Օրհնված Մյուռոն

Արմոդոքսի՝ այսօր. Մյուռոնօրհնեք

Որոշակի պահի ձեթը դառնում է Մյուռոն։ Օրեր շարունակ ձեթը ներծծում է Էջմիածնի և Աստվածաշնչյան Արարատ լեռան ստվերում գտնվող սրբազան հողի աղոթքներն ու էներգիան։ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը՝ Մեծի Տանն Կիլիկիո, Երուսաղեմի, Կոստանդնուպոլսի պատրիարքությունների և Հայաստանի ու Սփյուռքի թեմերի ներկայացուցիչների հետ միասին, այժմ հավաքվում են օրհնության համար։ Երբ Կաթողիկոսը նախորդ խմբաքանակի Մյուռոնը խառնում է ձեթին, նա արդեն կաթսայի պարունակությունն անվանում է Մյուռոն։

Գոյություն ունեն չորս սրբազան մասունքներ, որոնցով Կաթողիկոսն օրհնում է Մյուռոնը՝ Սուրբ Խաչը, Ավետարանը, Սուրբ Գեղարդը և Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի Աջը։

Խաչը՝ Սուրբ Խաչը, որն օգտագործում է Կաթողիկոսը Մյուռոնն օրհնելու համար, գտնվում է Նրա ձեռքում։ Այն զարդարուն է և պատված է թանկարժեք ու կիսաթանկարժեք քարերով։ Այդպես էլ պետք է լինի, քանի որ այն պարունակում է Քրիստոսի Խաչափայտի մի մասունքը։ Խաչաձև զարդարուն պատյանը պատրաստվել է Փիլիպոս Ա Աղբակեցի Կաթողիկոսի համար 17-րդ դարի կեսերին։ Սուրբ Հեղինեին՝ Կոստանդիանոս կայսեր մորը (4-րդ դար), վերագրվում է Գողգոթայում Քրիստոսի Խաչի հայտնաբերումը։ Խաչափայտի մի քանի մասունքներ պահվում են Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում։

Ավետարանը՝ Սուրբ Ավետարանը, վերաբերում է Նոր Կտակարանի առաջին չորս գրքերին՝ Մատթեոս, Մարկոս, Ղուկաս և Հովհաննես։ Այստեղ փաստագրված են մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի կյանքը, ծառայությունը, ուսմունքը և Նրա կյանքի իրադարձությունները։ Այս գրքերը պահվում են զարդարուն մետաղյա կազմի մեջ և պահվում են սպասարկող եպիսկոպոսներից մեկի կողմից։

Նիզակը՝ Սուրբ Գեղարդը, Հայաստան է բերել Թադեոս Առաքյալը։ Հովհաննեսի Ավետարանը (19:34) արձանագրում է, որ հռոմեացի զինվորը ծակել է Հիսուսի կողը, երբ Նա հոգին ավանդում էր Խաչի վրա։ Սուրբ Գիրքը վկայում է, որ արյուն և ջուր է հոսել։ Զինվորի անունը Լոնգինոս է (ըստ Նիկոդեմոսի Ավետարանի)։ Հայաստան այցելող զբոսաշրջիկների մեծ մասն այցելում է Գեղարդավանք, որը փորված է լեռան մեջ։ Սուրբ Գեղարդը դարեր շարունակ պահվել է այնտեղ։

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի մասունքը՝ Լուսավորչի Աջը, այն առաջին Կաթողիկոսի աջ ձեռքի ոսկորի մի մասն է, ով օրհնել է Մյուռոնի առաջին խմբաքանակը՝ 301 թվականին Հայաստանում քրիստոնեությունն ընդունելուց հետո։ Մասունքը պահվում է մարդու ձեռքի չափսերով ոսկեզօծ մասունքարանի մեջ, որը Կաթողիկոսը բարձրացնում է կաթսայի վրայով՝ օրհնելով Մյուռոնը, իսկ այնուհետև՝ ժողովրդին։

Այսօր մենք աղոթում ենք Սուրբ Մյուռոնի օրհնության աղոթքով. «Քրիստոս, մեր Աստված, Դու անուշահոտություն ես Քեզ հավատացողների և Քո սիրով Քեզ հետ կապվածների համար։ Մարդկության հանդեպ Քո սիրո միջոցով Դու մեզ ընդունեցիր հավերժական բնակավայրեր և արժանացրիր մեզ ծառայելու Քեզ՝ մեր բոլոր զգայարաններով, մեր կյանքի բոլոր օրերին։ Տե՛ր, լցրու մեզ այդ անուշահոտության պարգևներով և մեր մեջ դիր Սուրբ Հոգու շնորհները։ Թույլ տուր մեզ կանգնել Քո առաջ մաքուր և անարատ։ Ամեն»։