Կանխակալ վերաբերմունք կրոնի նկատմամբ

Արմոդոքսիան այսօր. գերբնականի փաթեթավորումը

Անցյալ դարավերջին հանրահայտ երաժիշտ և կիթառահար Կառլոս Սանտանան թողարկեց «Գերբնական» (Supernatural) խորագրով երաժշտական ալբոմ։ Այն մեծ հաջողություն ունեցավ՝ գերազանցելով նույնիսկ լեգենդար փոփ աստղ Մայքլ Ջեքսոնի սահմանած «Գրեմմի» մրցանակների ռեկորդը։ Ալբոմում հանդես եկան ՍիԼո Գրինը, Դեյվ Մեթյուզը, Էրիկ Կլեպտոնը և այլք։ Սանտանան ալբոմն անվանեց «Գերբնական», քանի որ նրա համար անբնական էր, որ նման մեծություններն այդպես համախմբվեն՝ ստեղծելու այդ երաժշտությունը։ Նա զգում էր, որ նրանց միավորվելու կոչը նույնպես գերբնական էր։

Մենք հաճախ ենք հայտնվում անբացատրելի իրավիճակներում, և երբ բացատրությունները սպառվում են, դիմում ենք գերբնականին։ Օրինակ, ինչպե՞ս ստացվեց, որ այսքան հայտնի երաժիշտներ համախմբվեցին։ Ինչպե՞ս նրանք միասին ստեղծեցին երաժշտություն, որն արժանացավ քննադատների և հանրության հավանությանը։ Այո, կարելի է ասել, որ դա տաղանդավոր երաժիշտների խումբ էր, բայց Կառլոս Սանտանան ավելին ասաց՝ որակելով այն որպես գերբնական։

Ոմանք կկասկածեն գերբնականի գոյությանը, ոմանք էլ կհավատան դրան։ Մյուսները նույնիսկ չեն մտածի, թե ինչպես է ստեղծվել երաժշտությունը, քանի դեռ այն լավն է և հաճելի։ Այլ կերպ ասած՝ ոչ ամեն ինչ է վերլուծության ենթակա։ Վերջին շաբաթներին մենք անդրադարձել ենք խորհրդավորությանը, մեր առջև ծառացած խնդիրների գործնական և ոչ գործնական մոտեցումներին, մասնավորապես՝ Արցախում ընթացող ցեղասպանության հարցին։ Մինչ օրս առաջարկվող բոլոր լուծումները քաղաքական հարթությունում են, նույնիսկ գերտերություններից օգնություն խնդրելիս։ Սակայն գերբնական լուծման տարբերակը մղվում է հետին պլան՝ կրոնի և հավատացյալների նկատմամբ մեր տածած կանխակալ վերաբերմունքի պատճառով։

Մինչև 1960-ականների քաղաքացիական իրավունքների շարժումն ու օրենսդրությունը, սևամորթ ամերիկացիներին խնդրում էին (կամ բռնի տեղափոխում) ավտոբուսի հետնամաս։ Դա էր «նրանց տեղը», ասում էին նրանք, ովքեր կանխակալ էին նրանց նկատմամբ, ինչն էլ հենց նշանակում է «կանխակալություն»՝ նախապես դատել։ Քանի որ կրոնը գերբնականը մատչելի կերպով չի ներկայացրել, կամ, ինչպես Այնշտայնն էր ակնարկում, մեր «թույլ ընկալումները» հարմարեցված չեն մեզնից վեր զգայարանները հասկանալու համար, մենք կրում ենք այս կանխակալությունները։

Բավարար չէ միայն խոսել գերբնականի մասին, այն պետք է ճիշտ ներկայացնել։ Փաթեթավորումն ու ներկայացումը կարևոր են։ Այսօրվա ուղերձի սկզբում ես մեր պատմությունը տեղադրեցի դարավերջին։ 1999 թվականն էր՝ 20 տարուց մի փոքր ավելի, բայց գերբնականը ներկայացնելու համար «անցյալ դար» կամ «դարավերջ» տերմինները ունկնդրին կներգրավեն մի շրջանակի մեջ, որը չի կարող համեմատվել պարզապես «20 տարի առաջ» արտահայտության հետ։

Այդ փաթեթավորման մեջ պետք է ներկայացվեն նաև գերբնականի ազդեցությունները։ Սանտանայի ալբոմի դեպքում դա հեշտ է, քանի որ ազդեցությունը հենց ինքը՝ արդյունքն է։ Արմոդոքսիան ձգտում է գերբնականի ազդեցությունը նույնքան հեշտությամբ տեսանելի դարձնել Եկեղեցու գործունեության մեջ։ Այն փաստը, որ հայը շարունակում է ապրել, գերբնական հրաշք է։ Մի ժողովուրդ, որը չունի ռազմական ռազմավարություն, բանակ, քաղաքական հզորություն կամ դաշնակիցներ, ոչ միայն ապրում է, այլև զարգանում, ինչը կարելի է վերագրել միայն գերբնական ուժի։ Սա նույն մասշտաբի երևույթ է, ինչ Սանտանայի պնդումը երաժիշտներին և երաժշտությունը միավորող գերբնական ուժի մասին։ Այսօրվա մարտահրավերն է՝ հրաժարվել կանխակալ կարծիքներից և կրոնական փորձառությունը չսահմանափակել միայն «իրենց տեղով»։

Գերբնական երևույթներն ավելի հաճախ են պատահում, քան մեզ թվում է, եթե պատրաստ լինենք նայել ներս։ Երեկ մենք խոսեցինք եսասիրությունից հրաժարվելու մասին։ Երբ եսը մի կողմ է դրվում, ներս նայելն ավելի հեշտ է դառնում։

Այսօր այստեղ ընդմիջում ենք անում՝ վաղը շարունակելու համար։ Աղոթեք այսօր ինքնավերլուծության համար։ Տե՛ր, օգնի՛ր ինձ նայել ներս։ Թո՛ւյլ տուր ինձ գնահատել իմ կյանքը և տեսնել իսկական հրաշքները՝ ներառյալ իմ կյանքը, ընտանիքս և այն հարաբերությունները, որոնք ինձ ուժ են տալիս։ Ամեն։