ես և հողի կդառնաս», մոխիրը հիշեցնում է մեզ, որ մարդկության ծագումը երկրից է, և որ մահն անխուսափելի է։

Տարբեր ավանդույթներ օգտագործում են խորհրդանշաններ՝ օգնելու մեզ կենտրոնանալ մեզանից վեր կանգնած մտքերի և հասկացությունների վրա։

Մեր այսօրվա աղոթքը Սաղմոսներից է. Թող իմ աղոթքը Ձեր առաջ խունկի պես լինի, և իմ ձեռքերի բարձրացումը՝ երեկոյան պատարագ (141:2)։