Պատգամ, որը չպետք է անտեսվի

Արմոդոքսիան այսօր. Պատգամը

Երբ մենք հռչակում ենք մեր հավատքը Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ, հաճախ կենտրոնանում ենք Նրա անձի վրա և ակամա մոռանում հավատքի հիմնարար տարրերից մեկը՝ այն պատգամը, որը Նա քարոզել է։ 325 թվականին Եկեղեցու կողմից ընդունված և աշխարհի բոլոր եկեղեցիներում ամեն կիրակի արտասանվող Նիկիական հանգանակում մենք հռչակում ենք մեր հավատքը Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու, ինչպես նաև Սուրբ Եկեղեցու բացառիկության հանդեպ։ Մենք ունենք հավատո հանգանակի ավելի կարճ ձևեր, որոնցից մեկը Հայ Եկեղեցում մկրտության ժամանակ խոստովանում է կնքահայրը։ Արևմտյան եկեղեցիներում, ինչպիսիք են Հռոմեական կաթոլիկ և անգլիկան եկեղեցիները, արտասանվում է Առաքելական հանգանակը։ Սուրբ Ներսես Շնորհալու 9-րդ դարի աղոթքում մենք կարդում ենք Հիսուսի՝ Աստծո Որդու մասին ավելի հակիրճ ձևակերպում. «Որ ի Հօրէ ծոցոյ իջեր, և ի Սրբոյ Կուսէն Մարիամայ մարմնացար վասն մերոյ փրկութեան, խաչեցար և թաղեցար, և յարեար ի մեռելոց և համբարձար առ Հայր»։

In all of the creeds and professions of faith, the person of Jesus, the Son of God, is defined. What is missing is his message, or even more simply, mention or reference of his message. I use the word “missing” rather than “omitted” or “forgotten” because I believe the development of these creeds were products of the times and societal needs. In the case of the Armenian Church, her constituency during the early centuries was homogeneous. The people attending church and shared common values and so it wasn’t necessary to reference the message in a creed.

Արմոդոքսիան նպատակ ունի այդ հնագույն հավատքը տեղափոխել այսօրվա աշխարհ և հասարակություն։ Գլոբալացված հասարակության մեջ, որտեղ բազմաթիվ տարբեր պատգամներ են պայքարում Ձեր ուշադրության համար, Հիսուսի պատգամը կարող է հեշտությամբ մերժվել, անտեսվել կամ նույնիսկ մոռացվել՝ Հիսուսին այլ ընտրություններից գերադասելու եռանդուն ջանքերի պատճառով։ Հասուն հավատքը հասկանում է, որ հենց Հիսուսի պատգամն է եզակի և գերազանցում է ամեն ինչին։ Նրա պատգամի մեջ մենք հասկանում ենք «Աստված սեր է» հայտարարության լրիվությունը։ Հիսուսի պատգամն է, որ մեզ կապում է ժամանակի սկզբին, և դրա մեջ մենք գտնում ենք Հիսուսի՝ որպես Աստծո Որդու աստվածությունը։ «Ես իմ անձով չեմ եկել, այլ ճշմարիտ է նա, ով ինձ ուղարկեց» (Հովհաննես 7:28)։

Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու 4-րդ ժամի աղոթքը՝ հավելվածով․ Որդի Աստծո, Աստված ճշմարիտ, որ Հոր գրկից իջար և մեր փրկության համար Սուրբ Կույս Մարիամից մարմնացար, [որ ճշմարիտ սիրո և գթության պատգամը ուսուցանեցիք Ձեր խոսքերով և Ձեր կյանքով,] որ խաչվեցիք, թաղվեցիք, մեռելներից հարություն առաք և համբարձվեցիք առ Հայր, մեղանչեցի երկնքի առաջ և Ձեր առաջ, հիշե՛ք ինձ՝ ավազակի պես, երբ գաք Ձեր արքայության մեջ։ Ամեն։

20i23/19i24