Գտնելով գերբնականը ներսում
Արմոդոքսիան այսօր. Գերբնականը մեր ներսում
Today we will build on yesterday’s message about our prejudices regarding the supernatural. (Carlos Santana’s story) If we put away our prejudices, and keep the ego in check, we find it easier to see the supernatural in daily occurrences, whether in the pollination of a flower, the amazing structure a duckling’s tail feather, or the supernatural occurrence healing of the physical.
When we look at the metaphor of the Vine and the branches which Jesus articulates, “I am the vine and you are the branches… you cannot bear fruit without being connected to the vine,” we find a natural progression of events. A branch cannot bear fruit if it is not connected to the vine! Yes, obviously. It’s so natural that it is a given. It is an axiom, not even necessary to mention. But our senses have become so dull, we are conditioned to the point that we doubt the obvious, and so we must repeat it for clarity. Jesus should not have had to give this lesson in agricultural and botany to a group of people who cultivated the land for their livelihood, but he did. Now imagine how much more we need to, and must, reiterate matters with which we are not familiar.
In my first parish I had a young lady who was diagnosed with a brain tumor. The diagnosis was devastating enough, without learning of the many horrible and frightening treatments she would endure to fight this disease and with no certainty of winning that battle. Within our parish community the word spread quickly, and we were all in various degrees of anguish. She was a mother of a beautiful daughter who was too young to realize what lurked ahead for mom. Her husband, stoic at the news, was ever so supportive and determined to overcome the cancer. We braced for the worst with members of our church even discussing how to take care of the little child in her mother’s absence.
That Sunday, as all Sundays, we celebrated the Divine Liturgy and distributed the Holy Eucharist. After church services she approached me. She told me – not asked me – “I received Holy Communion today. It is the Body and the Blood of Jesus Christ.” I nodded my head, yes, you did. She continued, “Well, if Jesus Christ is within me, what cancer can survive inside of me? There is no place for that cancer in my body!”
Նա սա ասաց այնպիսի համոզվածությամբ և ուժով։ Ես մինչ օրս պատկերացնում եմ նրա դեմքը, երբ նա ասում էր դա ինձ, և աչքերս լցվում են հուզմունքից, երբ մտածում եմ այդ մասին։ Եթե Հիսուս Քրիստոսը իմ մեջ է, ապա ի՞նչ գործ ունի քաղցկեղը իմ մեջ։ Այո՛։ Հենց դա էլ նա ասաց։
The lady of great faith went on to live. She and her husband brought two more beautiful daughters to this world and through the years, we stay in touch, even if only for a Christmas card, with pictures of the family growing and flowering. Even more, she is forever connected to me through the “Vine” that connects us all. Her story has helped me through some of my worst days, and I share it with others, not only to offer hope, but to change our perception of the supernatural to natural.
Այն, ինչ մենք անվանում ենք գերբնական, բնական է և նորմալ նրանց համար, ովքեր գոյություն ունեն ըմբռնման այլ հարթությունում։ Այդ հարթությունը այնքան էլ հեռու չէ։ Այն ոչնչով չի տարբերվում երկրի վրա երկինքը ընկալելուց։ Եսը կորցնելու և կյանքի հրաշքների հանդեպ մեր ունեցած նախապաշարմունքներից հրաժարվելու վարժությունը մեզ ավելի է մոտեցնում այդ իրականությանը։
Այսօր մենք աղոթում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու երեկոյան ժամերգության աղոթքով. «Ողորմած Տեր, ինձ հանձնիր բարի հրեշտակի, որը խաղաղությամբ կառաջնորդի հոգիս և անխռով կհասցնի այն չարիքի միջով դեպի երկնային վայրեր։ Ամեն»։
Շապիկ՝ Ջերմուկի ջրվեժ, 2019 թ., Տեր Վազգեն
