Հոգեգալուստը Սուրբ Հոգու՝ Սուրբ Երրորդության Երրորդ Անձի տոնն է։ Եվ թեպետ Հոգեգալուստը տեղի է ունենում Հիսուսի՝ երկինք համբարձվելուց հետո, կարևոր է հիշել, որ Քրիստոսի երկրային ծառայությունը սկսվեց Եսայի մարգարեի կողմից արված հռչակմամբ։ Ղուկասի ավետարանի 4-րդ գլխում կարդում ենք.
Եկավ Նազարեթ, ուր մեծացել էր, և ըստ Իր սովորության՝ շաբաթ օրը մտավ ժողովարան ու կանգնեց կարդալու։ Նրան տվեցին Եսայի մարգարեի գիրքը։ Երբ բացեց գիրքը, գտավ այն տեղը, որտեղ գրված էր.
«Տիրոջ Հոգին Իմ վրա է, որովհետև Նա Ինձ օծեց աղքատներին ավետարանելու համար. Ինձ ուղարկեց բժշկելու սրտով կոտրվածներին, գերիներին ազատություն քարոզելու և կույրերին՝ տեսողություն, ճնշվածներին ազատ արձակելու և Տիրոջ ընդունելի տարին հռչակելու»։
Ապա փակեց գիրքը, տվեց սպասավորին և նստեց։ Ժողովարանում գտնվող բոլորի աչքերը հառված էին Նրան։ Եվ Նա սկսեց ասել նրանց. «Այսօր այս գրվածքը կատարվեց ձեր ականջներին»։
Հիսուս մեզ թողեց Իր Եկեղեցին, որն առաջնորդվում է նույն Հոգով, և մեզ է տրված նույն առաքելությունը՝ ավետարանել աղքատներին, բժշկել սրտով կոտրվածներին և ազատություն հռչակել գերիներին։ Սա մի վեհ պատասխանատվություն է, որը մեզ է փոխանցվել Քրիստոսի կողմից և հնարավոր է դարձել Սուրբ Հոգու շնորհիվ։ Մենք աղոթում ենք. Ո՛վ Սուրբ Հոգի, Որ առաջնորդում ես Քրիստոսի Սուրբ Մարմինը, առաջնորդե՛ք ինձ ներդաշնակության և արդարության ուղիներով։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/03/a-woman-standing-facing-the-sun-with-a-long-shadow-cast-behind-her.jpg10241024Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-05-28 00:10:572026-05-27 21:12:21Սուրբ Հոգին Նրա և մեր վրա
Արմոդոքսին այսօր. Հռոմի պապ Լևոնի շրջաբերականը հրաշալի մարդկության մասին…
Մինչ Քրիստոնեական եկեղեցին անցյալ հանգստյան օրերին տոնում էր Հոգեգալուստը, Նորին Սրբություն Հռոմի պապ Լևոն XIV-ը հրապարակեց իր առաջին՝ «Magnifica Humanitas» («հրաշալի մարդկություն») շրջաբերականը, որտեղ անդրադարձավ արհեստական բանականության դարաշրջանում Եկեղեցու սոցիալական ուսմունքին։
Ոչ սովորական քայլով Պապը շրջաբերականը ներկայացրեց դրա հրապարակման ժամանակ։ (Պապերը սովորաբար հեղինակում և ստորագրում են շրջաբերականները, իսկ դրանց ներկայացումը կամ «մեկնարկը» հանձնարարում են Եկեղեցու պաշտոնյաներին կամ ներկայացուցիչներին։)
One year ago, on the feast of Pentecost, we shared with you a summation of the “Epostle” mission and vision as the electronic arm of the Church, with the title Pentecost: Technology and Language. We began working with technology in the 1990s, and established the first broadcasts in 2000. We have developed social media and podcast content since 2008. But over the last year, AI related challenges before the Church have increased exponentially. And certainly, we at Epostle have experimented and presented different models demonstrating AI assistance. Last year, with AI assistance we dared to present our Christian topic videos in over ten different languages to reach audiences across the planet. Our 2025 “Reclaim” conference explored the implications of AI use within faith communities. Currently, we are working on models for a virtual AI assistant capable of answering faith questions according to the teachings outlined in Armodoxy, that will be available 24/7 and as requested. Of course, AI uses in religion have not been confined to the Christian quarters, nor to the West. Earlier this month, the first non-human was ordained as a Buddhist monk — a robot — in the Jogye Order of Korean Buddhism in Seoul, South Korea.
Այս շրջաբերականով Հռոմի պապ Լևոնի ուղերձը հստակ է. մարդկային արժանապատվությունը պետք է պաշտպանված լինի արհեստական բանականության դարաշրջանում, և մարդկությունը պետք է դիմադրի այնպիսի ապագա կառուցելուն, որտեղ տեխնոլոգիան ստվերում է մարդուն կամ բացառում Աստծուն։ Նա մեզ մարտահրավեր է նետում մտածել ԱԲ-ի ընձեռած հարմարավետությունից և դյուրինությունից անդին և գտնել մարդկության հրաշալիությունը։ Նրա խոսքերով՝ «իրական այլընտրանքը ոչ թե խանդավառության և վախի միջև է, այլ զարգացման երկու ուղիների միջև՝ առաջընթաց, որը ծառայում է անհատին և ժողովուրդներին, կամ առաջընթաց, որը նրանց ենթարկում է իշխանության մտածելակերպին»։
Հռոմի պապ Լևոնի շրջաբերականի այս նշանակալից առիթով մենք վերահաստատում ենք մեր նվիրվածությունը Սուրբ Եկեղեցու սրբազան կոչմանը և ժամանակի գործիքներով դրանում ներգրավվելու մեր կարողությանը։ Անցյալ տարվա մեր ուղերձից քաղվածք.
Սուրբ Հոգու պարգևներից մեկը հաղորդակցությունն է՝ կարողանալ կատարել Հիսուս Քրիստոսի Մեծ հանձնարարականը, կիսվել Ավետարանի պատգամով աշխարհի հետ։ …«…աղքատներին ավետարանելու, սրտով բեկվածներին բժշկելու, գերիներին ազատություն քարոզելու և կույրերին՝ տեսողություն, ճնշվածներին ազատելու…» (Ղուկաս 4)
Որպես Ավանդության ամենավաղ և ամենահին կրողներ՝ մենք երախտապարտ ենք, որ կարողանում ենք դա իրականացնել ժամանակակից լեզվի՝ տեխնոլոգիայի օգտագործմամբ։ Այսօր, Հոգեգալստյան տոնին, մենք տոնում ենք էլեկտրոնային աշխարհում առաքելական քարոզչությամբ զբաղվելու մեր կարողությունը։ Մեր լսարանն օրեցօր ընդլայնվում է։ Մենք շնորհակալություն ենք հայտնում մեր փոդքաստները և հեռարձակումները լսելու, ինչպես նաև այս պատգամները ձեր ընտանիքի և ընկերների հետ կիսելու համար։ Դուք միանում եք փոդքաստների, տեսադասերի, օրվա պատգամների, մուլտիվերս վիրտուալ շնորհանդեսների, վիրտուալ շրջագայությունների և շատ ավելին նոր արտադրանքներին, որոնք բոլորն էլ տարածում են խաղաղության և ներդաշնակության պատգամը՝ սիրո միջոցով, ինչպես արտահայտված և օրինակված է Հիսուս Քրիստոսի կողմից։
Մենք օգտվում ենք այս առիթից՝ շնորհակալություն հայտնելու Արևմտյան թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տ. Հովնան արքեպիսկոպոս Տերտերյանին՝ այս ձեռնարկի հանդեպ իր անսասան քաջալերանքի համար։ Նրա խոսքերով՝ Epostle-ը Եկեղեցու ապագան է, որը հասանելի է այսօր։ Մենք միշտ կձգտենք ներգրավվել նոր և նորարարական միջոցներով, որոնցով կարելի է կիսվել սիրո և հույսի Ավետարանով։ Շնորհակալություն ենք հայտնում մեզ հետ այս ճանապարհորդությունը կիսելու համար։ Թող Սուրբ Հոգու օրհնությունը լինի ձեր բոլորի հետ, Հոր և Որդու օրհնության հետ միասին, այժմ և միշտ։ Ամեն։
Քարոզը սկսվում է «Այսօր Հոգեգալուստ է» խոսքերով, որին հաջորդում է պատմություն Գործք Առաքելոցից։ Մենք լսում ենք Սուրբ Հոգու իջման պատմությունը աշակերտների վրա, ինչը նրանց դարձրեց Քրիստոսի Սուրբ Եկեղեցու ավետարանիչներ։ Ի՞նչ եք Դուք քաղում այս քարոզից։ Հարության 50-րդ օրը՝ «պենտե»՝ 50, տեղի ունեցավ մի իրադարձություն, և Սուրբ Հոգին ստանալով՝ Առաքյալները ձեռնամուխ եղան աշխարհն ավետարանելու իրենց սրբազան առաքելությանը։
Սա այն է, ինչը հայտնի է որպես քարոզի քողի տակ մատուցված պատմության դաս։ Քարոզի նպատակը, ի տարբերություն պատմության դասի, ունկնդրին պատգամ քարոզելն է, մի պատգամ, որը կիրառելի է Ձեր այսօրվա կյանքում։ Հենց այս պատճառով Հիսուս խոստացավ աշակերտներին ուղարկել Սուրբ Հոգին, որպեսզի նրանք Հիսուսին չներկայացնեն միայն որպես պատմական կերպար, այլ որպես Կենդանի Աստված, ով ազդում և փոխգործակցում է Իր զավակների հետ այսօր, ինչպես 2000 տարի առաջ։ Հոգեգալուստն այն իրադարձությունն է, որը Ձեզ հրավիրում է դեպի Եկեղեցու սրբությունը։ Հենց Իր Սուրբ Եկեղեցում է, որ բացահայտվում է այդ պատգամը։
Երբ Հիսուս սկսեց Իր ծառայությունը, Նա աշակերտին հրավիրեց. «Եկե՛ք իմ հետևից, և ես ձեզ մարդկանց որսորդներ կդարձնեմ» (Մատթեոս 4:19)։ Երկրի վրա Իր ծառայության ավարտին Նա ասաց նրանց. «Գնացե՛ք և աշակերտ դարձրեք բոլոր ազգերին...» (Մատթեոս 28:16-20)։ «Եկե՛ք», - ասում է Հիսուս՝ որպես Իմ աշակերտներ սովորելու համար, «Գնացե՛ք», - ասում է Քրիստոս՝ որպես Իմ առաքյալներ ուսուցանելու համար։
Սուրբ Ներսես Շնորհալու պարզ, բայց զորավոր աղոթքը հիշեցնում է մեզ, որ Սուրբ Հոգին հպվել է աշակերտներին և սրբագործել մեզ՝ գործելով ու ներգործելով մեր բոլորի մեջ։ Այսօր այն օրն է, երբ Դուք պետք է բաց լինեք այն ուրախությանը, որը լցնում է Ձեր կյանքը աստվածային շնորհով։
Աստծո Հոգի, ճշմարիտ Աստված, որ իջար Հորդանան գետի վրա և Վերնատուն, որ լուսավորեցիր ինձ Սուրբ Ավազանի մկրտությամբ, ես մեղանչեցի երկնքի դեմ և Ձեր առաջ։ Սրբագործեք ինձ կրկին Ձեր աստվածային հրով, ինչպես հրեղեն լեզուները սրբագործեցին Սուրբ Առաքյալներին։ Ողորմեք Ձեր արարածներին և ինձ՝ մեղավորիս։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/06/Dove-714-e1749445060423.png1112744Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-05-27 00:10:202026-05-26 12:56:33Պատմությունից դեպի մեզ
Հայկական ուղղափառությունն այսօր. Անդամակցության գնահատում (և ոչ միայն)
Գրաուչո Մարքսը հայտնի խոսքերով ասել է. «Ես չեմ ցանկանում անդամակցել որևէ ակումբի, որն ինձ կընդունի որպես անդամ»։ Մի պահ է պետք՝ այս արտահայտության մեջ թաքնված իրական հումորը հասկանալու համար։ Սա այնպիսի բան էր, որ կարելի էր սպասել Մարքսից՝ կատակերգուից, դերասանից և գրողից, ով հայտնի էր իր սրամտությամբ 20-րդ դարի առաջին կեսին։
Մտածե՛ք, թե ինչպիսի «ակումբ» կընդուներ Ձեզ որպես անդամ։ Արդյո՞ք Հիսուսը ցանկալի հյուր կլիներ այդ կազմակերպությունում։ Սա լավ վարժություն է եկեղեցիների՝ ծխական համայնքների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել՝ հասկանալու համար, թե ով է Հիսուսը և որն է Նրա առաքելությունը։ Ավելին՝ հասկանալու համար, թե ով եք Դուք և որն է Ձեր առաքելությունը։
Պատկերացրե՛ք 33-ամյա մի տղամարդու անդամակցության դիմում Ձեր եկեղեցուն, և այժմ կարդանք ընդունող հանձնաժողովի անդամի գրառումները. դիմորդին նկարագրելիս նշված է. «Կոշտ է, զայրացած, իշխանության հետ կապված խնդիրներ ունի, ցուցաբերում է մտավոր անհասություն, ի վիճակի չէ աշխատել ուրիշների հետ։ Թվում է՝ չափից ավելի կրոնական է։ Չափազանց մտահոգված է արդարության և իրավունքի հարցերով, ինչը կարող է հակասել մեր հովանավորների շահերին։ Շփվում է կասկածելի բարոյական նկարագիր ունեցող մարդկանց հետ։ Կանոնադրության վերաբերյալ սահմանափակ գիտելիքներ ունի։ Ժողովների արձանագրությունների, խնջույքների և ակումբային միջոցառումների փորձ չունի։ Հագնվում է ոչ պատշաճ»։
Ինչպե՞ս Հիսուսը կընդունվեր Ձեր եկեղեցում, Ձեր աղոթող համայնքում։ Նրա դիմումի վրա կդրվե՞ր «ԸՆԴՈՒՆՎԱԾ Է» կնիքը, թե՞ Նրա ընդունելության համար պայմաններ կառաջադրվեին, կամ գուցե Նրան կմերժեի՞ն, քանի որ Նրա ուղիները համահունչ չէին ծխի կանոններին։ Հիսուսի ժամանակ Նրան մերժեցին հենց վերոնշյալ պատճառներով։ Այս փոքրիկ վարժությունը ժամանակ առ ժամանակ անհրաժեշտ է, և Հոգեգալստյան տոնը՝ Քրիստոնեական եկեղեցու ծննդյան օրը, հարմար առիթ է՝ Ձեր և Ձեր եկեղեցու նորմերն ու բարքերը Հիսուսի չափանիշներով ստուգելու համար։ Իսկ ի՞նչ կասեք հավատացյալների մասին։ Արդյո՞ք աղքատները, միայնակները կամ տարբերվող մարդիկ ցանկալի կլինեին Ձեր եկեղեցում։ Նրանք այն տուն կհամարեի՞ն։ Եթե ոչ, ապա ինչո՞ւ։ Անկեղծ գնահատման դեպքում Դուք ստիպված կլինեք հարցնել, թե ինչ է պետք փոխել մեր կողմից, քանի որ Հիսուսը նույնն է՝ երեկ, այսօր և հավիտյան։
Աղոթք Հայ Եկեղեցուց. Օրհնի՛ր, Տե՛ր, բոլոր նրանց, ովքեր աշխատում են Քո Եկեղեցու համար։ Շնորհի՛ր մեզ սիրով համաձայնության գալ, որպեսզի նախանձն ու երկպառակությունը երբեք չխաթարեն մեր աշխատանքը, և որ մեր անկեղծ ու խոնարհ ծառայությունը արժանի լինի Քո օրհնությանը։ Ամեն։
Կյանքը ընթանում է շարունակականությամբ՝ հստակ սկզբնակետով և անխուսափելի վախճանով։ Այն օրը, երբ Հիսուսը համբարձվեց Երկինք, Աշակերտները հարցրին Նրան. «Տե՛ր, արդյո՞ք այս ժամանակներում ես վերականգնելու Իսրայելի թագավորությունը»։ Եվ Նա ասաց նրանց. «Ձեր գործը չէ իմանալ ժամանակները կամ ժամերը, որ Հայրը դրեց Իր իշխանության մեջ։ Բայց դուք զորություն կստանաք, երբ Սուրբ Հոգին իջնի ձեզ վրա, և Իմ վկաները կլինեք Երուսաղեմում, ամբողջ Հրեաստանում, Սամարիայում և մինչև երկրի ծայրերը» (Գործք Առաքելոց 1)։
Որպես մարդիկ՝ մենք ժամանակավոր էակներ ենք։ Մենք սահմանում ենք մեր կյանքի տարիները, տարիները բաժանում ամիսների, իսկ ամիսները՝ օրերի։ Մենք կարգուկանոն ենք փնտրում քաոսի մեջ, և կյանքի վախճանի անորոշությունը կարող է շփոթեցնող ու ժամանակատար թվալ, եթե կյանքի նպատակը սխալ է ընկալվում։ Այստեղ Հիսուսը հստակորեն ուղղորդում է Առաքյալներին՝ կենտրոնանալու իրենց առաքելության վրա։
Առաքելական եկեղեցին ունի իր նպատակն ու առաքելությունը, որը չպետք է սպառվի վերջին ժամանակների մասին մտորումներով։ Աստված ցույց է տալիս, որ Նա ունի Իր ժամանակացույցը և միայն խնդրում է, որ մենք վստահենք Իրեն։ Խաչելությունից երեք օր անց տեղի ունեցավ Հարությունը։ Քառասուն օր անց՝ Համբարձումը, իսկ ընդամենը մի քանի օր առաջ՝ Զատիկից հիսուն օր անց, Հոգեգալուստն էր։ Նրա ժամանակացույցը կատարյալ է։
Ուստի, ինչպես սովորեցնում է մեր Տերը. «Նախ փնտրե՛ք Աստծո արքայությունը և Նրա արդարությունը, և այդ ամենը կավելանա ձեզ» (Մատթեոս 6)։
Եկեղեցին, որը ծնվել է Հոգեգալստյան օրը՝ Սուրբ Հոգու գալուստով, Աստծո բնակավայրն է։ Այս մտքով՝ այսօր Ձեզ եմ թողնում խոսքեր, որոնց շուրջ արժե խորհել։ Դրանք գալիս են եկեղեցու մեծ աստվածաբան և վաղ շրջանի սուրբ Հովհան Ոսկեբերանից, ով ասում է. «Եթե չեք կարողանում Քրիստոսին գտնել եկեղեցու դռան մոտ կանգնած աղքատի մեջ, ապա Նրան չեք գտնի նաև [ներսում]՝ Սուրբ Հաղորդության բաժակի մեջ»։
Զատիկից ուղիղ հիսուն օր անց քրիստոնյա աշխարհը նշում է Հոգեգալուստը, կամ ինչպես Հայ Եկեղեցում ենք անվանում՝ Հոգեգալուստ, որը բառացիորեն նշանակում է «Հոգու գալուստ»։ Ինչպես վկայում է Գործք Առաքելոց գիրքը, հենց այս օրը, Սուրբ Հոգու էջքով, Հիսուսի աշակերտները ստացան այն շնորհները, որոնցով դարձան Առաքյալներ՝ նրանք, ովքեր ուղարկվեցին։ Ավելի պարզ ասած՝ սա քրիստոնեական Եկեղեցու ծննդյան օրն է։ Քրիստոսի Սուրբ Մարմինը, որը Հիսուսը հիմնեց աղքատներին ավետարանելու, սրտաբեկներին բժշկելու, գերիներին ազատություն և կույրերին տեսողություն քարոզելու, և ճնշվածներին ազատ արձակելու համար... (Ղուկաս 4)։
Սուրբ Հոգու շնորհներից մեկը հաղորդակցությունն է, որը հնարավորություն է տալիս կատարելու Հիսուս Քրիստոսի Մեծ հանձնարարականը և ավետարանական պատգամը տարածելու աշխարհով մեկ։ Որպես ամենահին ավանդույթի կրողներ՝ մենք երախտապարտ ենք, որ կարողանում ենք դա իրականացնել ժամանակակից լեզվի՝ տեխնոլոգիաների միջոցով։ Այսօր՝ Հոգեգալստյան տոնին, մենք նշում ենք էլեկտրոնային աշխարհում առաքելական քարոզչությամբ զբաղվելու մեր կարողությունը։ Մեր լսարանը օրեցօր ընդլայնվում է։ Շնորհակալություն ենք հայտնում մեր փոդքաստներն ու հեռարձակումները լսելու և այդ պատգամները Ձեր ընտանիքի ու ընկերների հետ կիսելու համար։ Դուք միանում եք փոդքաստների, տեսադասերի, ամենօրյա պատգամների, վիրտուալ շնորհանդեսների, վիրտուալ շրջագայությունների և շատ այլ նոր նախագծերի, որոնք Հիսուս Քրիստոսի կողմից արտահայտված և օրինակված սիրո միջոցով տարածում են խաղաղության և ներդաշնակության պատգամը։
Մենք այս առիթն օգտագործում ենք՝ շնորհակալություն հայտնելու Արևմտյան թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տ. Հովնան արքեպիսկոպոս Տերտերյանին՝ այս նախաձեռնությանը ցուցաբերած իր անսասան աջակցության համար։ Նրա խոսքերով՝ Epostle-ը Եկեղեցու ապագան է, որը հասանելի է այսօր։ Մենք միշտ ձգտելու ենք նոր և նորարարական միջոցներով կիսել սիրո և հույսի Ավետարանը։ Շնորհակալություն ենք հայտնում մեզ հետ այս ուղին անցնելու համար։ Թող Սուրբ Հոգու օրհնությունը, Հոր և Որդու օրհնության հետ միասին, լինի Ձեզ հետ այժմ և միշտ։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/06/Dove-714-e1749445060423.png1112744Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-06-09 00:01:392025-06-08 21:58:50Հոգեգալուստ. տեխնոլոգիա և լեզու
Քարոզը սկսվում է «Այսօր Հոգեգալուստ է» խոսքերով, որին հաջորդում է պատմություն Գործք Առաքելոցից։ Մենք լսում ենք Սուրբ Հոգու իջման պատմությունը աշակերտների վրա, ինչը նրանց դարձրեց Քրիստոսի Սուրբ Եկեղեցու ավետարանիչներ։ Ի՞նչ եք Դուք քաղում այս քարոզից։ Հարության 50-րդ օրը՝ «պենտե»՝ 50, տեղի ունեցավ մի իրադարձություն, և Սուրբ Հոգին ստանալով՝ Առաքյալները ձեռնամուխ եղան աշխարհն ավետարանելու իրենց սրբազան առաքելությանը։
Սա այն է, ինչը հայտնի է որպես քարոզի քողի տակ մատուցված պատմության դաս։ Քարոզի նպատակը, ի տարբերություն պատմության դասի, ունկնդրին պատգամ քարոզելն է, մի պատգամ, որը կիրառելի է Ձեր այսօրվա կյանքում։ Հենց այս պատճառով Հիսուս խոստացավ աշակերտներին ուղարկել Սուրբ Հոգին, որպեսզի նրանք Հիսուսին չներկայացնեն միայն որպես պատմական կերպար, այլ որպես Կենդանի Աստված, ով ազդում և փոխգործակցում է Իր զավակների հետ այսօր, ինչպես 2000 տարի առաջ։ Հոգեգալուստն այն իրադարձությունն է, որը Ձեզ հրավիրում է դեպի Եկեղեցու սրբությունը։ Հենց Իր Սուրբ Եկեղեցում է, որ բացահայտվում է այդ պատգամը։
Երբ Հիսուս սկսեց Իր ծառայությունը, Նա աշակերտին հրավիրեց. «Եկե՛ք իմ հետևից, և ես ձեզ մարդկանց որսորդներ կդարձնեմ» (Մատթեոս 4:19)։ Երկրի վրա Իր ծառայության ավարտին Նա ասաց նրանց. «Գնացե՛ք և աշակերտ դարձրեք բոլոր ազգերին...» (Մատթեոս 28:16-20)։ «Եկե՛ք», - ասում է Հիսուս՝ որպես Իմ աշակերտներ սովորելու համար, «Գնացե՛ք», - ասում է Քրիստոս՝ որպես Իմ առաքյալներ ուսուցանելու համար։
Սուրբ Ներսես Շնորհալու պարզ, բայց զորավոր աղոթքը հիշեցնում է մեզ, որ Սուրբ Հոգին հպվել է աշակերտներին և սրբագործել մեզ՝ գործելով ու ներգործելով մեր բոլորի մեջ։ Այսօր այն օրն է, երբ Դուք պետք է բաց լինեք այն ուրախությանը, որը լցնում է Ձեր կյանքը աստվածային շնորհով։
Աստծո Հոգի, ճշմարիտ Աստված, որ իջար Հորդանան գետի վրա և Վերնատուն, որ լուսավորեցիր ինձ Սուրբ Ավազանի մկրտությամբ, ես մեղանչեցի երկնքի դեմ և Ձեր առաջ։ Սրբագործեք ինձ կրկին Ձեր աստվածային հրով, ինչպես հրեղեն լեզուները սրբագործեցին Սուրբ Առաքյալներին։ Ողորմեք Ձեր արարածներին և ինձ՝ մեղավորիս։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/06/Pentecost-dance-e1749159737937.jpg1103754Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-06-06 00:02:332025-06-05 14:43:19Հոգեգալուստ. կյանքի դաս
Յուրաքանչյուր հետևանք ունի մի փոխանցող, որը կրում է իր պատճառը։ Հիսուսը բերեց հույսի, սիրո և խաղաղության պատգամ։ Նրա պատգամը եղել և մնում է այն, որ Աստծո Արքայությունը հասանելի է բոլորին։ Նա հիմնեց Եկեղեցին՝ այս պատգամը երկրի վրա տարածելու համար։ Ըստ էության, Եկեղեցին այն միջոցն է, որով Հիսուսը հասնում է մեզ։ Բանավոր ավանդության միջոցով Սուրբ Գիրքը ձևավորվեց։ Լեզուները ստեղծվեցին և կանոնակարգվեցին՝ պատգամը փոխանցելու համար։ Սրբապատկերները, նկարները և վիտրաժները թույլ տվեցին պատկերավորել այն գեղարվեստական կերպարներով, որոնք խթանում էին երևակայությունը։ Երաժշտությունը և շարականները ռիթմ ու մեղեդի հաղորդեցին պատգամին։ Երկնքին ձգվող գմբեթներով եկեղեցիներ կառուցվեցին, որպեսզի Քրիստոսի ձեռքերն ու ոտքերը հասնեն աղքատներին ու տառապյալներին՝ հիվանդանոցների, որբանոցների և ապաստարանների միջոցով։ Ըստ էության, Եկեղեցին այն փոխանցողն է, որով Հիսուսը հասնում է մեզ։
Մինչ մենք մոտենում ենք գալիք կիրակի օրվա Հոգեգալստյան տոնին, Սուրբ Գրքի դասերը մատնանշում են Եկեղեցու կարևորությունը քրիստոնեության սահմանման գործում։ Վաղ շրջանի Եկեղեցու պատմությունները գրանցված են Առաքյալների գործք գրքում։ Այստեղ մենք տեսնում ենք, թե ինչպես մի փոքրիկ, բազմազան խումբ, որին համակարգը համարում էր զարհուրելի և նույնիսկ թշնամի, և որի առաջնորդները դատապարտվել էին մահվան, դարձան նրանք, ովքեր կրեցին և հասցրին մարդկության պատմության ամենաազդեցիկ և կարևոր պատգամը։
Եվ այս ամենը սկսվում է Հիսուսի Համբարձման ժամանակ տրված «Մեծ հանձնարարականով». «Ինձ տրվեց ամեն իշխանություն երկնքում և երկրի վրա։ Գնացե՛ք ուրեմն, աշակերտե՛ք բոլոր ազգերին, նրանց մկրտե՛ք Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու անունով. սովորեցրե՛ք նրանց պահել այն ամենը, ինչ պատվիրեցի ձեզ։ Եվ ահա ես ձեզ հետ եմ բոլոր օրերում՝ մինչև աշխարհի վախճանը»։ (Մատթեոս 28:16-20)
Երբ մենք խոսում ենք Առաքելական Եկեղեցու մասին, մենք նկատի ունենք այն Եկեղեցին, որն իրեն կապում է այս իրադարձության հետ և դառնում է բարիքը փոխանցող միջոց։ Այդ տասնմեկից յուրաքանչյուրը (իսկ հետո՝ 12-ը՝ Մատթիայի ավելացմամբ) մեկնեց աշխարհի տարբեր ծայրեր։ Պետրոսը գնաց Հռոմ, Թովմասը՝ Հնդկաստան, Մատթեոսը՝ Եթովպիա, Հուդա Թադեոսը՝ Հայաստան, հիշատակենք միայն նրանցից չորսին։ Յուրաքանչյուրը՝ հանձնարարականը կատարելու համար։ Նրանք հայտնվեցին այնպիսի վայրերում, որոնք թշնամաբար էին տրամադրված իրենց և իրենց պատգամի հանդեպ, քանի որ գիտենք, որ նրանցից բոլորը նահատակվեցին, բացի Հովհաննեսից, որն աքսորվեց կղզի։
Եվ Սուրբ Հոգու զորությամբ, ձեռնադրության, այսինքն՝ ձեռք դնելու միջոցով, այս փոխանցումը շարունակվում է մինչ օրս՝ սարկավագների, քահանաների և եպիսկոպոսների միջոցով, որոնց վստահված է պահել կապը հստակ՝ առաքումն ապահովելու համար։ Այո՛, Դուք կապված եք։
Ուղղափառ ավանդությունից մի աղոթք Սուրբ Հոգուն. Երկնային Արքա, Մխիթարիչ, Ճշմարտության Հոգի, որ ամենուր ես և լցնում ես ամեն ինչ, գանձ բարության և կյանք պարգևող, եկ և բնակվիր մեր մեջ, մաքրիր մեզ ամեն պղծությունից և փրկիր մեր հոգիները, Բարերար։ Ամեն։
Մեր նախորդ Արմոդոքսիա ուղերձում ես նշեցի, որ Համբարձումը, ինչպես նկարագրված է Առաքելոց գործերում, աշակերտների ուշադրությունը հրավիրեց դեպի վեր, երբ նրանք դիտում էին, թե ինչպես է Հիսուսը համբարձվում երկինք։ Իհարկե, համբարձում, բարձրանալ և դրանցից բխող բառերը սահմանվում են որպես տարածականորեն դեպի վեր ուղղվածություն։
Սակայն, ինչպես Հիսուսն է ուսուցանում, երկինքը ոչ միայն վերևում է, այլև մեր շուրջը, ներսում և դրսում։ Սուրբ Ղուկասը գրում է. «Երբ փարիսեցիները Հիսուսին հարցրին, թե ե՞րբ պիտի գա Աստծու արքայությունը, Նա պատասխանեց նրանց և ասաց. «Աստծու արքայությունը տեսանելի կերպով չի գալիս. և ոչ էլ պիտի ասեն՝ ահա՛ այստեղ կամ ահա՛ այնտեղ. որովհետև ահա Աստծու արքայությունը ձեր ներսում է»։
Այսպես կոչված «Մեծ հանձնարարականը» այն ուղղությունն է, որը Հիսուսը տալիս է իր առաքյալներին երկինք համբարձվելուց անմիջապես առաջ։ Սուրբ Մատթեոսը գրի է առել այդ իրադարձությունը՝ հիշեցնելով, որ աշակերտների խումբը բաղկացած էր սկզբնական տասներկուսից միայն տասնմեկից (առանց Հուդայի)։ Մենք կարդում ենք.
«Տասնմեկ աշակերտները գնացին Գալիլեա՝ այն սարը, ուր Հիսուսը նրանց պատվիրել էր գնալ: Երբ տեսան նրան, երկրպագեցին նրան, բայց ոմանք կասկածեցին: Հիսուս մոտեցավ նրանց և ասաց. «Ինձ տրվեց ամեն իշխանություն երկնքում և երկրի վրա: Գնացե՛ք ուրեմն, աշակերտ դարձրե՛ք բոլոր հեթանոսներին, նրանց մկրտե՛ք Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու անունով, սովորեցրե՛ք նրանց պահել այն ամենը, ինչ որ պատվիրեցի ձեզ: Եվ ահա ես ձեզ հետ եմ բոլոր օրերում՝ մինչև աշխարհի վախճանը» (Մատթեոս 28:16-20):
Հիսուսը տասնմեկին հանձնարարում է շարունակել իր սուրբ գործը։ Երբ մենք հասկանում ենք մեր շուրջը գտնվող Երկինքը, մենք գնահատում ենք, որ Սուրբ Եկեղեցին, որը հիմնում է Հիսուսը, Երկնքի արտացոլումն է։ Մենք սկսում ենք հասկանալ, որ քրիստոնեական պատգամը նախատեսված է աշխարհի, բոլոր ազգերի համար։ Բացառություններ չկան։ Ոչ մի ազգ կամ երկիր չունի «արտոնյալ կարգավիճակ»։ Սա պատվիրան է, որ Նրա պատգամը համընդհանուր է, և Աստված տիեզերքի Աստվածն է։
Երբ մենք նայում ենք վեր՝ Երկինքը գտնելու համար, մենք բաց ենք թողնում այն Երկինքը, որը մեր շուրջն է։ Մենք չենք կարողանում տեսնել Աստծու ներկայությունը վարդի ծաղկաթերթերում, կյանքի հրաշքի մեջ, որը սահմանվում է ցամաքի և ծովի վեհաշուք կենդանիներով, կամ մեր գրկում նստած երեխայի աչքերի հույսի մեջ։ Մենք մոռանում ենք, որ այն մարդիկ, որոնց հետ մենք ապրում ենք և կիսում ենք այս մոլորակը, բոլորն էլ ստեղծված են նույն պատկերով և կրում են Աստծու սերմը։ «Հայր մեր»-ը նշանակում է, որ մենք բոլորս եղբայրներ և քույրեր ենք, և մեր ուշադրության բնական ուղղությունը միմյանց հետ խաղաղություն փնտրելն է։
Երկինքը երկրի վրա խաղաղությունն է և միմյանց հանդեպ բարի կամքը։
Մենք աղոթում ենք. Հայր մեր, որ երկնքում ես, բացիր սիրտս Քո սիրո առաջ, որպեսզի կարողանամ Գտնել Քեզ այն մարդկանց մեջ, ում հանդիպում եմ, և այն հարաբերությունների մեջ, որոնք կառուցում եմ։ Հեռու պահիր ինձ եսասիրական ցանկություններից, որպեսզի կարողանամ տեսնել Քո ներկայությունը իմ շուրջը՝ այն Երկնքում, որը իմ ներսում և դրսում է։ Ամեն։
Շապիկի լուսանկար՝ KTN, 2022
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/06/Rose-710.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-06-02 00:01:332025-06-02 05:14:22Երկինքը՝ ներսում և դրսում
Արմոդոքսիան այսօր. լեզուն՝ որպես հաղորդակցման միջոց
Պենտեկոստեի օրը Սուրբ Հոգին պարգևներ շնորհեց առաքյալներին՝ անհրաժեշտ գործիքներ իրենց միսիոներական աշխատանքն իրականացնելու համար։ Հայերենում Պենտեկոստեի տոնը կոչվում է Հոգեգալուստ, ինչը նշանակում է «Հոգու գալուստ»։ Գործք Առաքելոց գրքում (2) արձանագրված է. «Սուրբ Հոգին առաքյալներին տվեց խոսելու պարգևը»։
Հաղորդակցությունը Աստծո պարգևն է։ Մենք ստեղծված չենք որպես ռոբոտներ, այլ որպես էակներ, որոնք օժտված են մտքեր մշակելու և դրանք ուրիշներին փոխանցելու կարողությամբ։ Ամենամտերմիկ իրավիճակներում մարդը հնարավորություն ունի հաղորդակցվելու բոլոր մակարդակներով՝ մտքերի, խոսքի, հայացքների և հպումների միջոցով։ Լեզուն ուրիշների հետ հաղորդակցվելու հմտությունն է։
Արմոդոքսիան մերժում է այն գաղափարը, թե Պենտեկոստեի օրը տրված խոսելու պարգևը գաղտնի հնչյունային ծածկագիր էր, որը հասկանալի էր միայն ընտրյալներին։ Սուրբ Գիրքն ասում է, որ առաքյալներին լսող մարդիկ հարցնում էին. «Ինչպե՞ս է, որ մենք ամեն մեկս լսում ենք մեր ծննդյան լեզվով... մենք լսում ենք, թե ինչպես են նրանք մեր լեզուներով խոսում Աստծո հրաշալի գործերի մասին»։ Մարդկանց լսած հնչյունները լեզուներ էին, այլ ոչ թե անիմաստ բառեր կամ ձայներ։ Աստծո պարգևները միշտ գործնական են, դրանք ունեն իրենց նպատակը։
Բառերն արտահայտում են մեր մտքերը և ուսուցանում, այսինքն՝ փոխանցում են գիտելիք։ Այդ ուսուցման նպատակը մարդկանց միջև ներդաշնակությունն է։ Այն գաղափարը, թե Աստված մարդկանց կտար շփոթեցնող հնչյուններ կամ կցանկանար խոչընդոտել միմյանց հասկանալու մարդկանց ջանքերը, օտար է քրիստոնեական մտքին։ Սուրբ Հոգու պարգևը մեզ միավորում է, այլ ոչ թե բաժանում։ Պենտեկոստեն Եկեղեցու ծննդյան օրն է։ Սուրբ Հոգով Եկեղեցին այժմ պետք է շարունակեր Քրիստոսի գործը։
Լեզուն կատարյալ միջոց էր առաքյալների այս խմբի համար։ Նրանք հաղորդեցին Քրիստոսի միջոցով իրենց տրված պատգամը՝ խաղաղություն երկրի վրա և բարի կամք միմյանց հանդեպ։
Այսօր մենք եզրափակում ենք Գործք Առաքելոցի 2-րդ գլխի ընթերցմամբ՝ Պենտեկոստեից հետո առաջին քրիստոնեական համայնքի մասին։
Եվ բոլոր հավատացյալները միասին էին, ամեն ինչ ընդհանուր ունեին, վաճառում էին իրենց կալվածքներն ու ունեցվածքը և բաժանում բոլորին՝ ըստ յուրաքանչյուրի կարիքի։ Նրանք ամեն օր միաբանությամբ հաճախում էին տաճար, տներում հաց կտրում, ուրախությամբ և սրտի պարզությամբ ճաշակում իրենց կերակուրը՝ օրհներգելով Աստծուն և վայելելով ամբողջ ժողովրդի համակրանքը։ Տերն ամեն օր ավելացնում էր եկեղեցուն նրանց, ովքեր փրկվում էին։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/05/IMAG0695-scaled.jpg25602014Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-05-23 00:01:262024-05-22 18:06:41Հաղորդակցման լեզու