Արմոդոքսիան այսօր. Ավագ չորեքշաբթի. Ծնկի գալը

Հիսուսի չարչարանքների, խաչելության, թաղման և հարության պատմությունը եզակի է։ Սա մի պատմություն է, որտեղ բարին հատուցվում է չարով, իսկ չարը հաղթահարվում է բարիքով։ Սա դավաճանության, միայնության, ցավի ու զայրույթի պատմություն է, բայց միաժամանակ՝ դավաճանության ու զայրույթի, միայնության ու ատելության հաղթահարման պատմություն։

Մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի չարչարանքները սկսվում են Վերջին ընթրիքից՝ մի կերակուր, որը Նա կիսում է նրանց հետ, ում սիրում է։ Նստելով իր 12 աշակերտների հետ սեղանի շուրջ՝ Նա կտրում է հացը և գինի լցնում՝ առաջարկելով նրանց և ասելով. Առե՛ք, կերե՛ք և խմե՛ք, սրանք ձեր մեղքերի թողության համար են։ Նա առաջարկում է Իր Մարմինն ու Իր Արյունը մարդկության փրկության համար, և 2000 տարի առաջ կատարված այս ընծայաբերման մեջ Նա ներառում է նաև մեզ։ Նա ներառում է ողջ մարդկությանը՝ պատմության սկզբից մինչև ժամանակների վերջը, որպեսզի նստեն նույն սեղանի շուրջ։ Այդ սեղանի շուրջ մեզ առաջարկվում է կյանքի նույն հնարավորությունը։ Առե՛ք և կերե՛ք։ Սա իմ մարմինն է։ Առե՛ք և խմե՛ք։ Սա նոր ուխտի իմ արյունն է։ Նոր ուխտը, որն այժմ մեր համար է։

Այսօր մենք նստում ենք Տիրոջ հետ սեղանի շուրջ։ Մենք մասնակցում ենք Մարմնին և Արյանը։ Օ՜, որքան մեծ պետք է լինենք մենք, որ փրկված ենք։ Որքան մեծ պետք է լինենք մենք, որ քրիստոնյա ենք, որ մնացած մարդկությունից ավելի մեծ ենք։ Եվ մինչ այս մտքերը պտտվում են մեր գլխում, մեր հանգստությունը խաթարվում է, երբ մեր Տերը նայում է մեզ և տեսնում նույն դեմքերը, որոնք տեսել էր 2000 տարի առաջ, երբ աշակերտների միջև վեճ ծագեց, թե նրանցից ով է ամենամեծը։

Եվ այսպես, մինչ իրեն ամբոխին հանձնելը և Գեթսեմանիի պարտեզ աղոթելու գնալը, Հիսուսն իր աշակերտների հետ կիսում է վերջին դասը՝ խոնարհության դասը, և այսօր հրավիրում է Ձեզ լինելու Իր աշակերտներն ու հետևորդները։

Սուրբ Հովհաննեսը գրում է (գլուխ 13), որ Վերջին ընթրիքի ժամանակ Հիսուսը ծնկի իջավ աշակերտների առջև և սկսեց լվանալ նրանց ոտքերը՝ նրանց մերկ ոտքերից մաքրելով օրվա դժվարությունների փոշին։ Նա լվանում է աշակերտների կեղտոտ ոտքերը։ Այնուհետև Նա հարցնում է նրանց. Գիտե՞ք, թե ինչ արեցի ձեզ։ Դուք ինձ Վարդապետ և Տեր եք կոչում, և լավ եք ասում, որովհետև ես եմ։ Եթե ես՝ Ձեր Տերն ու Վարդապետը, լվացի Ձեր ոտքերը, ապա Դուք էլ պետք է լվանաք միմյանց ոտքերը։ Քանզի ես Ձեզ օրինակ տվեցի, որպեսզի Դուք էլ անեք այնպես, ինչպես ես արեցի Ձեզ։

Հիսուսն ասում է, որ եթե իսկապես ցանկանում եք մեծ լինել արքայության մեջ, պետք է սովորեք ծնկի գալ։ Եթե իսկապես ցանկանում եք մեծ լինել կյանքում, պետք է սովորեք տալ։ Հաջորդ անգամ, երբ Նա օրինակով կուսուցանի, դա կլինի ընդամենը մեկ օր անց, երբ Նա ամեն ինչ կտա Խաչի վրա։ Նա Իր կյանքը տալիս է Ձեզ և ինձ համար։

Այսօր մենք նստած ենք մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի հետ ընթրիքի։ Նա ծնկի է գալիս և լվանում մեր ոտքերը։ Նա մեզ օրինակ է տալիս, և Դուք չեք կարող պարզապես նստել այնտեղ։ Չեք կարող պարզապես նայել Նրա դեմքին։ Չեք կարող պարզապես ընդունել Նրա պարգևը՝ առանց փոխվելու։ Սա այն օրն է, երբ Դուք հանձնառություն եք ստանձնում, որ հավատը ոչ թե պարզապես Ձեր սրտում պահվող մի բան է, այլ կենդանի է Ձեր կյանքում։ Հենց տալու մեջ է, որ Դուք հասկանում եք՝ ինչ է նշանակում կենդանի լինել։ Քրիստոսի աստվածության մեջ է, որ մենք այժմ հասկանում ենք մեր մարդկայնությունը, և այսօր մենք սկսում ենք ապրել։