Հայկական ուղղափառությունն այսօր. Եվ ահա Սուրբ Ծնունդը

Երբ մենք սկսեցինք մեր ճանապարհորդությունը դեպի Սուրբ Ծնունդ, ես նշեցի, որ Հիսուս Քրիստոսի ծննդյան վերաբերյալ երեք ավետարանական պատմություն գոյություն ունի։ Մեզ բոլորիս է ծանոթ Սուրբ Մատթեոսի՝ Սուրբ Ծննդյան մասին պատմությունը՝ կույսից ծննդյան և մոգերի այցելության մասին։ Նույն կերպ մենք գիտենք, որ Սուրբ Ղուկասը Սուրբ Ծնունդը ներկայացնում է մարդահամարի համատեքստում, երբ Հովսեփն ու Մարիամը ախոռում ծննդաբերելու տեղ են գտնում, քանի որ «իջևանատանը տեղ չկար»։ Հրեշտակները ավետում են Բարի Լուրը՝ «Խաղաղություն երկրի վրա և հաճություն մարդկանց մեջ» խոսքերով։

Սուրբ Ծննդյան երրորդ պատմությունը մյուս երկուսի նման չէ։ Այն գրի է առել ավետարանիչ Սուրբ Հովհաննեսը իր Ավետարանում։ Այստեղ հիշատակված ժամանակը երկու հազար տարի առաջ չէ, այլ՝ ժամանակների սկիզբը։ Այն ընթերցվում է հետևյալ կերպ.

«Սկզբից էր Բանը, և Բանը Աստծու մոտ էր, և Բանը Աստված էր։ Նա սկզբից Աստծու մոտ էր։ Ամեն ինչ Նրանով եղավ, և առանց Նրա ոչինչ չեղավ, ինչ որ եղել է։ Նրա մեջ կյանք կար, և կյանքը մարդկանց լույսն էր։ Եվ լույսը խավարի մեջ լուսավորում է, և խավարը այն չիմացավ»։

Վերջին պատումը՝ ըստ Սուրբ Հովհաննեսի, Քրիստոսի հավերժական ներկայության մասին է։ Սուրբ գրքի խոսքերը մատնանշում են Հավերժին՝ Արարչին և Լույսի Աղբյուրին։ Եվ ահա, «Բանն մարմին եղև» և «Բնակեց ի մեզ, և տեսաք զփառս նորա, զփառս իբրև զմիածնի ի հօրէ, լի շնորհօք և ճշմարտութեամբ»։ (14)

Մենք այս իրադարձությունն անվանում ենք Աստվածահայտնություն, այսինքն՝ Աստծո հայտնություն։ Հայերենում այս բառը նկարագրում է հենց իրադարձությունը՝ Աստվածահայտնություն։ Հիսուս Քրիստոսի մեջ Աստված հայտնվում է մարդկությանը։ Սուրբ Ծնունդը Աստվածահայտնության մասն է։ Նա, Ով սկզբից էր, Նա, Ով ոչնչից ստեղծեց աստղերն ու երկինքը, ծովն ու բնությունը, այժմ մեր մեջ է։ Սուրբ Ծննդյան պահքը մեզ նախապատրաստել է այս պահին, և մենք այժմ հասկանում ենք, որ որքան էլ պատրաստվենք, երբեք բավարար չափով պատրաստ չենք լինի Նրա ներկայությանը կանգնելու համար։ Միայն Նրա շնորհով մենք կարող ենք գտնել ակնածանքի այն արտահայտությունը, որը բխում է մեր էության խորքից։

Հունվարի 6-ը Աստվածահայտնության տոնն է՝ Աստվածահայտնություն։ Այն գալիս է երկու օրից։ Գալստյան 50 օրերը լի էին Սուրբ Գրքի դասերով և Հիսուս Քրիստոսի ուսմունքներով։ Մենք պատրաստ ենք Աստվածահայտնությանը նայել հայկական ուղղափառության ոսպնյակով։ Սա նշանակում է, որ ակնածանքով ենք սպասում Բեթղեհեմից մինչև մեր տներ Սուրբ Ծննդյան վկայությանը։ Մենք նայում ենք երկնքին և տեսնում փայլող աստղը, որը մեզ առաջնորդում է դեպի մսուրը, որտեղ մանուկ Հիսուսը խանձարուրով փաթաթված պառկած է։ Եվ աստղի տակ գտնվող վայրը մեր հարևանությամբ է, տանը մոտ։ Հայկական ուղղափառությունը մեզանից պահանջում է հասկանալ, որ աստղը փայլում է Արցախի, Ուկրաինայի, Կոնգոյի, Էկվադորի և Սան Սալվադորի, Մոսկվայի, Եթովպիայի, Բանգլադեշի, Դարֆուրի և նույնիսկ Ուոլ Սթրիթի, և աշխարհի թվացյալ լուսավոր կենտրոնների վրա, որովհետև ամենից առաջ մենք հասկանում ենք, որ Հիսուս Քրիստոսը հայտնվում է այնտեղ, որտեղ մարդկությունը պայքարում է՝ լինի դա ֆիզիկապես, հուզական, թե հոգևոր առումով։ Աստվածահայտնությունը կլինի այստեղ, և մենք պատրաստ ենք միմյանց ողջունել հույսի, սիրո և հավատի պատգամով։

Աղոթենք. Տե՛ր Աստված, այս Սուրբ օրը Դուք եկաք աշխարհ՝ ամենախոնարհ պայմաններում։ Դուք եկաք՝ մեզ հետ կիսելու Ձեր Աստվածային պատգամը։ Լցրե՛ք մեզ Սուրբ Հոգու զորությամբ։ Տվե՛ք մեզ ուժ՝ հիանալու այս օրվա հրաշքներով և կանգնելու ակնածանքով։ Տվե՛ք մեզ ընկալում՝ տեսնելու Բեթղեհեմի աստղն ամենուր, որտեղ Դուք ծնվում եք կարիքավորների, մեզ և տառապողների համար։ Ամեն։