Սուրբ Խաչի վերացման տոնը քրիստոնեական այն տոներից է, որոնք կենտրոնանում են Քրիստոսի Խաչի վրա։ Այս շաբաթ մենք խորհրդածություններով անդրադառնում ենք Սուրբ Խաչին։ Սուրբ Պողոս առաքյալը գրում է. «Որովհետեւ խաչի քարոզութիւնը կորուսեալների համար յիմարութիւն է, բայց մեզ համար, որ փրկւում ենք, Աստծու զօրութիւնն է։» (Ա Կորնթացիս 1։18)։
Այս խորհրդածությունները սկսենք մի շատ հիմնարար հարցադրմամբ. Արդյո՞ք Խաչն անհրաժեշտ է փրկության համար։ Կամ ավելի պարզ՝ արդյո՞ք Խաչն անհրաժեշտ է քրիստոնեության մեջ… քրիստոնեական փորձառության մեջ։
Գրող Նիկոս Կազանձակիսը, որն առավել հայտնի է «Հույն Զորբան» վեպով, առաջին անգամ այս հարցերը դիտարկել է իր 1955 թվականի «Քրիստոսի վերջին փորձությունը» վեպում։ Ի՞նչ կլիներ, եթե Հիսուսը չընդուներ «բաժակը», ինչպես աղոթում էր Գեթսեմանիի պարտեզում (Ղուկաս 22։42)։ Ի՞նչ կլիներ, եթե Նա չընդուներ կամ հրաժարվեր Խաչի հետ իր հանդիպումից։ Ավելի խորը՝ արդյո՞ք հնարավոր էր, որ Հիսուսը չվերցներ բաժակը, չբարձրանար Խաչին։ Եվ եթե չաներ դա, ի՞նչ կնշանակեր (կամ չէր նշանակի) դա մեզ համար այսօր։
Այս շաբաթ մենք դիտարկում ենք Խաչը՝ աստվածաշնչյան տեսանկյունից և Սուրբ Եկեղեցու աղոթքներում։ Սկսում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու 14-րդ ժամերգության աղոթքով. Արարածոց ամենայնի խնամակալ, պահեա՛ նշանաւ խաչի քոյ զհոգի եւ զմարմին իմ ի պատրանաց մեղաց, ի փորձութեանց չարին, ի մարդկանց անիրաւաց, եւ յամենայն վտանգից երեւութից եւ աներեւութից։ Ողորմեա՛ քո արարածոց եւ ինձ։ Ամէն։
Հայկական ազգանունները ավանդաբար ավարտվում են «յան» վերջածանցով՝ ցույց տալու համար պատկանելությունը։ Այն նշանակում է «…ընտանիքից»։ «Պետրոսյան» ազգանունը նշանակում է Պետրոսի ընտանիքից, ինչը անգլերենում համարժեք է Փիթերսոնին։
Հիսուսի ընտանիքի անդամները նույնպես ունեն «յան» անվանադրման ավանդույթը։ Նրանց անվանում են քրիստոնյա, այսինքն՝ Քրիստոսի ընտանիքից։ Նրա ընտանիքը կազմված է նրանցից, ովքեր ընդունում են Նրա հրավերը՝ միանալու համար։
Մատթեոսի ավետարանի 12-րդ գլխում մենք կարդում ենք Հիսուսի խոսքերը, երբ Նա «իր ձեռքը մեկնեց իր աշակերտների վրա և ասաց. «Ահա՛ իմ մայրը և իմ եղբայրները. որովհետև ով որ կատարում է իմ երկնավոր Հոր կամքը, նա՛ է իմ եղբայրը, քույրը և մայրը»»։ (հմր. 48-50)
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Baby-dad-Van-Gogh.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-26 00:10:572026-08-25 21:28:44Իանը ընտանիք է
Արմոդոքսի այսօրվա համար. 10 մեկրոպեանոց հատված Տերունական աղոթքի մասին, թիվ 2՝ Մեր Հայր
Հիսուսն իր աղոթքի տոնը սահմանում է առաջին իսկ բառերով։ Սա զրույց է Աստծո հետ, սակայն Նա ճնշող չէ։ Նա «Մեր Հայրն» է։ Նա մատչելի է։ Նա Հայր է, այսինքն՝ մեկը, ով հոգ է տանում և պատասխանատու է մեզ հետ Իր սերը կիսելու համար։ Նա Հայր է, ով գրկում է մեզ մեր ցավի ու վշտի մեջ և ժպտում մեզ հետ այն գեղեցկության մեջ, որը մենք ընկալում ենք։ Նա կիսում է մեր ուրախությունները և տառապում մեզ հետ նեղության ժամանակներում։
Ավելին, Նա մեր Հայրն է, ոչ թե իմ հայրը, ոչ թե քո հայրը, այլ մեր Հայրը։ Որպես այդպիսին՝ Նա բոլորի Աստվածն է։ Սիրելի զավակներ չկան, մենք բոլորս Նրա զավակներն ենք։ Նա այն Հայրն է, ով հավասարապես բաշխում է Իր սերը Իր բոլոր զավակների միջև։ Եվ հետևաբար, մենք հասկանում ենք, որ յուրաքանչյուր պատերազմ քաղաքացիական պատերազմ է, քանի որ վեճն ու թյուրիմացությունը մեր և մեր եղբոր կամ քրոջ միջև է, քանի որ մենք բոլորս կիսում ենք նույն Հորը։ Աղոթքի առաջին երկու բառերը սահմանում են այն հասցեատիրոջը, ում հետ մենք խոսում ենք։ Մեր Հայր։
Սա ամառային շրջանի համար նախատեսված 10 մեկրոպեանոց հաղորդումներից երկրորդն է։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/07/sun-rise-on-earth-739-e1752506514851.jpg8781082Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-07-28 00:10:512026-07-29 10:43:15Հայր մեր (2-ից 10)
Այս կիրակի օրվա ընթերցումը Ղուկասի Ավետարանի ութերորդ գլխից էր։ Մինչ Հիսուսը զբաղված էր Իր քարոզչությամբ՝ ուսուցանելով և խորիմաստ առակներ պատմելով, Նրա մայրն ու եղբայրները գալիս են Նրա մոտ, սակայն, ինչպես վկայում է Սուրբ Գիրքը, նրանք «բազմության պատճառով չէին կարողանում մոտենալ Նրան»։ (19) Նրան հայտնում են, որ մայրն ու եղբայրները դրսում կանգնած են և ցանկանում են տեսնել Նրան։
Հիսուսը փոխում է զրույցի ընթացքը՝ շեշտը հանելով Իր ընտանիքի անդամներից, այդ թվում՝ Սուրբ Աստվածածնից, և ասում. «Իմ մայրը և Իմ եղբայրները նրանք են, որ լսում են Աստծո խոսքը և կատարում այն»։ (21)
Այս հայտարարությամբ Հիսուսը բացեց Աստծո, Արքայության և հավիտենության դռները բոլորի համար։ Աստծո խոսքը լսելը և այն կատարելը պարզ ու իրագործելի բանաձև է։ Այն ենթադրում է, որ Աստծո խոսքը գործողություն է։ Այն պետք է կատարվի։ «Նոր պատվիրան եմ տալիս ձեզ,- ասում է Հիսուսը,- որ սիրեք միմյանց. ինչպես Ես սիրեցի ձեզ, այնպես էլ դուք սիրեք միմյանց։ Դրանով բոլորը պիտի իմանան, որ դուք Իմ աշակերտներն եք, եթե սեր ունենաք միմյանց հանդեպ»։ (Հովհաննես 13:34-35)
Հիսուսի ընտանիքի անդամ լինելը, այսինքն՝ քրիստոնյա լինելը, նշանակում է գործել, սիրել, կիսվել, հոգ տանել, ձեռք մեկնել, գրկել, մխիթարել, աղոթել, հանգստացնել, լսել, զոհաբերել և անձնվիրաբար ծառայել ուրիշներին։
Հետևաբար, այսօրվա աղոթքը խնդրում է այն էական հատկանիշները, որոնք անհրաժեշտ են Քրիստոսի ընտանիքի անդամ լինելու համար. Տե՛ր, բացե՛ք իմ հոգին՝ Ձեր ընտանիքի անդամը լինելու քաջություն և ուժ ունենալու համար։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/11/Dancing-around-the-Maple-Tree-820-e1762146025854.jpg1125756Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-11-03 00:01:542025-11-02 21:03:09Ընտանեկան գործ
Բարեպաշտ քրիստոնյան, անշուշտ, կօգտվի Քրիստոսին օգնելու կամ նրա հետ շփվելու հնարավորությունից։ Շատերի համար Քրիստոսը միայն պատմության մեջ հայտնված անձնավորություն է, ուստի անվտանգ է նրան օգնության հասնելու ցանկությունը։ Եթե ես այն ժամանակ խաչելության վայրում լինեի, անկասկած, կընդդիմանայի նրա մեղադրողներին կամ տանջողներին։
Այն բոլոր մարտահրավերներից, որոնք Հիսուսն առաջարկում է Թագավորությանը մասնակցելու համար, չկա ավելի հստակ հրավեր, քան այն, որ նա առաջարկում է, երբ ասում է. «Քանզի քաղցած էի, և ինձ կերակրեցիք, ծարավ էի, և ինձ ջուր տվեցիք, օտար էի, և ինձ հյուրընկալեցիք, մերկ էի, և ինձ հագցրեցիք, հիվանդ էի, և ինձ այցելեցիք, բանտում էի, և ինձ մոտ եկաք... Քանի որ իմ այս փոքր եղբայրներից մեկին արեցիք, ինձ արեցիք» (Մատթեոս 25)։
Հիսուսին հանդիպելու համար ժամանակի մեջ ճանապարհորդելու կարիք չկա, նա մեր շուրջն է։
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Homeless-Matthew-25-772.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-08-29 00:01:492025-08-28 19:37:34Հիսուսն ավելի մոտ է, քան Դուք կարծում եք
Հայկական ազգանունները ավանդաբար ավարտվում են «յան» վերջածանցով՝ ցույց տալու համար պատկանելությունը։ Այն նշանակում է «…ընտանիքից»։ «Պետրոսյան» ազգանունը նշանակում է Պետրոսի ընտանիքից, ինչը անգլերենում համարժեք է Փիթերսոնին։
Հիսուսի ընտանիքի անդամները նույնպես ունեն «յան» անվանադրման ավանդույթը։ Նրանց անվանում են քրիստոնյա, այսինքն՝ Քրիստոսի ընտանիքից։ Նրա ընտանիքը կազմված է նրանցից, ովքեր ընդունում են Նրա հրավերը՝ միանալու համար։
Մատթեոսի ավետարանի 12-րդ գլխում մենք կարդում ենք Հիսուսի խոսքերը, երբ Նա «իր ձեռքը մեկնեց իր աշակերտների վրա և ասաց. «Ահա՛ իմ մայրը և իմ եղբայրները. որովհետև ով որ կատարում է իմ երկնավոր Հոր կամքը, նա՛ է իմ եղբայրը, քույրը և մայրը»»։ (հմր. 48-50)
Armodoxy-ն այսօր. Կրոնական խարդախություններ և ամենաթույլ օղակը
Մենք բոլորս արդեն ծանոթ ենք՝ չափազանց ծանոթ՝ «խաբեություն» բառին։ Մենք լսել ենք համացանցային, ֆինանսական, էլեկտրոնային փոստի և հեռախոսային խաբեությունների մասին և փորձում ենք որոշակի զգուշություն ցուցաբերել դրանց դեմ։ Բանկերը, ֆինանսական հաստատությունները և նույնիսկ առողջապահական հիմնադրամները նախազգուշացումներ են հրապարակում խաբեության զոհ դառնալու վտանգի վերաբերյալ։ Սակայն երբ խոսքը վերաբերում է կրոնական խաբեություններին, մենք վստահ ենք, որ դա մեզ հետ երբեք չի կարող պատահել։ Ի վերջո, մենք մտածում ենք՝ ես քրիստոնյա եմ, ծնվել և մեծացել եմ որպես քրիստոնյա, և գիտեմ, թե ինչին եմ հավատում։ Այդ պնդման մեջ էլ հենց գտնվում է մեր պաշտպանության ամենաթույլ օղակը կրոնական խաբեություններից։
Այս օրերին ամեն ոք իրեն իրավունք է վերապահում հանդես գալ որպես Քրիստոսի, քրիստոնեական հավատքի և քրիստոնեության վերաբերյալ բոլոր հարցերի գիտակ։ Բավական է սոցիալական ցանցերում բարձրաձայն մեջբերել Աստվածաշնչի մի քանի համար, և յուրաքանչյուր ոք կարող է հարթակի շնորհիվ որոշակի հեղինակությամբ հանդես գալ։ Կեղծ լուրերը պիտակավորվում են, սակայն կրոնի, հատկապես՝ քրիստոնեության դեպքում, ամեն ինչ թույլատրելի է։ Պատերազմների և դրանց մասին խոսակցությունների սրման հետ մեկտեղ՝ ասպարեզը բաց է աշխարհի վերջի մասին կանխատեսումների համար, որոնք կապված են Արմագեդոն կոչվող ճակատամարտի հետ։
Քանի որ կրոնը անձնական հարց է, մարդիկ իրականում չեն հետաքրքրվում դրա նախապատմությամբ։ Օրինակ՝ Հայ եկեղեցին, լինելով Առաքելական, այսինքն՝ առաքյալների ժամանակներից եկող, յուրահատուկ տեղ ունի քրիստոնեական աշխարհում և հեղինակությամբ է խոսում քրիստոնեական հասկացությունների ու դոգմաների մասին։ Այնուամենայնիվ, մարդկանց համար ավելի հեշտ է հավատալ այն ամենին, ինչին ցանկանում են, որքան էլ դա տարօրինակ թվա, քան ինքնակրթվելը։
Ուստի, ձեզ անհայտ որոշ տեղեկություններ փոխանցելու նպատակով, ահա մի քանի կետ, որոնք հարկավոր է հաշվի առնել, երբ կարդում եք Քրիստոսի և քրիստոնեության անունից արվող սարսափազդու կանխատեսումները։
1 Հին Կտակարանը փրկարար չէ։ Հիսուս Քրիստոս օրենքի և մարգարեների կատարումն է։
2 Հիսուս Աստծո Որդին է, և հետևաբար Նրա ազգությունը վեր է ազգության վերաբերյալ մեր ըմբռնումից։ Նա հավասարապես պատկանում է բոլորին և բոլոր ազգային խմբերին։
3 Իսրայել բառը նշանակում է «Աստծո ժողովուրդ»։ Հայ Եկեղեցում մկրտությունից հետո մենք անձին հռչակում ենք «Նոր Իսրայելի» անդամ, ինչը չի նշանակում, որ նա պատկանում է Մերձավոր Արևելքի հրեական պետությանը։
4 Հիսուս կվերադառնա։ Նրա վերադարձը մոտ է, բայց այն մոտ է համարվում դեռևս 1-ին դարից։ Այդ իսկ պատճառով Հիսուս ասում է. «Իսկ այն օրվա և ժամի մասին ոչ ոք չգիտի, ոչ երկնքի հրեշտակները և ոչ էլ Որդին, այլ միայն Հայրը»։ (Մատթեոս 24:36)
5 Հիսուսի վերադարձի վայրը բացահայտված չէ։ Դա Նրա գործն է։ Նա մեզ խնդրում է սիրել և հոգ տանել, այլ ոչ թե գուշակել վայրերը։ Ինչ էլ որ կարդացած կամ լսած լինեք, եթե Հիսուսը որոշի վերադառնալ Պուերտո Ռիկո կամ Հայաստան, Դուք կարող եք վկայակոչել Աստվածաշնչի բոլոր էջերը և Ձեր լսած բոլոր քարոզիչներին, Նա պարտավոր չէ հետևել այդ կանոններին։ Կրկնում եմ՝ Նա մեզ խնդրում է սիրել և հոգ տանել, այլ ոչ թե գուշակել վայրերը։
6 Յուրաքանչյուր ոք, ով կանխատեսում է Հիսուսի վերադարձը կոնկրետ օր կամ վայր, խարդախությամբ է զբաղվում։
7 Հայտնության գիրքը գրվել է 12 աշակերտներից մեկի՝ Սուրբ Հովհաննեսի կողմից։ Նա բանտարկված էր կղզում և գրում էր ժամանակի քրիստոնյաներին։ Նա գրել է ծածկագրով, որը ժամանակի մարդիկ կհասկանային։ Պատգամը պարզ է. համբերեք տառապանքներին և հալածանքներին, Աստծո հաղթանակը վերջում երաշխավորված է։
8 Թե ով կգնա Երկինք, Աստծո գործն է։ Մեր գործը միմյանց սիրելն ու հոգ տանելն է, իսկ մնացածը թողնել Աստծուն։ Մեր աղոթքը՝ Ձեր աղոթքը, պետք է լինի. Տե՛ր, ողորմեա։
Սրանք ընդամենը մի քանի կետեր են, որոնք ցանկացա կիսել Ձեզ հետ՝ հաշվի առնելով քրիստոնեության անունից տարածվող կրոնական ապատեղեկատվության ողջ ծավալը։ Կան շատ ավելին, և հենց այդ պատճառով մենք ստեղծեցինք Epostle-ը՝ հույս ունենալով, որ Դուք կհետևեք հնագույն ուսմունքներին։
Աղոթե՛ք այն աղոթքը, որը սովորեցրեց մեզ մեր Տեր Հիսուսը. Հայր մեր, որ երկինս ես, սուրբ եղիցի անուն քո. եկեսցե արքայություն քո. եղիցին կամք քո որպես երկինս և երկրի. զհաց մեր հանապազորդ տուր մեզ այսօր. և թող մեզ զպարտիս մեր, որպես և մեք թողումք մերոց պարտապանաց. և մի տանիր զմեզ ի փորձություն, այլ փրկեա՛ զմեզ ի չարէ։ Զի քո է արքայություն և զորություն և փառք հավիտյանս. Ամեն։
Կան սրբեր, որոնք առանձնանում են մյուսներից և հատուկ հարգանք են վայելում հայ ժողովրդի շրջանում։ Նրանցից մեկը Սուրբ Սարգիսն է։ Ծնողները իրենց որդիներին Սարգիս են անվանում, իսկ Սարգսյան ազգանունը բավականին տարածված է։ Մի քանի տարի առաջ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ-ն Սուրբ Սարգիսը հռչակեց երիտասարդների բարեխոս սուրբ։ Այսօր երիտասարդները եկեղեցիներում հերթ են կանգնում՝ Սուրբ Սարգսի տոնին հատուկ օրհնություն ստանալու համար, որը նշվում է տարվա այս եղանակին՝ Աստվածահայտնությունից հետո և Մեծ պահքից առաջ։
Սարգիսը 4-րդ դարի սուրբ է, ծնունդով հռոմեացի, որը Կոստանդիանոս Մեծի կողմից նշանակվել է Կապադովկիայի իշխան (Հայաստանի հարևանությամբ, այսօրվա Կեսարիան)։ Եվ թեև նա մեզանից բաժանված է տարածությամբ ու ժամանակով, նրա պատմությունից բխող պատգամն ուղղակիորեն խոսում է մեր օրերի մասին։
Կոստանդիանոսի քրիստոնեություն ընդունելուց և նորահայտ քրիստոնեական կրոնի բերած ուրախությունից հետո Սարգիսը շրջում էր կայսրությունով մեկ՝ մարդկանց քարոզելով հավատքի, հույսի և սիրո պատգամը։ Սակայն, երբ նա հասավ Պարսկաստան, Շապուհ թագավորը պահանջեց, որ Սարգիսը դադարեցնի Քրիստոսի քարոզչությունը և փոխարենը երկրպագի իր հեթանոսական կուռքերին։ Սարգսի պատասխանը թագավորին եղավ. «Ես հավատում եմ մեկ Աստծո՝ Ամենասուրբ Երրորդությանը, որը ստեղծել է երկինքն ու երկիրը։ Որպես հողից արարված մարդ՝ ես կարող եմ կործանել Ձեր հեթանոսական արձանները և այն կրակը, որին երկրպագում եք»։
Այս հայտարարությունը ժամանակի կրոնի դեմ զայրացրեց մարդկանց, և նրանք սկսեցին քարերով ու մահակներով ծեծել Սարգսին։ Ի վերջո, նրանք բանտարկեցին նրան՝ հուսալով, որ նա կուրանա Քրիստոսից, սակայն նա մնաց հավատարիմ իր հավատքին։ Նա մահվան դատապարտվեց քրիստոնեական հավատքի և մարդկանց Քրիստոսին բերելու «հանցանքի» համար։ Երբ նրան պետք է մահապատժի ենթարկեին, նա աղոթեց իր հետևորդների համար. «Ո՛վ Տեր, Քրիստոս մեր Աստված, բոլոր նրանք, ովքեր հիշում են իմ անունը իրենց փորձությունների և նեղությունների ժամանակ, և ովքեր աղոթքով ու պահքով հիշում են այս դեպքը, լսի՛ր նրանց աղոթքները և կատարի՛ր նրանց բոլոր խնդրանքները»։ Երկնքից մի ձայն լսվեց. «Ես կտամ քեզ այն, ինչ խնդրեցիր, իսկ դու արի՛ տուն՝ վայելելու այն բարիքը, որ պատրաստված է քեզ համար»։
Ես Ձեզ խնայեցի նրա մահվան մանրամասները, որոնք բավականին դաժան են, բայց պետք է նշեմ, որ նա անջնջելի հետք է թողել ժողովրդի հոգեբանության մեջ։ Մինչ օրս, նույնիսկ պարսիկների շրջանում, Սարգիսը հայտնի է որպես «Անհաղթ վկա և բոլոր խնդրանքների կատարող»։
Հաճախ ֆիզիկական կարգապահությունը (օրինակ՝ պահքը) փոխարինում է պահքի ավելի կարևոր պատճառներին, այն է՝ Հիսուս Քրիստոսի պատգամին։ Նույնիսկ այսօր ժողովրդի մեջ դեռևս շրջում են որոշ ժողովրդական առասպելներ Սուրբ Սարգսին երազում տեսնելու, աղի բլիթ ուտելու մասին՝ որպես սիրահարվելու և նշանվելու նշաններ։
Այսօր, երբ մենք վերապատմում ենք Սուրբ Սարգսի պատմությունը, պետք է այն դուրս բերենք պատմության էջերից և դիտարկենք որպես համոզմունքների ու հավատքի դաս։ Իրականում, այսօր քրիստոնյաներն ամեն օր հալածվում են իրենց համոզմունքների համար։ Մենք գուցե չենք տեսնում կայսրերի սրերը կամ Շապուհ թագավորի նման բացահայտ հայտարարություններ, բայց մեզ հարվածող զենքերը նույնքան մահացու են։ Մեր կյանքը լցված է նյութապաշտության գայթակղություններով՝ հավատալով, որ մեր ունեցվածքը սահմանում է մեզ և ունի ինչ-որ ներքին արժեք, մինչդեռ մենք տարվում ենք ուրիշների վիճակի նկատմամբ ընդհանուր անտարբերությամբ։ Մահը գալիս է մեզ մոտ, որովհետև մենք արհամարհում ենք Քրիստոսի՝ սիրելու կոչը։
Մենք լավ կանենք, եթե սրտին մոտ ընդունենք մեր Կաթողիկոսի կոչը։ Սուրբ Սարգիսը մեզ տալիս է համոզմունքի, հավատքի, կարգապահության և իսկական ուժի օրինակ։ Մի աշխարհում, որն այլ բան է սովորեցնում, Հայոց եկեղեցու այս սուրբը պետք է ողջունելի լինի ոչ միայն մեր երիտասարդների, այլև բոլորիս կյանքում։
Աղոթենք. «Ո՛վ Քրիստոս, կյանքի և հավիտենության առաջնորդ, ինչպես Քո ծառա Սուրբ Սարգիսը ցույց տվեց իր կյանքով, թող Քո պատգամն ու փառքը արտացոլվեն իմ կյանքում։ Թող որ ես պատվեմ Սուրբ Սարգսին և բոլոր սրբերին՝ ապրելով Քեզ հետ, Քեզ դնելով իմ կյանքի կենտրոնում՝ այսօր և միշտ։ Ամեն։»
30i24
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/02/Sarkis-Warrior-in-Prayer.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-02-15 00:01:222025-02-14 22:12:42Սուրբ Սարգիս՝ հատկապես այսօրվա համար
Հայրաբանությունը՝ այսօր. Գալստյան շարք – Փոխկապակցվածություն
Աստծո և մարդու փոխկապակցվածությունը նկարագրված է Հիսուսի հաջորդ խոսքում. Խնդրե՛ք, և կտրվի ձեզ, փնտրե՛ք, և կգտնեք, թակե՛ք, և կբացվի ձեր առաջ: Որովհետև ամեն ոք, ով խնդրում է, ստանում է, և ով փնտրում է, գտնում է, և ով թակում է, նրա առաջ կբացվի: Կամ ձեզանից ո՞վ է այն մարդը, որ եթե իր որդին հաց խնդրի, նրան քար կտա: Կամ եթե ձուկ խնդրի, նրան օձ կտա՞: Արդ, եթե դուք, չար լինելով հանդերձ, գիտեք ձեր զավակներին բարի պարգևներ տալ, որքա՜ն ավելի ձեր Հայրը, որ երկնքում է, բարիքներ կտա նրանց, ովքեր խնդրում են Իրեն: Արդ, ամեն ինչ, ինչ կուզենայիք, որ մարդիկ ձեզ անեն, դուք էլ նրանց արե՛ք, որովհետև այդ է Օրենքը և Մարգարեները: (Մատթեոս 7:7-12)
Հիսուսը Աստծուն ներկայացնում է որպես Հայր: Ինչպես բացահայտեցինք Ծննդյան տոների ճանապարհի սկզբում, այս կոչումը բացառապես քրիստոնեական է և ընդգծում է այն մտերմիկ հարաբերությունը, որը մենք կարող ենք ակնկալել Արարչի հետ: Նա մեզ հրավիրում է Իր սուրբ և օրհնյալ ընտանիք: Ճիշտ այնպես, ինչպես Նա Աստծուն անվանում է Հայր, այժմ Նա մեզ էլ է տվել այդ իրավունքը, և դրանով իսկ մենք դառնում ենք Քրիստոսի եղբայրներն ու քույրերը:
Ավետարանը վկայում է, որ մի օր, երբ բազմությունը շատ մեծ էր, Հիսուսի մայրն ու եղբայրները չկարողացան մոտենալ Նրան: Նրան հաղորդեցին. «Քո մայրն ու եղբայրները դրսում կանգնած են և ուզում են խոսել Քեզ հետ»: Բայց Նա պատասխանեց և ասաց նրան, ով հաղորդեց. «Ո՞վ է Իմ մայրը և ո՞վ են Իմ եղբայրները»: Եվ ձեռքը մեկնելով դեպի Իր աշակերտները՝ ասաց. «Ահա՛ Իմ մայրը և Իմ եղբայրները»: (Մատթեոս 12:47-48)
Որպես հայեր՝ մեր անուններին ավելացվող «յան» վերջածանցը մեզ նույնականացնում է՝ նշանակելով «որդի» կամ «ընտանիք»: Համապատասխանաբար, «քրիստոնյա» (Քրիստոս+յան) բառը նշանակում է Քրիստոսի ընտանիք, և այսօր մենք այդ աստվածային ընտանիքի մի մասն ենք: Որպես այդպիսին՝ մենք պարտավոր ենք միմյանց վերաբերվել այն սիրով և հարգանքով, որով Աստված վերաբերվում է մեզ: Այն, ինչ հաճախ անվանում են «Ոսկե կանոն», մեր Տերը հռչակում է այս պահին. «Այն ամենը, ինչ կուզենայիք, որ մարդիկ ձեզ անեն, դուք էլ նրանց արեք»: «Արմոդոքսին» (Armodoxy) Ոսկե կանոնի վկայությունն է:
Դիտարկելով մեր աշխարհը՝ Դուք այժմ ավելի խորությամբ կհասկանաք, թե ինչու էր Հիսուսի պատգամն այդ ժամանակ այդքան արմատապես նոր ու հեղափոխական, և ինչու է այն այդպիսին մնում նաև այսօր: Այն խոսում է Աստծո և Նրա արարչագործության միջև եղած փոխկապակցվածության մասին այնպիսի մակարդակով, որը հասկանալի է մեր գործողությունների միջոցով:
Այսօր աղոթում ենք. Տե՛ր, թող Քո սուրբ խոսքերն առաջնորդեն ինձ: Օգնի՛ր ինձ միշտ մտքումս պահել այն զգացումներն ու արտահայտությունները, որոնք Աստծուց են և անհրաժեշտ են ուրիշների հետ կիսվելու համար: Ինչպես ես եմ ուզում սիրված լինել, թող սիրեմ ուրիշներին: Ինչպես ես եմ ուզում ներված լինել, թող ներեմ ուրիշներին: Ինչպես ես եմ ուզում ճանաչված լինել, թող ճանաչեմ իմ մերձավորին: Ամեն:
Սրբերը տարբեր են լինում։ Հնարավոր է՝ սա տարօրինակ հնչի Եկեղեցու ընտրանու մասին խոսելիս, սակայն յուրաքանչյուր սուրբ ունի իր յուրահատուկ պատմությունը, որն օգնում է մեզ կյանքի մեր քրիստոնեական ուղու վրա։
Անդրեասը Քրիստոսի առաջին կոչեցյալ աշակերտն էր, որին հայերենում անվանում են Նախակոչ։ Նա այն անձն էր, ով ընդունեց Հիսուսի կոչը։ Սուրբ Գրքում մենք կարդում ենք, որ նա ուրիշներին ևս հրավիրում էր հետևել Տիրոջը, որոնցից ամենանշանավորը նրա ավագ եղբայրն էր՝ Պետրոսը, ով հետագայում դարձավ առաքյալ և Հռոմի առաջին եպիսկոպոսը։
Առաջինը լինելը պահանջում է հատուկ և խորին քաջություն, որը կապված է ոչ միայն ներքին ուժի, այլև այն համոզմունքի ու հավատի հետ, որ ձեր ընտրած ուղին միանշանակ և անվերապահորեն ճիշտ է։
Այս շաբաթավերջին Հայոց եկեղեցին նշում է Քրիստոսի աշակերտ և առաքյալ Սուրբ Անդրեաս Նախակոչի հիշատակը՝ այն առաջին օղակը մի շարժման, որը փոխեց աշխարհը։
Աղոթք Հայոց եկեղեցու Ժամագրքից. Լույսով Քո, Քրիստոս, ամենքս լուսավորվեցինք, և Սուրբ Խաչով Քո, Փրկիչ, ապավինեցինք։ Սուրբ Անդրեաս առաքյալի բարեխոսությամբ լսիր մեզ, ո՛վ Աստված մեր Փրկիչ, շնորհիր մեզ խաղաղություն և ցույց տուր Քո ողորմությունը, Բարի՛ Տեր։ Ամեն։
Պատկերում՝ Սուրբ Անդրեասի սրբապատկերը Ղազանչեցոց եկեղեցում՝ մինչ ադրբեջանցիների կողմից պատկերի ոչնչացումն ու պղծումը։