Armodoxy for Today: The Words that triggered the Transfiguration
This week the Armenian Church celebrated the Transfiguration of Jesus Christ. This event, which is recorded in the synoptic Gospels, is akin to the Theophany, in that God is revealed to humanity during the Transfiguration. On a mountain top, Scripture tells us, Jesus stands radiating the Light. “His face shone like the sun, and his clothes became as white as the light.” In the witness of three of his disciples, Peter, James and John, two characters from history appear, Elijah representing the Prophets and Moses as a symbol of the Law. Jesus stands between the Law and the Prophets, the Voice of God the Father expresses that Jesus is His Beloved Son. Jesus is the completion of the Law and the Prophets.
The Light that Jesus radiates is the Divine Essence. The Transfiguration as a singular event in human history is prefaced by a series of statements made by Jesus. This week, on Armodoxy for Today we will explore, what I call, the Transfiguration Transcripts – the words leading to God’s Revelation in our midst, each day, with “one-minute-for-Summertime.”
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/07/Digital-Jesus-pt1.png450300Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-07-13 00:10:442026-07-14 20:18:15Պայծառակերպության տեքստեր, մաս 1
Armodoxy for Today, one minute for Summertime: Fulfilling the Law and Prophets
At the Transfiguration, Jesus is surrounded by two Old Testament characters, Moses and Elijah. They represent the Law and the Prophets respectively. God’s voice is heard saying, “This is my beloved Son, with whom I am well pleased. Listen to Him.” *
In the Armenian Church tradition, Jesus is the fulfilment of the Law and the Prophets, a pronouncement which is made every Sunday at the conclusion of the Divine Liturgy in every Armenian Church. Indeed, the Kingdom of God is at hand. It is enacted.
God gave the Law, He gave the prophets, but He so loved the world, that He gave His only begotten Son. (John 3:16)
Today’s one minute for Summertme.
*Matthew 17:1–8, Mark 9:2–13, Luke 9:28–36, 2 Peter 1:16–18
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/07/Jesus-Law-and-Prophets-e1753760282671.jpg7731125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-07-29 00:01:232025-07-28 21:02:57Օրենքի և մարգարեների կատարումը
Աշխարհի ամենահին անընդհատ գործող ժողովրդավարության՝ Միացյալ Նահանգների անկախության տարեդարձի կապակցությամբ, այս շաբաթ մենք անդրադառնում ենք եկեղեցու և պետության հարաբերություններին:
Մաս 3. Oh My Gōsh, համատեքստում
Մխիթար Գոշը հայ գիտնական, գրող, հասարակական գործիչ, մտածող և Հայ եկեղեցու քահանա էր: Մինչ Ամերիկան զբաղվում է եկեղեցու և պետության հարցերով ու դրանց տարանջատմամբ, 12-րդ դարին հայացք նետելը բացահայտում է այս վանականին, որը ոգեշնչված և առաջնորդված էր Աստծո հանդեպ իր հավատքով: Նա գրում է օրենսգիրք, որը ներառում է քաղաքացիական և կանոնական իրավունք, որն օգտագործվել է Մեծ Հայքում և Կիլիկիայում, ինչպես նաև Լեհաստանում և Եվրոպայի որոշ մասերում: Մենք կենտրոնանում ենք նրա հոգևորական անցյալի վրա, որ որպես եկեղեցու քահանա՝ նա օրենքը միահյուսել է կյանքի բարոյական չափանիշներին:
Քաղաքականությունը և կրոնը հատվում են տարբեր կետերում՝ համայնքի ներսում իրենց գործունեության ընթացքում: Քաղաքականությունը կարող է սահմանել անհատի աշխարհայացքը, բայց հենց կրոնն է, որ վերահսկում և հավասարակշռում է այդ հայացքը բարոյական օրենսգրքի սահմաններում: Այո, Հիսուսն ասաց. «Տվե՛ք Կայսրինը՝ Կայսրին, և Աստծունը՝ Աստծուն» (Մարկոս 12:17), երբ նրան հարցրին՝ արդյո՞ք պետք է հարկեր վճարել Հռոմի կայսրին, բայց նա նաև խոսեց բարեգործության անհրաժեշտության մասին. «Քաղցած էի, և ինձ կերակրեցիք, ծարավ էի, և ինձ խմեցրիք, մերկ էի, և ինձ հագցրիք, բանտում էի, և ինձ այցելեցիք» (Մատթեոս 25): Հիսուսը բարոյական պարտավորությունը դնում է անհատի ուսերին, այլ ոչ թե կառավարական մարմնի կամ կառույցի: Սակայն, մտածելով աշխարհի կարիքների մասին, ակնհայտ է դառնում, որ մենք կարող ենք ավելի արդյունավետ լինել և ավելի շատ մարդկանց հասնել, եթե կարողանանք հավաքականորեն մասնակցել: Հետևաբար, կրոնը դիմում է քաղաքականությանը և քաղաքական գործիչներին՝ օգնություն խնդրելով իր նպատակներն առաջ մղելու համար:
Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրքը» սահմանում է քաղաքացիական իրավունքի, ամուսնական իրավունքի, հարաբերությունների, անձնական ազատությունների և արտահայտման շրջանակը: Հարկ է նշել, որ հայերենում «Lawcode» գիրքը կոչվում է «Դատաստանագիրք», ինչը թարգմանաբար նշանակում է դատաստանի գիրք: Սա ինքնին նկարագրում է բազմակարծ հասարակության մեջ եկեղեցու և պետության տարանջատման հիմնարար պատճառներից մեկը: Կարևոր է հասկանալ, որ բոլոր օրենքները, կանոնակարգերը, ինչպես նաև կրոնը գոյություն ունեն որոշակի համատեքստում: Այն, ինչ կարող է գործել մի հասարակության մեջ, որտեղ բոլորը նույն հավատքի և նույն էթնիկ ծագման են, նույն ընդհանուր պատմությամբ, կարող է չգործել այնտեղ, որտեղ դրանք տարբեր են: Օրինակ, երբ Սուրբ Պողոսը գրում է իշխանություններին հնազանդվելու մասին, շատ կարևոր է հասկանալ, որ նա գրում էր մի ժամանակաշրջանում, երբ աշխարհի և ժամանակի վախճանը մոտ էր: Առաջին դարի քրիստոնյաներն այս ըմբռնումն ունեին, և ուստի, այո, հնազանդվեք իշխանություններին, որքան էլ դրանք վատը լինեն, քանի որ Քրիստոսը վերադառնում է, և ամեն ինչ լավ կլինի: Համատեքստը հիմնարար է քաղաքականության և կրոնի զարգացումը հասկանալու համար:
Մենք աղոթում ենք. Ո՛վ Տեր, օգնիր մեզ հասկանալ միմյանց և ընդունել, որ մեր տարբերությունները Քո ստեղծագործական ոգու արտացոլումն են: Օգնիր մեզ վերաբերվել միմյանց կարեկցանքով և հարգանքով: Ամեն:
