Փոխադարձություն

Արմոդոքսիան այսօր. Փոխադարձություն

Հիսուսը կոնկրետ հրահանգ է տալիս, թե ինչպես աղոթել։ Նա ասում է՝ լինել հակիրճ, քանի որ Աստված արդեն գիտի մեր կարիքները, և հետևաբար աղոթել այսպես. «Հայր մեր, որ երկնքում ես, սուրբ լինի քո անունը։ Թող գա քո թագավորությունը, և քո կամքը կատարվի երկրի վրա, ինչպես երկնքում։ Մեր այսօրվա հացը տուր մեզ և ներիր մեր պարտքերը, ինչպես մենք ենք ներում մեր պարտապաններին։ Եվ մեզ մի՛ տար փորձության, այլ փրկիր մեզ չարից»։ (Մատթեոս 6:9-13)

Այն կարճ աղոթքի մեջ մեր բոլոր խնդրանքներից Հիսուսը շեշտը դնում է ներողամտության վրա՝ աղոթքին հավելելով. «Որովհետև եթե դուք մարդկանց ներեք նրանց հանցանքները, ձեր երկնավոր Հայրն էլ կների ձեզ։ Իսկ եթե մարդկանց չներեք նրանց հանցանքները, ձեր Հայրն էլ չի ների ձեր հանցանքները»։

Մի պահ Պետրոսը հարցնում է նրան. «Քանի՞ անգամ իմ եղբայրը մեղանչի իմ դեմ, և ես ներեմ նրան։ Մինչև յո՞թ անգամ»։ Եվ Հիսուսը պատասխանում է. «Չեմ ասում քեզ՝ մինչև յոթ անգամ, այլ մինչև յոթանասուն անգամ յոթ»։ (Մատթեոս 18:21-22)

Նա պատմում է մի առակ մի հարուստ մարդու՝ այս դեպքում թագավորի մասին, որը ցանկանում է հաշվարկել իր հաշիվները։ Նրա ծառաներից մեկը նրան 10,000 դոլար էր պարտք և ի վիճակի չէր մարել պարտքը։ Թագավորը հրամայեց մարման մի պլան, որը ծանր վիճակի մեջ կդներ նրան, նրա կնոջը և երեխաներին։ Մարդն ընկավ թագավորի ոտքերի առաջ և աղաչեց համբերատար լինել, որպեսզի ինքը կարողանա հոգալ պարտքը։ Թագավորն այնքան լցվեց կարեկցանքով, որ ներեց ծառայի պարտքը։

Իր հերթին, մարդը դուրս եկավ և գտավ մի ծառայակցի, որը նրան շատ ավելի փոքր գումար էր պարտք՝ մոտ 100 դոլար, և պահանջեց՝ նույնիսկ բռնանալով նրան. «Վճարի՛ր ինձ, ինչ որ պարտք ես»։ Այդ անձն ընկավ ծնկի և աղաչեց մարդուն համբերատար լինել՝ խոստանալով շուտով մարել պարտքը։ Փոխանակ գոնե մի փոքր կարեկցանք ցուցաբերելու, նա հրամայեց մարդուն նետել բանտ, մինչև որ նա վճարի պարտքը։

Երբ ուրիշները տեսան, թե ինչ է տեղի ունեցել, պատմեցին թագավորին։ Թագավորը կանչեց նրան և ասաց. «Չար ծառա, ես քեզ ներեցի այդ ամբողջ պարտքը, որովհետև դու աղաչեցիր ինձ։ Մի՞թե դու էլ չպետք է կարեկցեիր քո ծառայակցին, ինչպես ես կարեկցեցի քեզ»։ Իր զայրույթի մեջ թագավորը ծառային հանձնեց դահիճներին, մինչև որ նա վճարի ամբողջ պարտքը։

Հիսուսն ամփոփում է առակը՝ ասելով. «Այդպես էլ իմ երկնավոր Հայրը կանի ձեզ, եթե յուրաքանչյուրդ ձեր սրտից չներեք ձեր եղբորը նրա հանցանքները»։ (Մատթեոս 18:23-35)

Ներողամտությունը Արմոդոքսիայի անկյունաքարն է։ Ըմբռնումը, կարեկցանքը և սերը կառուցված են ներողամտության հիմքի վրա։ Այն այնքան էական է քրիստոնեությունը հասկանալու համար, որ Հիսուսը կրկնում է այն «Հայր մեր» աղոթքի վերջում և պատմում է այս առակը՝ խնդրելով մեզ դնել մեզ ուրիշների տեղում։ Թույլ մի տվեք, որ թագավորների և ծառաների նման կերպարների օգտագործումը այս պատմությունը դասի անտեղինների շարքին. հասկացեք, որ մենք բոլորս ընկնում ենք ծառայի ծուղակը։ Աստված ներել է մեր հանցանքները։ Նա ներել է մեր ամենամեծ պարտքը։ Մենք սկսում ենք մաքուր էջից մկրտության ժամանակ և Քրիստոսի հետ հաղորդության յուրաքանչյուր հնարավորության դեպքում։ Հետևաբար, մենք իրավունք չունենք չներելու ուրիշներին։

Մինչ աշխարհը հաշտվում է պատերազմների և լքված դիվանագիտության հետ, մենք կառուցում ենք աղոթքի կյանք, որը սկսվում է ներողամտությամբ՝ թե՛ մեր, թե՛ նրանց հանդեպ, ովքեր ցավ են պատճառել մեզ։

Աղոթենք. Տե՛ր մեր Աստված, խնդրում ենք, որ բուժես այս աշխարհի վերքերն ու հիվանդությունները։ Դու դուրս եկար Երկնքի հարմարավետությունից՝ Քո ոտքերը դնելու մարդկության կոշիկների մեջ։ Դու ներեցիր առանց վերապահումների։ Այդ ոգով օգնիր ինձ հասկանալու իմ մերձավորի ցավն ու պայքարը, ներելու նրանց, ովքեր ցավ են պատճառել ինձ։ Քո օրինակը միշտ պահիր իմ աչքերի առջև։ Ամեն։

Շապիկի լուսանկար՝ 24.04.2005