3:16

Արմոդոքսիան այսօրվա համար. 3:16

Մենք այս թվերը տեսնում ենք ամենուր՝ ֆուտբոլային խաղերի ժամանակ, զովացուցիչ ըմպելիքների բաժակների հատակին, բանալիների կախազարդերի, գրաֆիտիների և ավտոմեքենաների պիտակների վրա՝ Հովհաննես 3:16։ Այն այնքան հայտնի է ժողովրդական մշակույթում, որ միայն «3:16» թվերը բավական են արձագանք առաջացնելու և մարդկանց, վայրերի ու խմբերի անուններին որպես վերջածանց ծառայելու համար։ Ոմանք Հովհաննես 3:16-ը անվանում են Ավետարանը հակիրճ։ «Որովհետև Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ տվեց իր միածին Որդուն»։ Իրոք, այն ամփոփում է Ավետարանի նպատակն ու մտադրությունը, բայց փառք Աստծո, մեզ շատ ավելին է տրված։

Հայ Առաքելական եկեղեցու տարեկան շրջափուլում կա միայն մեկ օր, երբ այս հատվածը կարդացվում է որպես Սուրբ Պատարագի ավետարանական ընթերցում։ Այն համընկնում է Աստվածահայտնությանը հաջորդող երրորդ կիրակի օրվա հետ։

Հովհաննու Ավետարանը, ինչպես հիշում եք, ներկայացնում է Սուրբ Ծննդյան մի պատում, որը տարբերվում է ավանդական պատմություններից, որոնք ներառում են կույսից ծնունդը, հրեշտակների այցելությունը, մսուրը, աստղերը, մոգերին, իջևանատունը և այլն։ Սուրբ Հովհաննեսը մեզ կապում է ժամանակի հենց սկզբնավորման հետ։ Այսօր մենք գտնում ենք ժամանակի շարունակականության մյուս կողմը, այն է՝ կապը հավերժության հետ։ Ուշադրությամբ լսեք մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի խոսքերը՝

«Ոչ ոք երկինք չի բարձրացել, եթե ոչ՝ երկնքից իջածը՝ Մարդու Որդին, որ երկնքում է։ Եվ ինչպես Մովսեսը անապատում օձը բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրացվի, որպեսզի ամեն ոք, ով հավատում է Նրան, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ տվեց իր միածին Որդուն, որպեսզի ամեն ոք, ով հավատում է Նրան, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց աշխարհը դատապարտելու համար, այլ որպեսզի աշխարհը Նրա միջոցով փրկվի։

«Նա, ով հավատում է Նրան, չի դատապարտվում, իսկ ով չի հավատում, արդեն իսկ դատապարտված է, որովհետև չի հավատացել Աստծո միածին Որդու անվանը։ Եվ սա է դատապարտությունը, որ լույսը եկավ աշխարհ, և մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև նրանց գործերը չար էին։ Որովհետև ամեն ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը և չի գալիս լույսի մոտ, որպեսզի իր գործերը չբացահայտվեն։ Իսկ ով ճշմարտությունն է գործում, գալիս է լույսի մոտ, որպեսզի իր գործերը հայտնի լինեն, որ Աստծով են կատարված»։ (Հովհաննես 3:13-21)

Այս հատվածը, փաստորեն, Սուրբ Հովհաննեսի կողմից մեզ առաջարկված Սուրբ Ծննդյան պատմության շարունակությունն է։ Այստեղի պատգամը հավերժական է։ Այն վերաբերում է բոլոր ժամանակներին։ Առաջիկա օրերի ընթացքում մենք խորությամբ կուսումնասիրենք այս խոսքերը։ Իսկ այսօր եկեք աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու 16-րդ ժամի աղոթքը. «Ով իմ Աստված, Դու, որ բացում ես Քո ձեռքը և լցնում ամեն կենդանի էակ Քո առատությամբ, Քեզ եմ հանձնում հոգիս։ Հոգ տար ինձ համար և հավիտյան ապահովիր մարմնիս ու հոգուս կարիքները։ Ամեն»։