Armenian names traditionally end with an I-A-N (alternatively with a Y-A-N) to denote belonging. It means, “From the family of…” The last name “Petrosian” says from the family of Petros, equivalent to Peterson in English.
Jesus’ family members have the same I-A-N naming tradition. They are called Christian, that is, of the family of Christ. His family is made up of those who accept his invitation to join.
In Matthew, chapter 12 we read Jesus’ words as He “stretched out His hand toward His disciples and said, ‘Here are My mother and My brothers! For whoever does the will of My Father in heaven is My brother and sister and mother.’” (vs. 48-50)
Today’s one minute for Summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Baby-dad-Van-Gogh.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-26 00:10:572026-08-25 21:28:44Իանը ընտանիք է
Armodoxy for Today: 10x One Minutes on the Lord’s Prayer, Number 2 – Our Father
Jesus sets the tone for his prayer, with the first words. This is a conversation with God, but He is not overwhelming. He is “Our Father.” He is approachable. He is father, that is, one who cares, and is responsible to share His love with us. He is father, who embraces us in our pain and hurt and smiles with us in the beauty we absorb. He shares our joys and suffers with us in times of distress.
Furthermore, He is our Father, not my father, not your father, but our father. As such He is the God of all. There are no favorite children, we are all his children. He is the Father who distributes His love equally among all His children. And we therefore understand, that every war is a civil war, because the argument and misunderstanding is between us and with a brother or sister, for we all share the same father. The first two words of the prayer set the address of who we are talking with. Our Father.
This is the second of 10x one minutes for Summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/07/sun-rise-on-earth-739-e1752506514851.jpg8781082Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-07-28 00:10:512026-07-29 10:43:15Հայր մեր (2-ից 10)
The reading for this Sunday came from the eight chapter of the Gospel of Luke. While Jesus is actively engaged in His ministry, by teaching and sharing profound parables, his mother and brothers come to him, but, Scripture records that they “could not approach Him because of the crowd.” (19) He’s told that his mother and brothers are standing outside and want to see him.
Jesus, changes the conversation, taking the emphasis off of the actual characters of his family, including the Blessed Mother by saying, “My mother and my brothers are these who hear the word of God and do it.” (21)
With this statement Jesus has opened the doors to God, the Kingdom and to all of Eternity to everyone. Hearing the word of God and doing it, is a formula that is simple and doable. It implies that the word of God is action. It has to be done. “A new commandment I give to you,” says Jesus, “that you love one another; as I have loved you, that you also love one another. By this all will know that you are My disciples, if you have love for one another.” (John 13:34-35)
Being a member of Jesus’ family, that is, being a Christian, comes down to doing, loving, sharing, caring, reaching, hugging, consoling, praying, comforting, listening, sacrificing, extending yourself to others.
Accordingly, todays prayer asks for the essentials to be a member of Christ’s family. Lord, open my soul to the courage and strength to be a member of your family. Amen.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/11/Dancing-around-the-Maple-Tree-820-e1762146025854.jpg1125756Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-11-03 00:01:542025-11-02 21:03:09Ընտանեկան գործ
A pious Christian will certainly jump at the chance to help, or even interact, with Christ. For many, Christ is only a person appearing in history, and so, it is safe to want come to his aid. If I were there at the time of the crucifixion, I certainly would have stood up against his accusers or torturers.
Of all the challenges Jesus offers to participate in the Kingdom, there is no invitation as clear as the one he offers when he says, “I was hungry and you gave Me food; I was thirsty and you gave Me drink; I was a stranger and you took Me in; I was naked and you clothed Me; I was sick and you visited Me; I was in prison and you came to Me.’… For inasmuch as you did it to one of the least of these My brethren, you did it to Me.’” (Matthew 25)
No need to time travel to meet Jesus, he’s all around us.
Today’s one minute for Summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Homeless-Matthew-25-772.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-08-29 00:01:492025-08-28 19:37:34Հիսուսն ավելի մոտ է, քան Դուք կարծում եք
Armenian names traditionally end with an I-A-N (alternatively with a Y-A-N) to denote belonging. It means, “From the family of…” The last name “Petrosian” says from the family of Petros, equivalent to Peterson in English.
Jesus’ family members have the same I-A-N naming tradition. They are called Christian, that is, of the family of Christ. His family is made up of those who accept his invitation to join.
In Matthew, chapter 12 we read Jesus’ words as He “stretched out His hand toward His disciples and said, ‘Here are My mother and My brothers! For whoever does the will of My Father in heaven is My brother and sister and mother.’” (vs. 48-50)
Armodoxy for Today: Religious Scams & the Weakest Link
We have all become familiar – too familiar — with this word, scam. We have heard of Internet scams, financial scams, email and telephone scams, and try to exercise some degree of caution against them. Banks, financial institutions, even health care foundations issue warning about the threat of being scammed. But when it comes to religious scams, we are certain that it could never happen to us. After all, we think, I’m a Christian, born and raised a Christian, and I know what I believe to be true. In that statement we find the weakest link in what protects us from religious scams.
Այս օրերին ամեն ոք իրեն իրավունք է վերապահում հանդես գալ որպես Քրիստոսի, քրիստոնեական հավատքի և քրիստոնեության վերաբերյալ բոլոր հարցերի գիտակ։ Բավական է սոցիալական ցանցերում բարձրաձայն մեջբերել Աստվածաշնչի մի քանի համար, և յուրաքանչյուր ոք կարող է հարթակի շնորհիվ որոշակի հեղինակությամբ հանդես գալ։ Կեղծ լուրերը պիտակավորվում են, սակայն կրոնի, հատկապես՝ քրիստոնեության դեպքում, ամեն ինչ թույլատրելի է։ Պատերազմների և դրանց մասին խոսակցությունների սրման հետ մեկտեղ՝ ասպարեզը բաց է աշխարհի վերջի մասին կանխատեսումների համար, որոնք կապված են Արմագեդոն կոչվող ճակատամարտի հետ։
Քանի որ կրոնը անձնական հարց է, մարդիկ իրականում չեն հետաքրքրվում դրա նախապատմությամբ։ Օրինակ՝ Հայ եկեղեցին, լինելով Առաքելական, այսինքն՝ առաքյալների ժամանակներից եկող, յուրահատուկ տեղ ունի քրիստոնեական աշխարհում և հեղինակությամբ է խոսում քրիստոնեական հասկացությունների ու դոգմաների մասին։ Այնուամենայնիվ, մարդկանց համար ավելի հեշտ է հավատալ այն ամենին, ինչին ցանկանում են, որքան էլ դա տարօրինակ թվա, քան ինքնակրթվելը։
So, in the interest of passing along some information which you may not know, here are a few things to keep in mind as you read through the scary predictions which are being made in the name of Christ and Christianity.
1 The Old Testament is not salvific. Jesus Christ is the fulfilment of the law and the prophets.
2 Jesus is the Son of God and therefore His ethnicity transcends our understanding of ethnicity. He belongs equally to everyone and to all ethnic groups.
3 The word Israel means the “people of God.” After baptism in the Armenian Church, we proclaim the person a member of the “New Israel” which is not to say they belong to the Jewish state in the Middle East.
4 Jesus will return. His return is imminent, but it has been imminent since the 1st century. For this reason, Jesus says, “About that day or hour no one knows, not even the angels in heaven, nor the Son, but only the Father.” (Matthew 24:36)
5 The location of Jesus’ return is not disclosed. It’s his business. He asks us to love and care, not to predict places. Despite what you have read or heard, if Jesus decides he wants to come back in Puerto Rico or in Armenia, you can site all the pages in the Bible and all the preachers that you’ve heard, he doesn’t have to go by those rules. Again, He asks us to love and care, not to predict places.
6 Anyone who predicts Jesus’ return on a specific date or place is running a scam.
7 The Book of Revelation was written by St. John, one of the 12 disciples. He was imprisoned on an island writing to the Christian’s of the time. He wrote in a code that they, the people of the time, would understand. The message is simply: endure the sufferings and persecution, God’s victory is guaranteed in the end.
8 Who goes to Heaven is God’s business. Ours is to love and care for one another and leave the rest to God. Our prayer – your prayer – should be: Lord have mercy.
These are just a few items I wanted to share with you considering all the scary religious misinformation that’s being pumped out in the name of Christianity. There’s much more and that’s why we created Epostle and hope you follow the ancient teachings.
Աղոթե՛ք այն աղոթքը, որը սովորեցրեց մեզ մեր Տեր Հիսուսը. Հայր մեր, որ երկինս ես, սուրբ եղիցի անուն քո. եկեսցե արքայություն քո. եղիցին կամք քո որպես երկինս և երկրի. զհաց մեր հանապազորդ տուր մեզ այսօր. և թող մեզ զպարտիս մեր, որպես և մեք թողումք մերոց պարտապանաց. և մի տանիր զմեզ ի փորձություն, այլ փրկեա՛ զմեզ ի չարէ։ Զի քո է արքայություն և զորություն և փառք հավիտյանս. Ամեն։
Կան սրբեր, որոնք առանձնանում են մյուսներից և հատուկ հարգանք են վայելում հայ ժողովրդի շրջանում։ Նրանցից մեկը Սուրբ Սարգիսն է։ Ծնողները իրենց որդիներին Սարգիս են անվանում, իսկ Սարգսյան ազգանունը բավականին տարածված է։ Մի քանի տարի առաջ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ-ն Սուրբ Սարգիսը հռչակեց երիտասարդների բարեխոս սուրբ։ Այսօր երիտասարդները եկեղեցիներում հերթ են կանգնում՝ Սուրբ Սարգսի տոնին հատուկ օրհնություն ստանալու համար, որը նշվում է տարվա այս եղանակին՝ Աստվածահայտնությունից հետո և Մեծ պահքից առաջ։
Սարգիսը 4-րդ դարի սուրբ է, ծնունդով հռոմեացի, որը Կոստանդիանոս Մեծի կողմից նշանակվել է Կապադովկիայի իշխան (Հայաստանի հարևանությամբ, այսօրվա Կեսարիան)։ Եվ թեև նա մեզանից բաժանված է տարածությամբ ու ժամանակով, նրա պատմությունից բխող պատգամն ուղղակիորեն խոսում է մեր օրերի մասին։
Կոստանդիանոսի քրիստոնեություն ընդունելուց և նորահայտ քրիստոնեական կրոնի բերած ուրախությունից հետո Սարգիսը շրջում էր կայսրությունով մեկ՝ մարդկանց քարոզելով հավատքի, հույսի և սիրո պատգամը։ Սակայն, երբ նա հասավ Պարսկաստան, Շապուհ թագավորը պահանջեց, որ Սարգիսը դադարեցնի Քրիստոսի քարոզչությունը և փոխարենը երկրպագի իր հեթանոսական կուռքերին։ Սարգսի պատասխանը թագավորին եղավ. «Ես հավատում եմ մեկ Աստծո՝ Ամենասուրբ Երրորդությանը, որը ստեղծել է երկինքն ու երկիրը։ Որպես հողից արարված մարդ՝ ես կարող եմ կործանել Ձեր հեթանոսական արձանները և այն կրակը, որին երկրպագում եք»։
Այս հայտարարությունը ժամանակի կրոնի դեմ զայրացրեց մարդկանց, և նրանք սկսեցին քարերով ու մահակներով ծեծել Սարգսին։ Ի վերջո, նրանք բանտարկեցին նրան՝ հուսալով, որ նա կուրանա Քրիստոսից, սակայն նա մնաց հավատարիմ իր հավատքին։ Նա մահվան դատապարտվեց քրիստոնեական հավատքի և մարդկանց Քրիստոսին բերելու «հանցանքի» համար։ Երբ նրան պետք է մահապատժի ենթարկեին, նա աղոթեց իր հետևորդների համար. «Ո՛վ Տեր, Քրիստոս մեր Աստված, բոլոր նրանք, ովքեր հիշում են իմ անունը իրենց փորձությունների և նեղությունների ժամանակ, և ովքեր աղոթքով ու պահքով հիշում են այս դեպքը, լսի՛ր նրանց աղոթքները և կատարի՛ր նրանց բոլոր խնդրանքները»։ Երկնքից մի ձայն լսվեց. «Ես կտամ քեզ այն, ինչ խնդրեցիր, իսկ դու արի՛ տուն՝ վայելելու այն բարիքը, որ պատրաստված է քեզ համար»։
Ես Ձեզ խնայեցի նրա մահվան մանրամասները, որոնք բավականին դաժան են, բայց պետք է նշեմ, որ նա անջնջելի հետք է թողել ժողովրդի հոգեբանության մեջ։ Մինչ օրս, նույնիսկ պարսիկների շրջանում, Սարգիսը հայտնի է որպես «Անհաղթ վկա և բոլոր խնդրանքների կատարող»։
Հաճախ ֆիզիկական կարգապահությունը (օրինակ՝ պահքը) փոխարինում է պահքի ավելի կարևոր պատճառներին, այն է՝ Հիսուս Քրիստոսի պատգամին։ Նույնիսկ այսօր ժողովրդի մեջ դեռևս շրջում են որոշ ժողովրդական առասպելներ Սուրբ Սարգսին երազում տեսնելու, աղի բլիթ ուտելու մասին՝ որպես սիրահարվելու և նշանվելու նշաններ։
Այսօր, երբ մենք վերապատմում ենք Սուրբ Սարգսի պատմությունը, պետք է այն դուրս բերենք պատմության էջերից և դիտարկենք որպես համոզմունքների ու հավատքի դաս։ Իրականում, այսօր քրիստոնյաներն ամեն օր հալածվում են իրենց համոզմունքների համար։ Մենք գուցե չենք տեսնում կայսրերի սրերը կամ Շապուհ թագավորի նման բացահայտ հայտարարություններ, բայց մեզ հարվածող զենքերը նույնքան մահացու են։ Մեր կյանքը լցված է նյութապաշտության գայթակղություններով՝ հավատալով, որ մեր ունեցվածքը սահմանում է մեզ և ունի ինչ-որ ներքին արժեք, մինչդեռ մենք տարվում ենք ուրիշների վիճակի նկատմամբ ընդհանուր անտարբերությամբ։ Մահը գալիս է մեզ մոտ, որովհետև մենք արհամարհում ենք Քրիստոսի՝ սիրելու կոչը։
Մենք լավ կանենք, եթե սրտին մոտ ընդունենք մեր Կաթողիկոսի կոչը։ Սուրբ Սարգիսը մեզ տալիս է համոզմունքի, հավատքի, կարգապահության և իսկական ուժի օրինակ։ Մի աշխարհում, որն այլ բան է սովորեցնում, Հայոց եկեղեցու այս սուրբը պետք է ողջունելի լինի ոչ միայն մեր երիտասարդների, այլև բոլորիս կյանքում։
Աղոթենք. «Ո՛վ Քրիստոս, կյանքի և հավիտենության առաջնորդ, ինչպես Քո ծառա Սուրբ Սարգիսը ցույց տվեց իր կյանքով, թող Քո պատգամն ու փառքը արտացոլվեն իմ կյանքում։ Թող որ ես պատվեմ Սուրբ Սարգսին և բոլոր սրբերին՝ ապրելով Քեզ հետ, Քեզ դնելով իմ կյանքի կենտրոնում՝ այսօր և միշտ։ Ամեն։»
30i24
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/02/Sarkis-Warrior-in-Prayer.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-02-15 00:01:222025-02-14 22:12:42Սուրբ Սարգիս՝ հատկապես այսօրվա համար
Հայրաբանությունը՝ այսօր. Գալստյան շարք – Փոխկապակցվածություն
Աստծո և մարդու փոխկապակցվածությունը նկարագրված է Հիսուսի հաջորդ խոսքում. Խնդրե՛ք, և կտրվի ձեզ, փնտրե՛ք, և կգտնեք, թակե՛ք, և կբացվի ձեր առաջ: Որովհետև ամեն ոք, ով խնդրում է, ստանում է, և ով փնտրում է, գտնում է, և ով թակում է, նրա առաջ կբացվի: Կամ ձեզանից ո՞վ է այն մարդը, որ եթե իր որդին հաց խնդրի, նրան քար կտա: Կամ եթե ձուկ խնդրի, նրան օձ կտա՞: Արդ, եթե դուք, չար լինելով հանդերձ, գիտեք ձեր զավակներին բարի պարգևներ տալ, որքա՜ն ավելի ձեր Հայրը, որ երկնքում է, բարիքներ կտա նրանց, ովքեր խնդրում են Իրեն: Արդ, ամեն ինչ, ինչ կուզենայիք, որ մարդիկ ձեզ անեն, դուք էլ նրանց արե՛ք, որովհետև այդ է Օրենքը և Մարգարեները: (Մատթեոս 7:7-12)
Հիսուսը Աստծուն ներկայացնում է որպես Հայր: Ինչպես բացահայտեցինք Ծննդյան տոների ճանապարհի սկզբում, այս կոչումը բացառապես քրիստոնեական է և ընդգծում է այն մտերմիկ հարաբերությունը, որը մենք կարող ենք ակնկալել Արարչի հետ: Նա մեզ հրավիրում է Իր սուրբ և օրհնյալ ընտանիք: Ճիշտ այնպես, ինչպես Նա Աստծուն անվանում է Հայր, այժմ Նա մեզ էլ է տվել այդ իրավունքը, և դրանով իսկ մենք դառնում ենք Քրիստոսի եղբայրներն ու քույրերը:
Ավետարանը վկայում է, որ մի օր, երբ բազմությունը շատ մեծ էր, Հիսուսի մայրն ու եղբայրները չկարողացան մոտենալ Նրան: Նրան հաղորդեցին. «Քո մայրն ու եղբայրները դրսում կանգնած են և ուզում են խոսել Քեզ հետ»: Բայց Նա պատասխանեց և ասաց նրան, ով հաղորդեց. «Ո՞վ է Իմ մայրը և ո՞վ են Իմ եղբայրները»: Եվ ձեռքը մեկնելով դեպի Իր աշակերտները՝ ասաց. «Ահա՛ Իմ մայրը և Իմ եղբայրները»: (Մատթեոս 12:47-48)
Որպես հայեր՝ մեր անուններին ավելացվող «յան» վերջածանցը մեզ նույնականացնում է՝ նշանակելով «որդի» կամ «ընտանիք»: Համապատասխանաբար, «քրիստոնյա» (Քրիստոս+յան) բառը նշանակում է Քրիստոսի ընտանիք, և այսօր մենք այդ աստվածային ընտանիքի մի մասն ենք: Որպես այդպիսին՝ մենք պարտավոր ենք միմյանց վերաբերվել այն սիրով և հարգանքով, որով Աստված վերաբերվում է մեզ: Այն, ինչ հաճախ անվանում են «Ոսկե կանոն», մեր Տերը հռչակում է այս պահին. «Այն ամենը, ինչ կուզենայիք, որ մարդիկ ձեզ անեն, դուք էլ նրանց արեք»: «Արմոդոքսին» (Armodoxy) Ոսկե կանոնի վկայությունն է:
Դիտարկելով մեր աշխարհը՝ Դուք այժմ ավելի խորությամբ կհասկանաք, թե ինչու էր Հիսուսի պատգամն այդ ժամանակ այդքան արմատապես նոր ու հեղափոխական, և ինչու է այն այդպիսին մնում նաև այսօր: Այն խոսում է Աստծո և Նրա արարչագործության միջև եղած փոխկապակցվածության մասին այնպիսի մակարդակով, որը հասկանալի է մեր գործողությունների միջոցով:
Այսօր աղոթում ենք. Տե՛ր, թող Քո սուրբ խոսքերն առաջնորդեն ինձ: Օգնի՛ր ինձ միշտ մտքումս պահել այն զգացումներն ու արտահայտությունները, որոնք Աստծուց են և անհրաժեշտ են ուրիշների հետ կիսվելու համար: Ինչպես ես եմ ուզում սիրված լինել, թող սիրեմ ուրիշներին: Ինչպես ես եմ ուզում ներված լինել, թող ներեմ ուրիշներին: Ինչպես ես եմ ուզում ճանաչված լինել, թող ճանաչեմ իմ մերձավորին: Ամեն:
Սրբերը տարբեր են լինում։ Հնարավոր է՝ սա տարօրինակ հնչի Եկեղեցու ընտրանու մասին խոսելիս, սակայն յուրաքանչյուր սուրբ ունի իր յուրահատուկ պատմությունը, որն օգնում է մեզ կյանքի մեր քրիստոնեական ուղու վրա։
Անդրեասը Քրիստոսի առաջին կոչեցյալ աշակերտն էր, որին հայերենում անվանում են Նախակոչ։ Նա այն անձն էր, ով ընդունեց Հիսուսի կոչը։ Սուրբ Գրքում մենք կարդում ենք, որ նա ուրիշներին ևս հրավիրում էր հետևել Տիրոջը, որոնցից ամենանշանավորը նրա ավագ եղբայրն էր՝ Պետրոսը, ով հետագայում դարձավ առաքյալ և Հռոմի առաջին եպիսկոպոսը։
Առաջինը լինելը պահանջում է հատուկ և խորին քաջություն, որը կապված է ոչ միայն ներքին ուժի, այլև այն համոզմունքի ու հավատի հետ, որ ձեր ընտրած ուղին միանշանակ և անվերապահորեն ճիշտ է։
Այս շաբաթավերջին Հայոց եկեղեցին նշում է Քրիստոսի աշակերտ և առաքյալ Սուրբ Անդրեաս Նախակոչի հիշատակը՝ այն առաջին օղակը մի շարժման, որը փոխեց աշխարհը։
Աղոթք Հայոց եկեղեցու Ժամագրքից. Լույսով Քո, Քրիստոս, ամենքս լուսավորվեցինք, և Սուրբ Խաչով Քո, Փրկիչ, ապավինեցինք։ Սուրբ Անդրեաս առաքյալի բարեխոսությամբ լսիր մեզ, ո՛վ Աստված մեր Փրկիչ, շնորհիր մեզ խաղաղություն և ցույց տուր Քո ողորմությունը, Բարի՛ Տեր։ Ամեն։
Պատկերում՝ Սուրբ Անդրեասի սրբապատկերը Ղազանչեցոց եկեղեցում՝ մինչ ադրբեջանցիների կողմից պատկերի ոչնչացումն ու պղծումը։
Լուրը անսպասելի եկավ։ Որքան էլ պատրաստվեք կամ որքան էլ պատրաստ լինեք, երիտասարդի մահվան լուրը միշտ ցնցող է։ Այդպես եղավ նաև երեկ, երբ իմացանք մեր սիրելի ընկերուհու՝ Քրիսի մահվան մասին։
Ուղիղ մեկ շաբաթ առաջ մենք այցելեցինք նրան հիվանդանոցում։ Քաղցկեղի ախտորոշումը, որը նա ստացել էր մեկ տարի առաջ, այժմ դարձել էր այն մահվան դատավճիռը, որից բոլորս վախենում էինք, բայց երբեք չէինք ուզում ընդունել։ Քաղցկեղի նման սարսափելի երևույթի դեմ մեր պաշտպանական մեխանիզմները գործի են դրվում։ Մենք քաղցկեղին տարբեր անուններ ենք տալիս, ինչպիսիք են «C տառը» կամ «այդ սարսափելի հիվանդությունը», որպեսզի խուսափենք բառն արտաբերելուց։ Բայց ո՞ւմ ենք խաբում։ Քաղցկեղը խիղճ չունի։ Քաղցկեղին չի հետաքրքրում՝ դուք ընդունում եք այն, թե ոչ։ Մենք հարմար տեղեր ենք գտնում թաքնվելու համար, հատկապես երբ վտանգը մեծ է, հիմնականում այն պատճառով, որ չենք ցանկանում կորցնել հույսը։
Հիվանդասենյակում մենք աղոթեցինք։ Կարդացինք Հիսուսի խոսքերը Հովհաննեսի Ավետարանից և ավարտեցինք Նրա հռչակմամբ. «Քանի դեռ աշխարհում եմ, աշխարհի լույսն եմ» (9:5)։ Մենք զրուցեցինք, և ես հաղորդեցի Սուրբ Խորհուրդը։ Սենյակից դուրս գալուց առաջ ես օծեցի նրա ճակատը և համբուրեցի այն։ Ես գիտեի, որ այդ սենյակում մի զորություն կար՝ մի զորություն, որը կբժշկեր այս գեղեցիկ տիկնոջը։
Քրիսը շատերի համար էր ընկեր։ Նա երբեք վատ խոսք չէր ասում, միշտ նուրբ հաճոյախոսություններով էր արտահայտում իր ներքին գեղեցկությունը։ Նա տորթեր ձևավորող էր և իր արհեստը կատարում էր այնպիսի նրբագեղությամբ, որն արտացոլում էր կյանքի հանդեպ իր սերը։ Մեր ընտանիքում մենք բախտ ենք ունեցել համտեսելու նրա ստեղծագործություններից մի քանիսը հատուկ առիթներով։ Նա նվիրյալ քրիստոնյա էր, երբեք չէր պարծենում, երբեք ցուցադրաբար չէր արտահայտում իր հավատքը, բայց ես գիտեմ մի քանի մարդու, որոնց նա օգնել է առանց որևէ ակնկալիքի։ Նրա օգնությունը հիմնված էր այն պատվիրանի վրա, որն իր Տերը դրել էր նրա սրտում։ Նա հավատում էր ուրիշների տեղում լինելու սկզբունքին, նա զգում էր նրանց ցավը, դառնում նրանց կյանքի և մեր ծառայության մի մասը։
Հիվանդանոցում աղոթելուց հետո մենք կարճ զրուցեցինք։ Վստահ էի, որ նրան հիվանդանոցից դուրս կտեսնեմ, բայց գիտեմ, որ նույնիսկ լավագույն ծրագրերը սահմանափակված են ֆիզիկական սահմաններով։ Իմ ավելի քան քառասուն տարվա ծառայության ընթացքում հազվադեպ եմ տեսել Քրիստոսի հանդեպ այնպիսի անկեղծ հավատ և վստահություն, ինչպիսին Քրիսը ցուցաբերեց իր կյանքի ընթացքում և հատկապես այդ օրը՝ իր մահվան դատավճռի դիմաց։
Սուրբ Հրեշտակների տոնին հաջորդող այս շաբաթվա ընթացքում և երեկվա իմ քննադատությանը համահունչ՝ ես իրատես կլինեմ և չեմ նշի, թե երկինքը նոր հրեշտակ ունի, այլ Աստծուն շնորհակալություն կհայտնեմ այն հրեշտակի համար, որն այցելեց մեզ այստեղ՝ իր կյանքի ընթացքում, որպեսզի կիսվի մեզ հետ սիրո, կյանքի, հույսի և Աստծո հանդեպ լիակատար անվերապահ վստահության պատգամով։ Մենք ունենք մեկ ունկնդիր պակաս Armodoxy-ի համար այսօր։ Թող Աստված հանգստացնի նրա հոգին։
Մենք աղոթում ենք Հայ Եկեղեցու հոգեհանգստյան աղոթքը. «Քրիստոս Որդի Աստծո, գթած և գթասիրտ, Քո արարչական սիրով ողորմիր Քո բոլոր արարածների հոգիներին, հատկապես Քո նորոգ հանգուցյալ ծառայի՝ Քրիստինեի հոգուն։ Հանգիստ և ողորմություն շնորհիր նրա հոգուն, իսկ մեզ՝ մեղավորներիս, շնորհիր մեր հանցանքների թողություն։ Ամեն»։