Չարենցը՝ հույս փոխանցող

Արմոդոքսին այսօր. Հմայիչ երեխաներ

Եղիշե Չարենցը 20-րդ դարի հայ մեծագույն բանաստեղծն էր։ Նա ապրել և ստեղծագործել է Առաջին համաշխարհային պատերազմից, Ցեղասպանությունից հետո և Հայաստանում կոմունիզմի տարիներին, ինչպես նաև քաղաքական դրդապատճառներով բանտարկվել է։ Այդ մթին ժամանակներում նրա պոեզիան արտացոլում էր իրեն շրջապատող գեղեցկությունը Հայաստան կոչվող մի փոքրիկ հողակտորում։

Չարենցը գրել է. «Իմ ամբողջ կյանքում իմ անհնարին նպատակը եղել է մի երգ ավարտելը՝ երեխաներին հմայելու համար»։ Նա այս տողերը գրել է իր ընկերոջը և գրչակից ընկերոջը՝ Ավետիք Իսահակյանին, այն բանից հետո, երբ հարևան խցում լսել է, թե ինչպես է բանտարկյալը երգում Իսահակյանի երգերից մեկը։

Տգեղության մեջ «հմայիչ երեխաներ» ունենալը լավատեսությամբ լցվելուց կամ դրական մնալուց ավելին է. դա նոր կյանքի կարևորությունը գիտակցելն ու հույսը փոխանցելն է։

Մրմնջացեք նոր օրվա երգը այն բառերով, որոնք խոսում են Ձեր սրտի հետ։

Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։