Վետերանների օր

Այսօրվա ուղերձը. Վետերանների օր

Վետերանը այն անձն է, ով որոշակի ոլորտում երկարատև փորձառություն ունի։ Ընդհանուր առմամբ, մենք այս բառն օգտագործում ենք զինվորականների մասին խոսելիս, հատկապես նրանց, ովքեր ակտիվ ծառայություն են անցել։ Վետերանը մարդ է, ով սիրում է հայրենիքը իր կյանքից առավել։ Այսինքն՝ վետերանը պատրաստ է իր կյանքը զոհաբերել հայրենիքի համար՝ հանուն մի բանի, որն իր անձից վեր է։

Հովհաննեսի Ավետարանում (15) Հիսուսն ասում է. «Ոչ ոք ավելի մեծ սեր չունի, քան այն, երբ մեկը իր կյանքը դնի իր բարեկամների համար»։ Նա նկատի ունի իր սեփական զոհաբերությունը, և նրա խոսքերը ճշմարիտ սերը սահմանում են որպես անձնազոհության դրսևորում։ Նա բարձր է գնահատում ընկերությունը (միմյանց հետ ներդաշնակ ապրելը)։ Այդ արժեքը չափվում է հենց կյանքով՝ հանուն ընդհանուր բարօրության սեփական կյանքը զոհաբերելու պատրաստակամությամբ։ Վետերանների կատարած զոհաբերությունն ամենաբարձր արժեքն ունի, քանի որ դրա չափման «արժույթը» ավելի թանկ է, քան արծաթը, ոսկին կամ նույնիսկ պլատինը։ Ահա թե ինչու ենք մենք դա անվանում վերջին գինը վճարել՝ հենց կյանքը։

Այսօր նշվում է Վետերանների օրը։ Սա ինքնաքննության ևս մեկ առիթ է։ Այս օրը կարող եք կատարել մի պարզ փորձություն։ Հարցրեք Ձեզ՝ որո՞նք են այն արժեքները, որոնք ամենակարևորն են Ձեզ համար։ Ինչի՞ համար կզոհաբերեիք Ձեր կյանքը։ Իսկ այժմ հարցրեք Ձեզ՝ եթե պատրաստ եք մեռնել դրա համար, ապա պատրա՞ստ եք ապրել դրա համար։

Եթե մենք պատրաստ ենք մահանալ հանուն Քրիստոսի, ապա ավելի կարևոր հարց է, որ պետք է տանք մեզ՝ պատրա՞ստ ենք արդյոք ապրել հանուն Քրիստոսի։ Armodoxy-ն ապացույցն է այն բանի, որ քրիստոնեական սկզբունքներով ապրելը շատ ավելի դժվար է, քան դրանց համար մահանալը։

Մենք աղոթում ենք Սաղմոս 27-ով. Տերն իմ լույսն է և իմ փրկությունը, ումի՞ց վախենամ։ Տերը իմ կյանքի ապավենն է, ումի՞ց սարսափեմ։ Մի բան խնդրեցի Տիրոջից, և միայն դա եմ փնտրում. «Որպեսզի բնակվեմ Տիրոջ տանը իմ կյանքի բոլոր օրերին, տեսնեմ Տիրոջ գեղեցկությունը և հարցում անեմ Նրա տաճարում»։ Ամեն։