Պայմանական ներում – Մեծ պահքի 10-րդ օր

Օր 10. Ներում

Պահքի բաղադրատոմս

Մեծ պահքի ուղերձ՝ 10-րդ օր. Ներում

Հիսուս մեզ պատվիրում է աղոթել «Տերունական» աղոթքով։ Մենք ասում ենք. «Հայր մեր, որ երկնքում ես, սուրբ թող լինի անունդ...»։ Հանապազօրյա հացի խնդրանքի հետ մեկտեղ կա ևս մեկ խնդրանք, որն առանձնահատուկ է։ Այն է՝ այդ խնդրանքի կատարումը կախված է մեր գործողություններից։

Մենք աղոթում ենք. «Ներիր մեզ մեր հանցանքները, ինչպես որ մենք ենք ներում մեզ դեմ հանցանք գործողներին»։ Սա պայմանական խնդրանք է։ Մենք պարզորոշ ասում ենք, որ Աստծուց ներում ստանալը կախված է մեր՝ ներելու պատրաստակամությունից։ Ավելին, մենք ներում ենք խնդրում այն նույն չափանիշով, որով ինքներս ենք ներում։ «Ներիր մեզ մեր հանցանքները, ինչպես որ մենք ենք ներում մեզ դեմ հանցանք գործողներին»։

«Տերունական» աղոթքում (երբեմն անվանվում է «Տիրոջ աղոթք») Հիսուսը մեզ կենտրոնացնում է տարբեր հասկացությունների վրա... «Եկեսցե արքայություն քո, եղիցին կամք քո»։ Կամ փորձության վերաբերյալ՝ «Փրկեա զմեզ ի չարէ»։ Այժմ մտածեք այս մասին. աղոթքի մեջ ներկայացված բոլոր գաղափարները՝ երկինքը, Աստծո կամքը, Նրա սուրբ անունը, չարից փրկությունը, փորձությունը և այլն, և հաշվի առնելով այս հասկացությունների բարդությունը, աղոթքի մեջ կա միայն մեկ ոլորտ, որը Նա ընդգծում է։ Աղոթքը սովորեցնելուց հետո (Մատթեոս 6) Հիսուսը շարունակում է Իր ուսուցումը ներման մասին։ Նա ասում է. «Որովհետև եթե մարդկանց ներեք իրենց հանցանքները, ձեր երկնավոր Հայրն էլ կների ձեզ, իսկ եթե մարդկանց չներեք իրենց հանցանքները, ոչ էլ ձեր Հայրը կների ձեր հանցանքները»։ Այն պայմանական է։ Սա Աստծուց մեր խնդրած միակ բանն է, որի համար կա պայման՝ դրված մեզ վրա Աստծո կողմից (Հիսուսի ուսուցման միջոցով) և հաստատված մեր կողմից (աղոթքը արտասանելու միջոցով)։ Մենք ասում ենք, որ ակնկալում ենք ներում ստանալ այն նույն չափանիշով, որով ինքներս ենք ներում ուրիշներին։ Սա բավականին դժվար է հասկանալ և պահանջում է մեր հավատքի նկատմամբ ավելի հասուն մոտեցում։ Իրականում, մեզ սովորեցրել են, որ Աստված տալիս է, Աստված առատաձեռնորեն է տալիս։ Մեզ սովորեցրել են, որ Աստված ներում է։ Մենք, սակայն, մոռացել ենք, որ Նրա ներումը կախված է նրանից, թե մենք որքանով ենք ներում մեր շրջապատի բոլոր մարդկանց, ինչպես նաև՝ ինքներս մեզ։

Երբեմն «պարտք» բառը օգտագործվում է «հանցանք» բառի փոխարեն, և այն ավելի լավ փոխաբերություն է ներման դինամիկան հասկանալու համար։ «Թող մեզ մեր պարտքերը, ինչպես և մենք ենք թողնում մեր պարտապաններին...»։ Եկեք հոգևորից անցնենք աշխարհիկին։ Այս օրինակի համար եկեք դիտարկենք այն բանկային տեսանկյունից։ Ո՞վ կարող է ներել պարտքը։ Միայն նա, ով տիրապետում է պարտավորագրին։ Քանի որ բանկն է տիրապետում պարտավորագրին, միայն բանկը կարող է ներել պարտքը։ Ինչպե՞ս։

Պարտքը մարելու երկու ճանապարհ կա։ Կամ դուք պետք է մարեք պարտքը (մենք դա անվանում ենք «հիփոթեք» կամ «փրկագին»), կամ բանկը որոշում է այլ պայմաններ՝ վերաբանակցել, կարգավորել կամ ամբողջությամբ ներել։ Ահա թե ինչ է արել Աստված մեզ հետ։ Աստված ասում է. «Ես եմ կյանքի պարտավորագրի տերը։ Դուք Ինձ պարտական եք այս գեղեցիկ բանի համար, որ ունեք և վայելում եք։ Դուք ունեք ձեր երեխաների ժպիտը, օդը, որ շնչում եք», ձեզ շրջապատող լեռները և ծովի ալիքները։ Դուք Ինձ պարտական եք։ Բայց Ես գիտեմ, որ դա անհաղթահարելի է թվում, և դուք զգում եք, որ չեք կարող վերադարձնել պարտքը։ Ուստի, Ես կկազմեմ վճարման ժամանակացույց, որպեսզի կարողանաք մարել ձեր պարտքը։ Ահա պայմանը՝ սիրեք մարդկանց, ներեք մարդկանց։ Այսքանը։ Սիրեք միմյանց, և մենք կհամարենք, որ հաշիվները փակված են։

Այսքանը։

Ինչպե՞ս Աստված կների մեր մեղքերը։ Այն նույն չափանիշով, որը մենք կիրառում ենք այլ մարդկանց նկատմամբ։ «Թող մեզ մեր պարտքերը, ինչպես մենք ենք թողնում մեր պարտապաններին»։ Մենք ենք թելադրում պայմանները։ Եթե մենք ներում ենք, Աստված ներում է։ Եթե մենք չենք ներում ուրիշներին, ապա Նա էլ չի ներելու մեզ։ Այսպիսով, մենք սկսում ենք հասկանալ, որ եթե իսկապես խաղաղություն և ներդաշնակություն ենք ուզում, եթե ուզում ենք գտնել կյանքի երջանկությունը, ապա դա կախված է մեզնից և չի գալիս որևէ արտաքին ուժից։ Մենք հաճախ ենք մտածում, որ խաղաղությունը գալիս է վերևից։ Մենք աղոթում ենք խաղաղության համար՝ չհասկանալով, որ իրական խաղաղությունը սկսվում է մեզանից յուրաքանչյուրի՝ ներդաշնակության մեջ ապրելու վճռականությունից։

Աստված մեզ արդեն տվել է խաղաղության բոլոր բաղադրիչները։ Այդ ներդաշնակության բաղադրատոմսը մեր յուրաքանչյուր շնչառության մեջ է։ Այն Աստծո օրհնությունն է, իսկ Աստծո բոլոր օրհնությունները խաղաղության բաղադրիչներ են։ Դրանց թվում են մեր երեխաների աչքերում տեսած սերը, լեռների վեհությունը, ծաղկի նուրբ բնությունը կամ օվկիանոսի ալիքների զարկերը։ Այս ամենը վկայում է ինչ-որ Մեծ, Հիասքանչ և Արարչագործ էության ներկայության մասին։ Սա մեզ հուշում է, որ ամեն ինչ տրված է մեզ։ Ամբողջ տիեզերքը գոյություն ունի, որպեսզի մենք վայելենք այն և ապրենք ներդաշնակության մեջ։ Հետևաբար, միակ ուղղությունը, որտեղ պետք է փնտրենք սերն ու խաղաղությունը, մեր ներսն է։ Մենք պետք է հաշտվենք մեր եղբայրների ու քույրերի հետ և կիսվենք այն սիրով, որ Աստված տվել է մեզ։ Իսկ ներդաշնակության և հաշտության այս ճանապարհը սկսվում է ներելուց։

Մեծ պահքի ընթացքում ես խնդրել եմ Ձեզ վերանայել Ձեր կյանքի տարբեր կողմերը։ Այսօր խնդրում եմ ուշադրություն դարձնել նրանց, ովքեր ցավ են պատճառել Ձեզ։ Ովքե՞ր են նրանք։ Հիշեք՝ նայեք Ձեր ներսը և անհրաժեշտության դեպքում ներառեք նաև Ձեզ։ Երբ բացահայտեք նրանց, սկսեք ներել։ Ներեք ինքներդ Ձեզ։ Ներեք ուրիշներին իրենց հանցանքների համար, և այժմ Դուք կունենաք այն վստահությունը, որ գալիս է հենց Քրիստոսից՝ Նրանից, Ով չի կարող ստել, որ հենց որ ներեք, Աստված արդեն ներել է Ձեզ։

Եկեք աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքը՝

Ով Ամենակալ, ես մեղանչել եմ Քեզ դեմ մտքով, խոսքով և գործով, ջնջիր իմ հանցանքների գիրքը և գրիր իմ անունը կյանքի գրքում։ Ողորմիր Քո արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ (Հավատով խոստովանում եմ 7/24)

Շապիկ՝ Խաղաղության պարույր – Ստեղծվել է 2007 թվականի հուլիսի 7-ին։ Գրեգորի Բեյլերյան

Ներման մասին ավելին իմանալու համար այցելեք մեզ http://7×77.org կայքում