Արմոդոքսիան այսօր. Զոհաբերության խաչը

Խաչը քրիստոնեության գլխավոր խորհրդանիշն է։ Մենք այն կանգնեցնում ենք սրբավայրերի, եկեղեցիների, հիվանդանոցների և սրբազան վայրերի գագաթներին։ Մենք կրում ենք խաչի փոքրիկ տարբերակը մեր պարանոցին, ամրացնում ենք այն մեր հագուստին և նույնիսկ զարդարում ենք դրանով մեր հանդերձանքը։ Խաչը՝ տանջանքի և մահվան խորհրդանիշը, Քրիստոսի կողմից վերածվեց հաղթանակի և կյանքի խորհրդանիշի։ Հիսուսը հաղթեց խաչին, և դատարկ խաչը հաղթանակի խորհրդանիշ է, իսկ այսօր մենք հավելում ենք, որ այն նաև Զոհաբերության խորհրդանիշ է։

Վերջին մի քանի օրերի ընթացքում մենք խորանում էինք Սուրբ Խաչի երևման տոնի խորհրդի մեջ՝ ընդառաջ գնալով այն լույսին, որը Սուրբ Կյուրեղ Երուսաղեմացին նկարագրել է որպես արևից ավելի պայծառ։ Զոհաբերության թեմայի միջոցով մենք մոտենում ենք այդ պայծառությունը գտնելուն։

Հայ եկեղեցում երկրպագության կենտրոնական արարողությունը Սուրբ Հաղորդության խորհուրդն է։ Այն, ինչ այլ համայնքներ անվանում են Աստվածային պատարագ, հայերենում կոչվում է Պատարագ, որը բառացիորեն նշանակում է Զոհաբերություն։

Զոհաբերությունը սիրո դրսևորման կերպն է։ Ավետարանիչ Սուրբ Հովհաննեսը մեզ ասում է. «Աստված սեր է» (Ա Հովհ. 4:8)։ Աստված դրսևորվում է Զոհաբերության միջոցով։ Ժամանակ տրամադրեք և մի պահ մտածեք այս մասին։ Խորհրդածեք զոհաբերության շուրջ։ Մենք ունենք զոհաբերության բազմաթիվ մարդկային օրինակներ։ Ծնողները՝ մոր և/կամ հոր սերը արտահայտվում է անձնական ժամանակի և հաճույքների զոհաբերությամբ՝ աճող երեխայի կարիքները հոգալու համար։ Ամուսինները սեր են արտահայտում միմյանց հանդեպ՝ զոհաբերելով իրենց, հատկապես ներողամտության միջոցով, որը անձնական զոհաբերության յուրահատուկ տեսակ է։ Մտածեք նրանց մասին, ովքեր իրենց կյանքը վտանգում են վեհ գաղափարների համար, ներառյալ համայնքի և երկրի անվտանգությունն ու բարեկեցությունը։ Ժամանակ տրամադրեք մտածելու զոհաբերության այս օրինակների և այն մասին, թե ինչպես են դրանք դրսևորում սերը։

Շարունակեք Ձեր խորհրդածությունը Զոհաբերության մասին։ Աստված զոհաբերեց Իր Որդուն՝ որպես մեր հանդեպ Իր անսահման սիրո նշան։ Ահա թե ինչ է նշանակում ամենասրբազան խոսքերը. «Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ տվեց Իր Միածին Որդուն...» (Հովհ. 3:16)։ Այս խորհրդածության մեջ հասկացեք, որ Զոհաբերությունը բայ է։ Այն տալու մեջ է. Աստված տվեց Իր Որդուն։ Այդ գործողությունը սեր է։

Հասկացեք, որ «Զոհաբերություն» բառը Աստվածային պատարագի նկարագրությունն ու անվանումն է Հայ եկեղեցում։ Այն Պատարագ է և մատուցվում է ամեն կիրակի։ (Նշում. այս ցուցադրության համար ոչ մի գառ չի մորթվել։)

Այսօր մենք ավարտում ենք Սուրբ Հովհաննեսի Ավետարանից մի խորհրդածությամբ։ Այն էական է այս դասում Խաչը և Խաչի երևումը հասկանալու համար։ Այս հատվածում Հիսուսը սահմանում է Զոհաբերությունը պարզ փոխաբերությամբ, մի փոխաբերություն, որն ընդգծում է գործողությունը. «եթե ցորենի հատիկը հողի մեջ ընկնելով չմեռնի, ինքը մենակ կմնա, իսկ եթե մեռնի, շատ արդյունք կտա։ Ով սիրում է իր կյանքը, կկորցնի այն, և ով ատում է իր կյանքը այս աշխարհում, այն կպահպանի հավիտենական կյանքի համար։ Եթե մեկը ծառայի Ինձ, թող հետևի Ինձ. և որտեղ Ես եմ, այնտեղ էլ կլինի Իմ ծառան։ Եթե մեկը ծառայի Ինձ, նրան Իմ Հայրը կպատվի» (Հովհ. 12:24-26)։