Հեղափոխություն. Զարգացող սեր

Հայկական ուղղափառությունն այսօր. զարգացող սեր

Երբ քաղաքական համակարգերը չեն գործում, հնչում է հեղափոխության կոչը: Բառն ինքնին ծագում է «պտտվել» արմատից: Քրիստոնեության մեջ մենք օգտագործում ենք «ապաշխարություն» բառը, որը նշանակում է փոխել ուղղությունը և ձգտել դեպի Աստված:

Առաքելական վաղ շրջանից ապաշխարել տերմինն օգտագործվել է՝ նշանակելու դեպի Աստված ուղղության փոփոխություն: Պետրոս առաքյալը հորդորում էր մարդկանց. «Ապաշխարե՛ք և թող մկրտվի ձեզանից յուրաքանչյուրը Հիսուս Քրիստոսի անունով՝ ձեր մեղքերի թողության համար» (Գործք 2:38):

Ապաշխարությունը քրիստոնեական կյանքի անհրաժեշտ մասն է: Հաճախ մոռացվում է, որ ապաշխարությունը տեղի է ունենում ինքնաքննությունից հետո: Ապաշխարելու անհրաժեշտությունը մարդկային վիճակի մի մասն է, քանի որ Դուք կատարյալ չեք:

Հայ եկեղեցում քահանայի կողմից մատուցվող աղոթքներից մեկն այն աղոթքն է, որը Դուք երբեք չեք լսի Ձեր գլխին կարդալիս, իսկ եթե լսեք, գուցե հարկ լինի ստուգել շրջապատը: Այն վերցված է եկեղեցու թաղման կարգից, որտեղ քահանան Աստծուց խնդրում է Իր ողորմությամբ ներել մարդու մեղքերը, «քանզի ո՞վ է, որ ապրում է և չի մեղանչում»: Եվ բացատրության մեջ (եթե ոչ Աստծուն, ապա բոլոր նրանց, ովքեր լսում են այս աղոթքը) քահանան խոստովանում է, որ «Միայն Դու (Աստված) ես անմեղ, և Քեզ է պատկանում հավիտենության թագավորությունը»:

Իրականում «մեղքը» պարզապես մեր մարդկային վիճակի ընդունումն է: Այն նշանակում է, որ Դուք կատարյալ չեք և վրիպում եք կատարելության նշանակետից: Մտածեք նետաձգության թիրախի մասին, որի կենտրոնում «ցլի աչքն» է: Այժմ պատկերացրեք, որ նետեր եք նետում թիրախին: Յուրաքանչյուր նետ, որը չի դիպչում կենտրոնին, համարվում է մեղքի մեջ: Այն նետը, որը մեկ օղակով է շեղվում կենտրոնից, և այն նետը, որը երեք օղակով է շեղվում, ինչպես նաև այն նետը, որը ընդհանրապես չի դիպչում տախտակին, «մեղանչել» են. նրանք վրիպել են նշանակետից:

Երբեմն ապաշխարությունը նկարագրվում է 180 աստիճանով շրջվելու արտահայտությամբ, այսինքն՝ լիովին շրջվելով: Բայց դա այդպես չէ: Երբեմն ավելի փոքր շտկումներ են անհրաժեշտ, և շտկման աստիճանի միակ դատավորը Դուք ինքներդ եք: Ահա թե ինչու է ինքնաքննությունն այդքան կարևոր քրիստոնյայի կյանքում, և այդ պատճառով Հայ եկեղեցին աղոթքի և պահքի օրերի միջոցով հնարավորություններ է տալիս ինքնաքննության համար:

Յուրաքանչյուրս ունենք մեր ընթացքը տարբեր չափով ուղղելու կարիք: Սա այն հեղափոխությունն է, որը բարձր գիտակցությամբ ապրելու սկիզբն է: «Հեղափոխություն» (revolution) բառի մեջ առկա է «էվոլյուցիա» (evolution) բառը, իսկ հակառակ ընթերցմամբ՝ «սեր» (love) բառը: Ապաշխարության իսկական կոչը մեր կյանքից պակասող ՍԵՐԸ «շրջելու» կոչն է, որպեսզի Դուք կարողանաք զարգանալ: Բոլոր կենդանի էակները զարգանում են: Էվոլյուցիան կենսական գործընթացի մաս է: Մեռած բաները նեխում են: Դրանք չեն զարգանում: Եվ ճիշտ էլ այդպես է, քանի որ նրանք սիրելու կարողություն չունեն:

Աստվածային պարգևը, որը յուրաքանչյուրիս մեջ է, սիրելու կարողությունն է: Հեղափոխությունները, որոնք չեն շեշտադրում իրենց մեջ եղող սերը, դատապարտված են ձախողման: Այն հեղափոխությունները, որոնք շրջել են իրենց մեջ եղող սերը, այն տեսակի են, որը Հիսուս Քրիստոսը բերեց Երկնքի Արքայության հետ միասին: Եվ ուստի Նա պատվիրում է Ձեզ նախ փնտրել Աստծո Արքայությունը և Նրա արդարությունը, և մնացած ամեն ինչ կդասավորվի իր տեղը: (Մատթեոս 6:33)

Մենք աղոթում ենք Հայ եկեղեցու Ժամագրքից մի աղոթք. «Ով Աստված, ողորմած, գթասիրտ և համբերատար, Ով ցավում է Իր արարածների տառապանքների համար: Մխիթարեք և շնորհեք մեզ ապաշխարության պատճառը, որպեսզի մենք կարողանանք մտնել Ձեր Սուրբ Եկեղեցի հոգևոր հարստացմամբ, խոստովանությամբ ու ապաշխարությամբ և Ձեր սրբերի հետ միասին փառաբանենք Ձեզ՝ Հորը, Որդուն և Սուրբ Հոգուն: Ամեն»: