Պահքի բաղադրատոմս

Բաղադրատոմս 25. Կարրիով դդում

Մեծ պահքի 25-րդ օրը՝ Վախ
Մեծ պահքի այս 25-րդ օրը մենք գիտակցում ենք, որ մեր կյանքում շատ բան է փոխվել: Մեզ կարող է թվալ, թե մեր շրջապատն է փոխվել, մինչդեռ իրականում մենք ենք սկսել ամեն ինչ այլ կերպ ընկալել: Մենք ավելի լայն պատկերացում ունենք մեր աղոթական կյանքի մասին: Մենք հաղորդակցվում ենք Աստծո և ինքներս մեզ հետ: Մենք հասկանում ենք մեր պահեցողությունը որպես կարգապահության միջոց, և իհարկե, մեր ողորմածությունը՝ կարեկցանքով ուրիշներին ձեռք մեկնելը, որպես հավատքի դրսևորում: Մեծ պահքի այս 25-րդ օրը մենք հասկանում ենք, որ այս 40 օրերից այն կողմ կյանքի ճանապարհն է: Այն, ինչ մենք ձեռք ենք բերում Մեծ պահքի ընթացքում, մենք կկրենք մեր ողջ կյանքի ընթացքում:

Վերջին մի քանի օրվա ընթացքում մենք ուսումնասիրել ենք Անիրավ տնտեսի առակը և խորհրդածել տնտեսության թեմայի շուրջ, այն է՝ մեկ ուրիշի կողմից ունեցվածքը վերահսկելու վստահված լինելը: Աստված մեզ է վստահել Իր ամենամեծ պարգևը՝ մեր ապրած կյանքը: Մենք այդ կյանքի տնտեսներն ենք:

Հիշեք, որ Անիրավ տնտեսի առակում մենք հանդիպում ենք մի մարդու, որին գովում են իր խորամանկության համար: Խորամանկությունը մարդու տաղանդներից մեկն է, մինչդեռ ոմանք կարող են խուսափել նման դրսևորումներից վախի պատճառով: Այդ վախն էլ, իր հերթին, խանգարում է մեզ առավելագույնի հասցնել մեր ներուժը: Անհայտի հանդեպ վախը վախերի ցանկում առաջին տեղերում է, սեփական անձի հանդեպ վախի, նվաստացվելու վախի հետ մեկտեղ: Վախը բազմաչափ է, և ինչպիսին էլ այն լինի, մենք գիտակցում ենք, որ վախը խանգարում է մեզ իրացնել մեր ներուժը: Վախը հաղթահարելի արգելք է: Կյանքի մրցավազքում հաղթելու համար խոչընդոտները շատ են: Վախի հաղթահարումը մեր առաջին քայլն է: Մտածեք ձեր կյանքի մասին. բոլոր այն երազանքները, որ Դուք ունեք, իրագործելի են, ուստի ի՞նչն է խանգարում Ձեզ հասնել այդ նպատակներին, եթե ոչ վախը:

Մեր եկեղեցիներում Մեծ պահքի ընթացքում մենք ծածկում ենք խորանը: Այդ վարագույրը խորհրդանշում է մեղքը՝ մեր և Աստծո միջև մեղքի պատճառով առաջացած բաժանումը: Մեր անկատարության պատճառով մենք մեղանչում ենք: Եվ այնուամենայնիվ, գուցե այդ վարագույրը լավագույնս կարելի է նկարագրել որպես վախ, որպես այն վախը, որն իրականում խանգարում է մեզ տեսնել մեր շուրջը գտնվող գեղեցկությունը: Տեսնել այն ներուժը, որ մենք ունենք մեր մեջ:

Անհավատարիմ տնտեսի առակից անդին՝ Հիսուսը մեզ տնտեսության մասին բացատրելու համար օգտագործում է այլ առակներ։ Դրանց թվում Նա խոսում է երկչոտ տնտեսների մասին. մարդկանց, ովքեր վստահված են կյանքով, սակայն վախենում են բացահայտել այն։ Այդպիսի մի առակ պատմում է երեք մարդու մասին, որոնց վստահվում են տարբեր չափի գումարներ։ Առաջինին տրվում է 10,000 դոլար, երկրորդին՝ 5,000, իսկ երրորդին՝ 1,000։ Երբ հաշվետվություն է պահանջվում՝ «Ի՞նչ արեցիր այն գումարի հետ, որը ես տվեցի քեզ», առաջինն ասում է. «Ես վերցրեցի 10,000 դոլարը և ներդրեցի այն։ Որոշակի ռիսկերի դիմեցի, բայց ահա այն. ես ստացել եմ լրացուցիչ 10,000 դոլար»։ Երկրորդ մարդը նույնը արեց։ Նա վերցրեց 5,000 դոլարը, բազմապատկեց այն և վերադարձրեց 10,000 դոլար. «Ահա քո 5,000-ը, և ահա ևս 5,000-ը, որը ես ներդրեցի և վերադարձնում եմ քեզ»։ Սակայն այս տնտեսներից երրորդը երկչոտ էր։ Նրան տրվել էր 1,000 դոլար։ Եվ նա վախեցավ։ Նա վախեցավ նվաստացումից։ Նա վախենում էր, որ կդատապարտվի, եթե այդ գումարին ինչ-որ բան պատահի։ Փոխարենը հասկանալու, որ գումարը գործիք է, նա վերցրեց և պահեց այն իր գրպանում, կարծես այն ինքնին արժեք ունենար։ Երբ նրանից պահանջեցին հաշվետվություն իր տնտեսության մասին, նա ձեռքը մտցրեց գրպանը և վերադարձրեց 1,000 դոլարը։ Ոչինչ չէր կորել։ Ոչ մի կոպեկ։ Բայց նա դատապարտվեց։ Նա դատապարտվեց, որովհետև այն, ինչ տրվել էր իրեն, պահվեց և չօգտագործվեց։ Նա վախենում էր օգտագործել այն։ Նա ուներ այն վախը, որը յուրաքանչյուրս ունենք՝ հաջողության հասնելու վախը։

Այդ վախերի պատճառները բազմաթիվ են։ Դրանք գալիս են մեր մանկությունից և այն մարդկանց հետ մեր հարաբերություններից, ովքեր պահանջներ են դրել մեր առջև։ Որոշները պայմանավորված են ֆիզիկական անկարողությամբ, հաշմանդամությամբ կամ հիվանդություններով։ Դրանք բոլորն էլ նույնն են, և յուրաքանչյուրը համապատասխանաբար խոչընդոտում է մեզ իրականացնել մեր երազանքները, հասնել այն նպատակներին, որոնք մենք դնում ենք մեր առջև, և, որ ավելի կարևոր է, հասնել այն նպատակներին, որոնք Աստված է ցանկանում, որ մենք դնենք մեր առջև։

Այս պատմության տնտեսներից յուրաքանչյուրին տրվում են տարբեր չափի գումարներ՝ հիշեցնելու մեզ, որ կյանքը տարբեր մարդկանց տարբեր հնարավորություններ է տալիս։ Ոմանք կարող են ավելին ունենալ, ոմանք՝ պակաս, բայց յուրաքանչյուր դեպքում մենք պատասխանատվություն ունենք վերցնելու այն, ինչ տրված է Ձեզ, և առավելագույնի հասցնելու այն։ Ես հրավիրում եմ Ձեզ այսօր իսկապես մտածել այն տնտեսության մասին, որը Աստված վստահել է մեզ՝ Ձեր ունեցած կյանքի մասին, որպեսզի վերջ դնեք այն վախերին, որոնք խանգարում են Ձեզ իսկապես իրականացնել Ձեր սրտի խորքում եղած երազանքները։ Ձեր շուրջը կան այնքան գեղեցիկ բաներ, և ես հրավիրում եմ Ձեզ նայել նյութական ձեռքբերումներից այն կողմ։ Սա բարեկեցության վարժություն չէ, այլ Ձեր սրտի երազանքներն իրականացնելու և Ձեր ունեցած ներուժին հասնելու վարժություն է։

Այս Մեծ պահքի ճանապարհորդության ընթացքում մենք հասկանում ենք, որ մեր առջևի վարագույրները պետք է բացվեն, և որ մենք իսկապես ցանկանում ենք տեսնել կյանքի գեղեցկությունը։ Քանի որ մենք ցանկանում ենք դա, մենք գիտենք, որ Աստված է այդ ցանկությունը դրել մեր սրտերում։ Եկեք փնտրենք այն գեղեցկությունը, որը Աստված ստեղծել է մեր շուրջը, և իմացեք, որ Նրա օգնությամբ այդ ներուժը կարող է իրականանալ և կյանքի կոչվել։

Այժմ մենք աղոթում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքը։
Պահապան ամենեցուն, Քրիստոս, աջ քո հովանի լիցի ի վերայ իմ ի տուէ և ի գիշերի, ի նստել ի տան և ի գնալ ի ճանապարհ, ի ննջել և ի յառնել, զի մի երբէք սասանեցայց. և ողորմեա քո արարածոց և ինձ բազմամեղիս։ Ամեն։ (Հաւատով խոստովանիմ, 14/24)

Պատկերը՝ Anemone123-ի՝ Pixabay-ից