Հայրաբանությունն այսօր. Նրա անունը Հիսուս է

Ծննդյան տոնից ութ օր անց Հիսուսին անվանակոչում են։ Ավետարանական հատվածը, որն ընթերցվում է այսօր, տարվա ամենակարճ հատվածն է և բաղկացած է ընդամենը մեկ համարից՝ Ղուկաս 2:21։ Այստեղ Ավետարանը նկարագրում է, որ մանուկ Քրիստոսին անվանում են «Հիսուս», ինչը այն անունն էր, որը Տիրոջ հրեշտակը հայտնել էր Հովսեփին և Մարիամին՝ ասելով. «Նրա անունը Հիսուս կդնես, որովհետև Նա իր ժողովրդին կփրկի իրենց մեղքերից» (Մատթեոս 1)։

Հիսուս անունը նշանակում է հենց դա՝ «Աստված փրկություն է»։ Հիսուս անունը տիտղոս է, որն արտացոլում է Քրիստոսի աստվածային առաքելությունը՝ մարդկանց իրենց մեղքերից փրկելու գործը։ Մեղքն այն միակ, և թերևս միակ բանն է, որը խոչընդոտում է մարդկանց լիարժեք և իմաստալից կյանքով ապրելուն։

Եկեղեցու Աստվածահայտնության այս շրջանում Հիսուսի անունը մեզ հասնում է որպես պարզ հիշեցում, որ կյանքի լիությունը կարելի է վայելել Քրիստոսի ուսմունքների միջոցով։ 12-րդ դարի աստվածաբան Սուրբ Ներսես Շնորհալին փրկության գործը մեկ քայլ առաջ տարավ՝ հռչակելով. «Սիրո անունը Հիսուս է»՝ այդպիսով հնչեցնելով հայրաբանության բանաձևը. սիրո միջոցով մենք գտնում ենք կյանքի լիությունը և միավորվում մեր Արարչի ու ամբողջ Հավերժության հետ։

Այսօր աղոթում ենք. Ո՛վ Տեր Աստված, այսօր տոնում ենք Հիսուսի Սուրբ անունը։ Թող այս տոնակատարությունը իմ կյանքում դառնա մի շրջադարձային կետ, որտեղ ես կհասկանամ, որ միայն Սիրո՝ Հիսուսի անվան միջոցով կարող եմ գտնել փրկություն և հավերժություն։ Ամեն։