The conversation that takes place before the Transfiguration, includes an invitation by Jesus. “If anyone desires to come after Me,” he says, “Let him deny himself, and take up his cross, and follow Me. For whoever desires to save his life will lose it, but whoever loses his life for My sake will find it.”
It is not necessarily an attractive invitation. In fact, it has a rather painful call in it: the cross. Here Jesus is calling us to a higher standard by which to live, a life of sacrifice, which can only be achieved once the ego is in check. With self-denial, we open ourselves to the joy of living. It might not have been an appealing offer for the disciples, but those who took him up on the offer saw in the Transfigured Jesus, salvation from the cares of this world.
In the context of the lessons of this past week, Jesus remarks, bring it all into focus: “For what profit is it to a man if he gains the whole world, and loses his own soul? Or what will a man give in exchange for his soul?” (Matthew 16)
Հիսուսը պատմում է, որ Մեծ խնջույքին հրավիրված հյուրերը բոլորն էլ պատրվակներ ունեին հրավերը մերժելու համար (Ղուկաս 14)։ Հրավիրյալների անկեղծությունը կասկածի տակ դնելու պատճառ չկա, և կարող ենք ենթադրել, որ յուրաքանչյուր պատրվակ մասնակցելուց հրաժարվելու օրինական պատճառ էր։ Հնարավոր է, որ ոմանք պատրվակ էին հորինել միայն հեռու մնալու համար, մինչդեռ մյուսներն իսկապես այլ միջոցառման էին հրավիրված։ Այնուամենայնիվ, վերջում նրանք չմասնակցեցին հավաքին։
An old Armenian tale has a man approaching his neighbor to borrow his neighbor’s rope. The neighbor says, “I’m sorry, but I’m using my rope to tie the water.” Puzzled, the man asks, “How can you possibly tie water with a rope?” To which, the neighbor replies, “If I don’t want to lend you my rope, I can use any excuse that I’d like!” Indeed, each person has an excuse. The point of the parable is not to question the reasons, only to note that they each refused.
None of the invitees even tried to attend. Their excuses were all before the banquet began. It would have been quite another story had they entered the banquet and then made the decision to leave or not attend. Perhaps the hors d’oeuvres were not tasty. Or the aroma coming out of the kitchen was not pleasing. Or, even worse, they tasted a sample of the food and they realized they made a mistake. They had all made their decision to not attend on information they had that wasn’t pertinent to the banquet itself. Jesus, sets up this scenario where the invitees refuse before attending or tasting the meal. They didn’t even get to the hors d’oeuvres, they just refused to attend.
Issues of faith are personal. We can all chose to accept or reject an invitation to faith, to a religion, to Jesus or to God. More often than not, rejecting faith comes about because of preconceived notions that we have about God, and faith. It is popular to dismiss these items by saying, I am spiritual, not religious, but in fact, this is merely a play on words. Taking some time to delve into faith, as you are doing by following this series, gives you a fresh look at things. Armodoxy is about the ancient Christian Faith, but through the lens of our lives today. Armodoxy is about celebrating the life that God has given us by understanding our relationship to a loving and caring Creator. We begin to realize that God is not as is presented in the movies, but God is one who is interacting with us, because we are interacting with Him. That is, until you accept the invitation, you are outside of the Banquet. You can’t possibly partake of the meal if you’re not there. The invitation is given by God. While you may have your doubts and fears because of what you’ve been told God is, Armodoxy offers you a seat at the table to witness for yourself the beauty of the Kingdom.
Հայ եկեղեցու Սուրբ Պատարագի ժամանակ՝ Սուրբ Հաղորդություն ստանալուց անմիջապես առաջ, երգվում է հրավիրական շարական՝ «Ճաշակեցէք և տեսէք զի քաղցր է Տեր»։ Տիրոջ քաղցրությունը ճաշակել և զգալ կարելի է միայն խնջույքի սեղանի շուրջ նստելով։
Մենք շարունակում ենք մեր Գալստյան ուղևորությունը վաղը՝ դիտարկելով, թե ինչ է տեղի ունենում Մեծ խնջույքին մասնակցելուց հետո։ Հուսով եմ՝ կմիանաք ինձ։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/12/Man-looking-into-the-Banquet-Hall-850-e1765343872672.jpg765770Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-12-10 00:01:032025-12-09 21:18:10Ընթրիքից առաջ տրամադրության անկում
A pious Christian will certainly jump at the chance to help, or even interact, with Christ. For many, Christ is only a person appearing in history, and so, it is safe to want come to his aid. If I were there at the time of the crucifixion, I certainly would have stood up against his accusers or torturers.
Of all the challenges Jesus offers to participate in the Kingdom, there is no invitation as clear as the one he offers when he says, “I was hungry and you gave Me food; I was thirsty and you gave Me drink; I was a stranger and you took Me in; I was naked and you clothed Me; I was sick and you visited Me; I was in prison and you came to Me.’… For inasmuch as you did it to one of the least of these My brethren, you did it to Me.’” (Matthew 25)
No need to time travel to meet Jesus, he’s all around us.
Today’s one minute for Summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Homeless-Matthew-25-772.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-08-29 00:01:492025-08-28 19:37:34Հիսուսն ավելի մոտ է, քան Դուք կարծում եք
Մեծ խնջույքի առակը (Ղուկաս 14:12-24) ավարտվում է հետևյալ խոսքերով. «Քանզի ասում եմ ձեզ, որ հրավիրվածներից ոչ ոք չի ճաշակի իմ ընթրիքից»: Եվ այժմ դուք ձեզ գտնում եք սեղանի շուրջ նստած, և այստեղ գտնվելու միակ պատճառն այն է, որ դուք ընդունել եք հրավերը: Դուք Խնջույքին եք, որը հիշատակվել է որպես «Երանի նրան, ով հաց կուտի Աստծո արքայության մեջ»: Դուք օրհնված եք: Դուք խնջույքի մեջ եք: Եվ այժմ եկեք նայենք շուրջներս:
Մինչ այժմ մենք դիտարկել ենք նրանց, ովքեր մերժել են հրավերը: Armodoxy-ի մարտահրավերը ձեզ այս առակի մեջ տեղադրելն է: Հեշտ է առակի հերոսների մեջ ուրիշների թերությունները տեսնելը, սակայն քրիստոնյան կոչված է ինքն իրեն տեսնելու առակի դինամիկայի մեջ: Այս տեղադրումը ինքնավերլուծության վարժություն է: Հետևաբար, մենք գտնում ենք Գալստյան շրջանի կարևոր պատճառներից մեկը՝ հոգեպես և հոգևորապես պատրաստ լինել ընդունելու Տիեզերքի Արարչին մեր մեջ: Քրիստոս ծնվեց և հայտնվեց՝ սա է Սուրբ Ծննդյան պատգամը:
Դուք այժմ Սեղանի շուրջ եք: Գնացեք ավելի հեռու՝ ինքներդ ձեզ հարցնելով. ինչպե՞ս եմ ես արձագանքել նստելու հրավերին: Իրական հրավերը Երկնքի Արքայությանն է: Աստված խնդրում է մեզ՝ հրավիրում է մեզ՝ արժևորել կյանքը, ինչպես մենք արժևորում ենք մեր մեքենաները, տները, բիզնեսը, այն աստիճան, որ սպասեցնում ենք մեր երեխաներին, մինչ մենք հետապնդում ենք նյութական հարստություն: Աստված խնդրում է մեզ՝ հրավիրում է մեզ՝ փնտրել խաղաղություն: Մենք կառուցում ենք ավելի մեծ ու ավելի լավ զենքեր: Մենք վերացնում ենք միասին աշխատելու և ներդաշնակություն գտնելու տարբերակները և գտնում ենք միայն սահմաններ ու պատնեշներ կառուցելու ուղիներ: Աստված խնդրում է մեզ՝ հրավիրում է մեզ՝ սիրել միմյանց և հոգ տանել ուրիշների մասին: Մենք ասում ենք՝ ոչ բոլորին: Մենք սահմանում ենք մեր չափանիշները այնպես, որ սերը անվերապահ չլինի:
Այլ կերպ ասած՝ Խնջույքի հրավերը Աստծո Արքայության հրավեր է: Հրավերին արձագանքելը հնարավորություն է մեզանից յուրաքանչյուրի համար՝ իսկապես ուշադիր լսելու մեր սրտի պատասխանները:
Առակը Աստծո սերը և Աստծո արքայությունը բոլորի հետ կիսելու մասին է: Բոլորն ունեն հավասար հասանելիություն: Այսօր մենք նստում ենք Սեղանի շուրջ և նայում շուրջներս՝ երախտապարտ, որ այստեղ ենք, և մեծացնում ենք մեր գիտակցությունը սիրո, հանդուրժողականության, խաղաղասիրության և կյանքը սիրելու վերաբերյալ, որը մեզ բերել է այստեղ: Աստծո շնորհն ու ողորմությունը մեզ հասանելիություն են տվել այս գեղեցիկ հնարավորությանը, վաղը մենք կդիտարկենք այս Սեղանի շուրջ նստելու գինը: Այն բարձր է, բայց նաև շատ հաճելի:
Միացեք ինձ աղոթքում. Ամենաբարեգութ և ամենակարող ապավեն ու հույս տկարների և նեղյալների, Տե՛ր իմ և Աստվա՛ծ իմ, որ ստեղծեցիր ամեն ինչ ոչնչից: Մոտեցիր ինձ Քո անպատմելի ողորմությամբ, քանզի Դու գթասրտություն ես ցուցաբերում նրանց հանդեպ, ովքեր տենչում են Քեզ, և բժշկում ես նրանց Քո բարեգթությամբ: Արժանացրո՛ւ ինձ Անմահության Սեղանին, որպեսզի աղոթքով միանամ նրանց, ովքեր երկրպագում են Քեզ, քանզի Քեզ է վայել փառքը, տիրապետությունը և պատիվը, այժմ և միշտ, Ամեն:
