Կայսրինը՝ կայսրին, իսկ Աստծունը՝ Աստծուն. սա այն կետն էր, որտեղ մենք կանգ առանք երեկ։ Եռանդով և սրբազանը պղծից տարանջատելու ձգտումով՝ շատերը շտապում են արտաբերել այս խոսքերը՝ փորձելով հեռու մնալ անսուրբ քաղաքական գործիչներից՝ լինի դա Կայսրը, թե քաղաքային խորհրդի անդամը։ Եվ հետո նրանք (բառացիորեն) բախվում են Անիրավ տնտեսի առակին և լսում Քրիստոսի խոսքերը, որոնք մատնանշում են աշխարհի գործիքներն օգտագործելու անհրաժեշտությունը՝ այս աշխարհի մարդկանց հետ հարաբերվելիս։ Բարեկամներ ձեռք բերե՛ք անիրավ մամոնայով, որպեսզի երբ ձախողվեք, նրանք ձեզ ընդունեն հավիտենական օթևաններում։ (Ղուկաս 16)
Կայսրին պատկանողը Աստծուց տարանջատելուն նախորդող հատվածում մենք տեսնում ենք, որ Հիսուսի ժամանակների կրոնական վերնախավը փորձում էր ծուղակը գցել Նրան՝ «յուղելով» Նրա ճանապարհը։ Լսե՛ք հարցադրմանը նախորդող խոսքերը.
«Վարդապե՛տ, գիտենք, որ Դուք ճշմարիտ եք։ Դուք ոչ մեկի աչքին չեք նայում և ոչ մեկի հանդեպ կողմնակալություն չեք ցուցաբերում, այլ Աստծու ճանապարհը ճշմարտությամբ եք ուսուցանում»։ Սա, հավանաբար, Հիսուսի համար առաջին ազդանշանն էր, որ դրան հաջորդելու է խայթոցը։ Նրանք հարցրին. «Կայսրին հարկ տալը օրինակա՞ն է, թե՞ ոչ։ Պե՞տք է տանք, թե՞ ոչ»։
Մարկոսը գրում է. «Հիսուսը գիտեր նրանց կեղծավորությունը. Ինչո՞ւ եք փորձում ծուղակը գցել Ինձ»։ (Մարկոս 12)
Յուղելը՝ հաստ թե բարակ շերտով, նշանակում է մարդուն չափից ավելի գովաբանել, շողոքորթել կամ հաճոյախոսել՝ նրանից ինչ-որ բան ստանալու ակնկալիքով՝ լինի դա բարեհաճություն, հավանություն, զիջում կամ ավելի լավ արդյունք։
Սա պարզապես բարություն չէ։ Սա ռազմավարական բարություն է։ Հենց այստեղ էլ ծլարձակում է կեղծավորությունը։
Այո՛, նրանք օգտագործեցին պարզ շողոքորթություն՝ Հիսուսին մանիպուլյացիայի ենթարկելու և ծուղակը գցելու համար։ Նա չընկավ այդ ծուղակը։ Մտածե՛ք այն գովեստների, պատիվների և պատվանդանների մասին, որոնք առաջարկվում են մեզ։ Ի՞նչ է ակնկալվում դրա դիմաց։
Մենք թողնում ենք Ձեզ այս հարցով և այս աղոթքով. Սովորեցրե՛ք ինձ խոնարհությամբ քայլել, խորությամբ լսել և հիշել, որ իմ մեջ եղած ամեն բարիք Ձեզանից է գալիս։ Ամեն։
Այն, ինչ հաճախ անվանում են անազնիվ կառավարչի առակ, եռերգության երկրորդ մասն է՝ անցյալ շաբաթվա անառակ որդու և հաջորդ շաբաթվա անիրավ դատավորի մասին պատմությունների շարքում։ Այս կերպարը հեռու է կրոնական պատմվածքներում ակնկալվող օրինակելի հերոս լինելուց, սակայն Հիսուսը համարձակություն է ունենում օգտագործել նրան՝ մեզ կյանքի դաս տալու համար։ Սա տնտեսավարության դաս է՝ մեր կյանքում ունեցած ռեսուրսները ճիշտ կառավարելու մասին։
Երեկ մենք ընթերցեցինք Ղուկասի ավետարանի 16-րդ գլխում տեղ գտած առակը։ Այն շփոթեցնող է այն պարզ պատճառով, որ այս գողն ու խաբեբան՝ անհավատարիմ տնտեսը, ինչպես մենք նրան անվանեցինք, գովասանքի է արժանանում տիրոջ կողմից։ Հիսուսը նրան օգտագործում է մի կարևոր միտք ընդգծելու համար։
Մենք ապրում ենք իրական մարտահրավերներով լի աշխարհում։ Իրականությունը հիմնված չէ հեքիաթների կամ առասպելների վրա։ Ի տարբերություն խաղի՝ կյանքը պահանջկոտ է։ Այն պահանջում է մեր ռեսուրսները, որոնցից ամենաթանկը մեր ժամանակն ու ջանքն են՝ արյունը, քրտինքն ու արցունքները։ Հարցն այն է, թե ինչպե՞ս ենք մենք դիմակայում, մոտենում և հաղթահարում այդ մարտահրավերները։
Հիսուսը մեզ սովորեցնում է, որ կյանքի մարտահրավերներն իրական են։ Դրանք պետք է ընդունել և հաղթահարել, իսկ դրա համար անհրաժեշտ միջոցներն արդեն իսկ տրված են մեզ և պետք է գործածվեն։ Նրա խոսքով՝ մենք կոչված ենք օգտագործելու «աշխարհիկ հարստությունը»՝ այս աշխարհի մարդկանց հետ հաղորդակցվելու և գործելու համար։ Այլ կերպ ասած՝ մենք պետք է օգտագործենք այն գործիքները, որոնք առաջարկում է այս աշխարհը, այսինքն՝ դրա «օրինական վճարամիջոցները»։ Մի՛ խուսափեք այդ գործիքներից՝ դրանց ձեր բարոյական չափանիշներով որակումներ տալով։ Մի՛ ձևացրեք, թե ապրում եք մեկ այլ աշխարհում, որը տարբերվում է մեր բնակավայրից։ Այս աշխարհը շատ իրական է, և մենք պետք է օգտագործենք դրա միջոցները՝ այստեղ գոյատևելու համար։ Որո՞նք են այդ միջոցները։ Մեր տաղանդները՝ Աստծո կողմից մեզ շնորհված շնորհները։
Մեծ պահքի այս շրջանում Ձեզ խնդրել էինք գույքագրել այն ամենը, ինչ էական և անհրաժեշտ է Ձեր կյանքի համար։ Այսօրվա առաջադրանքն է՝ գույքագրել Աստծո պարգևները Ձեր կյանքում։ Ի՞նչ տաղանդներ ունեք Դուք։ Ինչպե՞ս կարող եք օգտագործել դրանք։ Ինչպե՞ս կարող եք բարելավել Ձեր, ինչպես նաև Ձեր ընտանիքի, ընկերների և համայնքի կյանքը այդ տաղանդների միջոցով։ Աստված Ձեզ տվել է այն ռեսուրսները, որոնք անհրաժեշտ են կյանքի դժվարությունները հաղթահարելու համար։ Նա Ձեզ տվել է առաջ շարժվելու կարողություն, ուժ և քաջություն։ Նա Ձեզ շնչառություն է տվել։ Նա նաև օժտել է Ձեզ տաղանդներով։ Դուք երգո՞ւմ եք կամ նվագո՞ւմ։ Կարողանո՞ւմ եք որևէ բան ստեղծել։ Ունե՞ք տրամաբանական մտածողություն։ Կարողանո՞ւմ եք ներդրումներ անել։ Կարողանո՞ւմ եք վաստակել։ Կարողանո՞ւմ եք բուժել։ Կարողանո՞ւմ եք մխիթարել։ Կարողանո՞ւմ եք ներդաշնակ ապրել ուրիշների հետ։ Սրանք Աստծո պարգևներն են։
Հիսուսն ասում է. «Ով հավատարիմ է փոքր բանում, նրան շատ բան կվստահվի»։ Վերցրե՛ք ձեր տաղանդը և ստեղծագործե՛ք։ Ներդրե՛ք այն և բազմապատկե՛ք՝ անկախ նրանից, թե ինչպիսին է ձեր շնորհը։ Այսօր հենց այն օրն է, որպեսզի քննեք ձեզ տրված պարգևները։ Դուք ապրում եք մի աշխարհում, որը լի է բազմաթիվ խնդիրներով ու դժվարություններով։ Այսօր Աստծո ներկայությունն է հարկավոր, ոչ թե երեկ կամ վաղը։ Այսօր։ Եվ որպես Աստծո դեսպան՝ Սիրո դեսպան, դուք պատասխանատվություն ունեք իմաստությամբ օգտագործելու ձեր տաղանդները՝ Աստծո ներկայությունը բերելու ինչպես ձեր, այնպես էլ ձեր շրջապատի՝ ընտանիքի, ընկերների և, ի վերջո, ողջ աշխարհի կյանք։ Ավելին, դուք իրավունք չունեք անտեսելու ձեր շնորհներն ու տաղանդները։ Դուք ձեր կյանքի կառավարիչն եք և պարտավոր եք օգտագործել այն, ինչ ձեզ տրվել է։
Առաջիկա օրերին մենք կդիտարկենք տնտեսավարության օրինակները։
Եզրափակենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. Անեղ էություն, մեղանչեցի Քեզ դեմ մտքով, հոգով և մարմնով. մի՛ հիշիր իմ նախկին մեղքերը Քո սուրբ անվան համար։ Ողորմիր Քո արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ (Հավատով խոստովանիմ 6/24)
Հայկական ուղղափառությունն այսօր. Վերադարձ իրականություն
Մեծ պահքի կեսն արդեն անցել է։ Մենք բարձրացել ենք լեռան գագաթը և այժմ իջնում ենք։ Գագաթից նայելիս տեսնում ենք երկու ճանապարհ՝ մեկը մեր հետևում, և, որն ավելի կարևոր է, մյուսը՝ մեր առջևում։ Հենց այս ճանապարհն է կապվում ավելի մեծ ուղու հետ, որը կյանքի ճամփորդությունն է։ Այն ամենը, ինչ մենք բացահայտում ենք Մեծ պահքի ընթացքում, ինքնակատարելագործման գործընթացի մի մասն է, որն ամրապնդում է մեր դիրքերը կյանքում՝ տալով մեզ գործիքներ՝ կյանքի մարտահրավերներին ավելի լավ դիմակայելու համար՝ լինեն դրանք ֆիզիկական, հուզական թե հոգևոր։ Աստված մեզ տալիս է գործիքներ՝ կյանքի բարդությունները հաղթահարելու և այս ճամփորդությունը պարզ դարձնելու համար։
Լեռից իջնելիս մենք մտնում ենք մի աշխարհ, որը շատ իրական է։ Այն լի է դժվարություններով ու մարտահրավերներով, բայց միևնույն ժամանակ ունի բազմաթիվ հաղթանակներ։ Այն ունի բազմաթիվ պահեր, որոնցով մենք կարող ենք ուրախանալ և վայելել։ Կյանքը շատ իրական է։ Որքա՜ն տեղին է, որ այսօր՝ Մեծ պահքի կեսին, Հայ Եկեղեցին որպես պահքի դաս սահմանում է Անիրավ տնտեսի առակը։ Այս դասը, որը գտնվում է Ղուկասի 16-րդ գլխում, մեզ կապում է կյանքի իրականության հետ։
Անիրավ տնտեսի առակը մեզ է տրված մեր Տեր Հիսուսի կողմից։ Մենք կարդում ենք, որ կար մի տնտես, այսինքն՝ կառավարիչ։ Նրան հանձնարարված էր հոգ տանել իր տիրոջ ունեցվածքի և դրամի մասին։ Հիսուսը նրան անվանում է խորամանկ և նույնիսկ «անիրավ» կառավարիչ։ Նրան բռնացնում են գործարար խարդախությունների մեջ, և նա կանգնած է աշխատանքից ազատվելու եզրին։ Նա խորամանկորեն է գործում և կրկնապատկում է իր անազնիվ արարքները գործատուի դեմ՝ այդպիսով իր համար բարեկամներ ձեռք բերելով, հատկապես հաշվի առնելով իր սպասվող գործազրկությունը, ինչը մարտավարական կանխարգելիչ քայլ էր։ Նա հաշվարկված է և գիտի, որ երբ ազատվի աշխատանքից, այս նոր բարեկամները կընդունեն իրեն։ Այնուհետև գալիս է ամենակարևորը... Հիսուսը հանգեցնում է սրան. «Տերը գովեց անիրավ տնտեսին, որովհետև խորամանկությամբ էր վարվել։ Քանզի այս աշխարհի մարդիկ իրենց սերնդի մեջ ավելի խորամանկ են, քան լույսի որդիները։ Եվ ես ձեզ ասում եմ՝ անիրավ մամոնայով ձեզ համար բարեկամներ շահեցեք, որպեսզի երբ այն պակասի, ձեզ ընդունեն հավիտենական հարկերի մեջ»։
Ձեր ողորմության գործը պարզ է. կարդացեք Անիրավ տնտեսի առակը ամբողջությամբ։ Մենք կխորանանք այս պատմության մեջ, որը շատերին է շփոթեցնում, քանի որ «հերոսը» սրիկա կերպար է։ Այսօր պահք պահեք՝ զերծ մնալով դատողություններ անելուց թե՛ պատմության մեջ հիշատակված մարդկանց, թե՛ կյանքում հանդիպող անձանց նկատմամբ։
Տոնեք Մեծ պահքի կեսը պահքի թխվածքաբլիթներով, որոնց բաղադրատոմսը ստորև է։
Մենք աղոթում ենք. Տե՛ր, շնորհակալ եմ Ինձ իմ կյանքը և այն աշխարհը վստահելու համար, որում ապրում եմ։ Օգնե՛ք ինձ դառնալ իմ կյանքի և իմ աշխարհի ավելի լավ տնտեսավարը։ Ամեն
Արմոդոքսի այսօրվա համար – Գազանին կերակրելը – 40 օրերից 24-րդ օրը
Անազնիվ տնտեսի առակը կենտրոնացնում է մեր ուշադրությունը բարոյագիտական խնդրի վրա։ Մի մարդ, ով անազնիվ էր գործել, գովասանքի արժանացավ իր արարքների համար։ Հեշտ է խառնել զգացմունքները, դրդապատճառները, ցանկություններն ու գործողությունները մի ամբողջության մեջ, որը կարող է բերել նպաստավոր, բայց ոչ միշտ բարի արդյունքների՝ հաշվի առնելով այն միջոցները, որոնք կիրառվել են դրանց հասնելու համար։ Անազնիվ տնտեսի առակը հարց է առաջադրում՝ արդյո՞ք նպատակն արդարացնում է միջոցները։
Մի երեկո ծեր չերոկին իր թոռանը պատմեց մարդու ներսում ընթացող պայքարի մասին։ Նա ասաց. «Որդիս, այդ պայքարը մեր մեջ ապրող երկու գայլերի միջև է։ Մեկը չար է։ Այն զայրույթ է, նախանձ, վիշտ, ափսոսանք, ագահություն, մեծամտություն, ինքնախղճահարություն, մեղքի զգացում, դառնություն, թերարժեքություն, սուտ, խաբեություն, կեղծ հպարտություն, գերազանցության մոլուցք և էգո։ Մյուս գայլը բարի է։ Այն ուրախություն է, խաղաղություն, սեր, հույս, հոգեկան հավասարակշռություն, խոնարհություն, բարություն, գթասրտություն, կարեկցանք, առատաձեռնություն, ճշմարտություն, արդարություն, գթություն և հավատք»։
Թոռը մի պահ մտածեց և հարցրեց. «Բայց պապի՛կ, ո՞րն է հաղթում»։
Ծեր չերոկին պարզապես պատասխանեց. «Այն մեկը, որին դու կկերակրես»։
Մեծ պահքը այն ժամանակահատվածն է, երբ մենք ուղղվում ենք դեպի ներս և սահմանափակում մեր սննդակարգը։ Այդպիսով մենք ստուգում ենք մեր սնվելու սովորությունները։
Բարեգործության մի գործ այսօր նշանակում է կերակրել բարի գայլին։ Պահք պահեք չար գայլի կերակուրից։
Բայց անպայման փորձեք «Berry Good Chili»-ն, բաղադրատոմսը ստորև նշված հղումով է։
Մենք աղոթում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու իններորդ ժամի աղոթքով. «Ամենախնամ Տեր, Քո սուրբ երկյուղը դիր իմ աչքերի առաջ, որպեսզի չնայեն շնչավոր ցանկությամբ, իմ ականջների առաջ, որպեսզի չհաճեն չար խոսքեր լսելով, իմ բերանի առաջ, որպեսզի չխոսի որևէ սուտ, իմ սրտի առաջ, որպեսզի չմտածի չարիք, իմ ձեռքերի առաջ, որպեսզի չգործեն անիրավություն, իմ ոտքերի առաջ, որպեսզի չքայլեն անիրավության ուղիներով, այլ ուղղիր դրանք, որպեսզի միշտ լինեն Քո բոլոր պատվիրանների համաձայն։ Ողորմիր Քո արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս»։ Ամեն։ Պահքի բաղադրատոմսեր սարկավագ Վարուժանի կողմից. Բաղադրատոմս 24՝ «Berry Good Chili»
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/03/feeding-the-beast.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-03-26 00:01:342025-03-20 08:46:17Կերակրելով գազանին – 24-րդ օրը 40-ից
Արմոդոքսի այսօրվա համար. Շնորհված տաղանդներ – Մեծ պահքի 23-րդ օրը
Մենք այս շաբաթը սկսեցինք Անիրավ տնտեսի առակով (Ղուկաս 16), որը մեզ բերեց տնտեսության մասին քննարկման։ Մենք շարունակում ենք այսօր՝ հարցնելով. ի՞նչ տաղանդներ ունենք մենք։ Ինչպե՞ս կարող ենք օգտագործել դրանք։ Ինչպե՞ս կարող ենք բարելավել մեր սեփական կյանքը, ինչպես նաև մեր ընտանիքների, ընկերների և համայնքի կյանքը՝ օգտագործելով այդ տաղանդները։ Աստված մեզ տվել է այն ռեսուրսները, որոնք անհրաժեշտ են կյանքի դժվարությունները հաղթահարելու համար։ Նա մեզ տվել է առաջ շարժվելու կարողություն, ուժ և քաջություն։ Նա մեզ տվել է շունչ։ Նա նաև օժտել է մեզ տաղանդներով։ Դուք երգո՞ւմ եք կամ նվագո՞ւմ եք։ Կարողանո՞ւմ եք ինչ-որ բան ստեղծել։ Ունե՞ք դատողության և տրամաբանական հմտություններ։ Կարո՞ղ եք ներդրումներ կատարել։ Կարո՞ղ եք գումար վաստակել։ Կարո՞ղ եք բուժել։ Կարո՞ղ եք մխիթարել։ Կարո՞ղ եք ներդաշնակ ապրել ուրիշների հետ։ Սրանք Աստծուց տրված շնորհներ են։
Հիսուսն ասում է. «Քիչ բանի մեջ հավատարիմ եղողին շատ բան կվստահվի»։ Օգտագործե՛ք Ձեր տաղանդը և ստեղծագործե՛ք։ Ներդրե՛ք այն և ավելացրե՛ք, ինչպիսին էլ լինի Ձեր տաղանդը։ Որպես Աստծո դեսպան՝ այսինքն՝ Սիրո դեսպան, Դուք այժմ պատասխանատվություն ունեք իմաստությամբ օգտագործելու Ձեր տաղանդները՝ Աստծո ներկայությունը բերելու ինչպես Ձեր սեփական կյանք, այնպես էլ Ձեզ շրջապատող մարդկանց՝ Ձեր ընտանիքի, ընկերների և, ի վերջո, ողջ աշխարհի կյանք։
Մեր տաղանդների օգտագործման վերաբերյալ կա մի պայման, որը հաճախ մոռացվում է. Դուք իրավունք չունեք անտեսելու Ձեր շնորհներն ու տաղանդները։ Դուք Ձեր կյանքի կառավարիչն եք։ Դուք պարտավոր եք օգտագործել այն, ինչ Ձեզ տրվել է։
Ձեր բարեգործությունը Ձեր տաղանդները գործի դնելն է։ Հրաժարվե՛ք բացասականությունից։ Աստծո հետ ամեն ինչ հնարավոր է։
Վայելե՛ք Մեծ պահքի այսօրվա ուտեստը՝ բոված կարմիր պղպեղով և թարմ սիսեռով մակարոնեղեն. բաղադրատոմսը ստորև է։
Մենք աղոթում ենք. Երկնային Հայր, Դու մեզանից յուրաքանչյուրին ստեղծել ես եզակի, և այդ եզակիության մեջ Դու մեզ օժտել ես տաղանդի և եռանդի շնորհներով։ Օգնի՛ր ինձ բացահայտել և օգտագործել այդ տաղանդները մեր կյանքի և մեր աշխարհի բարելավման համար։ Ամեն։
Արմոդոքսի՝ այսօրվա համար – Կառավարման հմտություններ – Մեծ պահքի 22-րդ օրը
Անիրավ տնտեսավարի առակում, որը մենք կարդացինք երեկ (Ղուկաս 16), մենք հանդիպում ենք մեկ այլ կերպարի, ինչպես անցյալ շաբաթվա Անառակ որդին, ով հեռու է կրոնական պատմության մեջ ակնկալվող օրինակելի կերպարից, և այնուամենայնիվ, Հիսուսն օգտագործում է նրան, համարձակություն է ունենում օգտագործել նրան՝ մեզ կյանքի դաս տալու համար։ Սա տնտեսավարության դաս է՝ կառավարել այն ունեցվածքը, որ մենք ունենք կյանքում։
Մենք ապրում ենք իրական մարտահրավերներով լի աշխարհում։ Իրականությունը հիմնված չէ հեքիաթների կամ առասպելների վրա։ Ի տարբերություն խաղի՝ կյանքը պահանջկոտ է։ Այն պահանջում է մեր ռեսուրսները, որոնցից ամենաթանկը մեր ժամանակն ու ջանքն են՝ արյունը, քրտինքն ու արցունքները։ Հարցն այն է, թե ինչպե՞ս ենք մենք դիմակայում, մոտենում և հաղթահարում այդ մարտահրավերները։
Հիսուսը մեզ սովորեցնում է, որ կյանքի մարտահրավերներն իրական են։ Դրանք պետք է դիմակայել և հաղթահարել։ Այդ նպատակով անհրաժեշտ ռեսուրսները տրամադրված են, և Դուք պետք է օգտագործեք դրանք։ Նրա խոսքերով՝ մենք կոչված ենք օգտագործելու «աշխարհիկ հարստությունը»՝ այս աշխարհի մարդկանց հետ հաղորդակցվելու և գործ ունենալու համար։ Այլ կերպ ասած՝ այս աշխարհում մենք պետք է կիրառենք այն գործիքները, որոնք առաջարկում է այս աշխարհը, այսինքն՝ դրա «օրինական վճարամիջոցը»։ Մի՛ խուսափեք այդ գործիքներից՝ դրանց վերագրելով Ձեր բարոյական չափանիշներից բխող սահմանումներ։ Մի՛ ձևացրեք, թե գոյություն ունեք մեկ այլ աշխարհում, որը տարբերվում է մեր բնակած աշխարհից։ Այս աշխարհը շատ իրական է։ Հիշե՛ք, որ Դուք անցել եք Մեծ պահքի կեսը։ Ձեր հետևում այն ճանապարհն է, որը Ձեզ հասցրեց այստեղ, իսկ առջևում այն ճանապարհն է, որը Ձեզ միավորում է կյանքի ուղուն։ Մենք պետք է օգտագործենք այս աշխարհի միջոցները՝ այս աշխարհում գոյատևելու համար։ Որո՞նք են այդ միջոցները։ Մեր տաղանդները։ Աստծո կողմից մեզ տրված տաղանդները։
Այսօր բարեգործություն կատարելը նշանակում է հոգ տանել այն ամենի մասին, ինչը խնամքի կարիք ունի՝ Ձեր եկեղեցու, ընտանիքի կամ կարիքավոր ընկերոջ։ Պահք պահե՛ք՝ Ձեր հավատքը միայն կիրակի օրերին դրսևորելուց։
Այսօրվա բաղադրատոմսը «Սաստիի սուպեր տոֆուով աղցանն» է, որը կարող եք գտնել ստորև նշված հղումով։
Մենք աղոթում ենք. Երկնային Հայր, շնորհակալ եմ Քեզ այն օրհնությունների համար, որոնք շնորհել ես ինձ։ Թո՛ւյլ տուր, որ ես կառավարեմ այդ տաղանդներն այնպես, որ հաճելի լինի Քեզ և ներդաշնակություն բերի մեր աշխարհին։ Ամեն։
Մեծ պահքի 23-րդ օր. Շփվելը Մեծ պահքի ընթացքում մեր քննարկած բոլոր թեմաներից արդյո՞ք երբևէ մտածել եք, որ մենք կխոսենք «շփվելու» (schmoozing) մասին։
«Շմուզինգ» կամ շողոքորթություն բառը ենթադրում է անկեղծության պակաս և կեղծավորություն։ Հետաքրքիր է, որ Հիսուսը հենց շողոքորթին է դարձնում Իր առակի հերոսը։ Խոսքը, իհարկե, անազնիվ և խորամանկ տնտեսի մասին է, որի մասին սովորում ենք վերջին երկու օրվա ընթացքում, սակայն այսօր դրան նայում ենք մեկ այլ տեսանկյունից։
Հիշե՛ք, տնտեսը նա է, ում տերը վստահել է կառավարելու իր գործերը՝ իր հարստությունն ու ունեցվածքը։ Ինչպես Հիսուսն է պատմում, պարզվում է, որ այս տնտեսը խորամանկ մարդ է։ Նա մեկն է, ով գողացել է և անազնիվ է ճանաչվել։ Երբ գործատուները նրան աշխատանքից ազատում են, Հիսուսն ասում է, որ նրան հրամայում են՝ «հաշի՛վ տուր քո տնտեսության համար»։ Ինչպե՞ս է նա կառավարել իրեն վստահվածը։
Պատմությունը շարունակվում է, ինչպես Հիսուսն է պատմում, այսպես. Այն ժամանակ նա ինքն իրեն մտածեց. «Ի՞նչ անեմ, որովհետև տերս իմ տնտեսությունից ինձ զրկում է. բանելու ուժ չունեմ, մուրալու էլ ամաչում եմ։ Գիտեմ, թե ինչ պիտի անեմ, որ երբ տնտեսությունից հանվեմ, ինձ իրենց տները ընդունեն»։ Եվ իր տիրոջ պարտապաններից յուրաքանչյուրին կանչելով՝ առաջինին ասաց. «Իմ տիրոջը որքա՞ն ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր մետրեթ ձեթ»։ Եվ նրան ասաց. «Ա՛ռ քո հաշիվը, շուտ նստի՛ր և գրի՛ր՝ հիսուն»։ Ապա մյուսին ասաց. «Իսկ դո՞ւ որքան ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր քոռ ցորեն»։ Եվ նրան ասաց. «Ա՛ռ քո հաշիվը և գրի՛ր՝ ութսուն»։
Եկե՛ք վերլուծենք, թե ինչ է կատարվում այստեղ… Ի՞նչ է մտածել այս տնտեսը։ Նա վերցնում է այն, ինչ իրենը չէ, և օգտագործում է իր շահի համար։ Հետաքրքիր է։ Կարող եք մտածել, որ նրա տերը պետք է ավելի վրդովված լիներ։ Բայց Հիսուսը շրջում է իրավիճակը։ «Տերը,- ասում է Հիսուսը,- գովեց անազնիվ տնտեսին, որովհետև նա խորամանկորեն վարվեց…»։ Իսկ հիմնավորո՞ւմը։ Հիսուսը շարունակում է. «…քանի որ այս աշխարհի մարդիկ ավելի խորամանկ են իրենց նմանների հետ վարվելիս, քան լույսի որդիները։ Ես ասում եմ ձեզ՝ օգտագործե՛ք աշխարհիկ հարստությունը ձեզ համար բարեկամներ ձեռք բերելու համար, որպեսզի երբ այն վերջանա, ձեզ ընդունեն հավիտենական օթևաններում»։
Սա մակերեսորեն շատ շփոթեցնող առակ կարող է թվալ։ Իրականում, այնպիսի անկեղծությունից հեռու մի բան, ինչպիսին «շփվելն» է, այս մարդու համար դառնում է նորմ, և նա գովասանքի է արժանանում իր պահվածքի համար։ Նրան ծափահարում են իր խորամանկության համար։ Բայց հիմնավորող խոսքը շատ կարևոր է։ Երբ Հիսուսն ասում է, որ «այս աշխարհի որդիներն ավելի խորամանկ են իրենց գործերում, քան լույսի որդիները», Նա մեզ ասում է, որ մինչ մենք այստեղ ենք՝ այս աշխարհում, մենք պետք է օգտագործենք մեզ տրված գործիքները։ Մենք պետք է գտնենք այս աշխարհի լեզուն՝ միմյանց ավելի լավ հասկանալու և միասին գործելու համար՝ հաղորդակցվելու, որպեսզի կարողանանք իրականացնել և կատարել անհրաժեշտ աշխատանքը։ Իհարկե, շփոթմունք կարող է առաջանալ, քանի որ դա օտար է հնչում մեր նախապաշարմունքների հիման վրա։ Այսինքն՝ մենք պայմանավորված ենք հավատալու, որ կրոնական անձինք չեն ընտրում անազնիվ միջոցներ։ Այսինքն՝ սա «կրոնական» չի հնչում։ Բայց դա է Հիսուսի ուսուցանածի գեղեցկությունը և Մեծ պահքի այս փուլում մեր Եկեղեցու հայրերի ուղղորդման գեղեցկությունը։
Մեծ պահքի այս երկրորդ կեսին մենք իջնում ենք լեռան գագաթից, քանի որ նայում ենք երկրային կյանքին։ Հիշե՛ք, Մեծ պահքի ողջ իմաստը մեզ հրահանգելն ու պատրաստելն է՝ այստեղ և հիմա ավելի լավ ապրելու համար։ Ցավոք, շատ անգամ կրոնական համայնքը սխալմամբ իր շեշտադրումը դնում է գալիք կյանքի վրա՝ մոռանալով, որ մեր այստեղի կյանքը գեղեցիկ է, մի կյանք, որի մասին պետք է հոգ տանել և որի հետ պետք է փոխգործակցել։ Այսօր մենք գիտենք, որ աշխարհում շատ խնդիրներ կան։ Ամբողջ աշխարհի յուրաքանչյուր անկյունում կան պատերազմներ, սով, անարդարություն և խաղաղության բացակայություն։ Անձնական մակարդակով մենք գիտենք հիվանդությունների մասին։ Հարաբերությունները խաթարվել են։ Ընտանիքները կործանվում են մեր նյութապաշտական ցանկություններից։ Թմրամիջոցները մուտք են գործում մեր երեխաների կյանք և ավերածություններ գործում։ Այս ամենը, Հիսուսն ասում է, իրական է։ Մի՛ մտածեք, որ կարող եք խուսափել դրանցից։ Այնուամենայնիվ, Նա մեզ տալիս է գործիքներ՝ մեր իրական խնդիրները լուծելու համար։ Այդ գործիքները սուրբ չեն, ինչպես մենք ակնկալում ենք, այլ արմատավորված են աշխարհի ուղիներում։ Տրամաբանական է։ Այս աշխարհի խնդիրները լուծելու համար ձեզ անհրաժեշտ են այս աշխարհի գործիքները։
Հաղթահարեք Ձեր առջև ծառացած խնդիրները՝ օգտագործելով այն գործիքներն ու տաղանդները, որոնք Աստված Ձեզ շնորհել է։ Այդպես վարվելով՝ Դուք կսկսեք տեսնել մեծ պատկերը և Ձեր տեղը դրանում։ Դուք ունեք ամեն ինչ անելու կարողությունը, նույնիսկ՝ խաղաղություն հաստատելու։ Այն զայրույթն ու ատելությունը, որոնք վերաճում են պատերազմի, ցեղասպանության, աղքատության, հիվանդությունների, աղտոտվածության, ապա դրսևորվում քաղցկեղի և սովի տեսքով, կարող են լուծվել «աշխարհիկ հարստությունը»՝ փողը, Աստծո արդարությունը այս աշխարհում հաստատելու համար օգտագործելով։ Իսկ շփվելն ու կապեր հաստատելը մեզանից է կախված։
Այսօր խնդրում եմ Ձեզ կարդալ Ղուկասի Ավետարանի 16-րդ գլուխը։ Կարդացե՛ք անիրավ տնտեսի պատմությունը և մտածե՛ք այսպես. Տերը Աստված է։ Դուք և ես տնտեսներն ենք։ Ապա լրացրե՛ք բաց թողնված տեղերը Ձեր կյանքի խնդիրներով։ Ինչպե՞ս կարող եք օգտագործել Ձեր ունեցած տաղանդները՝ շփվել – լուծումներ Ձեր կյանքում։ Մեծ պահքի այս շրջանը առաջին կոչն է։ Այլ կերպ ասած՝ մեր Գործատուն կանչել է մեզ՝ հաշվետու լինելու մեր տնտեսվարության համար։ Ի՞նչ ենք մենք արել։
Փա՛ռք Աստծո, որ մենք ունենք Մեծ պահքի այս հնարավորությունը՝ մեզ ուղղելու համար։ Աստված մեզ տվել է այդ գործիքները։ Նայե՛ք շուրջը և գտե՛ք այն վայրերը, որտեղ կարող եք օգտագործել այդ տաղանդը, որտեղ կարող եք «շփվել»… և օգտագործելով այս աշխարհի լեզուն՝ բարելավե՛ք ձեր իրավիճակը և աշխատե՛ք երազանքները իրականություն դարձնելու համար։
Հիշե՛ք, այս կյանքը գեղեցիկ է։ Այս կյանքը՝ հենց հիմա, ապրելու արժանի է։ Այս կյանքն այն է, ինչ Աստված տվել է ձեզ։ Մի՛ նայեք ձեզանից և ձեր կյանքից դուրս։ Մի՛ նայեք ինչ-որ բանի կամ գալիք կյանքի։ Դա կլինի։ Գալիք կյանքը Աստծո տիրույթում է։ Հիսուսը մեզ ասում է՝ չմտահոգվել վաղվա օրվա մասին, այլ զբաղվել ներկայով։ Ձեր միտքը կենտրոնացրե՛ք Աստծո Արքայության վրա, և մնացած ամեն ինչ կտրվի ձեզ։ Այս կյանքն է Աստծո պարգևը։ Վայելե՛ք այն։ Շփվե՛ք։ Փոփոխությո՛ւն կատարեք այն մարդկանց կյանքում, որոնց դիպչում եք։ Նա տվել է ձեզ ամեն ինչ, ինչ անհրաժեշտ է հաջողության հասնելու և այն գեղեցիկ կյանքը կառուցելու համար, որը Նա նախատեսել է։
Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. Հավատով խոստովանում և երկրպագում եմ Քեզ, անբաժանելի Լույս, միասնական Սուրբ Երրորդություն և մեկ Աստվածություն, արարիչ լույսի և հալածիչ խավարի։ Հալածի՛ր իմ հոգուց մեղքի և տգիտության խավարը և այս ժամին լուսավորի՛ր մտքերս, որպեսզի աղոթեմ Քեզ Քո կամքի համաձայն և ստանամ Քեզանից իմ խնդրվածքների կատարումը։ Ողորմի՛ր Քո բոլոր արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ Ամեն։ (Հավատով խոստովանում եմ 2/24)
Լուսանկարը՝ (c)2009 Հայր Վազգեն Մովսեսյան
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/Varoujan-Tavloo-on-the-streets-of-Yerevan-scaled.jpg19202560Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-05 00:01:422024-03-05 13:30:11Շփում՝ Մեծ պահքի 23-րդ օր
Սա տնտեսի շաբաթն է։ Երեկ մենք ընթերցեցինք Ղուկասի Ավետարանի (16) անիրավ տնտեսի մասին պատմությունը, որտեղ Հիսուսն օգտագործում է այդ փոխաբերությունը՝ մատնանշելու մեր կյանքի պատասխանատվությունը։ Մենք կոչված ենք լինելու այն կյանքի և տաղանդների կառավարիչները, որոնք Աստված շնորհել է մեզ։ Նա պատվիրում է մեզ օգտագործել այդ տաղանդները՝ ծառայելով մեր եղբայրներին ու քույրերին այս աշխարհում։
Տնտեսության փոխաբերությունն օգտագործելով՝ Հիսուսը հստակեցնում է, որ մենք պատասխանատու ենք մեր կյանքի համար։ Մի օր, ինչպես տնտեսը, մենք ևս հաշվետվություն ենք տալու մեր տնտեսության համար։ Ի՞նչ արեցինք մենք այն ամենի հետ, ինչ Աստված տվել է մեզ։ Արդյոք Աստված տվե՞լ է մեզ տաղանդներ։ Տվե՞լ է մեզ կարողություն։ Տվե՞լ է մեզ ժպիտ։ Տվե՞լ է մեզ սրտի զարկ և շնչառություն։ Ի՞նչ արեցինք մենք այդ պարգևի հետ։ Ի՞նչ արեցինք մեր կյանքի հետ։
Պատկերացրեք, որ նվեր եք մատուցում ընկերոջը կամ հարազատին։ Արդյոք չէի՞ք ցանկանա իմանալ, որ նա հաճույքով է ընդունել այն։ Վաղ թե ուշ չէի՞ք հարցնի ձեր հարազատին. «Ի՞նչ արեցիր իմ տված նվերի հետ։ Քեզ դո՞ւր եկավ այն»։ Եվ, անշուշտ, որքա՜ն ցավալի կլիներ իմանալը, որ այդ մարդը նվերը պահել է պահարանում կամ, ավելի վատ, նետել է աղբարկղը՝ երբեք ուշադրություն չդարձնելով դրան։ Նույն կերպ, Աստված ցանկանում է իմանալ, որ այն պարգևը, որը Նա շնորհել է մեզ՝ այդ ամենաթանկարժեք հարստությունը՝ մեր շնչած օդը, բաբախող սիրտը, մեր հոգուց բխող ժպիտը, օգտագործվում է և օգտագործվում է իմաստությամբ։ Վերջին հաշվով, արդյոք այն ծառայո՞ւմ է ուրիշներին Աստծո սերը տարածելուն։ Սա է այն պահանջը, որ դրված է մեզ վրա՝ որպես Աստծո պարգևների տնտեսների։ Մենք մեր կյանքի տնտեսներն ենք։ Մենք պատասխանատու ենք մեզ տրված տաղանդների համար՝ դրանք կիսելու, օգտագործելու և հաշվետու լինելու համար, թե ինչպե՞ս, որտե՞ղ և ի՞նչ արեցինք այն ամենի հետ, ինչ Աստված տվել է մեզ։
Յոթ մահացու մեղքերի շարքում կա «ծուլություն» կոչվող մեղքը, որը թերևս ամենաթյուրիմացվածն է, քանի որ այն մատնանշում է անգործությունը, մինչդեռ մյուս մեղքերը պահանջում են մեզանից ակտիվ լինել, ներգրավվել մեղքի մեջ։ Այս մեղքը սահմանվում է պարզապես ծույլ լինելով, ինչ-որ բան չանելով։ Այժմ մի պահ մտածեք այդ մասին։ Ինչո՞ւ պետք է դա մեղք լինի։ Ինչպե՞ս կարող է ինչ-որ բան չանելը մեղք լինել։
Աստված ձեզ պարգև է տվել։ Դուք իրավունք չունեք այն պահելու պահարանում։ Դուք իրավունք չունեք վերցնելու Աստծո պարգևը և աղբը նետելու։ Այն սուրբ է։ Այն նվիրական է։ Ահա թե ինչ է ձեր կյանքը։ Յուրաքանչյուր օրհնություն, յուրաքանչյուր պահ, որ ունեք ձեր կյանքում, Աստծուց տրված սուրբ պարգև է։
Մեծ պահքի այս շրջանում մենք գույքագրում ենք այն տարբեր օրհնությունները, որ ունենք կյանքում։ Մենք տեսնում ենք, որ կարող ենք կյանքը հասցնել նվազագույնի՝ այն ամենով, ինչն անհրաժեշտ է ապրելու և գոյատևելու համար։ Այդպես վարվելով՝ հասկանում ենք, որ այդ փոքրիկ, կյանքի համար խիստ էական տարրը հենց այն օրհնությունն է, որ Աստված տվել է մեզ։ Հետաքրքիր է, որ Մեծ պահքի այս ճանապարհին մեր տեսակետը փոխվում է։
Հիշո՞ւմ եք, մի քանի շաբաթ առաջ, երբ կարդացինք, որ Հիսուսն ասում է. «Մարդ միայն հացով չի ապրում, այլ Աստծո բերանից ելած ամեն խոսքով», մենք դա ընկալեցինք որպես կենսական նվազագույն պահանջ։ Բայց այսօր դա փոխվել է, քանի որ մենք փոխվել ենք այդ հատվածը վերջին անգամ կարդալուց ի վեր։ Մարտահրավերն այսօր՝ Մեծ պահքի 22-րդ օրը, հենց նույն խոսքերին՝ «…Աստծո բերանից ելած ամեն խոսքով…» նայելն է որպես օրհնություն, որպես Աստծո լիության խոսք, որն ուղղված է մեր սրտերին, մեր ներքին լսողությանը, և այժմ՝ գործողությանը։ Մենք ասում ենք՝ եթե Աստված խոսում է մեզ հետ, եթե Աստված ուղղորդում է մեր ուղիները, կարո՞ղ ենք մենք սխալվել։ Հնարո՞ր է արդյոք մեզ սխալ ուղղությամբ առաջնորդել։ Հնարո՞ր է արդյոք մտածել, որ մեր՝ որպես տնտեսների, որպես Աստծո կողմից տրված այդ կյանքի կառավարիչների գործողությունները կարող են լինել ոչ արդյունավետ։ Դա կլինի գեղեցկությամբ, ներդաշնակությամբ, սիրով և այս կյանքի համար անհրաժեշտ բոլոր դինամիկաներով լի կյանք։ Այն կյանքը, որով ապրում ենք այսօր, առատ է։ «Ես եկա, որպեսզի կյանք ունենաք,- ասաց Տերը,- և այն առատությամբ ունենաք»։ Քրիստոսի հետ կյանքը սիրո մեջ ապրվող կյանք է։ Այն առատության կյանք է, որտեղ ունեք այն ամենը, ինչ ձեզ հարկավոր է։
Մենք Աստծո կողմից մեզ տրված ամենաթանկարժեք պարգևի կառավարիչներն ենք։ Դա մեր դրամապանակում կամ բանկային հաշվին պահվող բան չէ, այլ մի բան, որ բնակվում է մեր էության կենտրոնում՝ մեր սրտում։ Դա կյանքն է, որը սահմանվում է մեր ժպիտով, ջերմությամբ և սիրով, որ բխում է մեզանից։
Դուք տնտեսն եք։ Ձեր հագուստի վրա չկա «Կառավարիչ» գրությամբ պիտակ, քանի որ Աստված ձեզ վրա դրել է բոլորից մեծ պիտակը։ Նա ձեզ անվանել է Իր զավակը։ Օգտվեք դրանից այսօր։ Արդյո՞ք կա որևէ բան, որ ավելի շատ է խոսում ձեր սրտի հետ, քան ձեր ունեցած երազանքները՝ հարուստ և լիարժեք կյանքի հասանելիությունը։ Այն ձերն է։ Այն ձերն է, որովհետև Աստված ձեզ է վստահել այդ կյանքի ղեկը։ Դուք իրավունք չունեք այն պահելու պահարանում։ Դուք իրավունք չունեք այն աղբանոցը նետելու։ Ձեր միակ իրավունքը այն վայելելն է։ Թողեք այն ծաղկի։ Թողեք այն պտղաբեր լինի։ Թողեք այն փառք բերի Աստծուն։
Մենք կշարունակենք տնտեսության այս թեման այս շաբաթվա ընթացքում։ Այսօր եկեք եզրափակենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. Հիսուս, Հոր իմաստություն, ինձ իմաստություն տուր, որ միշտ մտածեմ, խոսեմ և գործեմ այն, ինչ բարի է Քո առաջ։ Փրկիր ինձ չար մտքերից, խոսքերից և գործերից։ Ողորմիր Քո բոլոր արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ Ամեն։ (Հավատով խոստովանում եմ 11/24)
https://epostle.net/wp-content/uploads/2013/03/DSC04647.jpg12001600Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-04 00:01:252024-03-03 16:30:22Կառավարման հմտությունների զարգացում – Մեծ պահքի 22-րդ օր
Lenten Journey Day 25 — Fear By this 25th day of the Lenten Journey we realize many things have changed in our lives. It may seem as if our surroundings have changed when actually we are now perceiving things differently. We have a broader understanding of our prayer life. We communicate with God and with our self. We understand our fasting as a means of discipline, and of course, our giving – reaching out to others with compassion – as an articulation of faith. On this 25th day of Lent, we understand that beyond these 40 days, there is a the journey of life. What we gain from Lent, we will carry for the rest of our life. These past few days we have studied the story of the Dishonest Steward and contemplated on the theme of stewardship, that is, being entrusted by another to look over assets. We are entrusted by God to look over His greatest gift to us: the life that we live. We are managers of that life. Remember that in the story of the Dishonest Steward, we find a person who is commended for his shrewdness. Shrewdness is one man’s talent, while others may shy away from such expressions because of fear. That fear, in turn, prevents us from maximizing our potential. The fear of the unknown is high on the list of fears, along with the fear of the self, the fear of being put down. There are so many dimensions to fear, and whatever they may be, we realize that fear prevents us from maximizing our potential. Fear is the hurdle to overcome. The obstacles to win the race of life are many. Overcoming fear is our first step. Think about it in your life – all the dreams that you have, all of them are attainable, so what prevents you from reaching those goals if not fear? In our churches we cover the altar during the Lenten season. That curtain symbolizes sin, the separation between us and God due to sin. Because of our imperfection, we sin. And yet, perhaps that curtain can best be described as fear, as the fear that really prevents us from seeing the beauty that is all around us. Seeing the potential we have within us. Beyond the parable of the Dishonest Steward, Jesus uses other parables to explain stewardship to us. Among them he speaks of stewards who are fearful; that is, people who are entrusted with life but fear to explore it. One such parable reminds us of three men who are entrusted with different amounts of money. To the first, $10,000 dollars is given; to the second, $5,000; and to the third, $1,000. When an accounting is required – “What did you do with the money that I gave you? – the first one says, “I took the $10,000 and I invested it. And I took some risks with it, but here it is. I have produced an additional $10,000.” The second man did the same thing. He took the $5,000 and he multiplied it and gave back $10,000 – “Here’s $5,000, and here’s $5,000 more that I invested and am giving back to you!” But the third of these stewards was fearful. To him was given $1,000. And he was scared. He was scared of humiliation. He was fearful that he might be condemned if anything happened to that money. Rather than understanding that money as a tool, he took it and kept it in his pocket, as if it had intrinsic worth in itself. When asked for an accounting of his stewardship, he reached into his pocket and gave back the $1,000. Nothing was lost! Not a penny! But he was condemned. He was condemned because what was given to him was kept and not utilized. He was scared to use it. He had that fear that each and every one of us possess: the fear of succeeding. The reasons for those fears are many. They go back to our childhood and to our relationships with people who have demanded of us. Some of them are because of physical inabilities, handicaps or illnesses. They are all the same, and each of them accordingly prevent us from realizing our dreams, from reaching the goals that we set for ourselves and more importantly, from reaching the goals that God wants us to set for ourselves. Each of the stewards in this story are given different amounts to remind us that life deals out different hands to different people. Some may have more, and others may have less, but in each case we have a responsibility to take what is given to you and maximize it. I invite you today to really think about that stewardship that God has entrusted us with – the life that you have – to end the fears that prevent you from really maximizing yourself and the potential that God has placed inside of your heart. There are so many beautiful things all around you, and I invite you to look beyond the material gains. This is not an exercise in prosperity but an exercise in fulfilling the dreams of your heart and of reaching the potential that you have. During this Lenten Journey we realize that the curtains in front of us need to be drawn, and that we do want to see the beauty in life. Because we want it, we know that God has placed that desire in our hearts. Let us seek the beauty that God has set up all around us and know that with his help those potentials can be realized and actualized. We now pray the prayer of St. Nerses Shnorhali Protector of your Creatures, by the sign of your holy cross, keep my soul and body from the allurement of sin, from the temptation of the devil and unjust people, and from all perils of soul and body. Have mercy upon all your creatures, and upon me, a great sinner. Amen. (I Confess with Faith, 14/24)
https://epostle.net/wp-content/uploads/2013/03/AMAZA003.jpg600900Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2023-03-16 00:01:002023-03-15 21:36:19Մեծ պահքի ուղին՝ օր 25. Վախ
Մեծ պահքի ճանապարհ, օր 23՝ Շփում Մեծ պահքի ընթացքում քննարկված բոլոր թեմաներից երբևէ մտածե՞լ եք, որ մենք կխոսենք «շփվելու» մասին։
«Շմուզինգ» կամ շողոքորթություն բառը ենթադրում է անկեղծության պակաս և կեղծավորություն։ Հետաքրքիր է, որ Հիսուսը հենց շողոքորթին է դարձնում Իր առակի հերոսը։ Խոսքը, իհարկե, անազնիվ և խորամանկ տնտեսի մասին է, որի մասին սովորում ենք վերջին երկու օրվա ընթացքում, սակայն այսօր դրան նայում ենք մեկ այլ տեսանկյունից։
Հիշեք, որ տնտեսը մեկն է, ում տերը վստահել է իր գործերի կառավարումը՝ իր հարստությունն ու ունեցվածքը։ Ըստ առակի՝ այս տնտեսը խորամանկ մարդ է, ով գողություն է արել և բռնվել անազնվության մեջ։ Երբ գործատուն նրան աշխատանքից ազատում է, պահանջում է՝ «տո՛ւր քո տնտեսության հաշիվը»։
Պատմությունը շարունակվում է, ինչպես Հիսուսն է պատմում, այսպես. Եվ նա մտածեց իր մեջ. «Ի՞նչ անեմ, որովհետև իմ տերը ինձանից վերցնում է տնտեսությունը. փորել չեմ կարողանում, մուրալուց ամաչում եմ։ Գիտեմ, թե ինչ պիտի անեմ, որ երբ տնտեսությունից հեռացվեմ, ինձ իրենց տները ընդունեն»։ Եվ կանչեց իր տիրոջ պարտապաններից յուրաքանչյուրին և ասաց առաջինին. «Որքա՞ն ես պարտք իմ տիրոջը»։ Նա ասաց. «Հարյուր մետրեթ ձեթ»։ Եվ ասաց նրան. «Ա՛ռ քո մուրհակը, նստի՛ր, շուտ գրի՛ր՝ հիսուն»։ Ապա ուրիշին ասաց. «Իսկ դու որքա՞ն ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր քոռ ցորեն»։ Եվ ասաց նրան. «Ա՛ռ քո մուրհակը և գրի՛ր՝ ութսուն»։ Ի՞նչ է անում այս տնտեսը։ Նա վերցնում է այն, ինչ իրենը չէ, և օգտագործում է իր շահի համար։ Հետաքրքիր է։ Կարծում ես՝ նրա տերը ավելի կզայրանար։ Բայց Հիսուսը շրջում է իրավիճակը։ «Տերը,- ասում է Հիսուսը,- գովեց անիրավ տնտեսին, որովհետև խորամանկությամբ վարվեց...»։ Իսկ արդարացո՞ւմը։ Հիսուսը շարունակում է. «...որովհետև այս աշխարհի որդիները իրենց սերնդի մեջ ավելի խորամանկ են, քան լույսի որդիները։ Եվ ես ասում եմ Ձեզ՝ աշխարհիկ հարստությամբ բարեկամնե՛ր ձեռք բերեք Ձեզ համար, որպեսզի երբ այն վերջանա, Ձեզ ընդունեն հավիտենական օթևաններում»։
Առաջին հայացքից սա կարող է շփոթեցնող թվալ։ Իրականում, շողոքորթության պես կեղծ մի բան դառնում է այս մարդու համար նորմա, և նա գովասանքի է արժանանում իր խորամանկության համար։ Սակայն արդարացման խոսքը շատ կարևոր է։ Երբ Հիսուսն ասում է, որ «այս աշխարհի որդիներն ավելի խորամանկ են իրենց գործերում, քան լույսի որդիները», Նա մեզ հուշում է, որ այս աշխարհում գտնվելիս պետք է օգտագործենք մեզ տրված գործիքները։ Մենք պետք է գտնենք այս աշխարհի լեզուն՝ միմյանց ավելի լավ հասկանալու և համագործակցելու համար, որպեսզի կարողանանք իրականացնել անհրաժեշտ գործը։ Իհարկե, շփոթմունք կարող է առաջանալ, քանի որ մեր նախապաշարմունքների պատճառով սա օտար է հնչում։ Մենք սովոր ենք հավատալ, որ կրոնական մարդիկ չեն դիմում կեղծ միջոցների, և սա «կրոնական» չի հնչում։ Բայց հենց դրանում է Հիսուսի ուսուցման գեղեցկությունը և Մեծ պահքի այս շրջանում մեր Եկեղեցու հայրերի ուղղորդման իմաստը։
Մեծ պահքի այս երկրորդ կեսին մենք իջնում ենք լեռան գագաթից՝ նայելով երկրային կյանքին։ Մենք պետք է հասկանանք, որ սա իրական կյանք է։ Ցավոք, կրոնական համայնքը հաճախ սխալմամբ շեշտը դնում է գալիք կյանքի վրա՝ մոռանալով, որ մեր ներկայիս կյանքը գեղեցիկ է, հոգատարության կարիք ունի և փոխգործակցության դաշտ է։ Այսօր մենք գիտենք, որ աշխարհում բազմաթիվ խնդիրներ կան՝ պատերազմներ, սով, անարդարություն և խաղաղության բացակայություն։ Անձնական մակարդակում մենք բախվում ենք հիվանդությունների, փոխհարաբերությունների խզման, նյութապաշտական ցանկությունների պատճառով քայքայվող ընտանիքների և մեր երեխաների կյանք ներխուժող թմրամիջոցների հետ։ Հիսուսն ասում է, որ այս ամենը իրական է, և մի՛ կարծեք, թե կարող եք խուսափել դրանցից։ Սակայն Նա մեզ տալիս է գործիքներ՝ մեր իրական խնդիրները լուծելու համար։ Այդ գործիքները սուրբ չեն, ինչպես մենք կակնկալեինք, այլ արմատավորված են աշխարհիկ եղանակների մեջ։ Դա տրամաբանական է. աշխարհի խնդիրները լուծելու համար անհրաժեշտ են աշխարհի գործիքները։
Հաղթահարեք Ձեր առջև ծառացած խնդիրները՝ օգտագործելով այն գործիքներն ու տաղանդները, որոնք Աստված Ձեզ շնորհել է։ Այդպես վարվելով՝ Դուք կսկսեք տեսնել մեծ պատկերը և Ձեր տեղը դրանում։ Դուք ունեք ամեն ինչ անելու կարողությունը, նույնիսկ՝ խաղաղություն հաստատելու։ Այն զայրույթն ու ատելությունը, որոնք վերաճում են պատերազմի, ցեղասպանության, աղքատության, հիվանդությունների, աղտոտվածության, ապա դրսևորվում քաղցկեղի և սովի տեսքով, կարող են լուծվել «աշխարհիկ հարստությունը»՝ փողը, Աստծո արդարությունը այս աշխարհում հաստատելու համար օգտագործելով։ Իսկ շփվելն ու կապեր հաստատելը մեզանից է կախված։
Այսօր խնդրում եմ Ձեզ կարդալ Ղուկասի Ավետարանի 16-րդ գլուխը։ Կարդացե՛ք անիրավ տնտեսի պատմությունը և մտածե՛ք այսպես. Տերը Աստված է։ Դուք և ես տնտեսներն ենք։ Ապա լրացրե՛ք բաց թողնված տեղերը Ձեր կյանքի խնդիրներով։ Ինչպե՞ս կարող եք օգտագործել Ձեր ունեցած տաղանդները՝ շփվել – լուծումներ Ձեր կյանքում։ Մեծ պահքի այս շրջանը առաջին կոչն է։ Այլ կերպ ասած՝ մեր Գործատուն կանչել է մեզ՝ հաշվետու լինելու մեր տնտեսվարության համար։ Ի՞նչ ենք մենք արել։
Փառք Աստծո, որ ունենք Մեծ պահքի այս հնարավորությունը՝ մեզ ուղղելու համար։ Աստված տվել է մեզ այդ գործիքները։ Նայե՛ք շուրջը և գտե՛ք այն վայրերը, որտեղ կարող եք օգտագործել Ձեր տաղանդը, որտեղ կարող եք շփվել... և այս աշխարհի լեզվով բարելավել մեր իրավիճակը ու աշխատել երազանքները իրականություն դարձնելու համար։
Հիշե՛ք, այս կյանքը գեղեցիկ է։ Այս կյանքը, հենց հիմա, ապրելու արժանի է։ Այս կյանքը այն է, ինչ Աստված Ձեզ տվել է։ Մի՛ նայեք Ձեզանից և Ձեր կյանքից դուրս։ Մի՛ նայեք ինչ-որ բանի կամ գալիք կյանքի։ Հենց այս կյանքն է Աստծո պարգևը։ Վայելե՛ք այն։ Շփվե՛ք։ Փոփոխությո՛ւն մտցրեք այն մարդկանց կյանքում, որոնց դիպչում եք։ Նա տվել է Ձեզ ամեն ինչ, որ անհրաժեշտ է հաջողության հասնելու և այս կյանքը այնպիսի գեղեցիկ կյանք դարձնելու համար, ինչպիսին Նա նախատեսել է։
Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. Հավատով խոստովանում և երկրպագում եմ Քեզ, անբաժանելի Լույս, միասնական Սուրբ Երրորդություն և մեկ Աստվածություն, արարիչ լույսի և հալածիչ խավարի։ Հալածի՛ր իմ հոգուց մեղքի և տգիտության խավարը և այս ժամին լուսավորի՛ր մտքերս, որպեսզի աղոթեմ Քեզ Քո կամքի համաձայն և ստանամ Քեզանից իմ խնդրվածքների կատարումը։ Ողորմի՛ր Քո բոլոր արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ Ամեն։ (Հավատով խոստովանում եմ 2/24)
Լուսանկարը՝ (c)2009 Հայր Վազգեն Մովսեսյան
https://epostle.net/wp-content/uploads/2013/03/Varoujan-Tavloo-on-the-streets-of-Yerevan.jpg12001600Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2023-03-14 00:01:002023-03-14 07:32:58Մեծ պահքի ուղին՝ օր 23. Շփում
Մեծ պահքի ընթացքում մեր քննարկած բոլոր թեմաներից արդյո՞ք երբևէ մտածել եք, որ մենք կխոսենք «շփվելու» (schmoozing) մասին։ 
