Բեյսբոլի խաղում խաղացողը կարող է դուրս մնալ կամ գնդակին չդիպչելով, կամ էլ լավ նետված գնդակին չարձագանքելով: Պատիժը՝ «ստրայքը», կիրառվում է թե՛ գործողության, թե՛ անգործության համար, եթե հարվածելու հնարավորություն եղել է: Այո՛, ստրայքը գրանցվում է ինչպես նպատակին չհասնող գործողության, այնպես էլ բաց թողնված հնարավորության համար:
Քրիստոսը մեզ հրավիրում է գործելու: Հիսուսը պատվիրում է մեզ «խնդրել, փնտրել և թակել» (Մատթեոս 7:7), ինչպես նաև «կերակրել քաղցածներին, հագցնել մերկերին, մխիթարել տառապյալներին» (Մատթեոս 25): Մեր կյանքում հարվածելու հնարավորությունները բազմաթիվ են, երբ ամեն օր մեզ են նետվում հուսահատությունն ու հիվանդությունը:
Քրիստոնյան կոչված է գործելու՝ հարվածելու՝ օգտագործելով իր տաղանդները՝ այն օրհնությունները, որոնք յուրահատուկ են միայն իրեն:
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/swinging-the-bat-no-strike-754-e1754330717696.jpg7601125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-25 00:10:022026-08-23 17:34:03Երկու հարված՝ դուրս
Լեռան քարոզում Հիսուսն ասում է. «Խնդրեցե՛ք, և կտրվի ձեզ. փնտրեցե՛ք, և կգտնեք. թակեցե՛ք, և կբացվի ձեզ»։ (Մատթեոս 7:7)
Քրիստոնեությունը գործողության կրոն է, և մենք գիտենք, որ այդ գործողության ուղղությունը մեզ տալիս է հենց ինքը՝ Քրիստոսը։ «Խնդրեցեք», «փնտրեցեք» և «թակեցեք» բառերը բայեր են՝ գործողություն արտահայտող բառեր։
Իսահակ Նյուտոնը ձևակերպեց շարժման երրորդ օրենքը՝ յուրաքանչյուր գործողության հակազդումը հավասար է և հակառակ ուղղված։ Նյուտոնի համար սա էներգիայի և ջերմության հոսքի մասին օրենք էր, թեև այն հեշտությամբ նկարագրում է նաև Հիսուսի խոսքերում առկա դինամիկան։ Եվ թեև Նյուտոնն այդ կապը չհաստատեց, մեզ համար ակնհայտ է, որ սըր Իսահակը մաթեմատիկոս էր, ֆիզիկոս, աստղագետ, ալքիմիկոս, հեղինակ և աստվածաբան։
Հայկական ուղղափառությունն այսօր, մեկ րոպե ամառվա համար. Սիրո գործեր
Քրիստոնեությունը գործի կրոն է։ Քրիստոսը բազմիցս ուսուցանում է, որ մենք պետք է օգտագործենք Աստծուց մեզ տրված տաղանդները՝ բարություն բերելու համար թե՛ մեր, թե՛ ուրիշների կյանքին։ Հենց գործելու մեջ է, որ մենք բացահայտում ենք պատասխանատվությունը։ Հետևաբար, կյանքն ունի արժեք և իմաստ, երբ մենք գործում ենք, երբ կիսում ենք այն պարգևները, որոնցով Աստված օրհնում է մեզ՝ ուրիշների հետ։
Հիսուսի միակ պատվիրանը սիրելն էր։ Եվ որպեսզի թյուրիմացություններ չլինեն, Հիսուսը Իր կյանքով ցույց է տալիս սիրո գործողությունը։ «Սիրեցե՛ք միմյանց, ինչպես Ես սիրեցի ձեզ», - ասում է Նա (Հովհաննես 13:34)։ Հիսուսի սերը զոհաբերական սեր է։ Մենք կոչված ենք նույն չափանիշին՝ սիրել՝ տալով մեզանից։
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/bike-by-bus-stop-752.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-07 00:10:272026-08-06 22:17:21Սերը գործողություն է
Արմոդոքսիան այսօր. Մոռացվածները, մաս 9 – Քրիստոսի դեմքը
Մարդկանց մեծ մասը կարողանում է իր մտքում Հիսուսի պատկերը կերտել՝ հիմնվելով արվեստում նրա տարածված ներկայացումների վրա՝ լինեն դրանք նկարներ, գծանկարներ, թե ֆիլմեր։ Երկար մազերով, մեջտեղից բաժանված սանրվածքով և մորուքով այս տղամարդը սովորաբար պատկերվում է առաջին դարի հագուստով՝ սպիտակ պատմուճանով և սանդալներով։
Կրոնական մասունքները նույնպես նպաստել են այս պատկերի ձևավորմանը։ Առավել հայտնի է Թուրինի պատանքը՝ Հիսուսի թաղման կտավը, որի վրա դրոշմված է նրա պատկերը։ Վերոնիկայի քողը պատկերի մեկ այլ աղբյուր է։ Խաչելության ճանապարհին Հիսուսի հավատարիմ հետևորդներից մեկը՝ Վերոնիկան, ծեծված և ուժասպառ Հիսուսին է մեկնում իր քողը՝ նրա սուրբ և տանջված դեմքից արյունն ու քրտինքը սրբելու համար։ Այդ կտավի վրա հավերժացել է նրա դեմքի պատկերը։
Այսօր, երբ արհեստական բանականության չաթ-բոտին տալիս ենք «Ստեղծիր Հիսուսի պատկերը» պարզ հրահանգը, ստանում ենք նախնական պատասխան՝ «սուրբ տեսիլքը կյանքի կոչելով», որին հաջորդում է մի պատկեր, որը քիչ թե շատ նման է այն ամենին, ինչ հոլիվուդյան պրոդյուսերները մեզ ստիպել են ընկալել որպես Աստծո Որդու պատկեր՝ երկար, մեջտեղից բաժանված մազերով, մորուքով և այլն։
Հիսուսի դեմքը մոռացվել է։ Ես խոսում եմ Հիսուսի իրական դեմքի մասին, որը հայ քրիստոնեական ավանդույթը ներկայացրել է դարերի ընթացքում։ Սա այն դեմքն է, որը Դուք տեսնում եք հայկական եկեղեցիների խորաններին, արվեստի գործերում և մանրանկարներում։
Հիսուսը մեզ խնդրում է Իրեն տեսնել «Իր եղբայրներից ու քույրերից ամենափոքրի» մեջ։ Նրա կոչը գրված է Մատթեոսի ավետարանի 25-րդ գլխում։ Դա սովյալի, ծարավի, լքվածի, միայնակ ու տանջվածի, անօթևանի, հիվանդի և սգավորի դեմքն է։
Ինչպես այն մարդիկ, որոնց մասին Նա հիշատակում է այս հատվածում (համարներ 31-46)՝ նրանք, ովքեր չմոռացան Նրա դեմքը, մենք ևս կարող ենք հարցնել. «Ե՞րբ տեսանք Քեզ սոված և կերակրեցինք, կամ ծարավի և խմեցրինք։ Ե՞րբ տեսանք Քեզ օտարական և հյուրընկալեցինք, կամ մերկ և հագցրինք։ Ե՞րբ տեսանք Քեզ հիվանդ կամ բանտում և այցելեցինք»։ Իսկ Հիսուսը պատասխանում է. «...Ինչ որ արեցիք իմ այս փոքր եղբայրներից մեկին, ինձ արեցիք»։
Սա մեր Տիրոջ ոչ թե հարմարավետ կամ հաճելի պատկեր է, այլ այն իրականությունը, որը Նա թողել է մեզ. պատերազմի եզրին ճչացող անծնող երեխան, տնտեսական ճգնաժամից տառապող սովյալ ընտանիքը, հալածանքներից փախչող գաղթականը, իր վերջին ընկերոջ կորստի սգի մեջ հույսը կորցրած միայնակ մարդը։ Սրանք Քրիստոսի մոռացված դեմքերից են։
Մենք աղոթում ենք. Տե՛ր, բացիր աչքերս, որպեսզի աշխարհը տեսնեմ որպես մի վայր և հնարավորություն՝ ուրիշների հետ Քո սերը կիսելու համար։ Ամեն։
Հին Կտակարանում պատվիրանների ներկայացման բացասական եղանակը, հատկապես առավել հայտնի «Տասը պատվիրաններում», այն տպավորությունն է թողել, թե պատվիրանները միայն սահմանափակումների մասին են։ Օրինակ՝ մենք ավելի շատ ծանոթ ենք «Մի՛ սպանիր» պատվիրանին, քան «Հարգի՛ր կյանքը» կոչին, կամ «Մի՛ շնացիր» պատվիրանին, քան «Եղի՛ր սիրող և հավատարիմ» հորդորին։
Քրիստոսը պատվիրանների բացասական երանգը փոխեց դրական հայտարարությունների, որոնք խրախուսում են գործել։ «Արա՛ ուրիշներին այնպես, ինչպես կուզենայիր, որ նրանք անեին քեզ» (Մատթեոս 7)։ «Սիրի՛ր Տիրոջը՝ քո Աստծուն, քո ամբողջ սրտով, մտքով և հոգով» (Մարկոս 12)։ «Սիրե՛ք ձեր թշնամիներին և աղոթե՛ք ձեզ հալածողների համար» (Մատթեոս 5)։ Գործել, սիրել, աղոթել. սրանք բոլորը գործողություն արտահայտող բայեր են։ Հիսուսը մեզ՝ ձեզ և ինձ, առաքյալներից մինչև մեր օրերը, ուղարկում է աշխարհ՝ գործելու, սիրելու և աղոթելու դրական պատգամով։
Սա Աստծո հետ մեր հարաբերությունների ըմբռնման հիմնարար փոփոխություն է, քանի որ այն հիմնված է միմյանց և մեր աշխարհի հետ ունեցած մեր հարաբերությունների վրա։ Հետևաբար, մեղքը ոչ թե ինչ-որ բան անելու, այլ պատվիրվածը չանելու մեջ է։ Վերապատվելի Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի դիպուկ խոսքերով՝ «Ի վերջո, մենք կհիշենք ոչ թե մեր թշնամիների խոսքերը, այլ մեր ընկերների լռությունը» (Խղճի շեփորը)։
Գործե՛ք, սիրե՛ք և աղոթե՛ք. սրանք կարևոր գործողություններ են՝ ի պատասխան պատերազմով, թունավոր մթնոլորտով, ատելությամբ, անհանդուրժողականությամբ և նույնիսկ ցեղասպանությամբ տառապող աշխարհի։ Այո՛, մեղքը գործելուց խուսափելու մեջ է։ Այսօր մենք աղոթում ենք. Թող որ ես ավելին գործեմ, սիրեմ և աղոթեմ՝ ի պատասխան աշխարհի։ Անելով այն, ինչ կարող եմ, սիրելով անդադար և աղոթելով ամեն ինչի միջով։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/09/Shhh-Silence-is-Golden-e1759205542620.jpg1125746Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-09-30 00:01:042025-09-29 21:13:08Լռությունը ոսկի չէ
Բեյսբոլի խաղում խաղացողը կարող է դուրս մնալ կամ գնդակին չդիպչելով, կամ էլ լավ նետված գնդակին չարձագանքելով: Պատիժը՝ «ստրայքը», կիրառվում է թե՛ գործողության, թե՛ անգործության համար, եթե հարվածելու հնարավորություն եղել է: Այո՛, ստրայքը գրանցվում է ինչպես նպատակին չհասնող գործողության, այնպես էլ բաց թողնված հնարավորության համար:
Քրիստոսը մեզ հրավիրում է գործելու: Հիսուսը պատվիրում է մեզ «խնդրել, փնտրել և թակել» (Մատթեոս 7:7), ինչպես նաև «կերակրել քաղցածներին, հագցնել մերկերին, մխիթարել տառապյալներին» (Մատթեոս 25): Մեր կյանքում հարվածելու հնարավորությունները բազմաթիվ են, երբ ամեն օր մեզ են նետվում հուսահատությունն ու հիվանդությունը:
Քրիստոնյան կոչված է գործելու՝ հարվածելու՝ օգտագործելով իր տաղանդները՝ այն օրհնությունները, որոնք յուրահատուկ են միայն իրեն:
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/swinging-the-bat-no-strike-754-e1754330717696.jpg7601125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-08-05 00:01:272025-08-04 11:06:07Հարվածելով. երկու ուղի
Լեռան քարոզում Հիսուսն ասում է. «Խնդրեցե՛ք, և կտրվի ձեզ. փնտրեցե՛ք, և կգտնեք. թակեցե՛ք, և կբացվի ձեզ»։ (Մատթեոս 7:7)
Քրիստոնեությունը գործողության կրոն է, և մենք գիտենք, որ այդ գործողության ուղղությունը մեզ տալիս է հենց ինքը՝ Քրիստոսը։ «Խնդրեցեք», «փնտրեցեք» և «թակեցեք» բառերը բայեր են՝ գործողություն արտահայտող բառեր։
Իսահակ Նյուտոնը ձևակերպեց շարժման երրորդ օրենքը՝ յուրաքանչյուր գործողության հակազդումը հավասար է և հակառակ ուղղված։ Նյուտոնի համար սա էներգիայի և ջերմության հոսքի մասին օրենք էր, թեև այն հեշտությամբ նկարագրում է նաև Հիսուսի խոսքերում առկա դինամիկան։ Եվ թեև Նյուտոնն այդ կապը չհաստատեց, մեզ համար ակնհայտ է, որ սըր Իսահակը մաթեմատիկոս էր, ֆիզիկոս, աստղագետ, ալքիմիկոս, հեղինակ և աստվածաբան։
Հայկական ուղղափառությունն այսօր, մեկ րոպե ամառվա համար. Սիրո գործեր
Քրիստոնեությունը գործի կրոն է։ Քրիստոսը բազմիցս ուսուցանում է, որ մենք պետք է օգտագործենք Աստծուց մեզ տրված տաղանդները՝ բարություն բերելու համար թե՛ մեր, թե՛ ուրիշների կյանքին։ Հենց գործելու մեջ է, որ մենք բացահայտում ենք պատասխանատվությունը։ Հետևաբար, կյանքն ունի արժեք և իմաստ, երբ մենք գործում ենք, երբ կիսում ենք այն պարգևները, որոնցով Աստված օրհնում է մեզ՝ ուրիշների հետ։
Հիսուսի միակ պատվիրանը սիրելն էր։ Եվ որպեսզի թյուրիմացություններ չլինեն, Հիսուսը Իր կյանքով ցույց է տալիս սիրո գործողությունը։ «Սիրեցե՛ք միմյանց, ինչպես Ես սիրեցի ձեզ», - ասում է Նա (Հովհաննես 13:34)։ Հիսուսի սերը զոհաբերական սեր է։ Մենք կոչված ենք նույն չափանիշին՝ սիրել՝ տալով մեզանից։
Նրա անունը Մարի էր։ Ոմանք նրան երբեմն Մերի էին կոչում, երբեմն էլ՝ Մարիա։ Ինձ համար նա տատիկ էր։
Նա վեց երեխաներից ավագն էր։ Նա ամուսնացած էր և արդեն երկու երեխա ուներ, երբ նրա կյանքը կտրուկ փոխվեց։ Նրա փոքրիկ ընտանիքը ապաստան գտավ ծնողների տանը, որտեղ նրանք ապրում էին մինչև իրենց աքսորվելը։ Քաղաքական անկարգությունները շրջապատել էին նրան, և պարբերաբար լուրեր էին հասնում մոտակա գյուղերում ու քաղաքներում տեղի ունեցող սպանությունների՝ թե՛ անհատական, թե՛ զանգվածային, մասին։
Մարիին բռնի ուժով հեռացրեցին իր տնից, բայց միայն այն բանից հետո, երբ նրա հորն ու ամուսնուն ձերբակալեցին և տարան՝ տանը թողնելով միայն կանանց ու երեխաներին, որոնք բռնաբարության և ֆիզիկական դաժանությունների հեշտ թիրախ էին։
Մարիի համար պարզ դարձավ, որ կառավարության ծրագիրը շատ ավելի մեծ էր, քան պարզապես իր ընտանիքին կամ քաղաքը թիրախավորելը։ Կառավարությունն իրականացնում էր էթնիկ բնակչության զանգվածային ոչնչացման ծրագիր, որը հետագայում սահմանվեց որպես ցեղասպանություն կամ, ավելի հեշտ հասկանալու համար՝ «էթնիկ զտում»։ Մարին չէր հասկանում, թե ինչու էր անհրաժեշտ այն պարզեցնել մինչև հիմնական հասկացություն։ Իրականում, ողջ կյանքի ընթացքում նա դժվարությամբ էր հասկանում, թե ինչու էին թվացյալ խելացի, բարոյական կերպար ունեցող, եկեղեցիներում աղոթող, Աստծուն փառաբանող և Տիրոջ անունը հռչակող մարդիկ թույլ տալիս, որ նման վայրագություններ տեղի ունենան։
Մարին մահացավ 1985 թվականին Ամերիկայում՝ իր անկողնում, այն իրադարձություններից 70 տարի անց, որոնք նրան բերել էին այս երկիր։ Բարեբախտաբար, նա չապրեց մինչև այն օրը, երբ ստիպված կլիներ տեսնել կամ հարցականի տակ դնել աշխարհի լռությունը Բոսնիայի, Ռուանդայի, Դարֆուրի, Սուդանի, Կոնգոյի և այժմ՝ Գազայի վերաբերյալ։ Նրա համար բավական էր, որ ապրել էր նացիստական Գերմանիայում ֆաշիզմի վերելքի և Կամբոջայում Պոլ Պոտի ռեժիմի գործողությունների ժամանակ տիրող լռության պայմաններում։
Ավետարանի մեծ քարոզիչ, վերապատվելի դոկտոր Մարտին Լյութեր Քինգն ասել է. «Ի վերջո, մենք կհիշենք ոչ թե մեր թշնամիների խոսքերը, այլ մեր ընկերների լռությունը»։ Սա նրա նախազգուշացման հավելումն էր. «Պատմությունը ստիպված է լինելու արձանագրել, որ սոցիալական փոխակերպման այս ժամանակաշրջանի ամենամեծ ողբերգությունը ոչ թե վատ մարդկանց աղմկոտ բղավոցն էր, այլ լավ մարդկանց սարսափելի լռությունը»։
Ոգեշնչված Շնորհալու 10-րդ ժամի աղոթքով՝ այսօր ես աղոթում եմ. Ամենախնամ Տեր, բացիր աչքերս աշխարհի ցավն ու տառապանքը տեսնելու համար, որպեսզի կարողանամ տեսնել կյանքի գեղեցկությունը ամեն ինչում։ Բացիր ականջներս, որպեսզի լսեմ Քո զավակների աղաղակը, բացիր բերանս, որպեսզի խոսեմ աշխարհի չարիքի դեմ և խթանեմ խաղաղությունը, բացիր ձեռքերս, որպեսզի աշխատեմ հանուն արդարության, առաջնորդիր ոտքերս արդարության ուղիներով քայլելու, որպեսզի հավատքս կենդանանա Քո պատվիրաններով ապրած կյանքում։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/05/Grandma-in-Kitchen-e1747371411386.jpg7281108Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-05-16 00:01:182025-05-18 21:30:20Չափազանց շատ լռություն
Հայաստան կատարած ուխտագնացության վերջին երեկոյան ես նստած էի իմ սենյակում և պատուհանից նայում էի մայրամուտին։ Սենյակը բավական բարձր էր, որպեսզի ինձ հնարավորություն տար տեսնելու Երևանի համայնապատկերը՝ Արարատ լեռան վեհաշուք ստվերի ներքո։ Ուղևորությանս ընթացքում ես հանդիպել էի մարդկանց, ովքեր աշխատում էին տեխնոլոգիաների առաջնագծում։ Ես ժամանակ անցկացրի նրանց հետ, ովքեր մարտահրավեր էին նետում նորմերին և գերազանցում էին՝ հանուն իրենց, իրենց ընտանիքների և իրենց երկրի բարօրության։ Օդում իրական հույս կար։
Հիշում եմ՝ նայում էի պատուհանից և աղոթում խաղաղության համար։ Դա պարզ մի ցանկություն էր. եթե այս փոքր, բայց հզոր երկիրը կարողանար խաղաղություն ունենալ, հրաշքներ կարող էին և կլինեին։ Այդ ժամանակ արդեն երեք տասնամյակ էր, ինչ այս երկիրը, որը ճաշակել էր դարերի ճնշումներ, ջարդեր, կոմունիզմ, տեղեկատվության սահմանափակում և նույնիսկ ցեղասպանություն, ապրում էր խաղաղության մեջ։ Ես նայում էի Երևանի երկնակամարին և գիտեի, որ մենք կտեսնենք լավագույն հրաշքները, եթե միայն խաղաղություն լիներ։
Մի քանի տարի անց, մի առավոտ Հայաստանից մի ընկեր զանգահարեց ինձ։ Մեր զրույցի վերջում նա ասաց. «Եթե միայն խաղաղություն ունենանք, մենք ամեն ինչ կարող ենք անել, կարող ենք ձգտել լավագույնին և լինել լավագույնը։ Եթե միայն խաղաղություն ունենանք»։ Նրա զանգը հիշեցրեց ինձ այդ գիշերվա իմ աղոթքի մասին։ Կարծես մի քանի տարի առաջվա իմ աղոթքը ձայնագրված լիներ և նորից հնչեր ինձ համար։ Նրա աղոթքն, այնուամենայնիվ, ավելի արդիական էր և ավելի հրատապ հնչերանգ ուներ։
Հեռվից դժվար է հասկանալ ուրիշների ցավն ու տառապանքը։ Արմոդոքսիայի հիմնական սկզբունքներից մեկը ուրիշների կոշիկների մեջ մտնելու կոչն է։ Սա կարեկցանքի արտահայտություն է, այսինքն՝ ուրիշների ցավն ու տառապանքը լիովին հասկանալու համար մենք պետք է քայլենք նրանց կոշիկներով։
Ահա մի փոքր վարժություն, որը կարող է օգնել մեզ հարմարեցնել մեր ոտքերը այդ կոշիկներին։ Մեզանից նրանք, ովքեր ապրում են Միացյալ Նահանգներում, գուցե լիովին չհասկանան Հայաստանում խաղաղության համար աղոթքը, բայց մենք կարող ենք սկսել՝ պատկերացնելով մի աշխարհ, որտեղ մենք անընդհատ ենթարկվում ենք Մեքսիկայի և Կանադայի հարձակումներին այն աստիճան, որ ապրում ենք մեր անկախությունը պահպանելու անորոշության մեջ՝ օրեցօր։ Հնարավոր է՝ օրինակն արդարացի չէ՝ հաշվի առնելով ԱՄՆ-ի չափերը, հզորությունը և աշխարհագրությունը։ Դուք՝ Եվրոպայում, Աֆրիկայում կամ Մերձավոր Արևելքում գտնվողներդ, որտեղ երկրներն իրար շատ ավելի մոտ են և փոխկապակցված, կարող եք դիտարկել Շվեյցարիայի նման մի երկիր, եթե նրա հարևաններ Ֆրանսիան, Իտալիան, Ավստրիան և Գերմանիան ունենային միայն մեկ նպատակ՝ ոչնչացնել այդ համեմատաբար փոքր երկիրը։ Ցավոք, Ձեզ հարկավոր չէ պատկերացնել, պարզապես նայեք գոյություն ունեցող լարվածություններին՝ լինի դա Ուկրաինայի և Ռուսաստանի, Իսրայելի և պաղեստինցիների, Հնդկաստանի և Պակիստանի միջև, Կոնգոյում, Սուդանում կամ Դարֆուրում առկա մշտական սպառնալիքներին և, իհարկե, Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև։
Իսկ եթե դեռ դժվար է պատկերացնել, նստեք Ձեր իսկ տանը՝ բնակարանում, և պատկերացրեք Ձեր բոլոր հարևաններին՝ յուրաքանչյուրին՝ հարևան դռան և փողոցի մյուս կողմում, որոնք ցանկանում են միայն մեկ բան՝ ճնշել, հաղթել և ազատվել Ձեզանից այդ թաղամասում։
Ուրիշի կոշիկների մեջ մտնելը կարեկցանքի կոչ է։ Սա նշանակում է հասկանալ, որ միակ իրական և ճշմարիտ հրաշքը, որի համար պետք է աղոթենք և աշխատենք, խաղաղությունն է։ Ուրիշի կոշիկների մեջ մտնելը մեզ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, իսկ երբ արդեն այդ կոշիկների մեջ ենք, պետք է քայլենք դեպի լուծում։
Եկեք քայլենք դեպի այդ լուծումը՝ այսօրվա աղոթքով, որը պատշաճ կերպով վերցված է Ասսիզիի Սուրբ Ֆրանցիսկոսից. Տե՛ր, դարձրու ինձ Քո խաղաղության գործիքը։ Որտեղ ատելություն կա, թող սեր ցանեմ, որտեղ վիրավորանք՝ թող ներում շնորհեմ, որտեղ կասկած՝ հավատ, որտեղ հուսահատություն՝ հույս, որտեղ խավար՝ լույս, և որտեղ տխրություն՝ ուրախություն։ Ո՛վ Աստվածային Վարդապետ, շնորհիր ինձ, որ ոչ թե մխիթարվել փնտրեմ, այլ մխիթարել, ոչ թե հասկացվել, այլ հասկանալ, ոչ թե սիրվել, այլ սիրել։ Քանզի տալով է, որ ստանում ենք, ներելով է, որ ներվում ենք, և մահանալով է, որ ծնվում ենք հավերժական կյանքի համար։ Ամեն։
Շապիկի լուսանկարը՝ Լունաբել Բեյլերյան, 2023 Մի երիտասարդ աղջիկ քնած է, մինչ մայրը գորգեր է գործում
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/05/P0139.jpg6381000Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-05-13 00:01:412025-05-13 20:14:40Խաղաղության ձգտումներ՝ կարեկցանքի միջոցով
