Թեոդիցիա 2

Արմոդոքսիան այսօր՝ Թեոդիցեա 2

Գալստյան մեր ճանապարհորդության ընթացքում մենք անդրադառնում ենք «Չարիքի խնդրին»։ Թեոդիցեան այդ խնդրի պատասխանն է, որը սահմանվում է որպես հակասություն այն պնդումների միջև, թե Աստված բարի է, Աստված ամենակարող է, և այնուամենայնիվ, չարիքը գոյություն ունի։ Երեկ, վերլուծելով Ղուկասի 13-րդ գլուխը, մենք տեսանք, որ Հիսուսը հստակ նշում է, որ չարիքը մեր մեղքերի և սխալների համար Աստծո կողմից ուղարկված պատիժ չէ։ Այնուամենայնիվ, մենք պետք է հարց տանք՝ եթե Աստված ամենակարող է, ինչո՞ւ Նա պարզապես վերջնականապես չի վերացնում չարիքը։

Մեր որոնումներն այսօր սկսվում են մեր հավատալիքների ըմբռնմամբ։ Որո՞նք են մեր հավատքի սահմանումները։ Աստծո մասին մեր պատկերացումների մեծ մասը ձևավորվում է Հոլիվուդի կողմից մեզ մատուցվող պատկերներից ու հասկացություններից, որոնք հաճախ հիմնված են Հին Կտակարանի պատմությունների սխալ ընկալման և մեկնաբանության վրա։ Հիսուսը եկավ պարզ պատգամով՝ ասելով, որ մենք բոլորս Աստծո զավակներն ենք, և Աստծո համար նախընտրելի մարդիկ չկան։ Հայկական բանահյուսության մեջ մայրը հարցնում է իր երեխաներին. «Իմ մատներից որի՞ն կտրեմ, որ չցավի»։ Բոլորն էլ հավասարապես ցավում են, և այդպիսին է մոր սերը իր զավակների հանդեպ՝ հավասար բոլորի համար։ Ավելին, Հիսուսը մեզ ասում է, որ մեր Երկնային Հայրը «Իր արեգակը ծագեցնում է չարերի և բարիների վրա, և անձրև է տեղում արդարների և անարդարների վրա»։ Մենք պետք է զգույշ լինենք որևէ բան չար կամ նույնիսկ բարի անվանելիս, քանի որ մենք չունենք Աստծո տեսակետը։

Մենք հաճախ Աստծուն շփոթում ենք տարվա այս եղանակին հայտնվող մի կերպարի հետ, որը պարգևատրում է բարին և պատժում չարը։ Մենք նրա շուրջ բանահյուսություն ենք ստեղծել և նույնիսկ երգեր գրել այն մասին, թե ինչպես է նա ցուցակ կազմում, երկու անգամ ստուգում այն և «գիտի՝ դուք չարաճճի եք եղել, թե բարի»։ Դա Ձմեռ պապն է։ Թեև Ձմեռ պապը կարող է օգնել մեզ արդարության մեր ընկալման հարցում, Աստծո արդարությունը Նրա սեփականն է։

Օրերս մի հայտնի մարդ, որի անցյալը կարող է անհարմար զգացողություններ առաջացնել, նվիրատվություն կատարեց բարեգործական հիմնադրամին։ Ինչ-որ մեկը մեկնաբանեց. «Մեզ պետք չէ քո կեղտոտ փողը»։ Որքա՜ն ամբարտավանություն։ Նախ՝ որ Դուք իրավունք ունեք մերժելու ուրիշի բարությունը, և երկրորդ՝ որ գոյություն ունի «ոչ կեղտոտ» փող։ Հիսուսը հստակորեն սահմանում է քրիստոնեական դիրքորոշումը, երբ ասում է. «Մի՛ դատեք, որպեսզի չդատվեք, որովհետև ինչ դատաստանով որ դատում եք, նրանով պիտի դատվեք, և ինչ չափով որ չափում եք, նրանով պիտի չափվի ձեզ»։

Աստծո դատաստանն ունի իր ժամանակը և իրականացման իր մեթոդը։ Ինչո՞ւ Աստված չի ոչնչացնում չար մարդկանց և վերջնականապես չի վերացնում չարիքը. սա այն քայլն է, որը մենք կատարում ենք վաղը՝ մեր Գալստյան ճանապարհորդության ընթացքում։

Մենք աղոթում ենք. Երկնային Հայր, Դուք մեր կարիքներն ավելի լավ գիտեք, քան մենք երբևէ կարող ենք իմանալ կամ հասկանալ։ Հանգստացրե՛ք իմ սիրտն ու հոգին, որպեսզի ես մխիթարություն գտնեմ Ձեր խնամքի մեջ, և օգնե՛ք ինձ չանցնել այս աշխարհում իմ պատասխանատվության սահմանները։ Ամեն։

.