Մյուռոնը Հայաստանից՝ Ձեր տուն. մինի-սերիալ՝ նվիրված Սրբալույս Մյուռոնի օրհնությանը։
Մինչ մենք բացահայտում ենք մյուռոնի իմաստը, դրա պատրաստումն ու խորհրդանշական նշանակությունը, սկսում ենք սուրբգրային մի հատվածով, որպեսզի մեր այս շարքի, և ի վերջո՝ հենց մյուռոնի նպատակը դնենք ճիշտ հեռանկարի մեջ։ Սա առաջին քայլն է այս խորհրդավոր տարրը հասկանալու ճանապարհին, որը մեզ կապում է մարդկության և Աստվածայինի հետ։
Սուրբ Ղուկասի Ավետարանից (7) կարդում ենք. «Փարիսեցիներից մեկը Հիսուսին խնդրեց, որ իր հետ ճաշի։ Նա մտավ փարիսեցու տունը և սեղան նստեց։ Եվ ահա քաղաքի մեջ մի մեղավոր կին, իմանալով, որ Նա փարիսեցու տանը սեղան է նստել, մի շիշ անուշահոտ յուղ բերեց, կանգնեց Նրա ոտքերի մոտ՝ հետևում, լաց էր լինում և սկսեց արցունքներով թրջել Նրա ոտքերը, իր գլխի մազերով սրբել, համբուրում էր Նրա ոտքերը և օծում անուշահոտ յուղով։ Երբ Նրան հրավիրած փարիսեցին տեսավ սա, իր մտքում ասաց. «Եթե սա մարգարե լիներ, կիմանար, թե ով և ինչպիսի կին է սա, որ դիպչում է Իրեն, որովհետև նա մեղավոր է»։
Հիսուսն ասաց նրան. «Սիմո՛ն, քեզ մի բան ունեմ ասելու... Մի պարտատիրոջ երկու պարտապան կար. մեկը հինգ հարյուր դինար էր պարտք, մյուսը՝ հիսուն։ Եվ քանի որ վճարելու ոչինչ չունեին, նա երկուսին էլ շնորհեց պարտքը։ Ասա՛, ուրեմն, նրանցից ո՞վ ավելի շատ կսիրի նրան»։
Սիմոնը պատասխանեց և ասաց. «Կարծում եմ՝ նա, ում ավելի շատ շնորհեց»։
Եվ Նա ասաց նրան. «Ճի՛շտ դատեցիր»։ Ապա շրջվեց դեպի կինը և Սիմոնին ասաց. «Տեսնո՞ւմ ես այս կնոջը։ Ես մտա քո տուն, դու Իմ ոտքերի համար ջուր չտվեցիր, իսկ նա իր արցունքներով լվաց Իմ ոտքերը և իր գլխի մազերով սրբեց։ Դու Ինձ համբույր չտվեցիր, իսկ նա, այն պահից, երբ մտա, չի դադարում համբուրել Իմ ոտքերը։ Դու Իմ գլուխը յուղով չօծեցիր, իսկ նա Իմ ոտքերը օծեց անուշահոտ յուղով։ Ուստի ասում եմ քեզ՝ նրա մեղքերը, որ շատ են, ներված են, որովհետև նա շատ սիրեց։ Իսկ ում քիչ է ներվում, նա քիչ է սիրում»։
Ապա Նա ասաց կնոջը. «Քո մեղքերը ներված են»։
Եվ նրանք, ովքեր Նրա հետ սեղան էին նստել, սկսեցին իրենց մեջ ասել. «Ո՞վ է սա, որ նույնիսկ մեղքերն է ներում»։ Ապա Նա ասաց կնոջը. «Քո հավատքը փրկեց քեզ։ Գնա՛ խաղաղությամբ»։
Այսօր խնդրում եմ, որ խորհրդածեք այս խիստ բացահայտող հատվածի շուրջ։ Ավելին, քան երեկվա մեր ընթերցած նմանատիպ հատվածը, սա մատնանշում է օծման արարողության նպատակը և այդպիսով հիմք է դնում Մյուռոնի օրհնության համար։ Մյուռոնի օրհնությունը պատճառ ունի, որը շոշափում է մեր առօրյա կյանքը և միմյանց հետ մեր հարաբերությունները։ Ներումը տանում է դեպի ներդաշնակություն և խաղաղություն՝ ինքներս մեզ, մեր եղբայրների ու քույրերի և աշխարհի հետ։
Սա ամենևին էլ թեթև բան չէ, այն անհրաժեշտ քայլ է, նախքան վաղը կսկսենք խորանալ Մյուռոնի օրհնության մեջ։ Ուստի, խորհեք այս մտքերի շուրջ։
Այսօր մենք դիտարկում ենք Այլակերպության գործնական կիրառումը մեր կյանքում։ Այո՛, ճիշտ եք, Այլակերպությունը պատմական մի իրադարձություն է, սակայն այն հասնում է մեզ նաև այսօր՝ դեպքից երկու հազար տարի անց։
Վերհիշելով Այլակերպության ընթացքը՝ Հիսուսը ճառագում է Լույս՝ մեզ տալով Իր Աստվածության մի փոքրիկ պատկերը։ Երկրորդ օրը մենք տեսանք, որ Պետրոսի արձագանքը ոչնչով չի տարբերվում մեր արձագանքից, երբ հայտնվում ենք Հավերժի ներկայության մեջ։ Մենք հիմնավորված ենք աշխարհիկի մեջ և ընտրում ենք պղծությունը սրբության փոխարեն, ուստի մարտահրավերը մեզ կապող սահմանափակումներից վեր բարձրանալն է։ Աստծո կոչը՝ «Լսե՛ք Նրան», երրորդ օրվա կենտրոնում էր, ինչը համահունչ է անպայման և մաքուր Սիրո հետ։ Այդ կոչը վեր է մեր էթնիկ, ազգային և կրոնական նախասիրություններից, ինչպես սովորեցինք Վարդավառի կապակցությամբ։ Հրավերը ուղղված է ողջ մարդկությանը։ Չորրորդ օրը մենք իմացանք, որ Հիսուսը Լույսը Իրենից փոխանցում է մեզ՝ յուրաքանչյուրիս՝ հնարավորություն տալով մասնակից դառնալ Աստվածային բնությանը։
Այս վերջին օրը մենք ամփոփում ենք մեր սովորածը և հասկանում, որ Աստվածային բնությունը հասանելի է բոլորիս՝ երիտասարդ թե ծեր, հարուստ թե աղքատ, որպեսզի Աստծո Արքայությունը մոտ լինի։ Եթե յուրաքանչյուրս մեր մեջ կրում ենք Աստծո շնորհն ու Սերը, ապա մեր առաջին և գլխավոր պարտականությունը միմյանց հանդեպ է՝ սիրել, հարգել, պատվել, հասկանալ և գնահատել Աստծո այս պարգևը մեր մերձավորի մեջ։
Սուրբ Հովհաննեսը բացատրում է սա. Դուք Աստծուց եք, սիրելի՛ զավակներ, և հաղթել եք նրանց, որովհետև Նա, որ ձեր մեջ է, ավելի մեծ է, քան նա, որ աշխարհի մեջ է... Սիրելինե՛ր, սիրենք միմյանց, որովհետև սերը Աստծուց է, և ամեն ոք, ով սիրում է, Աստծուց է ծնված և ճանաչում է Աստծուն... Սիրելինե՛ր, եթե Աստված այսքան սիրեց մեզ, մենք էլ պարտավոր ենք սիրել միմյանց։ Աստծուն ոչ ոք երբեք չի տեսել։ Եթե սիրենք միմյանց, Աստված բնակվում է մեր մեջ, և Նրա սերը կատարելագործված է մեր մեջ... Եթե մեկն ասի՝ «Սիրում եմ Աստծուն», բայց ատի իր եղբորը, նա ստախոս է, որովհետև նա, ով չի սիրում իր եղբորը, որին տեսել է, ինչպե՞ս կարող է սիրել Աստծուն, որին չի տեսել։ Եվ մենք Նրանից այս պատվիրանն ունենք՝ որ նա, ով սիրում է Աստծուն, պետք է սիրի նաև իր եղբորը։
Հետևաբար, խաղաղությունը հնարավոր է, քանի որ խաղաղության խոչընդոտները վերացված են։ Աստծուն տեսնելով ոչ թե մեր դրսում, այլ մեր ներսում։ Հույն սուրբ Նեկտարիոսը գեղեցիկ կերպով հռչակում է. Ամեն օր փնտրե՛ք Աստծուն։ Բայց փնտրե՛ք Նրան ձեր սրտում, ոչ թե դրսում։ Եվ երբ գտնեք Նրան, կանգնե՛ք երկյուղով ու դողով, ինչպես Քերովբեներն ու Սերովբեները, քանզի ձեր սիրտը դարձել է Աստծո գահ։
Խաղաղությունը ոչ միայն հնարավոր է, այլև մոտ է։ Այլակերպությունը հիշեցում է, որ մենք Աստծուց ենք, և մեր վերադարձը դեպի Աստված այն Սիրո միջոցով է, որ մենք արտահայտում ենք միմյանց հանդեպ։ Կրկին լսե՛ք ձայնը, որ հնչում է հստակ և բարձր. Լսե՛ք Նրան։
Մենք աղոթում ենք. Տե՛ր, ես բացում եմ իմ ընկալիչները, ականջներս, աչքերս և իմ բոլոր զգայարանները՝ Այլակերպության Լույսն ընդունելու համար։ Թող որ կիսեմ այդ Լույսը և տեսնեմ այն այս աշխարհում իմ եղբայրների ու քույրերի մեջ։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/07/IMG_6677-scaled.jpeg25601920Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-07-12 00:01:302024-07-11 21:23:47Այլակերպված դեպի խաղաղություն
Մեր կրթական գործընթացի ինչ-որ փուլում՝ տարրական կամ միջին դպրոցում, մենք սովորում ենք պարզ նախադասության տարրերը։ Այն ունի ենթակա և ստորոգյալ, երբեմն էլ՝ լրացում։ Լրացումը գոյական կամ դերանուն է, որի վրա տարածվում է ստորոգյալի գործողությունը։ Մեր քննարկման համար «Մայրերը ծնում են երեխաներ», «Հայրերը սիրում են երեխաներ» և «Ծնողները մեծացնում են երեխաներ» նախադասությունները պարզ օրինակներ են, որտեղ ունենք ենթակա՝ մայր, հայր, ծնող, ստորոգյալ՝ ծնել, սիրել, մեծացնել, և ընդհանուր լրացում՝ երեխաներ։ Այս լրացման յուրահատկությունն այն է, որ այն նաև սահմանում է ենթակաները։ Առանց երեխաների՝ մայր, հայր և ծնող բառերը կորցնում են իրենց իմաստը։
Այսօր երեխաները երբեմն դառնում են մոռացված տարրեր ոչ թե նախադասությունների, այլ կյանքի մեջ։ Մենք լսում ենք հայտնի մարդկանց մասին, որոնք սիրահարվում և բաժանվում են, իսկ նրանց երեխաները այդ պատմության մեջ դառնում են ընդամենը ծանոթագրություն, եթե ընդհանրապես հիշատակվում են։ Մեզ անհանգստացնում են ընտանեկան բռնության դեպքերը, որոնցում կենտրոնանում ենք ամուսնու նկատմամբ դրսևորված վայրագության վրա՝ առանց ուշադրություն դարձնելու երեխաների վրա դրա ունեցած ազդեցությանը։ Քաղաքական գործիչները՝ նախագահներ, վարչապետներ և սենատորներ, պատերազմներ են հայտարարում և մարտերի մեջ մտնում, որոնք ծանր հետևանքներ են ունենում երեխաների համար, ներառյալ նրանց, ովքեր որպես զինվոր են օգտագործվում։
Հիսուսը արագորեն փոխում է սցենարը. «Թո՛ւյլ տվեք երեխաներին գալ ինձ մոտ, որովհետև նրանցն է Երկնքի Արքայությունը» (Մատթեոս 19)։ Նկատե՛ք, երեխաները ենթականերն են, իսկ Հիսուսը՝ լրացումը։ Բայց սա քերականության դաս չէր, այլ Աստծո համար երեխաների առաջնահերթության մասին դաս։ Հիսուսն ասում է մեզ, որ նրանց հրեշտակները տեսնում են Աստծո երեսը (Մատթեոս 18)։
Ասում են, որ խրամատներում աթեիստներ չկան։ Խրամատը գետնի մեջ փորված տեղ է, որն օգտագործվում է զինվորների կողմից՝ որպես թշնամու կրակից պաշտպանվելու ապաստարան։ Այս արտահայտությունը փոխաբերական իմաստով հուշում է, որ ծայրահեղ վախի կամ մահվան սպառնալիքի ժամանակ մարդիկ դիմում են բարձրյալ ուժին։ Այլ կերպ ասած՝ մահվան աչքերին նայելիս նույնիսկ աթեիստն է ընդունում Աստծո գոյությունը։
Տարիներ առաջ ես բացահայտեցի ևս մեկ վայր, որտեղ աթեիստներ չկան։ Այն գիշեր, երբ ծնվեց իմ առաջին երեխան, հասկացա, որ ծննդաբերական սրահներում ևս աթեիստներ չկան։ Երբ նայում եք կյանքի աչքերին՝ իր ամենանուրբ ու նորաստեղծ վիճակում, գիտակցում եք, որ ձեր զգացմունքների անկումը կապ է ձեզանից վեր մի բանի հետ։ Թղթից ավելի բարակ եղունգների մանրուքները վկայում են, որ կյանքը ամեն ինչ է, բացի պատահականությունից։
Այդ առաջին փորձից հետո ես մի քանի անգամ ստուգեցի այդ տեսությունը։ Նույն եզրակացությունը. ծննդատներում աթեիստներ չկան։ Եվ չկա հույսի ու սիրո ավելի մեծ պատգամ, քան երեխաները։
Մենք աղոթում ենք արքեպիսկոպոս Հովնան Տերտերյանի «Աղոթքներ երեխաների համար» գրքից. Տե՛ր, իմ Աստված, Դու ստեղծեցիր աշխարհը՝ ցերեկն ու գիշերը, երկինքն ու երկիրը, ջրերն ու ցամաքը, աստղերն ու լուսինը, ծառերն ու ծաղիկները։ Թող իմ աղոթքը լինի աշխարհի խաղաղության կոչ, որպեսզի մենք կարողանանք գնահատել և գրկել Քո փառահեղ արարչագործությունը։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/06/DALL·E-2024-06-18-18.56.00-new-born-baby-and-dad-examining-fingers-in-Van-Gogh-style.png10241024Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-06-19 00:01:342024-06-18 19:04:40Երեխաներ. ավելին, քան քերականության դաս
Հաջորդ քայլը #793 – 8 հունիսի, 2024 թ. – Քրիստոսը մեզ կոչ է անում երազել, բացահայտել չբացահայտված ուղիներ, մասնավորապես՝ խաղաղության որոնումներում։ «Երանի՜ «Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետև նրանք Աստծու որդիներ պիտի կոչվեն», – ասում է Հիսուսը (Մատթեոս 5)։ Մեր աշխարհին երազողներ են հարկավոր։ Լսե՛ք երկու երազանք. մեկը՝ ռումբերը ջրով փոխարինելու, մյուսը՝ ատելության դիմաց ներում շնորհելու մասին։ Փորձարկելով «Արմոդոքսիան» պատերազմի և անողոք քաղաքականության աշխարհում. մի պարադոքս, որ սպասում է իր բացահայտմանը։ Հղումներ «Երկրի ծագումը» «Ապոլոն-8»-ից Գոռ Մխիթարյանի երաժշտությունը (Paradox) Պատրաստեց Սյուզի Շատարևյանը http://Epostle.net-ի համար Բաժանորդագրվե՛ք և լսե՛ք ըստ պահանջի ձեր նախընտրած փոդքաստ-հավելվածում։ Մենք հասանելի ենք Pandora, Spotify և Apple Podcasts հարթակներում։
Այսօրվա ուղերձը ոգեշնչված է ռադիոլրատվական հաղորդավարի խոսքերից, ով հայտնեց. «Նախագահի երկու թեկնածուներն այս հանգստյան օրերին քարոզարշավ են իրականացնում՝ կիսվելով ապագայի վերաբերյալ իրենց տեսլականով»։
Այստեղ՝ Միացյալ Նահանգներում, ընտրական տարի է։ Երկու հիմնական կուսակցությունների թեկնածուները փորձառու են, գտնվում են իրենց կյանքի մայրամուտին կամ, ավելի պարզ ասած, բավականին տարեց են։ Մեկն անցել է 80 տարին, մյուսը նրանից շատ չի տարբերվում։ Եվ նրանք շրջում են երկրով մեկ՝ «կիսվելով ապագայի վերաբերյալ իրենց տեսլականով»։
Դուք անշուշտ կհարցնեք, ինչպես և ես, թե ի՞նչ տեսլականի մասին է խոսքը։ Եվ ո՞ր ապագայի։ Այս ութսունամյա գործիչները գուցե իմաստություն ունեն, որ ձեռք են բերել իրենց կյանքի ընթացքում, բայց արդյո՞ք նրանք իրավունք ունեն որոշելու մեր երեխաների ապագայի տեսլականը։
Պատերազմի ժամանակ կորուստների մեծ մասը՝ մարտական զոհերը, 17-ից 25 տարեկան երիտասարդներն են։ Հայաստանում ամենացավալի պահերից մեկը, որ դուք կզգաք Երևանի մոտակայքում գտնվող Եռաբլուրում է, որտեղ եռագույն դրոշները ծածանվում են 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի և դրանից հետո ադրբեջանցիների հետ մղված մարտերի զինվորների գերեզմանների վրա։
Մենք նրանց կարող ենք զինվորներ անվանել, բայց նրանք երիտասարդներ են, ովքեր երբեք չեն ծերանա, երեխաներ, որոնք կանչվել են կռվելու՝ ինչ-որ մեկի տեսլականի պատճառով, որն առաջնորդվում է կրակին կրակով պատասխանելու սկզբունքով։
Այստեղ՝ Միացյալ Նահանգներում, մենք ամեն տարի մայիսին մի օր ենք նվիրում հիշելու նրանց, ովքեր իրենց կյանքը տվեցին հանուն ազատության։ Մենք այդ օրն անվանում ենք Հիշատակի օր։ Իսկ պատերազմի մեջ նետված այս երեխաների ծնողների և ընտանիքների համար յուրաքանչյուր օրը կրկնվող մղձավանջ է, որը կոչվում է Հիշատակի օր։
Ապագան պատկանում է երիտասարդներին։ Հարգելով մեր տարեցներին և այն իմաստությունը, որ նրանք ձեռք են բերել իրենց կյանքի ընթացքում՝ պետք է հարցնեմ. արդյո՞ք մենք այնպիսի հիանալի աշխարհ ենք ստեղծել, որ համարձակություն ունենք որոշելու այս երեխաների ապագայի տեսլականը։ Իսկ գուցե հարցնե՞նք նրանց։ Ո՞րն է նրանց «ապագայի տեսլականը»։ Ի՞նչից ենք մենք վախենում։ Որ նրանք կասեն, որ ցանկանում են պարզապես վայելել կյանքը։ Որ նրանք ցանկանում են ապրել առանց բռնության վախի։ Որ նրանք ցանկանում են աշխարհ, որն ազատ է ատելության և անհանդուրժողականության թույնից։ Որ նրանք կարող են գտնել փոխըմբռնման հասնելու ուղին։
Մենք հիշում ենք բոլոր նրանց զոհաբերությունը, ովքեր իրենց կյանքը տվեցին հանուն ավելի մեծ նպատակի՝ լինի դա ազատության գաղափարը, թե իրենց սիրելիների անվտանգությունը։ Թող Աստված հանգստացնի նրանց հոգիները։ Մենք նաև ժամանակ ենք տրամադրում նոր տեսլական ձևակերպելու՝ խաղաղության տեսլականը։ Նորին Սրբություն Ֆրանցիսկոս Պապի խոսքերով. «Խնդրում եմ։ Պատերազմող երկրներ, բոլորդ, դադարեցրեք պատերազմը։ Փնտրեք բանակցությունների ուղիներ։ Փնտրեք խաղաղություն»։ (CBS 60 Minutes, 19.05.24)
Մենք ավարտում ենք պարզ աղոթքով, որն արտահայտում է Աստծո տեսլականը՝ հնչեցված մեր Տեր Հիսուսի ծննդյան գիշերը. Խաղաղություն երկրի վրա, բարի կամք մարդկանց միջև։ Ամեն։
Շապիկ՝ Եռաբլուր, հեղինակներ՝ Լունա և Գրեգորի Բեյլերյաններ, 2023 թ.
Մեծ պահքի ուղերձ՝ 10-րդ օր. Ներում Հիսուս մեզ պատվիրում է աղոթել «Տերունական» աղոթքով։ Մենք ասում ենք. «Հայր մեր, որ երկնքում ես, սուրբ թող լինի անունդ...»։ Հանապազօրյա հացի խնդրանքի հետ մեկտեղ կա ևս մեկ խնդրանք, որն առանձնահատուկ է։ Այն է՝ այդ խնդրանքի կատարումըկախված է մեր գործողություններից։
Մենք աղոթում ենք. «Ներիր մեզ մեր հանցանքները, ինչպես որ մենք ենք ներում մեզ դեմ հանցանք գործողներին»։ Սա պայմանական խնդրանք է։ Մենք պարզորոշ ասում ենք, որ Աստծուց ներում ստանալը կախված է մեր՝ ներելու պատրաստակամությունից։ Ավելին, մենք ներում ենք խնդրում այն նույն չափանիշով, որով ինքներս ենք ներում։ «Ներիր մեզ մեր հանցանքները, ինչպես որ մենք ենք ներում մեզ դեմ հանցանք գործողներին»։
«Տերունական» աղոթքում (երբեմն անվանվում է «Տիրոջ աղոթք») Հիսուսը մեզ կենտրոնացնում է տարբեր հասկացությունների վրա... «Եկեսցե արքայություն քո, եղիցին կամք քո»։ Կամ փորձության վերաբերյալ՝ «Փրկեա զմեզ ի չարէ»։ Այժմ մտածեք այս մասին. աղոթքի մեջ ներկայացված բոլոր գաղափարները՝ երկինքը, Աստծո կամքը, Նրա սուրբ անունը, չարից փրկությունը, փորձությունը և այլն, և հաշվի առնելով այս հասկացությունների բարդությունը, աղոթքի մեջ կա միայն մեկ ոլորտ, որը Նա ընդգծում է։ Աղոթքը սովորեցնելուց հետո (Մատթեոս 6) Հիսուսը շարունակում է Իր ուսուցումը ներման մասին։ Նա ասում է. «Որովհետև եթե մարդկանց ներեք իրենց հանցանքները, ձեր երկնավոր Հայրն էլ կների ձեզ, իսկ եթե մարդկանց չներեք իրենց հանցանքները, ոչ էլ ձեր Հայրը կների ձեր հանցանքները»։ Այն պայմանական է։ Սա Աստծուց մեր խնդրած միակ բանն է, որի համար կա պայման՝ դրված մեզ վրա Աստծո կողմից (Հիսուսի ուսուցման միջոցով) և հաստատված մեր կողմից (աղոթքը արտասանելու միջոցով)։ Մենք ասում ենք, որ ակնկալում ենք ներում ստանալ այն նույն չափանիշով, որով ինքներս ենք ներում ուրիշներին։ Սա բավականին դժվար է հասկանալ և պահանջում է մեր հավատքի նկատմամբ ավելի հասուն մոտեցում։ Իրականում, մեզ սովորեցրել են, որ Աստված տալիս է, Աստված առատաձեռնորեն է տալիս։ Մեզ սովորեցրել են, որ Աստված ներում է։ Մենք, սակայն, մոռացել ենք, որ Նրա ներումը կախված է նրանից, թե մենք որքանով ենք ներում մեր շրջապատի բոլոր մարդկանց, ինչպես նաև՝ ինքներս մեզ։
Երբեմն «պարտք» բառը օգտագործվում է «հանցանք» բառի փոխարեն, և այն ավելի լավ փոխաբերություն է ներման դինամիկան հասկանալու համար։ «Թող մեզ մեր պարտքերը, ինչպես և մենք ենք թողնում մեր պարտապաններին...»։ Եկեք հոգևորից անցնենք աշխարհիկին։ Այս օրինակի համար եկեք դիտարկենք այն բանկային տեսանկյունից։ Ո՞վ կարող է ներել պարտքը։ Միայն նա, ով տիրապետում է պարտավորագրին։ Քանի որ բանկն է տիրապետում պարտավորագրին, միայն բանկը կարող է ներել պարտքը։ Ինչպե՞ս։
Պարտքը մարելու երկու ճանապարհ կա։ Կամ դուք պետք է մարեք պարտքը (մենք դա անվանում ենք «հիփոթեք» կամ «փրկագին»), կամ բանկը որոշում է այլ պայմաններ՝ վերաբանակցել, կարգավորել կամ ամբողջությամբ ներել։ Ահա թե ինչ է արել Աստված մեզ հետ։ Աստված ասում է. «Ես եմ կյանքի պարտավորագրի տերը։ Դուք Ինձ պարտական եք այս գեղեցիկ բանի համար, որ ունեք և վայելում եք։ Դուք ունեք ձեր երեխաների ժպիտը, օդը, որ շնչում եք», ձեզ շրջապատող լեռները և ծովի ալիքները։ Դուք Ինձ պարտական եք։ Բայց Ես գիտեմ, որ դա անհաղթահարելի է թվում, և դուք զգում եք, որ չեք կարող վերադարձնել պարտքը։ Ուստի, Ես կկազմեմ վճարման ժամանակացույց, որպեսզի կարողանաք մարել ձեր պարտքը։ Ահա պայմանը՝ սիրեք մարդկանց, ներեք մարդկանց։ Այսքանը։ Սիրեք միմյանց, և մենք կհամարենք, որ հաշիվները փակված են։
Այսքանը։
Ինչպե՞ս Աստված կների մեր մեղքերը։ Այն նույն չափանիշով, որը մենք կիրառում ենք այլ մարդկանց նկատմամբ։ «Թող մեզ մեր պարտքերը, ինչպես մենք ենք թողնում մեր պարտապաններին»։ Մենք ենք թելադրում պայմանները։ Եթե մենք ներում ենք, Աստված ներում է։ Եթե մենք չենք ներում ուրիշներին, ապա Նա էլ չի ներելու մեզ։ Այսպիսով, մենք սկսում ենք հասկանալ, որ եթե իսկապես խաղաղություն և ներդաշնակություն ենք ուզում, եթե ուզում ենք գտնել կյանքի երջանկությունը, ապա դա կախված է մեզնից և չի գալիս որևէ արտաքին ուժից։ Մենք հաճախ ենք մտածում, որ խաղաղությունը գալիս է վերևից։ Մենք աղոթում ենք խաղաղության համար՝ չհասկանալով, որ իրական խաղաղությունը սկսվում է մեզանից յուրաքանչյուրի՝ ներդաշնակության մեջ ապրելու վճռականությունից։
Աստված մեզ արդեն տվել է խաղաղության բոլոր բաղադրիչները։ Այդ ներդաշնակության բաղադրատոմսը մեր յուրաքանչյուր շնչառության մեջ է։ Այն Աստծո օրհնությունն է, իսկ Աստծո բոլոր օրհնությունները խաղաղության բաղադրիչներ են։ Դրանց թվում են մեր երեխաների աչքերում տեսած սերը, լեռների վեհությունը, ծաղկի նուրբ բնությունը կամ օվկիանոսի ալիքների զարկերը։ Այս ամենը վկայում է ինչ-որ Մեծ, Հիասքանչ և Արարչագործ էության ներկայության մասին։ Սա մեզ հուշում է, որ ամեն ինչ տրված է մեզ։ Ամբողջ տիեզերքը գոյություն ունի, որպեսզի մենք վայելենք այն և ապրենք ներդաշնակության մեջ։ Հետևաբար, միակ ուղղությունը, որտեղ պետք էփնտրենք սերն ու խաղաղությունը, մեր ներսն է։ Մենք պետք է հաշտվենք մեր եղբայրների ու քույրերի հետ և կիսվենք այն սիրով, որ Աստված տվել է մեզ։ Իսկ ներդաշնակության և հաշտության այս ճանապարհը սկսվում է ներելուց։
Մեծ պահքի ընթացքում ես խնդրել եմ Ձեզ վերանայել Ձեր կյանքի տարբեր կողմերը։ Այսօր խնդրում եմ ուշադրություն դարձնել նրանց, ովքեր ցավ են պատճառել Ձեզ։ Ովքե՞ր են նրանք։ Հիշեք՝ նայեք Ձեր ներսը և անհրաժեշտության դեպքում ներառեք նաև Ձեզ։ Երբ բացահայտեք նրանց, սկսեք ներել։ Ներեք ինքներդ Ձեզ։ Ներեք ուրիշներին իրենց հանցանքների համար, և այժմ Դուք կունենաք այն վստահությունը, որ գալիս է հենց Քրիստոսից՝ Նրանից, Ով չի կարող ստել, որ հենց որ ներեք, Աստված արդեն ներել է Ձեզ։
Եկեք աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքը՝
Ով Ամենակալ, ես մեղանչել եմ Քեզ դեմ մտքով, խոսքով և գործով, ջնջիր իմ հանցանքների գիրքը և գրիր իմ անունը կյանքի գրքում։ Ողորմիր Քո արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ (Հավատով խոստովանում եմ 7/24)
Շապիկ՝ Խաղաղության պարույր – Ստեղծվել է 2007 թվականի հուլիսի 7-ին։ Գրեգորի Բեյլերյան
Ներման մասին ավելին իմանալու համար այցելեք մեզ http://7×77.org կայքում
https://epostle.net/wp-content/uploads/2013/02/ThePeaceSpiral.jpg16001600Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-02-21 00:01:232024-02-20 19:09:05Պայմանական ներում – Մեծ պահքի 10-րդ օր
Հիսուսն իր ժամանակին սխալ էր ընկալվում։ Սիրո և խաղաղության նրա կոչին ժամանակի կրոնական առաջնորդները պատասխանեցին ատելությամբ ու բռնությամբ, ինչն ակնհայտ է դատարանի այն վճռից, որով նրան ծեծի ու մտրակահարման ենթարկեցին, ապա մահապատժի ենթարկեցին։ Կրոնական համայնքից դուրս մարդիկ նույնպես յուրովի էին մեկնաբանում նրա խոսքերը՝ իրենց համար հարմարավետ գոտի ստեղծելով։ Իրականում, երբ կայսր Կոստանդինը 325 թվականին հրավիրեց առաջին Տիեզերական ժողովը՝ բոլոր քրիստոնեական համայնքների ներկայացուցիչների մասնակցությամբ, դա արվեց հենց այն բանի համար, որպեսզի կարգավորվեն մինչ այդ Հիսուսին վերագրվող տարբեր ուսմունքները։
Հիսուսը մինչ օրս էլ շարունակում է սխալ ընկալվել, ինչն ակնհայտ է դառնում բազմաթիվ տարբեր դավանանքների գոյությունից, որոնք Հիսուսի մասին տարբեր պատկերացումներ են դավանում՝ գործելով բողոքական քրիստոնեական դրոշի ներքո։
Հիսուսն անդրադառնում է իր ուսմունքից այս շեղմանը Լեռան քարոզի հաջորդ մի քանի համարներում։
Զգուշացե՛ք սուտ մարգարեներից, որոնք գալիս են ձեզ մոտ ոչխարի հանդերձներով, բայց ներսից հափշտակող գայլեր են։ Նրանց կճանաչեք իրենց պտուղներով։ Մի՞թե փշերից խաղող են քաղում կամ տատասկներից՝ թուզ։ Այդպես էլ ամեն մի լավ ծառ բարի պտուղ է տալիս, իսկ վատ ծառը՝ չար պտուղ։ Լավ ծառը չի կարող չար պտուղ տալ, ոչ էլ վատ ծառը՝ բարի պտուղ։ Ամեն ծառ, որ բարի պտուղ չի տալիս, կտրվում և կրակի մեջ է գցվում։ Ուրեմն նրանց կճանաչեք իրենց պտուղներով։ (Մատթեոս 7:15-20)
Դարձյալ, նույնիսկ «սուտ մարգարեներին» նկարագրելիս, Հիսուսը որպես նույնացման միջոց մատնանշում է գործերը։ Քրիստոնեությունը ներկայում ապրող կրոն է։ Որպես քրիստոնյա՝ Դուք շփվում եք աշխարհի, մարդկանց, ընկերների ու անծանոթների, ինչպես նաև Ձեզ հարգողների և Ձեզանից օտարացածների հետ։ Քրիստոնյան ճանաչվում է իր գործերով և այն պտուղներով, որոնք տալիս են այդ գործերը։
Հիսուսն ավելի հստակ լինել չէր կարող. Դուք ճանաչվելու եք Ձեր պտուղներով։
Մենք աղոթում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու «Հավատով խոստովանիմ» աղոթքի 23-րդ տնից. Ողորմած Տե՛ր, ողորմի՛ր բոլորին. իմ հարազատներին և օտարներին, ծանոթներին և անծանոթներին, կենդանիներին և մեռյալներին. շնորհի՛ր նաև իմ թշնամիներին ու ինձ ատողներին թողություն այն հանցանքների համար, որ գործել են իմ դեմ, և դարձրո՛ւ նրանց ողորմության արժանի, որպեսզի նրանք էլ ողորմություն գտնեն Քեզնից։ Ամեն։
Մեր Գալստյան ուղևորության վերջին օրերին մենք խոսել ենք Հիսուսի այն պատվիրանի մասին, որով Նա հորդորում է չհակառակվել չարին: Բարու ջատագովները, այդ կոչմանը համապատասխան, ժողովրդական բանահյուսության, պատմության և նույնիսկ ֆանտաստիկայի հերոսներն են: Նրանցից յուրաքանչյուրն իր հետքն է թողել՝ ընդդիմանալով և պայքարելով չարի դեմ, ինչն էլ առաջացնում է մեծ անջրպետ մեր կյանքի «դրական» հերոսների և Հիսուսի՝ չարին չհակառակվելու պատվիրանի միջև: Հիսուսի պարագայում չարին հակադրվելը չի նշանակում բռնության ավելացում: Նրա հակադրությունը չարին տեղի ունեցավ առանց նոր չարիք հրահրելու:
Ջոն Լենոնը մի երգում, որը համարվում է բոլոր ժամանակների մեծագույն երգերից մեկը, մեզ մարտահրավեր նետեց. «Պատկերացրեք, որ երկինք չկա... մեր գլխավերևում միայն երկինքն է... մարդիկ ապրում են միայն այսօրվա համար: Պատկերացրեք երկրներ... ոչինչ, որի համար արժե սպանել կամ մեռնել... ոչ մի կրոն... ոչ մի ունեցվածք, ոչ մի կարիք ագահության կամ սովի, մարդկային եղբայրություն... Պատկերացրեք, որ բոլոր մարդիկ կիսում են աշխարհը... և աշխարհը կապրի որպես մեկ ամբողջություն»:
Այս երգը գրվել է Վիետնամի պատերազմին ընդդիմանալու համար (1971 թ.), և Լենոնն ինքն այն համարում էր «խաղաղության գովազդային արշավ»:
Հիսուսի պատվիրանների հետ մեր հանդիպման ժամանակ, և մասնավորապես այս մեկի, որը մեզնից պահանջում է չհակառակվել չարին, մենք հասկանում ենք, որ չարին հակադրվելը չի կարող տեղի ունենալ չարիքը հավասարման մեջ ավելացնելով: Չարը գումարած չարը երբեք չի հանգեցնի չարի բացակայության: Մենք չենք կարող կրակը կրակով հանգցնել, երբ միայն խելամիտ (և նախընտրելի) է այն հանգցնել ջրով:
«Ով ապտակի քո աջ այտին,- հրահանգում է Հիսուսը,- դարձրո՛ւ նրան նաև մյուսը: Եվ եթե մեկը ուզենա դատի տալ քեզ ու քո վերնազգեստը վերցնել, թո՛ղ նրան նաև քո պատմուճանը: Եվ ով ստիպի քեզ մեկ մղոն գնալ, գնա՛ նրա հետ երկուսը: Տո՛ւր նրան, ով խնդրում է քեզնից, և նրան, ով ուզում է փոխ առնել քեզնից, երես մի՛ դարձրու» (Մատթեոս 5:39-41):
Չարի բացակայությունը սերն է, ուստի «սիրեցե՛ք ձեր թշնամիներին» պատվիրանը բնական հաջորդ քայլն է և խաղաղության ճանապարհին անհրաժեշտ մի քայլ:
Հայ եկեղեցում «Խաղաղություն ամենեցուն» արտահայտությունը հաճախ է կրկնվում ժամերգությունների ընթացքում, և հատկապես՝ Սուրբ Պատարագի ժամանակ: Պատկերացրեք՝ մի ժողովուրդ, որը չի ճանաչել խաղաղություն, միաժամանակ չի ունեցել ռազմական հզորություն կամ բարդ ռազմական ռազմավարություն, և այնուամենայնիվ, հռչակում և առաջարկում է խաղաղություն:
Մենք այսօր կանգ ենք առնում հրավերով և Գալստյան մարտահրավերով. Սուրբ Ծննդյանը նախապատրաստվելիս կարո՞ղ եք պատկերացնել չարին հակադրվող այլընտրանք՝ չարը լուծելու համար: Հիսուսի «Կատարյալ եղեք, ինչպես որ ձեր երկնավոր Հայրն է կատարյալ» (Մատթեոս 5:48) կոչը ենթադրում է, որ կան միջոցներ, որոնք պահանջում են օգտագործել Աստծո կողմից մեզ տրված տաղանդները՝ հաղթահարելու այն ողբերգությունները, որոնք մենք չար ենք անվանում:
Գալստյան ուղևորությունը նպատակ ունի պատրաստելու մեզ մեծ Աստվածահայտնությանը՝ Աստծո Հայտնությանը: Այդ պատրաստությունը տեղի է ունենում հասկանալու պայքարի միջոցով՝ «պատկերացնելով», եթե կուզեք, մեր գոյությունը որպես Աստծո զավակներ: Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետև նրանք Աստծո որդիներ պիտի կոչվեն:
Մենք աղոթում ենք Խաղաղության Նոբելյան մրցանակակիր, վերապատվելի Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի աղոթքով. «Ո՛վ Աստված, Արարիչ և Պահապան ամենայն մարդկության, ում մեջ բնակվելը նշանակում է գտնել խաղաղություն և ապահովություն, ում դիմելը նշանակում է գտնել կյանք և հավերժական կյանք, մենք խոնարհաբար աղաչում ենք Քեզ բոլոր տեսակի և վիճակի մարդկանց համար. թող Քեզ հաճելի լինի Քո ճանապարհները հայտնի դարձնել նրանց, Քո փրկարար առողջությունը՝ բոլոր ազգերին: Մենք աղոթում ենք նաև Քո սուրբ տիեզերական Եկեղեցու համար, որպեսզի այն առաջնորդվի և կառավարվի Քո Հոգով, որպեսզի բոլոր նրանք, ովքեր դավանում և իրենց քրիստոնյա են անվանում, առաջնորդվեն դեպի ճշմարտության ուղին և պահեն հավատքը հոգու միասնությամբ, խաղաղության կապով և կյանքի արդարությամբ: Վերջապես, Քո հայրական բարությանն ենք հանձնում բոլոր նրանց, ովքեր որևէ կերպ տառապում են կամ վշտացած են մտքով կամ մարմնով: Տո՛ւր նրանց համբերություն տառապանքի մեջ և տոկունության ուժ: Այս խնդրում ենք Հիսուսի անունով: Ամեն»:
https://epostle.net/wp-content/uploads/2023/11/NS783_cover-e1699680927458.jpg8301500Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2023-11-11 00:01:002023-11-10 21:54:19Հրավեր, որը քրիստոնյաները չեն կարող անտեսել