Արմոդոքսին այսօր՝ Գալուստ. Նախուտեստներ

Հիսուսը պատմում է, որ Մեծ խնջույքին հրավիրված հյուրերը բոլորն էլ պատրվակներ ունեին հրավերը մերժելու համար (Ղուկաս 14)։ Հրավիրյալների անկեղծությունը կասկածի տակ դնելու պատճառ չկա, և կարող ենք ենթադրել, որ յուրաքանչյուր պատրվակ մասնակցելուց հրաժարվելու օրինական պատճառ էր։ Հնարավոր է, որ ոմանք պատրվակ էին հորինել միայն հեռու մնալու համար, մինչդեռ մյուսներն իսկապես այլ միջոցառման էին հրավիրված։ Այնուամենայնիվ, վերջում նրանք չմասնակցեցին հավաքին։

Հին հայկական մի առակ պատմում է մի մարդու մասին, որը մոտենում է հարևանին՝ նրա պարանը փոխ առնելու խնդրանքով։ Հարևանը պատասխանում է. «Ցավում եմ, բայց ես իմ պարանն օգտագործում եմ ջուրը կապելու համար»։ Զարմացած մարդը հարցնում է. «Ինչպե՞ս կարող եք պարանով ջուր կապել»։ Ինչին հարևանը պատասխանում է. «Եթե ես չեմ ուզում Ձեզ տալ իմ պարանը, ապա կարող եմ օգտագործել ցանկացած պատրվակ»։ Իրոք, յուրաքանչյուրն ունի իր պատրվակը։ Առակի իմաստը ոչ թե պատճառները կասկածի տակ դնելն է, այլ պարզապես արձանագրելը, որ նրանցից յուրաքանչյուրը հրաժարվեց։

Հրավիրվածներից ոչ ոք նույնիսկ չփորձեց ներկա գտնվել։ Նրանց պատրվակները հնչեցին դեռ խնջույքի սկսվելուց առաջ։ Այլ բան կլիներ, եթե նրանք մուտք գործեին խնջույքի սրահ և հետո որոշեին հեռանալ կամ չմասնակցել։ Միգուցե նախուտեստները համեղ չէին, կամ խոհանոցից եկող բույրը հաճելի չէր, կամ, ավելի վատ, նրանք համտեսեցին կերակուրը և հասկացան, որ սխալվել են։ Նրանք բոլորն իրենց որոշումը՝ չմասնակցելու մասին, կայացրել էին այնպիսի տեղեկությունների հիման վրա, որոնք կապ չունեին բուն խնջույքի հետ։ Հիսուսը ներկայացնում է այս սցենարը, որտեղ հրավիրվածները հրաժարվում են նախքան ներկա գտնվելը կամ կերակուրը համտեսելը։ Նրանք նույնիսկ չհասան նախուտեստներին, պարզապես հրաժարվեցին մասնակցել։

Հավատքի հարցերը անձնական են։ Մենք բոլորս կարող ենք ընտրել՝ ընդունել կամ մերժել հավատքի, կրոնի, Հիսուսի կամ Աստծո հրավերը։ Հաճախ հավատքի մերժումը տեղի է ունենում Աստծո և հավատքի վերաբերյալ մեր նախապաշարմունքների պատճառով։ Տարածված է այս հարցերը մերժել՝ ասելով. «Ես հոգևոր եմ, ոչ թե կրոնական», սակայն իրականում սա պարզապես բառախաղ է։ Հավատքի մեջ խորանալու համար ժամանակ հատկացնելը, ինչպես Դուք եք անում այս շարքին հետևելով, Ձեզ հնարավորություն է տալիս նոր հայացքով նայել ամեն ինչին։ Արմոդոքսին հնագույն քրիստոնեական հավատքի մասին է, բայց մեր այսօրվա կյանքի տեսանկյունից։ Արմոդոքսին Աստծո կողմից մեզ տրված կյանքը տոնելու մասին է՝ հասկանալով մեր հարաբերությունները սիրող և հոգատար Արարչի հետ։ Մենք սկսում ենք գիտակցել, որ Աստված այնպիսին չէ, ինչպիսին ներկայացվում է ֆիլմերում, այլ Նա այն Աստվածն է, որը փոխազդում է մեզ հետ, քանի որ մենք փոխազդում ենք Նրա հետ։ Այսինքն՝ մինչև հրավերը չընդունեք, Դուք խնջույքից դուրս եք։ Դուք չեք կարող մասնակցել կերուխումին, եթե այնտեղ չեք։ Հրավերը տրվում է Աստծո կողմից։ Թեև Դուք կարող եք ունենալ Ձեր կասկածներն ու վախերը՝ հիմնված այն ամենի վրա, թե ինչ են Ձեզ ասել Աստծո մասին, Արմոդոքսին Ձեզ առաջարկում է տեղ սեղանի շուրջ՝ ինքներդ ականատես լինելու Արքայության գեղեցկությանը։

Հայ եկեղեցու Սուրբ Պատարագի ժամանակ՝ Սուրբ Հաղորդություն ստանալուց անմիջապես առաջ, երգվում է հրավիրական շարական՝ «Ճաշակեցէք և տեսէք զի քաղցր է Տեր»։ Տիրոջ քաղցրությունը ճաշակել և զգալ կարելի է միայն խնջույքի սեղանի շուրջ նստելով։

Մենք շարունակում ենք մեր Գալստյան ուղևորությունը վաղը՝ դիտարկելով, թե ինչ է տեղի ունենում Մեծ խնջույքին մասնակցելուց հետո։ Հուսով եմ՝ կմիանաք ինձ։