Արմոդոքսիան այսօրվա համար. Վստահություն – Մեծ պահքի 29-րդ օր

Շարունակելով անարդար դատավորի թեման՝ մենք առաջնորդվում ենք Սուրբ Ղուկաս ավետարանչի խոսքով, որը մեզ փոխանցեց Հիսուսի այս առակը։ Մենք խոսում ենք աղոթքի մասին, և եթե Աստված գիտի մեր կարիքները, ապա ինչո՞ւ աղոթել։

Որքա՞ն հաճախ ենք մենք ժամանակ տրամադրում ինքներս մեզ լսելու, մեր ներքին ձայնին ականջ դնելու համար։ Մեծ պահքի այս ճանապարհի մի մասն էլ մեր սրտի ականջները բացելն է՝ ուշադիր լսելու համար։ Սաղմոսերգուն ասում է. «Հանդարտեցե՛ք և իմացե՛ք, որ Ես եմ Աստված» (46:10)։ Մեծ պահքը մեզ հնարավորություն է տալիս նստել լուռ, լսել, ընկալել և այդպիսով հոգևորապես աճել։ Մեծ պահքը միայն սննդից հրաժարվելը չէ, այլ հասնելը բուն էությանը. ի՞նչն է անհրաժեշտ գոյատևելու համար։ Կամ Հիսուսի խոսքերով (փորձողին). «Մարդ միայն հացով չի ապրում, այլ Աստծո բերանից ելնող ամեն խոսքով» (Մատթեոս 4:4)։

Մեզ աղոթել սովորեցնելիս՝ Հիսուսը պատվիրում է մտնել առանձնասենյակ և աղոթել առանց որևէ շեղող հանգամանքի, որպեսզի հասկանանք, թե որոնք են մեր իրական կարիքները։ Ինչպե՞ս պետք է բավարարվեն մեր կարիքները։ Մենք պետք է գտնենք ուժ, համբերություն և նվիրում։

Մեկը ժամանակին իմաստությամբ ասել է. Եթե ցանկանում եք, որ ձեր երազանքներն իրականանան, նախ պետք է արթնանաք։ Սա, անշուշտ, տրամաբանական է։ Դուք չեք կարող միաժամանակ երազել և գործել։ Վերցրեք ձեր կյանքի ղեկը ձեր ձեռքը և իրականացրեք դրանք։

Հիսուսը մեզ սովորեցրեց Աստծուն անվանել Հայր։ Ոչ մի այլ կրոն չի համարձակվում Տիեզերքի Տիրոջը Հայր կոչել։ Հիսուսը դա անում է և հաստատում է հոգատարության հարաբերություններ։ Եթե մենք ընդունում ենք, որ Աստծո զավակներն ենք և Նա մեր Հայրն է, ապա գիտենք, որ Նա կհոգա մեր մասին բոլոր հանգամանքներում։ Ինչպես Նա հոգ է տանում երկնքի թռչունների մասին, ինչպես հոգ է տանում դաշտի շուշանների մասին, որոնք այսօր կան, իսկ վաղը չկան, այնպես էլ Նա կհոգա մեր մասին։ Հիսուսը մեզ ասում է. «Որքա՞ն ավելի արժեքավոր եք դուք այդ դաշտի շուշաններից և երկնքի թռչուններից։ Ձեր Երկնային Հայրը հոգ է տանում նրանց մասին։ Որքա՞ն ավելի Նա կհոգա ձեր մասին»։

Հավատո՞ւմ եք դուք սրան։ Սա պահանջում է անվերապահ հավատ և դժվար է հասնել դրան, ուստի անհրաժեշտ է կարգապահ լինել։ Մեզ մնում է շարունակել աղոթել։ Հաստատակամությո՛ւն։ Համբերատարությո՛ւն։ Հետևողականությո՛ւն։ Պատմության մեջ հիշատակվող կնոջ պես՝ երբեք մի՛ կասկածեք, որ ի վերջո կստանաք այն, ինչ ձեզ հարկավոր է, քանի որ այդ հաստատակամության մեջ դուք լսում եք ինքներդ ձեզ։ Ձեր հաստատակամության մեջ դուք կբացահայտեք, որ այդ աղոթքները վերածվում են մանտրաների։ Դրանք դառնում են ուղեցույցներ, որոնցով դուք սկսում եք ապրել և որոնցով սկսում եք պատասխանատվություն ստանձնել ձեր կյանքի համար։

Ողորմության գործ է գույքագրել այն պահերը, երբ դուք վստահել եք Աստծուն և ամեն ինչ իր տեղն է ընկել։ Պահք պահեք անվստահության զգացումներից։

Փորձեք միջերկրածովյան լոբով աղցանը՝ Մեծ պահքի հատուկ ուտեստը, որի բաղադրատոմսը ներկայացված է ստորև։

Մենք աղոթում ենք այն աղոթքով, որը մեզ սովորեցրեց մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսը.
«Հայր մեր, որ երկինս ես, սուրբ եղիցի անուն Քո. եկեսցե արքայություն Քո. եղիցին կամք Քո որպես երկինս և երկրի. զհաց մեր հանապազորդ տուր մեզ այսօր. և թող մեզ զպարտիս մեր, որպես և մեք թողումք մերոց պարտապանաց. և մի տանիր զմեզ ի փորձություն, այլ փրկեա զմեզ ի չարէ. զի քո է արքայություն և զորություն և փառք հավիտյանս. Ամեն»։

Պահքի բաղադրատոմսեր սարկավագ Վարուժանից. Բաղադրատոմս 29. Միջերկրածովյան լոբով աղցան