Today’s message comes to us from Archbishop Hovnan Derderian.
Lent is a journey of transformation. It is a return to God, a healing of the soul, and a preparation to encounter the risen Christ. It invites the faithful to move from repentance to renewal, from struggle to resurrection, and from death to life. Lent begins with honest self‑examination, something each of us can practice in the quiet moments of our daily lives—at home, at work, and within our families. Through prayer, God grants us the courage and wisdom to cleanse our soul and mind, making our heart a worthy dwelling place for Him.
“For God is with us.”
Each morning, I repeat these words as the prayer of my heart. They remind me that God walks with us through every ordinary and extraordinary moment of life. I thank Him for guiding my thoughts and steps, helping me strive toward a pure and meaningful life.
In God alone we find true peace and purpose. When we live with the awareness of His presence, we are embraced by His loving care, and our hearts are filled with a joy that words cannot fully express.
“For God is with us.”
Choose one moment tomorrow—morning, midday, or evening—to quietly repeat “For God is with us” and let it center your thoughts, guiding you to live with peace and purpose throughout the day.
From Archbishop Hovnan Derderian’s 2026 Lenten Meditations. Archbishop Hovnan serves as the Primate of the Western Diocese of the Armenian Church of North America.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/02/GourgenCross.jpg540375Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-02-17 00:01:132026-02-16 19:50:46Աստված մեզ հետ է
Եկեղեցիների առջև ծառացած ամենամեծ մարտահրավերներից մեկը արդիականության խնդիրն է։ Սա բարդ հարց է, քանի որ Հիսուսի պատգամը միշտ էլ արդիական է, սակայն ոչ միշտ՝ հասանելի։
Սուրբ Խաչի տոնը կամ Սուրբ Խաչի վերացման տոնը Հայ եկեղեցու հինգ տաղավար տոներից վերջինն է օրացուցային տարվա ընթացքում։ Կալիֆոռնիայի Բըրբանք քաղաքի Սրբոց Ղևոնդյանց հայկական տաճարում թեմակալ առաջնորդ Գերաշնորհ Տ. Հովնան արքեպիսկոպոս Տերտերյանը մատուցեց Սուրբ Պատարագ և հանդես եկավ հոգեպարար քարոզով, որը Սուրբ Խաչի խորհուրդը հասանելի դարձրեց այդ օրը հավաքված բազմամարդ հոտին։
Գլենդել/Բըրբանք տարածաշրջանի համայնքը հիմնականում կազմված է ներգաղթյալներից, որոնք փնտրում են Միացյալ Նահանգների ընձեռած անվտանգությունն ու ազատությունը։ Նոր երկրին հարմարվելը, հատկապես Մերձավոր Արևելքից գաղթելուց հետո, դժվար է։ Եթե ուշադրություն չդարձնեք, հեշտ է կորչել նորահայտ ազատությունների մեջ և դառնալ նյութապաշտության ստրուկը։
Անդրադառնալով Սուրբ Խաչին, Խաչի վրա Քրիստոսի զոհաբերությանը և այն բանին, թե ինչ է դա նշանակել հայ ժողովրդի համար, արքեպիսկոպոս Հովնանը խորհրդածեց ծնողների և ընտանիքների համար՝ իրենց հույսն ու վստահությունը դնելու բարի կյանքի այն հաստատուն և սրբազան ուղու վրա, որը դարեր շարունակ սահմանվել է Եկեղեցու կողմից։ Այնուհետև նա ընթերցեց մի շատ հարուստ և հայտնի ձեռներեցի նամակը, որը 50-ականների կեսերին իրեն մահվան մահճում գտավ՝ պայքարելով անբուժելի և անվիրահատելի հիվանդության դեմ։ Արքեպիսկոպոսը թարգմանեց նամակը հայերեն՝ կիսվելով հավատացյալների հետ, իսկ ես կկարդամ անգլերեն բնօրինակը։ Այս համայնքի համար, և ես անձամբ հավատում եմ՝ շատերիս համար, սա հենց այն է, ինչ անհրաժեշտ է այսօր և միշտ։ Ահա նամակը։
Ես հասել եմ գործարար հաջողության գագաթնակետին։ Ուրիշների աչքում իմ կյանքը հաջողված է։ Սակայն, աշխատանքից դուրս, ես քիչ ուրախություն եմ ունեցել։ Օրվա վերջում հարստությունը պարզապես մի փաստ է, որին ես սովորել եմ։
Այժմ, պառկած հիվանդանոցային մահճակալիս և վերհիշելով ողջ կյանքս՝ հասկանում եմ, որ այն ամբողջ ճանաչումն ու հարստությունը, որոնցով ես այնքան հպարտանում էի, մահվան սպառնալիքի առջև փոշիացել և անիմաստ են դարձել։
Դուք կարող եք վարձել մեկին, որպեսզի նա վարի Ձեր մեքենան կամ գումար վաստակի Ձեզ համար, բայց չեք կարող վարձել որևէ մեկին, որպեսզի նա Ձեր փոխարեն հիվանդանա և մահանա։
Կորցրած նյութական իրերը կարելի է նորից գտնել։ Բայց կա մի բան, որը երբեք հնարավոր չէ գտնել, երբ այն կորչում է. դա կյանքն է։
Կյանքի որ փուլում էլ որ գտնվենք, ժամանակի ընթացքում մենք բախվելու ենք այն օրվան, երբ վարագույրը կիջնի։
Սիրեք Ձեր ընտանիքը, կողակցին, երեխաներին և ընկերներին… Լավ վերաբերվեք նրանց։ Գնահատեք նրանց։
Որքան մեծանում և իմաստնանում ենք, այնքան դանդաղ հասկանում ենք, որ 300 կամ 30 դոլարանոց ժամացույց կրելը ցույց է տալիս նույն ժամանակը, և անկախ նրանից՝ ունենք 300 կամ 30 դոլարանոց դրամապանակ, դրա մեջ եղած գումարի չափը նույնն է։ Անկախ նրանից՝ վարում ենք 150,000 կամ 30,000 դոլարանոց մեքենա, ճանապարհն ու հեռավորությունը նույնն են, և մենք հասնում ենք նույն նպատակակետին։ Անկախ նրանից՝ խմում ենք 1,000 կամ 10 դոլարանոց գինի, խումհարը նույնն է։ Անկախ նրանից՝ մեր տունը 100, թե 1000 քառակուսի մետր է, միայնությունը նույնն է։
Դուք կհասկանաք, որ Ձեր իրական ներքին երջանկությունը չի գալիս այս աշխարհի նյութական բաներից։ Անկախ նրանից՝ ճանապարհորդում եք առաջին, թե էկոնոմ դասով, եթե ինքնաթիռը կործանվում է, Դուք կործանվում եք դրա հետ միասին։
Հետևաբար, հուսով եմ՝ Դուք կհասկանաք, որ երբ ունեք ընկերներ, եղբայրներ և քույրեր, որոնց հետ քննարկում, ծիծաղում, զրուցում, երգում, հյուսիսի-հարավի-արևելքի կամ երկնքի ու երկրի մասին եք խոսում, սա է իրական երջանկությունը։
Կյանքի անվիճելի փաստ. մի՛ դաստիարակեք Ձեր երեխաներին հարուստ լինելու համար։ Կրթե՛ք նրանց երջանիկ լինելու համար։ Երբ նրանք մեծանան, կիմանան իրերի արժեքը և ոչ թե գինը։
